Blogia
vgomez

CURIOSIDADES

OS DINOSAUROS CON CORNOS SÓ BUSCABAN AMOR

  Cabeza de un Nasutoceratops

Cabeza dun Nasutoceratops / Imaxe: Andrey Atuchin/Xornal abc

Moitas especies animais exhiben unha notoria anatomía para atraer ao sexo oposto. Un enorme abanico de plumas ou unhas hastas impoñentes son algúns dos extravagantes e rechamantes ornamentos que non pasan desapercibidos no cortexo amoroso. Os seus propietarios utilízanos para berrar en silencio "mira o que teño, estou san e forte e non hai mellor pai para os teus fillos". Non é nada novo. Investigadores da Universidade Queen Mary de Londres cren que algúns dinosauros, como os triceratops, xa lucían os seus elaborados volantes e cornos na cabeza cun propósito sexual.

Durante moito tempo, os científicos suxeriran que os cornos e adornos dos dinosauros evolucionaron para axudarlles a distinguirse entre si e evitar a hibridación con outras especies, que só produce descendencia estéril ou non apta.

Para probar esta hipótese, os investigadores examinaron patróns de diversidade na ornamentación de 46 especies de ceratopsios, dinosauros con cornos, pero non atoparon diferenzas entre as especies que vivían xuntas e as que o facían separadas. De igual maneira, déronse conta de que os trazos ornamentais parecían evolucionar a un ritmo moito máis rápido que outros. Como estas estruturas son custosas de crear e manter, este achado apunta a unha forte presión selectiva. Con estas premisas, "é pouco probable que o recoñecemento de especies sexa responsable da ornamentación dos dinosauros", di o autor principal do estudo, publicado en Proceedings of the Royal Society B. En cambio, semellantes características podían ser un anuncio publicitario da forza e saúde do seu propietario, de forma que os máis grandes e notorios servisen para conseguir parella.
 
Eses adornos fixéronse máis elaborados e diversos a través dos séculos, ata o punto de que especies posteriores, como Chasmosaurus belli, lucían volantes de ata un metro de longo.

Os investigadores cren que as implicacións do achado esténdense máis aló do alcance dos ceratopsios e teñen consecuencias para o estudo da teoría da evolución ao longo de vastos períodos de tempo.

FONTE: Xornal abc/ciencia

A TERRA VISTA DENDE 150 MILLÓNS DE QUILÓMETROS

A TERRA VISTA DENDE 150 MILLÓNS DE QUILÓMETROS

Fotografía da Terra tomada por Kepler / NASA

Esta imaxe do noso fogar no Cosmos foi enviada por Kepler recentemente. Capturada o 10 de decembro de 2017 despois de que a nave espacial axustase o seu telescopio a un novo campo de visión, o reflexo da Terra ao deslizarse era tan extraordinariamente brillante que creou unha saturación similar a un sabre nos sensores do instrumento, escurecendo a Lúa veciña.

Segundo informa a NASA, a máis de 150 millóns de km de distancia, a interpretación de Kepler da Terra como un faro brillante nun escuro mar de estrelas demostra as capacidades da súa fotómetro altamente sensible, que está deseñado para detectar os débiles descensos no brillo dos planetas que atravesan estrelas distantes. Algunhas estrelas nesta imaxe están por centos de anos luz de distancia.

FONTE: Xornal abc/ciencia

O TERREO EN CONDOMINIO MÁIS PEQUENO DO MUNDO

Supone una frontera natural entre España y Francia

A Illa dos Faisáns supón unha fronteira natural entre España e Francia / Imaxe: Google Maps

É posible que un territorio pertenza durante seis meses a un país e o resto do ano a outro? A resposta é si.

O exemplo, a Illa dos Faisanes, situada no río Bidasoa. Mide 213 metros de longo por 40 de ancho e ocupa case 7.000 metros cadrados. Ao carón do río atópase a cidade de Irún, ao outro, a francesa de Hendaia. Desde febreiro, este illote fluvial está baixo xurisdición española. Pero só será así durante seis meses. A outra metade do ano pertencerá a Francia.

Foi a finais o século XIX cando se chegou a este pacto de soberanía rotatoria de seis meses que converteu a este illote no territorio en condominio máis pequeno do mundo. Supón unha fronteira natural entre España e Francia.  Esta illa supuxo durante moito tempo unha importante fonte de conflitos entre os pescadores españois e franceses. Coa finalidade de evitar enfrontamentos e, á vez, impedir que o Illote se convertese nun terreo non lexislado, Francia e España decidiron repartirse durante seis meses ao ano a xurisdición da mesma. Neste illote é onde se asinou o 7 de novembro de 1659 o Tratado dos Pireneos, poñéndose fin á guerra entre España e Francia que se iniciou en 1635. A partir dese momento, os Pireneos pasaban a ser a fronteira natural entre os dous países. Desde finais do XIX existe esta soberanía rotatoria de seis meses entre España e Francia. Alí acordaríase tamén o matrimonio de Luís XIV con María Teresa de Austria, infanta de España. Un acordo matrimonial que un ano despois, en 1660, ratificarían na mesma illa ambos os monarcas: Luís XIV e Felipe IV.

FONTE: Xornal La Vanguardia

OS CITRICOS TEÑEN UNHA ORIXE ASIÁTICA

OS CITRICOS TEÑEN UNHA ORIXE ASIÁTICA

Cítricos / Imaxe: volosylike.ru

De entre os moitos alimentos que se engloban dentro do paraugas da dieta mediterránea, os cítricos ocuparon, tradicionalmente, un lugar privilexiado. Con todo, unha investigación determinou que a súa verdadeira orixe non está nos cultivos da Europa máis occidental, senón que é asiático. É máis, todos eles teñen unha orixe común.

A pesar de que os cítricos son un dos tipos de froitas máis comercializados do mundo, había algo que despistaba aos científicos, e que dificultaba a súa clasificación: o seu alto nivel de hibridación. As laranxas, as mandarinas, os limóns, os pomelos… e así ata 60 variedades de cítricos foron analizados por un equipo de científicos, que concluíron que a súa procedencia era única: un tipo de árbore hai 8 millóns de anos, nunha rexión nas saias de Himalaya. En concreto, a área de procedencia desta árbore, do que se orixinaron todos os cítricos, era un bosque chuvioso de clima tropical ao sueste do Himalaya, nunha rexión que inclúe a zona oriental de Assam, ao norte de Myanmar e o oeste de Yunnan. "As nosas análises suxiren que as especies cítricas ancestrais sufriron un evento de especiación repentina durante o Mioceno tardío, hai uns 8 millóns de anos", detallan os investigadores no estudo, publicado pola revista Nature.

Esta especiación coincidiu cunha transición pronunciada das condicións do monzón húmido a un clima máis seco. Así, produciuse unha separación que deu lugar á complexa variedade de cítricos que existen na actualidade, distinguindo tipos puros e híbridos; o que implica, ademais, un complexo proceso de "domesticación" por parte do ser humano. "Os primeiros intentos de domesticar estes froitos baseáronse na propagación asexual a través de sementes sen fecundación e a selección deliberada de trazos específicos", revela o autor principal da investigación.

O novo traballo desafía as propostas anteriores para a taxonomía dos cítricos. De feito, os científicos comparan o complexo historial de mestura dos cítricos cultivados polo home co que experimentaron outros cultivos ben recoñecidos, como o arroz e o millo, e mesmo outras árbores froiteiras, como a mazá e a uva. Outros grupos de cítricos cultivados, os híbridos, orixináronse a partir de hibridaciones de dúas especies parentales puras.

En xeral, o traballo presenta ideas que dan a clave sobre a orixe, a evolución e a domesticación dos cítricos, e a xenealoxía das variedades silvestres e cultivadas máis importantes. Tomados en conxunto, estes achados trazan un novo marco evolutivo para estes cultivos froiteiros: un escenario que desafía os actuais pensamentos taxonómicos e filoxenéticos, e apunta cara a unha reformulación do xénero Citrus.

FONTE: Laura Marcos/Revista Muy Interesante

A ONDA MÁOS GRANDE ATA AGORA VISTA

 

O surfeiro portugués Hugo Vau (Azores, 36 anos) cabalgou sobre a big mamma, unha onda xigante de 35 metros de altura, e viviu para contalo.

De novembro a marzo, na vila de Nazaré, a 120 quilómetros ao norte de Lisboa, concéntranse os surfeiros buscando ondas; pero non son uns surfeiros calquera, deses que bailan e cabriolean sobre os seus lombos. Os surfeiros de Nazaré son distintos, fisicamente máis fortes, tamén de maior idade. O seu obxectivo é aguantar de pé sobre unha onda xigante, e o lugar do mundo coas ondas máis descomunais chámase Nazaré, máis concretamente, a Praia Norte. Grazas a unha particularidade natural, un canón de rocha subterráneo, as correntes potencian a forza e o tamaño das súas ondas; mentres na veciña Praia Sur a calma é total, a Praia Norte é o inferno.

Un americano, Garret McNamara, puxo a Nazaré no mapa do mundo, cando aquí mesmo conseguiu cabalgar na montaña de auga máis alta ata entón, 30 metros. McNamara (50 anos).

SR-72: UN AVIÓN A 7.407 KM/H

Fotografía del SR-71 «Blackbird» («Mirlo»)

SR-71 "Blackbird" (Merlo) / Imaxe:wikipedia

 

En plena Guerra Fría, as Forzas Aéreas de Estados Unidos (USAF) tiñan no seu arsenal un avión espía súpersonico capaz de superar Mach 3, é dicir, tres veces a velocidade do son (uns 3.600 km/h). Tratábase do SR-71 "Blackbird" (Merlo), un aparello que podía viaxar de Londres a Nova York nunhas dúas horas e que serviu entre os anos 1964 e 1990. O seu labor era facer misións de recoñecemento de forma furtiva, aínda que en numerosas ocasións foi interceptado por forzas soviéticas.

Os estadounidenses poderían xa estar a fabricar ao herdeiro moderno do "Blackbird". Ou non. Nunha conferencia celebrada a semana pasada, suxeriuse que o sucesor, un aparello chamado SR-72, xa estaba en produción, pero polo momento ninguén o confirmou oficialmente, tal como informou Live Science.

A web corporativa de Lockheed Martin explica que o SR-72 é un avión hipersónico, o que quere dicir que polo menos alcanza o Mach 5. De feito, o aparello está deseñado para chegar a Mach 6, é dicir, 7.407 Km/h. A esa velocidade, aseguran, a aeronave sería tan rápida, que un adversario non tería tempo para reaccionar ou esconderse.

FONTE: Xornal abc/ciencia

TODAS AS BATIDORAS BÁSANSE NELA

TODAS AS BATIDORAS BÁSANSE NELA
 

Minipimer de Gabriel Lluelles / Imaxe: wikipedia.org

Vale, poida que na túa familia xubilasen esta batidora de man hai moitos anos. Pero todas as que hoxe existen descenden desta, un invento patentado en 1961 polo enxeñeiro barcelonés Gabriel Lluelles Rabadà (1923-2012) e comercializado en principio pola empresa española Pimer.

Contan que Dieter Rams (Alemania-1932), o mestre do funcionalismo que cambiou o deseño do século XX, reuniuse persoalmente con Lluelles e confesoulle a súa admiración por esta ferramenta tecnolóxica que presentaba partes desmontables e unha alta manexabilidade. Pouco despois Braun comprou Pimer e seguiu producindo batidoras de man a partir do deseño orixinal de Lluelles, que son as que hoxe existen en millóns de fogares en todo o mundo.

FONTE: Carlos Primo/IconDesign/El País

ONDAS DE PEDRA

The Wave / Imaxe: talesfromadreamer.wordpress.com

Esta insólita área natural, que se atopa situada no estado de Arizona (EE.UU.), forma parte da reserva Paria Canyobn-Vermillion Cliffs Wilderness e é popularmente coñecida co nome de The Wave (a onda). A particular forma destas ondas de pedras areniscas de distintas tonalidades, con remuiños e xiros, é o resultado da erosión provocada polo vento durante o longo transcurso dos séculos. Segundo os científicos, antigas dunas de area convertéronse en roca dura e compacta, calcificándose en capas verticais e horizontais, o que lle dá o espectacular aspecto que hoxe vemos. 

O contraste das súas cores, dende o negro e o marrón ao beis e o branco, co intenso ceo azul logra o resto da impactante composición visual que podemos observar en fotos como a de arriba, con esas ondas que se curvan e ondulan a través de toda a paisaxe.

Esta exótica paraxe formouse hai 190 millóns de anos, durante o período Xurásico. Os que acoden ao lugar aseguran que é como visitar outro planeta, xa que, é tan diferente ao que viron antes, senténdose alí como extraterrestres.

Iso si, para poder entrar no lugar hai que solicitar un permiso de acceso, e só concédense dez ao día. A que se deben estas cotas? A que se trata dunha formación de natureza moi fráxil e, por tanto, os visitantes deben ter moito coidado de non causar na contorna ningún dano.

FONTE: Álex Fernández Muerza/Raquel de la Morena/Revista Muy Interesante