Facebook Twitter Google +1     Admin
20160615100622-1465914871-083347-1465915364-noticia-normal-recorte1.jpg

 

Científicos suecos atoparon un novo tipo de meteorito que se produciu tras a maior colisión de asteroides nos últimos 3.000 millóns de anos. É unha pequena roca escura de menos de 10 centímetros, pero ten un valor incalculable para aclarar aquel evento, do que aínda se sabe moi pouco.

Hai 470 millóns de anos, un asteroide duns 200 quilómetros de diámetro chocou con outro de menor tamaño no cinto de asteroides, entre Marte e Xúpiter. A colisión foi unhas 1.000 veces maior que a do meteorito que aniquilou aos dinosauros centos de millóns de anos despois. A Terra foi literalmente bombardeada polos cascallos daqueles dous corpos estelares, aínda que neste caso o seu efecto puido ser moi diferente. Xusto naquela época sucedeu un dos maiores episodios de diversificación biolóxica coñecidos, un auténtico estalido de novas especies de animais sen o cal ningún de nós estaría aquí.

"Estamos ante un dos eventos máis importantes na historia da evolución e un paso crucial en nosa propia liña evolutiva", explica un dos investigadores da Universidade de Lund, en Suecia. De non ser polo seu equipo, o novo meteorito converteuse en baldosas para a cociña. Desde hai 25 anos ese investigador (Birger Schmitz) traballa supervisando os traballos na canteira de Thorsberg, ao sur de Suecia, que está situada no leito do antigo océano no que caeron moitos dos fragmentos dos asteroides. Ata o momento rescatou 100 destes meteoritos. Todos son condritas tipo L, é dicir, fragmentos do asteroide grande. Por agora, ninguén achara ningún fragmento do corpo máis pequeno, polo que se dubidaba se desapareceu por completo tras o choque.

A análise dos isótopos de osíxeno e cromo mostra que a composición do novo meteorito é totalmente diferente a calquera dos máis de 50.000 meteoritos coñecidos ata agora, segundo explica Schmitz e o resto do seu equipo nun estudo publicado hoxe en Nature Communications. A datación realizada polo equipo sitúao na data da gran colisión, un millón de anos arriba ou abaixo.

"Este pode ser o primeiro fragmento documentado dun meteorito extinto, dun tipo que xa non caerá nunca á Terra porque o corpo do que provén foi destruído polas colisións", resalta o traballo.

Esta esquirla dun asteroide perdido abre unha enorme xanela ao coñecemento do Sistema Solar, pois demostra que as rocas que bombardeaban a Terra fai uns 500 millóns de anos eran moi diferentes ás de agora. "A vida", suxire Schmitz, "tamén o era".

"Antes da colisión dos dous asteroides, había moi poucas especies de animais vivindo no leito mariño. Despois, hai uns 470 millóns de anos, sucede a gran diversificación do Ordovícico, o verdadeiro estalido de vida animal na Terra.Houbo unha auténtica explosión de novos invertebrados; trilobites, moluscos, peixes primitivos, foi a maior diversificación biolóxica coñecida e a primeira vez que se alcanzou un nivel de biodiversidade similar ao actual", relata.

Schmitz mantén que o cataclismo producido polos asteroides foi o chispazo que necesitaba a vida para reinventarse e progresar. É a hipótese da perturbación intermedia. "Cando as condicións son moi estables, todo mantense igual e cando cambian demasiado, os seres vivos extínguense. Pero cando hai unha perturbación intermedia que presiona na xusta medida, a vida evoluciona como nunca antes facíao", razoa.

Schmitz publicou por primeira vez esta hipótese en 2007 e desde entón traballa co obxectivo de "enlazar a historia da vida na Terra cos grandes eventos astronómicos, algo que apenas se investigou".

FONTE: Xornal El País/Ciencia

Comentarios  Ir a formulario

No hay comentarios

Añadir un comentario



No será mostrado.