“A vida é como andar en bicicleta. Para manter o equilibrio, debes seguir movéndote”

 

É unha das citas máis reproducidas na cultura popular, impresa en camisetas, cuncas e compartida millóns de veces na internet. Con todo, detrás da frase “A vida é como andar en bicicleta. Para manter o equilibrio, debes seguir movéndote”, escóndese unha historia íntima, paternal e dolorosa.

Aínda que a miúdo atribúeselle a conferencias ou escritos académicos de Albert Einstein, a orixe destas palabras atópase nunha carta privada datada o 5 de febreiro de 1930. O destinatario non era un colega científico, senón o seu fillo menor, Eduard “Tete” Einstein.

Naquel momento, Eduard tiña 20 anos e comezaba a enfrontar serias dificultades de saúde mental que máis tarde serían diagnosticadas como esquizofrenia. Einstein, quen vivía en Berlín mentres o seu fillo residía en Zúric coa súa nai, Mileva Marić, escribiu a misiva tentando ofrecer consolo e unha perspectiva de resiliencia ante a crise que atravesaba o mozo.

A frase orixinal en alemán, “Beim Radfahren hält man dás Gleichgewicht nur, indem man sich bewegt” (Ao andar en bicicleta, un mantén o equilibrio só movéndose), utilizaba unha analoxía física simple para explicar unha verdade psicolóxica complexa: a parálise e o estancamento son os inimigos da estabilidade mental.

A comparación coa bicicleta non é casual. Así como un ciclista perde estabilidade cando se deteñen, as persoas tamén corren o risco de quedar atrapadas na inmobilidade emocional ou mental cando se paralizan polo medo, a dúbida ou a frustración.

Einstein suxire que o equilibrio non é algo que se alcanza unha vez e para sempre, senón un proceso continuo que se constrúe mentres avanzamos. Calquera que aprendese a montar en bicicleta sabe que deterse por completo adoita terminar nunha caída. O mesmo pasa na vida, o medo ao erro pode paralizarnos e facernos perder estabilidade.

A mensaxe é claro: Einstein non fala de perfección nin de grandes cambios repentinos, senón de perseveranza. Seguir en movemento, aprender, adaptarse, probar camiños novos, permite atravesar os obstáculos con maior resiliencia. Non se trata de ignorar os problemas, senón de evitar o estancamento, que adoita amplificar a sensación de esgotamento ou derrota.

Nunha sociedade onde as esixencias cotiás, a presión laboral e a incerteza forman parte do día a día, este proverbio funciona como un recordatorio simple: cada pequeno paso conta.

FONTE: adnradio.cl e diariouno.com.ar