Hoxe, 25 de novembro, celébrase o Día Internacional da Eliminación da Violencia contra as Mulleres.

Este día foi escollidocomo en conmemoración do brutal asasinato en 1960 das tres irmáns Mirabal, activistas políticas da República Dominicana, por oden do gobernante dominicano Rafael Trujillo (1930-1961).

Celébrase dende 1981 e foi acordado o 17 de decembro de 1999 pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas, a través da resoluvión 54/134.

Un día para sensibilizarnos desta problemática da violencia contra a muller. Este vídeo pretende facer ese chamamento.

Enypniastes, pepino mariño, capturado a 2.750 m de profundidade (EFE)

O proxecto "Censo da Vida Mariña" (CVM), formado por un equipo internacional de científicos, acaba de catalogar, por primeira vez, miles de especies que viven nas profundidades dos mares e océanos, moitas delas descoñecidas ata agora, concretamente 17.650 a máis de 200 m de profundidade e 5.722 a máis de 1 km de profundidade , onde non chega a luz solar.

Unha das principais contribucións do proxecto está sendo o maior entendemento de como o ecosistema mariño está estructurado "verticalmente": "A maioría dos alimentos prodúcense na superficie e caen ao fondo, onde non existe luz, o que proporciona sustento a unha increibe variedade de seres vivos"

Este proxecto e as súas conclusión serán presentadas en 2010.

Carnegiea gigantea (Foto CactiGuide.com)

O saguaro ou sahuaro (Carnegiea gigantea) é o catus máis grande existente. É un cactus columnar (podendo acadar os 20 m) típico do deserto de Sonora (que seguramente vistes algunha vez nas películas do oeste e que está entre Estados Unidos e México). Presenta ramificacións laterais que co tempo dóbranse cara arriba, dándolle un aspecto de candelabro (coñecido tamén polo seu aspecto como cactus candelabro).

Vive moitos anos e medra moi lentamente, tendo unha grande capacidade de almacenar auga durante as treboadas, o que o convirte nunha fonte de alimentación. A súa flor, con pétalos curtos brancos, aparece na parte superior do talo. O seu froito, vermello,é  comestible.

Primeira imaxe enviada polo SMOS (ESA)

O SMOS (Soil Moisture and Ocean Salinity), satélite lanzado o pasado día 2 dende o cosmódromo ruso de Plesetsk e que se atopa  en órbita sobre os polos a uns 758 km da superficie terrestre, escomenzou a enviar datos.

Aínda que en fase de ensaio, o instrumento MIRAS (radiómetro de microondas), acaba de enviar a primeira imaxe e que a ESA (Axencia Europea do Espazo) acaba de presentar. Este satélite foi deseñado para coñecer mellor o ciclo da auga do planeta, medindo a humidade do solo e a salinidade dos océanos.

O coltan non é un mineral propiamente dito, é unha mestura de  columbita [(Fe, Mn) Nb₂O₆], e tantalita [(Fe, Mn) Ta₂O₆]. É de cor gris metálico escuro, e é empregado na case totalidade de dispositivos electrónicos: teléfonos móbiles, GPS, satélites artificiais, televisores de plasma, videoconsolas, armas teledirixidas, oredeadores portátiles, PDAs, MP3, MP4, ...

O principal productor de coltan é a República Democrática do Congo, con preto  do 80% das reservas mundiais, o que o fai un país no punto de mira para moitos paises e con moitos intereses creados na zona. A realidade é que no Congo estanse financiando loitas internas que provocaron e provocan miles de mortos. 

Neste vídeo-presentación terás unha información máis ampla sobre o coltan e a situación do Congo.

Verde foi como nacín

e de loito me vestín

e para atormentarme

ouro fino me volvín.

Ten esférica figura

e por veces alongada

e a calquera persoa honrada

merca e procura.

Eu frito

eu tosto

e na cociña

teño o meu posto.

Un recente estudo, dirixido por Corinne Le Quéré (da Universidad de East Anglia), que forma parte do proxecto Global Carbon Project, asegura que as emisións de CO₂ procedentes da queima de combustibles fósiles aumentaron un promedio do 3,4% anual entre 2000 e 2008 en comparación co 1% do decenio de 1990. A pesar da desaceleración económica mundial, as emisións aumentaron un 2% en 2008.

A consecuencia destes datos, o estudo, o máis amplo ata esta data, afirma que a temperatura global incrementarase ata 6 graos a finais deste século, precisamente polo aumento das emisións de CO₂ e a capacidade da Terra para absorber os gases.

Parece mentira pero os paises seguen sen darse conta da situación real do noso planeta e seguirán sen pararse neste problema na próxima reunión de Copenhague, que se celebrará no próximo mes. Coa escusa da economía seguirase aparcando o problema, ata que sexa demasido tarde, sobre todo para os países pouco desenvolvidos.

É a noticia do día: A liberación do Alakrana. A viñeta que hoxe publica "Faro de Vigo" de  Luis Davila recolle moi ben o final deste suceso. Non precisa ningún comentario, sobran as palabras.

En certo lugar, de sona polo cultivo da oliveira, o sancristán recibía o encargo de recoller o aceite, que todos os anos ofrecían ao santo patrón os fregueses; pero quixo ter unhas ganancias, por ser o ano en que ía moi caro, e mesturouno con auga. Non obstante, o crego, que sempre andaba ao axexo, pois non era a primeira falcatruada que o sancristán lle facía, descubriuno e dixo, dirixíndose a el aproveitando a misa do domingo:

- Este ano o aceite semella auga e ata o punto que as ras poderían nadar nel.

O que fixo que o rostro do sancristán avermellase ata as orellas. Os olivareiros deseguida se decataron e, como o día coincidira co Domingo de Ramos, agardaron ao sacristán á saída da misa e comenzaron a darlle unha malleira cos ramos, naturalmente de oliveira. Entón o sacristán pedíu axuda dicindo:

- Señor cura, válgame que me van deixar derrengado.

Ao que lle respondeu moi sereno o crego:

- Quen foi agudo para roubar o aceite, que o sexa agora para librarse dos paus.

ANABAM (Organización Naturista do Baixo Miño) acaba de por en marxa o denominado Proxecto Odonata, que ten como meta tratar de inventariar e estudar tanto as libeliñas como os gaiteiros así como a súa área de distribución.

Para diferenciar unha libeliña dun gaiteiro séguese esta norma:

LIBELIÑA:  Cando se pousa as ás as mantén estendidas exteriormente, facendo unha especie de cruz formada por estas e o resto do corpo.

GAITEIRO: Cando se pousa mantén as ás na mesma dirección do corpo.

As persoas que desexen colaborar neste traballo (poñerse en contacto con ANABAM), precisarán dunha cámara fotográfica, paciencia, e, por suposto, visitar os regatos, ríos,  acequias, etc. da comarca co fin de recoller a información dos cabaliños do demo.

Unha das persoas que colaboran é Laura lago, profesora que foi o curso pasado do noso Centro, impartindo Lingua Castela e Literatura, que é unha gran fotógrafa. Se queres ver algunha das súas fotografías pincha en PROXECTO  ODONATA

Fonte: ANABAM