Facebook Twitter Google +1     Admin

O CAN, MÁIS QUE O MELLOR AMIGO DO HOME

Publicado: 28/02/2016 13:11 por vgomez en OUTRAS COUSAS
20160228131137-163560-540x304.jpg

James Isaac, xunto ao seu can Mahe no hospital / LOUISE GOOSSENS/CCDHB

Xa non me quedan palabras para describir a lealdade dun can cos seus amigos e amigas. A linguaxe falada queda curta para expresar estes sentimentos. A súa dedicación non ten límites nin condicións.

O último caso saíu publicado a semana pasada. Trátase da historia de James Isaac, un neno autista que se apoia nun can labrador negro alá onde vai. James rexeita a mirada e o contacto físico dos seus pais, pero non o de Mahe, o cal fai de intermediario entre a familia e el. 

James tampouco falou nunca. A confianza e seguridade que necesita para non saír correndo a causa do pánico que lle producen as situacións sociais proporciónallas Mahe. Para este can non existe outra persoa no mundo máis importante que James. E para James, non hai ninguén máis importante que Mahe.

Recentemente, James foi ingresado no hospital para nenos de Wellington en Nova Zelandia. A razón é determinar a causa duns ataques que sofre, os cales lle tiveron ingresado durante uns días. Cando lle anestesiaron, pouco antes de perder a conciencia, Mahe miráballe preocupado e acariñáballe co fuciño suavemente. Estivo ata que xa non lle deixaron máis. "Só miraba a James e parecía realmente preocupado ", declarou a súa nai Michele Isaac.

Pero a preocupación do can ía máis aló do neno. Mentres a nai esperaba a que terminasen as probas que lle estaban realizando, non podía controlar a súa ansiedade. Sufría demasiado ao ver ao seu fillo loitando. Entón, o intelixente Mahe sentou ao seu lado para tranquilizala. E conseguiuno.

Mahe, xunto a James Isaac no hospital. Unha vez que James foi trasladado a unha habitación, Mahe, que significa "agasallo de Deus" botouse co seu mellor amigo, case encima del. Cando o persoal médico tratou de separalos, Mahe negábase a abandonar a habitación. Alí pasaron as horas xuntos, en contacto físico o un co outro. Facendo o que mellor saben facer: quererse

O día a día desta familia mellorou moito desde que Mahe integrouse como un membro máis. James adoitaba correr de pánico en calquera dirección ata que o can apareceu nas súas vidas. Mahe está adestrada para asistir a James e van atados por un arnés cando saen á rúa. Así, se sae despavorido, Mahe pode sentar e deterlle para que non poña en perigo a súa vida se corre cara a unha estrada todo descontrolado. 

Os lazos que os nenos autistas e persoas con outras necesidades establecen cos animais non son algo novo aínda que nunca deixan de sorprendernos. Trátase dun lazo indestructible que se crea entre especies, proporcionando aos nenos o afecto e a comprensión que moitos humanos non sabemos darlles. En certo sentido é algo máxico e inexplicable. 

Porque os cans non teñen prexuízos nin son celosos do seu tempo. Aman a quen os coida e failles compañía. Para eles a manda está por encima de todo e non hai peor castigo que separalos dos seus amigos. A superficialidade humana non ten oco na mente desta especie coa que temos unha alianza desde hai máis de 20.000 anos.

FONTE: Yo, mono/Pablo Herrero/Xornal El Mundo 

Comentarios  Ir a formulario

No hay comentarios

Añadir un comentario



No será mostrado.