Blogia
vgomez

CURIOSIDADES

ANIMAIS MIMÉTICOS: A PERFECTA CAMUFLAXE VIII

Continúo co esta serie adicada ao mimetismo, unha capacidade que teñen certos seres vivos para asemellarse a outros organismos e á súa propia contorna para obter algunha vantaxe.

8. Víbora de Peringuey

A  víbora de Peringuey (Bitis peringueyi) habita en zonas desérticas de África e o suroeste de Asia. Esta serpe ten a particularidade de reptar pola area facilmente empregando un movemento lateral. A súa facilidade para esconderse entre a area, así como as súas cores, fai que resulte case imposible vela.

Continuará!

FONTE: Sarah Romero e María Moya/muyinteresante.es

ANIMAIS MIMÉTICOS: A PERFECTA CAMUFLAXE VII

Continúo co esta serie adicada ao mimetismo, unha capacidade que teñen certos seres vivos para asemellarse a outros organismos e á súa propia contorna para obter algunha vantaxe.

7. Dragóm de mar foliáceo

O dragón de mar foliáceo (Phycodurus eques) é un peixe mariño e parente dos cabaliños de mar. É orixinario das costas sur e oeste de Australia. Recibe o seu nome debido ás súas longas prolongacións en forma de folla cuxa principal función é a da camuflaxe. Propúlsase mediante unha aleta pectoral situada no fío do pescozo e unha aleta dorsal próxima ao extremo da cola. Estas son practicamente transparentes e difíciles de ver posto que ondulan o xusto como para mover ao animal suavemente, dando a impresión do animal como un alga flotante.

Continuará!

FONTE: Sarah Romero e María Moya/muyinteresante.es

ANIMAIS MIMÉTICOS: A PERFECCIÓN DA CAMUFLAXE VI

Continúo co esta serie adicada ao mimetismo, unha capacidade que teñen certos seres vivos para asemellarse a outros organismos e á súa propia contorna para obter algunha vantaxe.

6. Solla



A Solla ou solla de altura (Pleuronéctidos Platessa), é unha familia de peixes que se caracterizan por ter os ollos nun dos lados do seu corpo, xeralmente no lado dereito. Adóitanse desprazar a rentes do chan mariño, polo que o seu pigmentación fai que se camufle coa area. Con todo, esta cor pode mutar, posto que este peixe ten a capacidade de adaptalo e mesmo imitar as rocas e demais obxectos e tons que atope ao seu paso.

Continuará!

FONTE: Sarah Romero e María Moya/muyinteresante.es

O TRÁNSITO DE MERCURIO SOBRE O SOL

 
Mercurio situouse, onte, case en liña recta co Sol e a Terra. Un punto diminuto, que corresponde á sombra do planeta, pasou lentamente diante do disco solar durante catro horas e 23 minutos a partir das 13:37. A bóla negra entrou pola parte inferior esquerda e cruzou o Sol ata chegar á parte superior dereita. Este fenómeno obsérvase tan só 13 veces por século e o próximo tránsito prevese o 13 de novembro de 2032. O 9 de maio de 2016 foi a última vez que foi visible tal acontecemento excepcional desde España.

A primeira vez que se puido observar a sombra do planeta deslizarse diante do Sol foi o 7 de novembro de 1631, uns vinte anos despois da creación do primeiro telescopio. Johannes Kepler foi quen predixo o tránsito e Pierre Gassendi, un científico francés, quen o observou primeiro, seguindo os consellos do astrónomo alemán.

Marabillas do espazo!

QUE SERÁ ESTA ESTRAÑA CRIATURA EN FORMA DE BOLA?

Valonia  ventricose ou alga burbulla achada no Mar Vermello / Alexander Vasenin/ Wikimedia/CC BY-3.0

Escondidos entre os corais, é usual que os mergulladores achen unhas estrañas «bólas» con tamaños que van desde uns poucos milímetros, como rodamentos, a outras tan grandes como globos oculares. Son os chamados «ollos de mariñeiro» ou «algas burbulla», cuxo nome científico é Valonia ventricose. A pesar do seu tamaño e estraña fisionomía, trátase dunha alga moi estudada pola ciencia, xa que se trata do organismo unicelular máis grande do mundo.

É dicir, toda esa bóla que pode alcadar ata os cinco centímetros de diámetro é unha única célula, aínda que no noso imaxinario os seres unicelulares estean normalmente asociados co microscopio. O «truco» está en que conteñen varios dominios citoplasmáticos, cada un co seu propio núcleo e cloroplastos. Así é como este ser pode alcadar ese tamaño.


Imaxe fluorescente da V. ventricose na que se poden apreciar os diferentes núcleos nun só organismo (sinalados cunha «n») / Shepherd et ao., Protoplasma, 2004

Ademais, esta característica permite a súa reprodución celular segregativa: a célula nai pode crear outras células «fillas» e que estas se separen do corpo principal a través dos rizoides, as «raíces» que suxeitan á V. ventricose ao fondo mariño de zonas tropicais e subtropicais, onde é unha especie común. De feito, tal e como explican en Sciencealert, é máis probable que ao ser esmagadas cren novos organismos no canto de romper en varios orgánulos.

Este tipo de alga está considerado unha praga nos acuarios, xa que rapidamente coloniza estes espazos e é moi difícil de erradicar, xa que pola súa dureza non adoita ser un prato moi prezado entre os peixes e reprodúcese cando os afeccionados tentan eliminala e, sen querer, esmágana, o que libera ao resto de células que proliferan no ambiente.

Si é moi apreciada para a ciencia, xa que ten diferentes características que lle fan moi prezada. Por exemplo, os seus poros están ausentes de auga, o que lle fai ter unha impermeabilidad incrible. Doutra banda, tamén se estudaron as súas propiedades eléctricas potenciadas pola auga mariña que a rodea.

FONTE: abc.es/ciencia

ANIMAIS MIMÉTICOS: A PERFECCIÓN DA CAMUFLAXE V

Continúo co esta serie adicada ao mimetismo, unha capacidade que teñen certos seres vivos para asemellarse a outros organismos e á súa propia contorna para obter algunha vantaxe.

5. Bolboreta folla seca

A bolboreta folla seca (Gastropacha quercifolia) é unha polilla que se atopa en Europa e o norte e o leste de Asia. A súa particularidade reside en que, cando está en repouso, parece completamente unha folla seca dunha árbore en cor marrón. Adoita ter unha envergadura de entre 50 e 90 milímetros (as femias son máis grandes) e as súas larvas aliméntanse de salgueiro e carballo.

Continuará!

FONTE: Sarah Romero e María Moya/muyinteresante.es

ANIMAIS MIMÉTICOS: A PERFECCIÓN DA CAMUFLAXE IV

Continúo co esta serie adicada ao mimetismo, unha capacidade que teñen certos seres vivos para asemellarse a outros organismos e á súa propia contorna para obter algunha vantaxe.

4. Peixe pedra

Trátase do peixe máis velenoso do océano. O peixe pedra (Synanceia horrida) é un pésimo nadador e habita nas augas australianas. Os seus tons e textura fan que sexa moi difícil de diferenciar do chan mariño. Posúe ata 13 aguillóns cun forte veleno, que pode ser fatal mesmo para os humanos.

Continuará!

FONTE: Sarah Romero e María Moya/muyinteresante.es

ANIMAIS MIMÉTICOS: A PERFECCIÓN DA CAMUFLAXE III

Continúo co esta serie adicada ao mimetismo, unha capacidade que teñen certos seres vivos para asemellarse a outros organismos e á súa propia contorna para obter algunha vantaxe.

3. Mantis orquídea

A pesar do seu delicado e encantador aspecto non te deixes enganar. Trátase dun  voraz depredador. A mantis orquídea (Hymenopus coronatus) é unha barbantesa que adoita colocarse xunto aos pétalos das flores asemellándose a unha delas para atrapar así aos insectos polinizadores como as bolboretas ou a mosca da froita. A súa atractiva coloración e forma atrae sempre a moitos incautos insectos que acaban nas súas redes . Atópase Pluviselvas de Malaisia, Indonesia, e Sumatra.

Continuará!

FONTE: Sarah Romero e María Moya/muyinteresante.es