A FÍSICA DO SPINNER
QuantumFracture a explicación doss estraños movementos que fai o spinner, a precesión e a nutación, e gran parte da maxia dos giroscopios... Disfrutade da Física!
DOCENCIA
ESTAMOS NO AFELIO
Pese á calor que hai e o que un podería pensar, estamos máis lonxe do Sol ca nunca. A órbita da Terra ao Sol non é moi excéntrica e non afecta tanto a distancia e eses 5 millóns de quilómetros de diferenza, como a inclinación do impacto dos raios do Sol. Por iso, no hemisferio Norte estamos con máis calor que nunca, pola verticalidad, pero non pola distancia.
FONTE:Protoon/Xornal El Mundo
COMO MEDIR O PERÍMETRO DA TERRA CUN PAU
Eratóstenes (Cirene, 276 a. C.- Alexandría 194 a. C.) fíxoo entre Siena e Alexandría, agora con só un pau podes facelo ti. Non te esquezas de utilizar unha pequena dose de Xeometría, unha dose notable de precisión e unha gran cantidade de curiosidade. Canto crees que mide o cinto da Terra?
FONTE:Protoon/Xornal El Mundo
ONDE ESTAMOS?
CHEGA A PRIMAVERA
Flor da xesta / Imaxe: celtiberia.net
Mañá, 20 de marzo, ás 10:29 UTC (11:29 hora peninsular) comeza a primavera.
Durará 92 días e 18 horas, ata o día 21 de xuño, que comezará o verán.
O inicio da primavera está ligada ao equinoccio de primavera, é dicir, cando empeza esta estación é porque a Terra atópase no centro da órbita do Sol e este cruza o ecuador celeste cara ao norte. En resumo, a Terra toma posición tal que, ten a mesma distancia con respecto ao Sol en ambos os hemisferios. Aínda que a Terra estea inclinada os raios do sol teñen a mesma distancia con respecto á Terra, sexa no hemisferio norte ou no sur. É por iso que a duración do día é a mesma que a da noite.
DÍA DO PERIHELIO
Cada principio do ano, a Terra pasa polo punto da súa órbita máis próximo ao Sol, coñecido como perihelio. Este ano este acontecemento terá lugar hoxe ás 11:59 hora peninsular. A Terra e o Sol distarán entón 147,1 millóns de quilómetros, uns cinco millóns menos que na súa posición máis afastada, que ten lugar a principios de xullo e denomínase afelio.
Esta "proximidade" ao Sol ten varias consecuencias. Por unha banda, o Sol presentará o seu máximo diámetro aparente visto desde a Terra. E, por outro, a Terra alcanzará a máxima velocidade na súa órbita. Concretamente desprazarase a 30,75 quilómetros por segundo (110.700 quilómetros á hora). Dous quilómetros por segundo máis máis rápido que no punto da súa órbita máis afastado do sol, o que equivale a 7.164 quilómetros por hora máis rápido. Como media, a Terra móvese a 107.280 quilómetros por hora.
O primeiro en darse conta deste fenómeno foi o matemático e astrónomo alemán Johannes Kepler (1571-1630). Grazas ás notas dun dos seus mestres, o astrónomo danés Tycho Brahe, o observador máis importante do ceo antes da invención do telescopio, Kepler deuse conta de que a órbita que describe a Terra ao redor do Sol non é circular, senón lixeiramente elíptica. Isto levoulle a definir a que hoxe se coñece como primeira lei de Kepler: "Os planetas describen órbitas elípticas ao redor do Sol, que ocupa un dos focos da elipse".
Tamén observara que a velocidade da terra ao percorrer a súa órbita varia. E plasmouno na segunda lei de Kepler: "Cada planeta móvese de tal maneira que a recta imaxinaria que lle une ao centro do Sol (denominada radio vector) varre áreas iguais en tempos iguais". O planeta, cando está máis preto do sol, debe percorrer unha distancia maior e a súa velocidade aumenta. Durante todo o inverno no hemisferio norte (verán no sur), cando a Terra e o Sol están máis próximos, a velocidade á que viaxa o noso planeta é maior. E o máximo prodúcese durante o perihelio.
Aínda que Kepler enunciou as leis dos movementos dos planetas, descoñecía que forza obrigábaos a cumprilas. Isaac Newton (1643-1727), baseándose nas observacións Tycho Brahe, Galileo e Kepler, deu coa causa: a gravidade. E é a súa segunda lei a que explica por que a terra vai a hora máis rápido: "A forza de atracción entre dous corpos de masas separados unha distancia r é proporcional ao produto das súas masas e inversamente proporcional ao cadrado da distancia". É dicir, canto menor sexa a distancia ao Sol, maior será a forza de gravidade e por tanto a velocidade á que se despraza un planeta.
E se estamos máis preto do Sol, por que é inverno? Dúas cousas determinan a cantidade de calor do sol que recibe un planeta. A excentricidade da súa órbita e a inclinación do seu eixo. A excentricidade define canto se aparta a órbita dun circulo. A Terra segue unha órbita case circular, así que as estacións veñen determinadas exclusivamente pola inclinación do seu eixo, que á súa vez determina a inclinación con que os raios solares chegan á Terra.
O eixo de rotación do noso planeta está inclinado uns 23,5 graos con respecto á perpendicular do plano da órbita que describe ao redor do Sol (plano da eclíptica). Canto máis perpendiculares incidan os raios do Sol, menor será a calor que se disipe ao atravesar a atmosfera terrestre e será a estación máis cálida. Nos meses próximos o perihelio (de decembro a marzo), é o hemisferio Sur o que está inclinado cara ao Sol e alí será verán, mentres no Norte será inverno.
FONTE: Pilar Quijada/abc/ciencia
COMEZA O INVERNO
Estacións do ano / Imaxe: eltiempo.es
Hoxe, 21 de decembro, ás 11:44 horas peninsulares (10:44 UTC) comeza o inverno.
Meste día acontece o chamado "Solsticio de Inverno", sendo o día máis curto do ano, marcando o paso do outono ao Inverno (ao mediodía o Sol acada o punto máis baixo de todo o ano). A partir desta data os días comezan a alongarse.
Durará 88 días e 23 horas e rematará o 20 de marzo, ás 5:30 horas, co comezo da primavera.
Que frío!
CATRO NOMES NOVOS NA TÁBOA PERIÓDICA
A táboa periódica aumenta a súa familia de elementos con catro nomes adicionais. Desde hoxe, a súa sétima fila contén oficialmente catro novos inquilinos: os elementos 113, 115, 117 e 118 foron bautizados como Nihonio, Moscovio, Téneso e Oganesón, respectivamente. O primeiro deles foi descuberto por científicos do Instituto Riken en Xapón; o resto, por equipos científicos diseminados entre Rusia e Estados Unidos, todos eles integrados desde xaneiro pasado na táboa periódica.
Os novos elementos xa foron acordados pola IUPAC (A Unión Internacional de Química Pura e Aplicada) encargada de aprobar os cambios. Segundo as normas do organismo, os nomes deben estar relacionados cun lugar, unha rexión xeográfica ou un científico.
Nihonio provén da palabra "Nihon", unha palabra de orixe nipón; Moscovio, fai referencia a Moscova, a capital de Rusia; Téneso, provén do estado de Tenesee (EE UU) debido a que esta rexión é pioneira en investigación en canto ao mundo da química refírese e convértese así no segundo estado en verse reflectido na táboa periódica, tras California (correspondente ao elemento 98). Por último, Oganesón foi nomeado así en honra ao físico ruso Yuri Oganessian, de 83 anos. Por segunda vez na historia, un científico en vida ten a honra de ver o seu nome escrito nun elemento.
FONTE: Xornal El País/Ciencia