SOPA DE LETRAS XXXVIII
SARGADELOS O CASTRO REGAL GALOS
MURGÜEZA ORBALLO AROBE APARICIO
LUARADA WITCHNEEDS
SARGADELOS O CASTRO REGAL GALOS
MURGÜEZA ORBALLO AROBE APARICIO
LUARADA WITCHNEEDS
Todos, grandes artistas galegos: pintores, escultores...
COLMEIRO (Manuel Colmeiro Guimerais)
LAXEIRO (José Otero Abeledo)
LODEIRO (José Lodeiro)
MASIDE (Julio Maside)
QUESADA (Xaime Quesada)
LEIRO (Francisco Leiro)
ASOREY (Francisco Asorey)
PICALLO (Maxín Picallo)
CAXIGUEIRO (Daniel Río Rubal)
CELEIRO (Emilio Celeiro)
COLMEIRO LAXEIRO LODEIRO MASIDE
QUESADA LEIRO ASOREY CAXIGUEIRO
PICALLLO CELEIRO

VERTICAIS: 1. Pondal (Eduardo María González-Pondal e Abente) 2. Castelao (Alfonso Daniel Manuel Rodríguez Castelao) 4. Cunqueiro (Álvaro Cunqueiro Mora) 6. Señardá 7. Vieiros.
HORIZONTAIS: 3. Maliaxe 5. Cabanillas (Ramón Cabanillas Enríquez) 8. Tertulia 9. Ferrín (Xosé Luís Méndez Ferrín) 10. Curros (Manuel Curros Enríquez).
Literatura galega!

VERTICAIS: 1. Autor galego do libro de poemas Queixume dos pinos, publicado no ano 1.886 2. Autor galego do relato curto Un ollo de vidro.Memorias dun esquelete, publicado en 1.922 4. Autor galego da novela Merlín e Familia, publicada no ano 1.955 6. Título do primeiro poemario, publicado en Lugo en 1.930, por Aquilino Iglesias Alvariño 7. Título do libro de poemas, publicado en 1.931, do escritor Ricardo Carballo Calero, a quen se lle adica iste ano o Día das Letras Galegas.
HORIZONTAIS: 3. Título da novela, publicada en Pontevedra en 1.922, do autor Luis Amado Carballo 5. Autor galego do libro de poemas Da terra asoballada, publicado en 1.817 8. Título da novela, publicada en 1.985, por Xavier Alcalá 9. Autor do libro de relatos O crepúsculo e as formigas, publicado en 1.961 pola editorial Galaxia 10. Autor galedo do poema O divino sainete, subtitulado Poema en oito cantos, publicado en 1.888.
Mañá a solución!

A razón de que este cálculo sexa problemático é que non debemos sumar os restos, o que vai quedando.
Vexámolo cun exemplo máis sinxelo. Imaxina unha reunión con 10 persoas da que se marcha unha. Entón, quedan nove. E imaxina que se marcha unha máis. Quedarían oito persoas. E así sucesivamente. Se sumo os restos, o resultado levaríame a pensar que había 45 persoas. Que sentido tería iso? Ningún. E niso consiste a explicación.
Por que costa traballo darse conta coa primeira conta? Poida que sexa porque vemos a operación feita no papel. E, aínda que sabemos que algo está mal, cústanos poñernos a refacela. Está a pedirnos algo que é máis difícil que facer unha suma: avaliar onde está o erro. Para entender isto vou expor outro problema, un clásico, seguro que o oíches algunha vez, o do euro que falta:
Tres amigos van tomar algo. Ao terminar piden a conta e deciden pagalo a medias. O camareiro dilles que son 25 euros. E cada un saca un billete de 10 euros. En total, pois, teñen 30 euros. Cando lles traen as voltas, cinco moedas de euro, cada un toma unha moeda e gárdaa. Deciden, xenerosos, deixar os dous euros restantes de propina. Así pagaron nove euros cada un (dez euros menos o que lles devolveron). Pero tres por nove son 27. E se contamos os dous euros no bote, temos 29. Onde está o euro que falta?
Aquí pasa o mesmo. Non che pedín que fagas a operación, deicha feita e pregunteiche polo erro, o que resulta máis complicado.
E onde está o euro que falta? En realidade, non falta ningún: temos 25 euros da conta, tres euros nos seus respectivos petos e dous euros no bote. 30=25+3+2. Todo ben, por tanto. Outra forma de velo é con fraccións. Neste caso, cada un tería que pagar 25/3, pero decide pagar ⅔ de euro máis, o que fai un total de 27/3 euros. Ou sexa, nove. O que sumado ao euro que ten no peto suma os 10 euros que tiña ao principio.
Así que para resolver estes problemas, non nos queda máis remedio que arremangarnos ata que, grazas aos cálculos, localicemos o erro.
FONTE: JOSEÁNGEL MURCIA/Verne/elpais.com
Elementos dun coche!
VOLANTE FREO ACELERADOR CAPÓ
MALETEIRO MOTOR INTERMITENTE RODA
BATERÍA EMBRAGUE