OUTRAS COUSAS

MOZOS CON OÍDOS DE VELLOS

 

Tombarse ao sol e escoitar música cos auriculares durante un día de piscina ou praia; acudir aos concertos dos festivais que cada ano amenizan o verán, bailar ata altas horas da noite nas discotecas... Son actividades lúdicas que non parecen implicar un risco para a saúde, en concreto a  auditiva, pero poden chegar ser perigosas se non se toman as precaucións adecuadas. Porque, segundo alertan os especialistas, a exposición prolongada a sons ou ruídos elevados xera perdas de audición irreversibles, sobre todo nos mozos, que son os que máis están expostos e os máis temerarios á hora de escoitar música a volumes moi altos.

A OMS alerta de que 1.000 millóns de mozos teñen risco de sufrir perdas de audición por escoitar música moi alta. 43 millóns de persoas de entre 12 e 35 anos xa teñen danos. Non é raro ver nas consultas de Otorrinolaringoloxía a pacientes que non cumpren os 30 con perdas  auditivas propias da poboación maior.

Co obxectivo de non chegar a estas situacións a OMS avoga polo que se  coñece como «a  regra  do 60-60», que consiste en  non escoitar música con reprodutores persoais durante máis dunha hora  ao día e a un nivel máximo do 60% dá capacidade de son do dispositivo.

Non é menos importante fixarse non tipo de dispositivo. Así, hai que asegurarse de que cumpra a lexislación europea e é conveniente que teña a opción de «axustes» para poder fixar ou volume recomendado pola Unión Europea (85 dB como límite estándar na saída de son).

  A Seorl-CCC recomenda que se hai unha exposición a 100 decibeis (dB) non se debería facer por máis dun cuarto de hora ao día para evitar dano, e se se fai a 110, non máis dun minuto. Ademais, o ruído chega ao limiar da dor cando se superan os 125 dB e pode ser insoportable aos 140.

Outra cuestión  pendente son  as visitas  ao especialista. A Academia Americana de Pediatría, recomenda que entre os 11 e os 14 anos e entre os 15 e os 17 realícese  unha avaliación,  co fin de detectar  dano  auditivo nos  tons  máis altos. En España  non existe unha recomendación clara, polo que é o pediatra de Primaria quen valora a área auditiva e detéctanse alteracións remite ao especialista.

Coidemos os nosos oídos!

 FONTE: Gema Suárez e Adrián Cordellat/elmundo.es

VOLOCOPTER

 

Cando se fala de taxis voadores, é difícil non lembrar a Bruce Willis na desaforada fantasía colorista do Quinto Elemento. Película icónica da ciencia ficción da súa época, exemplo dun cinema (o dos noventa) que desapareceu para sempre coa chegada dos efectos dixitais, a obra de Luc Besson resulta excesiva,  abigarrada e  simplista no seu discurso. E, a pesar diso, todos os que viron aquelas imaxes no cinema soñaron algunha vez con subirse nun deses taxis voadores.

Aínda que eran moitos os que soñaban con iso, a lóxica fixo que non nos lanzásemos a converter o espazo aéreo das nosas cidades nun inferno de atascos similar ao que tentamos combater no chan. Así que os taxis voadores non se converteron na realidade que os amantes da ciencia ficción esperaban… ata agora. Porque a firma alemá Volocopter está a un paso de conseguir que vehículos eléctricos similares aos drons aos que xa nos habituamos, pero dun tamaño moito maior, comecen a sobrevoar varias cidades do planeta. O que sobra neste plan é precisamente o papel que interpretaba Bruce  Willis, porque estes superdrones están pensados para funcionar sen pilotos. De momento, as probas que realizaron en Dubai foron un éxito converténdoo no primeiro taxi aéreo sen condutor da historia da aviación. Segundo Alexander Zosel, cofundador da compañía, o que falta neste momento non é a tecnoloxía, senón a certificación para que os seus vehículos poidan voar. Un detalle que, xunto a varias infraestruturas, podería estar resoltos en dous ou tres anos.

Os impulsores de Volocopter están convencidos de que a súa proposta pode cambiar de forma radical a forma en que aínda nos movemos nas cidades. Os seus drons, eléctricos e silenciosos, son unha aposta funcional e sustentable que, aseguran desde a marca alemá, resultan ademais moi seguros. Aínda que a idea final é que o Volocopter sexa un vehículo autónomo, nas súas primeiras versións aínda requiren dun piloto. Iso si, manexalos é tan sinxelo que se fai a través dun simple joystick, posto que a maior parte das operacións non as realiza o condutor senón o computador do vehículo. Zosel, que foi o primeiro en pilotar un Volocopter, cre con todo que o futuro está nos vehículos sen condutor: “a maioría dos fallos na aviación teñen a súa orixe no piloto. Así que se sacas ao piloto da fórmula tes un sistema máis seguro”. Poida que isto envíe ao paro a Willis, pero sempre quedará o seu traballo como heroe (porque eses, seguro, seguirán sendo necesarios).

FONTE: José L. Álvarez Cedena/elpais.com

25 DE XULLO: DÍA NACIONAL DE GALICIA

 

Hoxe celebramos o Día Nacional de Galicia, ou Día da Patria Galega. É a festa oficial do noso país galego, segundo decreto da Xunta de Galicia publicado no DOG do 1 de xaneiro de 1979. Celébrase tamén hoxe a festividade do apóstolo Santiago o Maior.

As orixes desta celebración remóntanse a novembro de 1919, cando se celebrou en Santiago de Compostela a II Asemblea Nacionalista das Irmandades da Fala, que acordan celebrar o Día Nacional de Galicia o 25 de xullo do ano seguinte, impoñéndose ás teses defendidas por Antón Villar Ponte para celebralo o 17 de decembro, considerado daquela o aniversario da decapitación do mariscal Pardo de Cela en Mondoñedo.

Sintámonos orgullosos do que somos: galegos!

UN LUGAR E A SÚA FÁBULA

 

Trátase dun dos recunchos máis rechamantes do Carballiño (Ourense). O río Arenteiro, ao seu paso por esta vila, ten que bordear con un meandro unha elevación rochosa de 384 metros de altura. Atópase entre a piscifactoría e a antiga fábrica dá papel da Lavandeira. Este pequeno  montículo está coroado con dúas grandes rochas que a tradición asocia a unha parella, dando lugar a unha serie de fábulas amorosas.

No conxunto rochoso aínda habitan os ecos da tráxica relación entre Boán e Marta, un adiñeirado pagán atraído por unha moza cristiá. Boán coa intención de seducir á rapaza, decidiu botar man dos servizos dunha sacerdotisa pagá. A pitonisa preparou unha bebida máxica. Marta bebeu da beberaxe sen saber que a apócema presentaba un dobre fío. Tratábase de que se a rapariga en realidade xa desexaba a Boán, a beberaxe faríaa tolear. Marta perdeu o xuízo e precipitouse ao baleiro desde a rocha. Pola súa banda, Boán, preso de dor decidiu acompañar á súa amada. Hai quen asegura que cando sopra o vento, iste trae consigo os queixumes do malaventurado mozo.

Un lugar, dentro da ruta do Arenteiro, que merece a pena visitar!

FONTE: laregion.es e galiciamxica.eu

APOLO XI: 50 ANOS

 

Dentro duns días cumpriranse 50 anos da chegada do home á Lúa: Apolo 11. Esta misión enviouse ao espazo o 16 de xullo de 1969, aluando o 20 de xullo dese mesmo ano e ao día seguinte logrou que 2 astronautas (Armstrong e Aldrin) camiñasen sobre a superficie lunar.

A tripulación do Apollo 11 estaba composta polo comandante da misión Neil A. Armstrong, de 38 anos; Edwin E. Aldrin Jr., de 39 anos e piloto do LEM, alcumado Buzz; e Michael Collins, de 38 anos e piloto do módulo de mando.

O comandante Neil Armstrong foi o primeiro ser humano que pisou a superficie da Lúa, o 20 de xullo de 1969 ás 2:56 (hora internacional UTC) ao sur do Mar da Tranquilidade (Mare Tranquillitatis), seis horas e media despois de ter aluado.

Nos dous vídeos superiores tedes o documental, emitido pola Canle Historia, sobre a carreira espacial entre a Unión Soví­etica e Estados Unidos a mediados do século  XX. Os avances, programas e misións que ambas as nacións levaron a cabo para ser os primeiros en poñer a un home sobre a superficie da Lúa.

Monento histórico!

QUE É, EXACTAMENTE O 5G?

 

Cada día oímos falar, maís e máis, do 5G. Pero, que é exactamente? 

O “G” en 5G significa “Xeración”. A tecnoloxía inalámbrica para teléfonos tecnicamente comezou co 1G e, ao comezo dos anos 90, expandiuse ao 2G cando as compañías comezaron á habilitar que a xente enviase SMS entre dous dispositivos.

Máis adiante, o mundo coñecería o 3G, que deu ás persoas as capacidade de realizar chamadas, enviar mensaxes de texto e navegar por internet. O 4G mellorou moitas desas posibilidades que habilitou o 3G pero a máis velocidade.

As compañías engadiron entón o LTE (Long Term Evolution, evolución a longo prazo en galego) á tecnoloxía 4G. O LTE converteuse na modalidade de 4G máis consistente e máis rápida, competindo contra outras tecnoloxías como WiMAX/Wimax. A diferenza entre WiMAX/Wimax e LTE é similar ás diferenzas entre BluRay e HD DVD: ambas teñen prestacións similares, pero era importante crear un estándar que todo o mundo puidese usar. Iso é o que conseguiu o LTE, e provocou ademais que a tecnoloxía 4G fose aínda máis rápida.

O 5G será construído sobre os cimentos que o 4G LTE creou. Vai permitir enviar textos, realizar chamadas e navegar por internet como de costume, ademais de aumentar radicalmente a velocidade de transferencia. O 5G fará máis sinxelo que a xente descargue e suba contido en Ultra HD e vídeo en 3D. Tamén deixará un pouco de espazo para os miles de dispositivos conectados a internet que van empezar a popularizarse. Imaxina aumentar a túa conectividade utilizando en lugar dunha mangueira de xardín doméstico a dun camión de bombeiros. A diferenza será notoria.
 

De verdade é o 5G tan, tan rápido comparado co 4G? Dito de maneira breve: si. A velocidade será significativamente maior. Na actualidade, a velocidade de transmisión do 4GLTE chega ata o  xigabit por segundo. Iso significa que se tarda ao redor dunha hora en descargar unha película relativamente corta en HD. O problema é que a xente de cando en cando experimenta a velocidade máxima de 4G porque o sinal pode ser alterada por demasiadas cousas: edificios, microondas, outros sinais de wifi... a lista segue e segue.

O 5G aumentará a velocidade de descarga ata 10  xigabits por segundo. Iso significa que unha película enteira en HD pode ser descargada en cuestión de segundos. Tamén reducirá a  latencia de maneira significativa (ofrecendo por tanto tempos de carga menores). Permitirá, en resumo, darlle á rede as necesidades de conectividade que require para alimentar centos de miles de dispositivos conectados en fogares e lugares de traballo.

 Como funciona? Xa hai varios grandes consorcios de  teleoperadoras traballando para crear estándares globais de 5G. Aínda que a maioría destes estándares aínda non solidificaron de todo, os expertos esperan que sexa retrocompatible (co 4G e o 3G) ademais de engadir interoperabilidade ao longo e ao ancho do globo.

Por dicilo dunha maneira moi simple, os teléfonos móbiles son realidade radios de dobre sentido. Cando chamas a alguén, o teléfono converte a voz nun sinal eléctrico. Transmítea entón ata a torre de telefonía máis próxima usando ondas. A torre  rebota o sinal a través da rede de torres ata que finalmente alcanza ao receptor. O mesmo ocorre cando envías outro tipo de datos (por exemplo fotos ou vídeo por WhatsApp).

Normalmente cando unha nova tecnoloxía de transmisión inalámbrica chega ao mercado (como ocorre co 5G), asígnaselle unha frecuencia máis alta. Por exemplo, o 3G ocupa a frecuencia de bandas ata os 20 Mhz. No caso do 5G, probablemente acabe na banda que chega ata o 6 Ghz. A razón pola que estas novas tecnoloxías ocupan bandas superiores é porque  usualmente estas non están xa ocupadas e ademais moven información a máis velocidade. O problema, en cambio, é que os sinais con frecuencias máis altas non viaxan tan lonxe como as máis baixas, así que se necesitarán varias antenas (Mimos) que probablemente se usen para ampliar o sinal alá onde se ofreza 5G.

Cando estará dispoñible? Aínda que as operadoras e fabricantes de móbiles están facendo os seus primeiros anuncios relacionados con su implantación, non esperes, con todo, que chegue xa. A maioría de expertos predín que non estará completamente dispoñible ata 2020. Na actualidade Samsung é a empresa con mási familias de patentes neste campo, cun total de 1.194, seguida da china Huawei, con 986, que ten un gran problema con Estados Unidos.

Merecerá a pena. Se hai algo que ultimamente parece poñer a case todo o mundo de acordo é que este tipo de conexión é cada vez máis necesaria. E se queremos que unha visión do futuro onde miles de millóns de dispositivos permanecen conectados á rede, fai falta un novo protocolo. Iso será o 5G.

Para ampliar esta información, o vídeo da parte superior tena.

FONTE: es.gizmodo.com

EFECTOS ESPACIAS NO CINEMA DE HOXE

 

Moitas das películas que mellores momentos (e tamén peores) fixeron pasar aos espectadores teñen como elemento común a utilización dos efectos visuais ou efectos especiais para crear a ilusión de mundos ou criaturas imaxinarios. Ás veces fermosos e ás veces terribles, pero sempre, mesmo con tecnoloxías moi precarias, asombrosos. Xa nunha data tan temperá como o ano 1933, Merian C. Cooper conseguiu aterrorizar a medio mundo co seu King Kong, o simio xigantesco que é desde entón unha icona da cultura popular. Contan mesmo que nunha primeira edición da película, o público se desmaiaba ou saía despavorido da sala ante algunhas escenas que foron posteriormente eliminadas. En realidade, a lenda é máis fermosa que a realidade, debido a que ao parecer as míticas escenas foron cortadas por Cooper por algo moito máis prosaico: retardaban o ritmo do relato. Outros magos pioneiros como George Pal ou Ray Harryhausen conseguiron crear auténticas fantasías visuais con marionetas, debuxos, miniaturas, latex, maquetas e explosións. Hoxe, en cambio, todos estes trucos foron substituídos por softwares moi sofisticados e potencia de computación, pero hai algo que permanece: a imaxinación para facer parecer real algo que non existe.

Darren Hendler, director de Dixital Human Group en Dixital Domain, leva 25 anos dedicándose para os efectos especiais no cinema nalgunhas das películas máis taquilleras das últimas décadas. Polas súas mans, e os seus computadores, pasaron monstros e personaxes que forman parte da nosa memoria cinematográfica; precisamente para manterse na vangarda da industria, o seu traballo tivo que evolucionar: “nos dous últimos anos estiven máis centrado na parte tecnolóxica do cinema, no que é posible facer. E sobre todo na chegada do machine learning e en como podemos transformar o que facemos e levalo máis lonxe”.

As fazañas tecnolóxicas de Dixital Domain inclúen o facer crible a un Brad Pitt ancián na notable fantasía de David Fincher O curioso caso de Benjamin Button, ou lograr que Josh Brolin poida insuflar alma a Thanos, un personaxe esencial da saga Vengadores, grazas aos sofisticados sistemas de captura de movemento cos que rexistraron todos os xestos do actor. Pero, sen dúbida, unha das máis comentadas achegas do estudo á recente historia do cinema foi o "resucitar" a unha moza Carrie Fisher para facer unha aparición estelar en Rogue One: unha historia de Star Wars. Detrás do rostro de Fisher escondíase a actriz norueguesa Ingvild Deila, quen asegura que afrontou o reto interpretativo dunha forma “moito máis técnica” do habitual, fixándose en “as cousas que facía cos ollos Carrie ou como movía a boca”.

A posibilidade de volver contar con rostros  icónicos da historia do cinema grazas á tecnoloxía aínda que os actores ou actrices falecesen, abriu un debate na industria que non ten pinta de ir pecharse en breve. Mentres, Darren Hendler cre que as posibilidades dos efectos visuais continuarán crecendo: “vai levar un pouco de tempo alcanzar ese último 5% que nos falta para que alguén poida saír a escena e interpretar en directo a unha persoa diferente”. E cando ese límite fose superado, todos teremos que empezar a prepararnos para a invasión de resucitados que se nos virá encima.

FONTE: José  L. Álvarez  Cedena/elpaís.com

TENERIFE DENDE AS ALTURAS

Tenerife / Imaxe: nasa.gov

Esta é a impresionante imaxe da illa de Tenerife, que forma parte do arquivo fotografico da NASA e que acaba se ser aberto aoa público, onde se recollen imaxes entre os anos oitenta, do século pasado, e a actualidade.

Estes días estiven pasando as primeiras vacacións de xubilado, en compaña da miña muller, e se dende as alturas é fermosa, non é menos sobre ela mesma.

Espectacular!