vgomez

Foto gañadora

Na votación de toda a comunidade educativa do IES, celebrada entre os días 14 e 15 do presente mes, para elexir os gañadores do II CONCURSO DE FOTOGRAFÍA A21EG, amosou os seguintes resultados:

1º PREMIO para a alumna de 2º de bacharelato C, Miriam Carrera Fernández, que levará un diploma e unha cámara fotográfica.

2º PREMIO para a alumna de bacharelato D, Sara Cabral Portela, que levará un diploma e un MP4.

3º PREMIO para a alumna de 2º de bacharelato C, Mélodi Rodríguez Lomba, que levara un diploma e un MP3.

A entrega de premios realizarase o próximo luns 18, ás 12 horas no Salón de actos do IES. Entre todos os votantes da elección sortearase, ao final do mesmo, un pen drive.

No día de hoxe, martes 24 de marzo, o alumnado de 1º ESO visitou a EDAR (Estación Depuradora de Augas Residuais) do noso Concello. A actividade está organizada polo Seminario de Bioloxía-Xeoloxía e a A21EG, contando co asesoramento da empresa que leva a xestión da planta para o Concello.

A EDAR está pensada para unha poboación equivalente de 23.000 habitantes, para un caudal medio de 268,30 m³/h, podendo chegar a un caudal máximo de 644 m³/h. A depuradora consta de dúas liñas diferenciadas:

1ª. Liña de auga:

A auga residual que chega é sometida en primeiro lugar a un pretratamento para a eliminación das materias sólidas grosas e finas, da area e máis da graxa. Despois pasa ao biolóxico de aireación prolongada, caracterizado pola súa flexibilidade e baixo custo. A decantación é o seguente proceso, onde se consegue a clarificación da auga xa depurada. Por último a auga sométese á desinfección por raios ultravioleta.

2ª. Liña de lodo:

O lodo que se produce, recircúlase constantemente do decantador ao biolóxico. Os lodos en exceso envíanse ao espesador para sometelos a un acondicionamento químico que permita a súa centrifugación, e deste xeito que sexan aptos para o transporte (compost que se emprega como fertilizante).

Esta actividade, xunto con outras, sitúase na conmemoración do Día Internacional da auga, celebrado o pasado domingo 22.

"Vapores volcánicos", de Irineu Illa Bochaca (Girona), accésit.

"Libre al sur del Duero", de Alberto García Gómez (Madrid)

Esta é a fotografia máis votada na categoría xeral polos visitantes na páxina web de Fotociencia.

"Estímulos olfativos", de Pablo García García (León), primeiro premio na categoría xeral.

O CSIC (Consello Superior de Investigacións Científicas) e a  Fundación para a Ciencia e a Tecnoloxía (FECYT) concederon os premios de fotografía científica 2008. Durante varios día publicaremos as mellores fotografías. Hoxe escomenzamos co primeiro premio.

A bolboreta monarca (Danaus plexippus). Unha das bolboretas máis famosas e populares debido ás súas migracións e á súa singular bioloxía. (Foto: Travis Morisse)

O pasado venres, na saída da A21eG ao monte Aloia, un grupo de rapaces e rapazas estiveron buscando cogomelos. A especie maioritaria que atopamos foi o Cantharellus, concretamente os xéneros Cantharellus cibarius e Cantharellus tubaeformormis.

É unha especie fácil de distinguir e moi difícil de confundir con especies perigosas. O seu sombreiro é lixeiramente convexo e aplanado de novo e en forma de funil na madurez, con bordo irregular moi lobulado. Superficie lisa de tacto untuoso, con cor amarela ouro ou incluso alaranxada. Non ten verdadeiras láminas, son máis ben unha serie de pregues de aspecto veoso. Carne consistente, de cor branca amarelenta, cunha fragancia agradable, que nalgúns exemplares lembra aos albaricoques.

É un dos cogomelos comestibles máis apreciados e buscados.

Lembra sempre as normas: En caso de dúbida consultar cun experto. Nunca consumir sen estar seguro. Cortar, nunca arrancar. Cesta, non bolsas de plástico. Respecta o monte.

Exemplar da GRULLA REAL GRIS ( Balearica regulorum) Foto: AFP/Roberto Schmidt

COLIAS CROCEA (Foto: Laura Lago)

Non é a primeira vez que falamos dela, incluso temos publicado algunhas das súas fotografías. Tratáse dunha profesora do noso centro (IES A Sangrina) do Departamento de Lingua Castelá e Literatura: LAURA LAGO. É unha gran fotógrafa e a súas paixon son as bolboretas.

ANABAM (Asociación Naturista Baixo Miño) acaba de publicar na súa páxina unha colección de fotografías sobre este tema e o máis curioso é que son de especies desta zona.

Se estas interaso en velas pincha en BOLBORETAS DE LAURA LAGO

 Teide (Foto: Antonio Perera)

Moita xente de A Guarda e das zonas limítrofes están ou estiveron traballando na Illas Canarias. Un referente da Illa de Tenerife é o Teide.

O Teide é un volcán, o pico máis alto da Península Ibérica, e atópase a unha altura de 3.718 metros sobre o nivel do mar. 

FLamencos (Phoenicopterus ruber) Foto: Juan Tébar

A Marta  ou Martaraña (Martes martes) é un mustélido carnívoro. Posúe unha cabeza pequena, un fuciño agudo, un corpo delgado, patas curtas e pelame espesa e suave, máis escuro polo lombo que polo ventre. Os seus hábitos son nocturnos, adoitan vivir nas árbores e aliméntanse de pequenos mamíferos, pequenas aves, insectos e ras. Tamén comen algúns froitos e ovos de paxaros. O seu peor inimigo é o home, que a apreza pola súa fina pel.

A súa clasificación científica é:

Reino:Animal.    Filo:Cordados.    Clase:Mamíferos.   

Orde:Carnívoros.   Familia: Mustelidae.    Xénero: Martes.

Cormorán Moñudo "Phalacrocorax aristotelis"

Na fotografía de Florian Möllers/ www.wild-wonders.com, vemos un cormorán moñudo adulto (’Phalacrocorax aristotelis’) que está a mudar a súa plumaxe.

É unha ave de tamaño medio-grande.  Ten un pescozo longo e unha gorxa amarelada. Os adultos, na época de apareamento despregan unha pequena cresta "moño", de onde provén o seu nome. A súa clasificación científica sería:

Reino: Animal. Filo: Cordados. Clase: Aves. Orde: Pelecaniformes. Familia: Phalacrocoraciidae. Xénero: Phalacrocorax.

"Amorphophallus titanum" (Foto: Seattle Parks)

É moi grande e fede. Estas son as dúas características cando falamos desta flor "Amorphophallus titanum", literalmente falo amorfo titánico, ou como tamén é coñecida: aro xigante ou flor cadáver.

A "Amorphophallus titanum", é unha herba que pode superar os 3 metros de altura. Ten un tubérculo superficia, do que brota un único talo de ata 1 m, que á súa vez presenta unha única folla e un pedúnculo floral.

A súa floración é un acontecemento, pois só o fai tres ou catro veces na súa vida (que dura sobre 40 anos). O máis grandiso desta flor que só dura 3 días son as súas medidas: 2,50 m de altura, 1 m de diámetro e uns 75 kg de peso.

A súa clasificación científica sería:

Reino: Plantas División: Magnoliophyta Clase: Liliopsida

Orde: Alismatales Familia: Araceae Xénero: Amorphophallus

Sabana de Garamba, na República Democrática do Congo (Foto: Gorka Lejarcegi)

En Garamba, situada ao noreste da República Democrática do Congo, atópase o Parque de Garamba, creado en 1938 e decalarado Patrimonio da Humanidade pola Unesco en 1980. É un dos reductos dos elefantes e rinocerontes. Na fotografía apreciase un solpór con treboada na sabana pura, cunh árbore denominada salchichón.

Corais de Rajá Ampat en Papúa, Indonesia. (Foto: Sterling Zumbrunn / SCIENCE)

Os corais non son plantas, aínda que o parezan. É un animal, un pequeno pólipo duns milímetros de diámetro. Teñen a capacidade de fixar sobre os seus tecidos o calcio disolto no mar, formando estructuras ríxidas caracteríaticas.

Eles tamén son víctimas da contaminación producida polo home. Un tercio das especies está nun elevado risco de extinción.

Glaciar Colonia (Chile) Foto:Diego Sáinz

O corzo "unicornio" (Foto: AP)

Non se trata dun unicornio (esa criatura semellante a un cabalo, dotada de "poderes curativos máxicos", que aparece en lendas e relatos ao longo da historia, desde textos antigos e medievais ata as novelas de Harry Potter), é un  corzo nacido en cautiverio no Parque do Centro de Investigacións en Prato, unha poboación veciña de  Florencia (Italia).

Ao parecer trataríase dunha anomalía xenética, xa que o seu irmán, nacido do mesmo parto ten a cornamenta completa.

¡Cousas da xenética!

Fotografía: EFE/Alex Hofford

Dúas imaxes recientes da cidade Hong-Kong tomamadas dende o mesmo lugar, á mesma hora (seis da maña) pero en días diferentes. Nunha delas o nivel de polución era moi alto e na outra a atmosfera está completamente limpa.  

Deserto de Namib (Namibia). Fotografía de Philippe Bouseiller.

Desxeo acelerado en Groenlandia

Foto de J.A. Dowdeswell/Science

Acebo (Ilex aquifolium) (Cristina Sánchez-Turrero)

Pasiflora ou flor da pasión (Passiflora caerulea). Familia das Pasifloráceas. Planta perenne de ata 9 metros de lonxitude. Talos trepadores, leñosos. Follas alternas, trilobadas, verdes oscuras; brotes brandos vermellos. Flores cremosas con tintes rosados pálidos. Froitos comestibles semellantes ao ovo.

Ana Claudia Jatahy. Greenpeace

lycaena tityrus. LAURA LAGO FERNÁNDEZ