O tacto do que gozan os mamíferos é un prodixio. Cada instante o seu sistema nervioso integra e procesa a información procedente de miles de millóns de sensores distribuídos pola súa pel. Toda a rede nerviosa discrimina que é importante e que non, á vez que informa sobre a temperatura, a presión, o contacto ou a dor. Isto é clave para que os mamíferos sobrevivan e desenvólvanse pola contorna.

Hoxe non podemos soñar con ningún robot nin máquina capaz de achegarse, nin sequera, á idea de percibir a contorna por medio do tacto. Pero sería interesante que os robots ou que as próteses contasen con algo así para poder manipular obxectos con precisión, coa forza adecuada e coa comodidade desexable. En parte por iso, onte mércores, un grupo de científicos do Instituto Tecnolóxico de Massachusetts (MIT) en Cambridge, Estados Unidos, presentou un estudo en Nature no que demostraron o funcionamento dunha luva moi barata e recuberta por unha rede de sensores que lle permiten recoñecer obxectos, estimar pesos e transmitir información en tempo real. Este tipo de sistema ten múltiples aplicacións, como o diagnóstico médico, o deporte, as mans robóticas e as próteses.

A luva desenvolta só custa 10 dólares e é sensible a pequenos cambios de presión. Consiste fundamentalmente nunha película adherida a unha luva convencional, e percorrida por unha rede de 64 fibras condutoras: 32 discorren nunha dirección e 32 noutra. Este armazón xera 548 puntos nos que as fibras se cruzan e se solapan. Pois ben, estes puntos son precisamente os que funcionan como sensores de presión: cando se exerce unha forza sobre eles, a resistencia eléctrica diminúe e o dispositivo detéctao.

Esta rede de 32x32 fibras lévanlles a xerar imaxes de 32x32 píxeles, nunha escala de grises. As cores indican se se exerceu unha presión elevada (negro) ou unha presión baixa (branco) en cada un deses puntos. Ademais, estes mapas de presión rexístranse cunha frecuencia de sete fotogramas por segundo.

FONTE: Gonzalo López Sánchez/abc.es/ciencia