Facebook Twitter Google +1     Admin

NON TEÑEN PERDÓN!

20171016171256-davila.jpg

 

A viñeta do humorista gráfico Davila no Xornal Faro de Vigo de hoxe plasma a situación de Galicia por mor dos incendios. Unha pena!

Eu vivino de primeira man onte cando regresaba de León pola tarde. Problemas na autovía a áltura de A Gudiña e para rematar dar a volta cara Ourense á altura da Cañiza, xa de noite. Hoxe retomei a viaxe e cheguei á casa, eso si, contemplando unha paisaxe desoladora: montes e casas queimadas, fume...

Non entendo que intereses pode haber detrás da vaga de incendios, salvo a sequía e a calor. Un atentado ecolóxico e unha perda de vidas!

Non teñen perdón!


No hay comentarios. Comentar. Más...

CONCURSO DE IMAXES NIKON SMALL WORLD 2017

Células de piel humana

 

Para honrar a beleza e a importancia científica das  fotografías microscópicas, tamén chamadas micrografías, o concurso de imaxes Nikon Small World entrega cada ano unha serie de premios aos investigadores e afeccionados que capturan as imaxes microscópicas máis impresionantes.

O primeiro premio diste ano foi a fotografía superior "Células de piel humana" que expresa queratina marcada fluorescente. Os seus autores: Bram van den Broek, Andriy Volkov, Kees Jalink, Nicole Schwarz e Reinhard Windoffer do Netherlands Cancer Institute.

Se queres coñecer o resto de fotografías gañadoras preme AQUÍ.

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesante

No hay comentarios. Comentar. Más...

FUENTE DE

20171015052831-img-20171013-wa0007.jpg

A miña familia e ao fondo o ascenso do teleférico / Imaxe: Zaira Gómez Fernández (13/10/2017)

Nesta ponte do Pilar volvín a un lugar espectacular que visitei por primeira vez cando tina 17 anos. Xa choveu!  Neste caso fíxeno coa miña muller a as miñas dúas fillas, que non coñecian o lugar: Fuente De en Cantabria.

E claro, alí algo obrigado e subir no teleférico, que salva un desnivel de 753 metros, levándonos aos 1.823 metros de altitude en tan só 4 minutos, a unha velocidade de 10 m/s. Foi inagurado en 1966, levando 51 nos en servicio.

Xa non son un mozo e a viaxe foi intensa. Bueno, non só para min! No alto a paisaxe é sobrecolledora e ten unha inmensa beleza.

Dada a cantidade de visitantes (nós tiñamos o 1622 en diante), tivemos que esperar para subir algo máis de 3 horas, polo que non realizamos actividades na cima. A baixada, espectacular, foi máis maina.

Para rematar o día unha parada en Potes e volta a León.

O vídeo superior, que atopei en youtube, pode darvos unha idea da viaxe.

Merece a pena!

No hay comentarios. Comentar. Más...

CALDO PRIMIXENIO EN MARTE

 

No hay comentarios. Comentar. Más...

LUVAS CON TACTO

 

"Sentir o movemento das ás dunha bolboreta na punta dos dedos". A frase parece un verso. Talvez dun poeta non demasiado bo, deses que tiran de metáfora fácil e rimas consoantes para esconder a palabra. Pero non é un verso, senón o exemplo que pon Luís Castelo para destacar as asombrosas posibilidades do Gloveone, unha luva para ser utilizado con programas de realidade virtual, que provoca en quen o utiliza a ilusión de estar a tocar os obxectos  cos que interactúa. "Nós empezamos en 2014 a innovar en temas de saúde con realidade virtual para deficiencias neurológicas ou problemas de alzheimer con moitos tipos de pacientes -explica Castelo para xustificar a orixe do Gloveone-. E démonos conta de que cando probaban a realidade virtual, o primeiro que facían era tentar agarrar ou coller obxectos que aparecían polas lentes. E de feito o non poder facelo provocaba que se angustiasen moito con toda a experiencia. Así descubrimos ese gran oco que era o sentido do tacto ou o posibilitar que sentisen o que estaban a ver".

Gloveone é o produto co que se deu a coñecer Neurodigital, empresa almeriense fundada por Castelo, enxeñeiro informático, e Francisco Neto, doutor en Neurociencia. A evolución háptica (relativa ao sentido do tacto) é a próxima fronteira que ten que afrontar a realidade virtual: dominadas as posibilidades ópticas e acústicas, controlar o tacto,un sentido moito máis complexo, permitirá multiplicar e elevar as prestacións das aplicacións de VR. Neste sentido Gloveone supuxo un espectacular avance, debido a que non só consegue que o usuario senta o peso ou a textura do que está a tocar no mundo virtual, así como traducións doutros sinais mediante presión, senón tamén que vexa as súas propias mans mentres manexa os obxectos.

O seu seguinte proxecto, Avatar VR, que ademais das luvas inclúe distintas bandas que tamén envían e reciben información, é un paso máis cara ao que Castelo considera é o futuro da realidade virtual: "pasa por erradicar calquera tipo de soporte intrusivo". Moi pronto, cre, seremos capaces de ter experiencias completamente inmersivas sen necesidade de luvas, cascos ou traxes. Bastarán uns adhesivos con sensores. Nese momento será cando a realidade virtual dea o gran salto cara ao que nos diriximos: "os límites non os marca a nosa tecnoloxía, senón o que sexamos capaces de imaxinar".

FONTE: José L. álvarez Cedena/Xornal El País

No hay comentarios. Comentar. Más...

2017 O ANO MÁIS CÁLIDO COÑECIDO?

 España se encamina hacia su año más cálido registrado nunca


 

A meteoroloxía non é unha ciencia exacta, e menos nestes días en que o quecemento global pulveriza récords ano tras ano, mesmo mes a mes, e sorpréndenos con eventos meteorolóxicos extremos difíciles de predicir. Pero os rexistros climáticos de 2017 revelan que no que levamos de ano (do 1 de xaneiro ao 30 de setembro) a temperatura media global en España situouse en 17,5ºC, por encima dos 16,3ºC do período de referencia (1981-2010) para ese primeiros nove meses do ano. "É unha anomalía térmica moi alta, de 1,2ºC", confirma Ana Casals, portavoz da Axencia Estatal de Meteoroloxía (Aemet).

É evidente que os meses máis fríos do ano están por chegar, pero á vista de como se está comportando outubro, os meses de novembro e decembro terían que ser moi fríos para conseguir dar a volta a unha anomalía térmica tan acusada.

Ata o momento, os anos máis calorosos rexistrados no noso país son 2015 e 2011, empatados, apunta Casals. Ambos terminaron cunha temperatura media no conxunto do territorio de 16 graos centígrados. Para eses dous anos, a anomalía de temperatura no primeiros nove meses do ano foi de 17,1 en 2011 e de 17ºC en 2015; isto é, o primeiros nove meses de 2017 superan xa no medio grao centígrado os valores deses dous anos de récord.

Outubro ten por agora todos os visos de terminar cunha anomalía térmica positiva. "Estes días que levamos de outubro estamos a ter temperaturas máximas por encima dos 30ºC en amplas zonas do territorio", explica a portavoz de Meteoroloxía. E a predición a tres semanas elaborada por Aemet apunta que as temperaturas estarán por encima da media para este mes na maior parte do territorio.

Por tanto, só quedarían por diante os meses de novembro e decembro para compensar a anomalía das temperaturas. "Canto máis longo é o prazo da predición, é evidente que a fiabilidade descende", matiza Casals, quen lembra que a predición estacional para o último trimestre do ano apunta a que "vai ser máis cálido do normal, e cunha probabilidade bastante alta".

O certo é que en 2017 todos os meses do ano estiveron por encima da media, fóra de xaneiro, cuxa anomalía térmica foi negativa (medio grao menos que a media) e de setembro, onde a temperatura situouse xusto na media. O mes cunha anomalía térmica positiva máis acusada foi xuño, cunha temperatura de 3ºC por encima dos valores normais; seguido de maio, que rexistrou unha anomalía de 2,4ºC. "Cúmprese así a tendencia que estamos a ver nos últimos anos: o verán adiántase e o outono atrásase", di a portavoz de Aemet.

E o que parece que tamén se atrasan este ano son as ansiadas choivas. A predición para esta semana non prevé precipitacións importantes. "En xeral, vai facer bo tempo durante iste Ponte do Pilar", apuntan desde Meteoroloxía. Para o vindeiro domingo espérase que unha fronte entre por Galicia, aínda que a probabilidade de precipitación ata o momento é baixa, só en torno ao 10%, concreta Casals.

O ano hidrolóxico que acaba de rematar (vai do 1 de outubro de 2016 ao 30 de setembro de 2017) tivo un carácter moi seco no conxunto do país, segundo o balance hidrolóxico da Axencia Estatal de Meteoroloxía. Aínda con datos provisionais, trátase do oitavo ano hidrolóxico con menos precipitacións desde 1981.

FONTE: Xornal abc/sociedade

No hay comentarios. Comentar. Más...

A LÚA TIVO ATMOSFERA

20171010071245-photo.jpg

A Lúa / Imaxe: Google Plus

Cando un mira cara á Lúa, pódense ver facilmente superficies escuras de basalto volcánico que enchen grandes concas de impacto. Estes mares de basalto, coñecidos como maria, irromperon mentres o interior da Lúa aínda estaba quente e xerando plumas magmáticas que ás veces rompían a superficie lunar e fluían durante centos de quilómetros.

As análises de mostras das misións Apolo indican que os magmas transportaron compoñentes de gas, tales como monóxido de carbono, os ingredientes para auga, xofre e outros compostos volátiles.

Nun novo traballo, Debra H. Needham, do Centro de Voo Espacial Marshall da NASA, e David A. Kring, do Instituto Lunar e Planetario (LPI), calcularon as cantidades de gases que se elevaron das lavas en erupción a medida que fluían sobre a superficie e mostraron que eses gases acumulábanse ao redor da Lúa para formar unha atmosfera transitoria. A atmosfera foi máis espesa durante o pico de actividade volcánica hai uns 3.500 millóns de anos e, cando se creou, persistiría durante uns 70 millóns de anos antes de perderse no espazo.

Os dous pulsos máis grandes de gases producíronse cando os mares de lava encheron as concas de Serenitatis e Imbrium fai aproximadamente 3.800 e 3.500 millóns de anos, respectivamente. Os astronautas das misións Apolo 15 e 17 exploraron as marxes deses mares de lava, que colleitaron mostras que non só proporcionaron as idades das erupciones, senón que tamén contiñan evidencia dos gases producidos polas erupciones de lavas lunares.

Needham di: "A cantidade total de H2O liberada durante o emprazamento dos mares de basalto é case o dobre do volume de auga no Lago Tahoe. Aínda que gran parte deste vapor perdeuse no espazo, unha fracción significativa podería chegar aos polos lunares, o que significa que algúns dos volátiles que vemos nos polos lunares poden orixinarse dentro da Lúa".

David Kring sinala: "Este traballo cambia drasticamente a nosa visión da Lúa, dun corpo rochoso sen aire a un que adoitaba estar rodeado por unha atmosfera máis frecuente que a que rodea a Marte hoxe". Cando a Lúa tiña esa atmosfera, estaba case 3 veces máis preto da Terra que hoxe e aparecería case 3 veces máis grande no ceo.

Esta nova imaxe da Lúa ten implicacións importantes para a exploración futura. A análise de Needham e Kring cuantifica unha fonte de volátiles que poden quedar atrapados desde a atmosfera en rexións frías e permanentemente sombreadas preto dos polos lunares e, por tanto, poden proporcionar unha fonte de xeo adecuada para un programa sostido de exploración lunar.

Os volátiles atrapados nos depósitos de xeo poderían proporcionar aire e combustible para os astronautas que realizan operacións de superficie lunar e, potencialmente, para misións máis aló da Lúa.

Durante a última década, a procura de volátiles dentro da Lúa e na superficie da Lúa intensificouse. Eses volátiles poden conter pistas sobre o material que se acrecentou para formar a Terra e a Lúa e, por tanto, as nosas orixes planetarias.

Os volátiles tamén poden proporcionar os recursos in situ necesarios para as actividades sostidas da superficie lunar que poden seguir o desenvolvemento do novo vehículo tripulado da NASA Orion e unha estrutura que pode orbitar a Lúa.

Ademais, están a desenvolverse activos robóticos, como o Resource Prospector da NASA, para explorar a natureza e distribución dos depósitos volátiles que poderían ser adecuados para a análise científica e a recuperación. Sobre a base dos novos resultados de Needham e Kring, eses activos poden estar a recuperar xeo que está parcialmente composto de volátiles estalados de fisuras volcánicas fai máis de 3.000 millóns de anos.

FONTE: Xornal Faro de Vigo/Ciencia

No hay comentarios. Comentar. Más...

PREMIO NOBEL DE ECONOMÍA 2017

20171010063806-31368622f7ee864e4325fa073751649d.jpg

Richard H. Thaler / Imaxe: Poslovni dnevnik

O estadounidense Richard H. Thaler (Nova Jersey,1945), foi galardoado co Premio Nobel de Economía, pola súa contribución á economía do comportamento, isto é, basicamente a incorporación da psicoloxía ás ciencias económicas.

O comité que outorgou o galardón explica que os economistas adoitan asumir que as persoas teñen bo acceso á información, poden procesala sen problemas e levan á práctica as súas decisións buscando unha ganancia persoal. Con todo, existen moitas discrepancias entre esas teorías e o que logo ocorre. Non sempre existe un comportamento racional. E, ás veces, mesmo inflúe o sentido da equidade. "Thaler contribuíu a expandir e refinar a análise económica ao considerar tres trazos que sistematicamente inflúen nas decisións económicas: a racionalidade limitada, a percepción de xustiza, e a falta de autocontrol", subliña o xurado do premio.

Parabéns!

FONTE: Xornal El País/Economía

No hay comentarios. Comentar. Más...

HUMOR REAL: UN MAL CLIMA

20171009110853-1507390434-105789-1507479077-noticia-normal-recorte1.jpg

 

A viñeta de onte, no xornal El País, do humorista gráfico El Roto (Andrés Rábago García, Madrid-1947) plasma marabillosamente dúas realidades que hoxe preocupan moito: a sequía (leva moito sen chover) e as súas consecuencias e o movemento das masas pola falta de paz social.

Ámbalas dúas son por culpa do mal clima!

No hay comentarios. Comentar. Más...

CERDOLÍ

20170930131646-cerdoli.jpg

 O cerdolí / Imaxe: Diario de Navarra

O "cerdolí", a especie de recente aparición na nosa fauna é o resultado do cruzamento do porco vietnamita co xabaril.

Poderíase dicir que a aparición do «cerdolí» é caprichosa, porque é froito do capricho do ser humano. Hai uns anos púxose de moda ter nas casas unha adorable especie exótica como é o porco vietnamita. A imaxe do actor George Clooney, que adoptou un exemplar desta especie durante os anos 90 e comezos dos 2000, disparou a fama deste animal e foron moitas as persoas que se fixeron cun. Pero estes animais acadan os 80 quilos e faise difícil mantelos nas vivendas urbanas convencionais.  

Os donos máis sensatos entregaron os seus exemplares a centros de protección animal. Pero houbo outros que directamente abandonaron ás súas mascotas no monte. O porco vietnamita asilvestrouse en poucos meses e os seus gustos e necesidades alimenticias lévanlles a aproximarse aos jabalíes.

O porco vietnamita é un animal exótico que non é autóctono de España, nin tan sequera de Europa, senón que procede de Asia. Ao mesturarse co xabaril está a converterse nunha nova especie exótica. A especie resultante é un animal algo máis pequeno que o xabaril que alcanza entre 80 e 100 quilos de peso. Adquiriu o pelo do xabaril, máis longo e abundante que o do porco vietnamita. Pola contra, o fuciño resultou chato, como o dos porcos. 

Pero o verdadeiramente alarmante é que se considera xa unha especie invasora. De feito, o comité científico que asesora ao Ministerio de Agricultura, Pesca, Alimentación e Medio Ambiente, aconsellou no ano 2014 incluílo como unha das especies exóticas invasoras existentes en España, aínda que este paso aínda non se deu.

O "cerdolí" adquiriu a capacidade reprodutiva dos porcos, ata 16 crías ao ano, o que fai que se reproduzan moito máis que a especie autóctona, os jabarís, que adoitan ter unha camada ao ano de 3 ó 4 jabatos nas femias novas e 6 nas maiores. Só en contadas ocasións teñen dúas camadas ao ano. Ademais, os xenes procedentes do porco vietnamita, unha especie doméstica, fai que estes animais non teñan medo a achegarse ao ser humano, o que fai que non teñan reparos en achegarse aos campos agrícolas traballados polo ser humano.

Un problemón!

FONTE: Anna Cabeza/xornal abc/sociedade

No hay comentarios. Comentar. Más...

UN LIBRO SOBRE MEDIO AMBIENTE

20170929112053-timthumb.php.jpg

 

O etólogo e escritor Carl Safina (Brooklyn-Nueva York-EE.UU., 1955) é un dos maiores especialistas de hoxe en día na relación do ser humano cos animais. Hoxe preséntovos o seu libro diste ano: "Mentes marabillosas. O que pensan e senten os animais", publicado na editorial Galaxia-Gutenberg.

Entrelazando décadas de observacións de campo con novos e sorprendentes escubrimientos sobre o cerebro, "Mentes marabillosas" ofrece unha visión íntima da conduta animal que suprime as clásicas fronteiras que separaban ata agora aos seres humanos do resto de animais. No libro, os lectores viaxan ao Parque Nacional de Amboseli na paisaxe ameazada de Kenia onde as mandas de elefantes loitan para sobrevivir á caza furtiva e a seca, logo ao Parque Nacional Yellowstone para observar aos lobos e como xestionan a traxedia persoal dunha manda, para finalmente mergullarnos na asombrosa e pacífica sociedade das orcas que viven nas cristalinas augas do Pacífico Noroeste. Mentes marabillosas ofrece unha visión iluminadora das personalidades únicas dos animais a través de historias extraordinarias sobre a súa alegría, pena, celos, ira e amor. A similitude entre as conciencias humana e non humana, o coñecemento dun mesmo e a empatía lévanos a reevaluar como interactuamos cos animais. Safina argumenta que así como nós pensamos, sentimos, usamos ferramentas e expresamos emocións, outras criaturas e mentes coas que compartimos o planeta tamén o fan.

Merece a pena lelo!

FONTE: casadellibro.com

No hay comentarios. Comentar. Más...

CINE: "BLADE RUNNER 2049"

 

Esta fin de semana chega aos cines a esperada película Blade Runner 2049. Acontece despois de 35 anos do estreno da orixinal Blade Runner (1982). Conta cunha posta en escena fascinante, varios apartados técnicos sobresalientes e unha fotografía espectacular. Esta é a súa ficha técnica:

Título: Blade Runner 2049

Título orixinal: Blade Runner 2049

Dirección: Ridley Scott, Denis Villeneuve

País: Estados Unidos

Año: 2017

Duración: 163 min.

Xénero: Ciencia ficción

Distribuidora: Sony Pictures Releasing de España

Produtora: Warner Bros. Pictures / Scott Free Productions / Thunderbird Films / Alcon Entertainment

Guión: Hampton Fancher, Michael Green

Produción: Andrew A. Kosove, Broderick Johnson, Bud Yorkin, Cynthia Sikes, Ridley Scott

Música: Hans Zimmer, Benjamin Wallfisch

Fotografía: Roger Deakins

Reparto: Harrison Ford, Ryan Gosling, Robin Wright, Dave Batista, Ana de Armas, Sylvia Hoeks, Mackenzie Davis, Carla Juri, David Dastmalchian, Hiam Abbass, Lennie James, Jared Leto

Sinopse: Trinta anos tras os eventos da primeira película, un novo Blade Runner, o oficial K do departamento de policía dos Ánxeles, saca á luz un segredo oculto que ten o potencial de conducir o que queda da sociedade ao caos. O descubrimento de K lévalle a unha procura para atopar a Rick Deckard, antigo Blade Runner do departamento de policía dos Ánxeles que leva desaparecido trinta anos.

Algo máis que unha película de ciencia ficción!

No hay comentarios. Comentar. Más...

PREMIO NOBEL DA PAZ 2017

20171007085720-ican-regular-logo-500x212.jpg

Logo de ICAN / Imaxe: Blidaru.net

A Campaña Internacional para a Abolición das Armas Nucleares (ICAN) recibiu este ano o Premio Nobel da Paz, seguindo as últimas vontades do sueco Alfred Nobel. Así, o comité noruegués que concede o galardón explicou que esta organización internacional que agrupa a Ong dun centenar de países meréceo "polo seu traballo para chamar a atención sobre as consecuencias humanitariascatastróficas de calquera uso das armas nucleares e polos seus esforzos innovadores para lograr unha prohibición baseada en tratados de tales armas".

Tras recalcar que "vivimos nun mundo no que o risco das armas nucleares é maior que en moito tempo", a presidenta do comité, fixo un chamamento a toda a comunidade internacional, pero moi en particular aos países que posúen armas nucleares, asinasen o Tratado de Non Proliferación Nuclear ou non, para que inicien "negociacións serias con miras á eliminación gradual, equilibrada e coidadosamente controlada das case 15.000 armas nucleares no mundo".

Merecedido premio! Parabéns!

FONTE: María Fluxa/Xornal El Mundo

No hay comentarios. Comentar. Más...

PREMIO NOBEL DE LITERATURA 2017

20171006061016-ishiguro2-krpb-620x349-abc.jpg

Kazuo Ishiguro / Imaxe: xornal abc.es

O escritor inglés de orixe xaponesa Kazuo Ishiguro é o gañador do premio Nobel de Literatura de 2017.

Ishiguro naceu en Nagashaki, en 1954. O seu pai era científico e a vida levouno ao Reino Unido, a unha cidade de provincias chamada Guilford. De adolescente foi hippie e guitarrista. Na universidade esforzábase oir escribir os seus ensaios coas frases mínimas que puidesen expresar significado. Agora, cando fala en inglés, ten a pronuncia neutra dun londiniense dedicado á cultura.

Obras como "Nunca me abandones", "Os restos do día", "O xigante enterrado", "Os inconsolables", "Un artista do mundo flotante era o seu libro xaponés" e "Nunca me abandones", levárono a tan alto premio.

Parabéns!

FONTE: Xornal El Mundo/Literatura

No hay comentarios. Comentar. Más...

PREMIO NOBEL DE QUÍMICA 2017

20171004173021-1507101567-361365-1507117511-noticia-normal-recorte1.jpg

Jauqes Dubochet, Richard Henderson e Joachim Frank

A Real Academia Sueca de Ciencias outorgou o premio Nobel de Química de 2017 a Jacques Dubochet (Aigle, Suíza, 1942), Joachim Frank (Siegen, Alemaña, 1940) e Richard Henderson (Edimburgo, Reino Unido, 1945) pola súa achega ao desenvolvemento de tecnoloxías para xerar imaxes tridimensionales das moléculas da vida, algo que está a servir xa para entender mellor procesos biolóxicos como as infeccións ou os nosos ciclos de soño. En palabras da academia, o seu mérito consiste en "o desenvolvemento da criomicroscopía electrónica para a determinación a alta resolución da estrutura de biomoléculas nunha solución".

A estrutura das moléculas está directamente relacionada co que son capaces de facer e coñecela e fotografala axuda a entender a súa función. A criomicroscopía electrónica permitiu conxelar esas biomoléculas en movemento e facerlles unha foto con resolución atómica.

Segundo explicaba a academia nunha nota, esta tecnoloxía permitiu observar con precisión proteínas que provocan resistencias a quimioterapias contra o cancro ou aos antibióticos que empregamos contra as infeccións, o funcionamento dos complexos moleculares que regulan o reloxo circadiano (que recibiu o Nobel de Medicina deste ano) ou os mecanismos polos que se captura a luz durante a fotosíntese.

Parabéns!

FONTE: Xornal El País/ciencia

No hay comentarios. Comentar. Más...



Archivos

Ms

contador de visitas

Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris
Plantilla basada en el tema iDream de Templates Next