HUMOR: UNS GAÑAN E OUTROS PERDEN
Coma sempre, o xenial Davila (Luis Davila, Bueu-Pontevedta, 1972), sácalle punta a todo!
OUTRAS COUSAS
CINE: NUREMBERG
Esta fin de semana chega aos cines Nuremberg, película de drama histórico. Está baseada no libro O nazi e o psiquiatra de Jack O-Hai, publicado en 2013. Esta é a súa ficha técnica:
Título orixinal: Nuremberg
Ano: 2025
Duración: 148 min.
País: Estados Unidos
Xénero: Thriller / Drama histórico / Baseada en feitos reaisAños 40
Compañías: Bluestone Entertainment, Walden Media.
Distribuidora: Sony Pictures Classics
Dirección: James Vanderbilt
Guión: James Vanderbilt
Música: Brian Tyler
Fotografía: Dariusz Wolski
Reparto: Rami Malek, Russell Crowe, Leo Woodall, Michael Shannon, Richard E. Grant, Colin Hanks, John Slattery, Wrenn Schmidt, Lotte Verbeek, Mark O’Brien, Andreas Pietschmann, Steven Pacey, Lydia Peckham, Paul Antony-Barber, Jeremy Wheeler, Wolfgang Cerny, Dan Cade, Donald Sage Mackay, Dieter Riesle, Wayne Brett, Mesterházy Gyula, Sam Newman, Philippe Jacq, Tom Keune, Blake Kubena, Michael Sheldon, Fleur Bremmer.
Sinopse: Tras a Segunda Guerra Mundial, durante os históricos xuízos de Nuremberg, o psiquiatra estadounidense Douglas Kelley ten a tarefa de avaliar a saúde mental dos prisioneiros nazis para determinar se son aptos para ser xulgados por crimes de guerra. No medio desta responsabilidade, Kelley enfróntase a Hermann Göring, man dereita de Hitler, nunha intensa batalla de enxeño e manipulación. Mentres Göring tenta manter o seu poder, Kelley debe navegar entre a verdade, a xustiza e a psicoloxía dun dos líderes máis perigosos do Terceiro Reich.
Longa, pero interesante!
HUMOR: LUCES DE NADAL DE VIGO
Viñeta do xornal Faro de Vigo de Davila (Luis Davila, Bueu-172), no que trata o tema las luces do Nadal de Vigo.
Xenial!
HUMOR: POLITIZAR A ATMOSFERA!
Viñeta de Davila (Luis Davila, Bueu-172) do xornal Faro de Vigo.
VIVAMOS COMO GALEGOS 2025 (II)
Aquí tedes! O segundo capítulo da miniserie de vivamos como galegos 2025.
VIVAMOS COMO GALEGOS 2025 (I)
Aquí tedes! O primeriro capítulo da miniserie de vivamos como galegos 2025
Continuará…
Capítulo 2: Estrea Xoves 13
Curiosidades, tradicións e a orixe que quizais non coñecías sobre estas datas
Cada 1 de novembro, España transfórmase. Os cemiterios énchense de flores, as casas cheiran a bolos de vento e ósos de santo, e as familias reúnense para lembrar a quen xa non están. O Día de Todos os Santos non só é unha tradición arraigada: é unha xanela á nosa historia, cultura e emocións máis profundas. Pero, sabías que o Día de Todos os Santos e Halloween comparten raíces? Aínda que moitos pensen que Halloween é unha moda importada, o certo é que ambas as datas nacen dunha mesma raíz: Samhain, a festividade celta que marcaba o final do verán e o inicio do ‘ano escuro’. Críase que nesa noite o mundo dos vivos e os mortos tocábase. É máis, a palabra ‘Halloween’ vén de ‘All Hallows’ Eve’, é dicir, a véspera de Todos os Santos. Máis tarde, foi adaptada polo cristianismo para transformar unha festividade pagá en relixiosa.
No ano 835, o Papa Gregorio IV estableceu o 1 de novembro como día para honrar a todos os santos, mesmo a aqueles non canonizados nin coñecidos. O obxectivo era cristianizar celebracións pagás como Samhain ou a festa dos mortos en Roma. A festa do Día dos Fieis Defuntos celébrase ao día seguinte, o 2 de novembro, aínda que moitas persoas confúndenos ou os viven como un só.
España, e Galicia, mantén unha relación moi viva coa morte e co recordo de quen xa non están. En distintos recunchos do país, o final de outubro e o inicio de novembro énchense de costumes que mesturan o pagán e o relixioso, o festivo e o íntimo. En Galicia, por exemplo, o Samaín revive as raíces celtas con fogueiras, desfiles, contos de medo e nabos tallados en lugar de cabazas. Mentres tanto, en Cataluña, o aroma das castañas asadas e os panellets marca a chegada da Castanyada, unha celebración familiar e escolar que substitúe a Halloween con sabores de outono. Más ao norte, a chama do recordo segue acendida no País Vasco grazas á argizaiola, unha vela sobre unha táboa que se coloca nas igrexas ou xunto ás tumbas para honrar aos defuntos.
O humor tamén ten o seu espazo en Cádiz, onde os mercados transfórmanse durante a Festa dos Tosantos: froitas e animais disfrázanse de personaxes populares para facer sátira da actualidade. En Asturias e León, o Amagüestu enche as prazas de música, sidra doce e castañas, unha forma alegre de dar a benvida ao outono. Noutras zonas, como Navarra e Aragón, antigamente era común percorrer as rúas nas roldas de ánimas, pedindo comida ou diñeiro para ofrecer misas polos mortos. E nalgúns pobos de Murcia, as familias aínda manteñen o costume para comer xunto ás tumbas, un xesto íntimo que simboliza a continuidade e a proximidade cos seus seres queridos.
Nalgúns pobos, as campás ecoan durante toda a noite do 31 de outubro para guiar ás almas no seu camiño. Moitas persoas acenden candeas nas súas casas ou nas tumbas, como símbolo de luz eterna e de recordo cara a quen xa partiron. Nas zonas rurais aínda se conserva o costume de deixar comida ou doces para os defuntos, unha ofrenda sinxela que mantén viva a conexión entre os vivos e os mortos. Dise, ademais, que nalgúns lugares existe a crenza de que, se non se realiza esa ofrenda, as almas poderían molestarse e manifestarse dalgunha maneira, unha idea que lembra ao famoso “truco ou trato” das celebracións anglosaxoas.
Cousas deste tempo de Santos!
FONTE: farodevigo.es/escaparate Imaxe: Alejandro Camba/laregion.es
HUMOR CURRICULAR
Viñeta do Faro de Vigo onde o xenial Davila (Luis Davila, Bueu-Pontevedra, 1972) caricaturiza o que poñemos ou deixamos de poner no noso currículum.