OUTRAS COUSAS

OS SUBSTITUTOS DOS ANIMAIS NO CIRCO: HOLOGRAMAS

 

Varias xeracións de españois saberían responder sen dubidar un segundo á pregunta de “Como están vostedes?”. Este saúdo foi popularizado no seu show de Televisión Española polos Pallasos da Tele, quen durante unha década aproximadamente (entre 1972 e 1981) foron un verdadeiro fenómeno sociolóxico cun gran éxito que converteu á familia Aragón nunha das máis populares da historia do espectáculo no noso país. Millóns de nenos creceron con Gaby, Fofó, Miliki e o resto da saga, así que se se quere consultar algo sobre o circo, o mellor é dirixirse a un dos que máis sabe no noso país, Alfonso Aragón. E iso é o que fixo Alonso Trenado, preguntar a Fofito que lle parece a idea do Circus Roncalli de substituír os tradicionais números con animais por sofisticados hologramas. E o veterano pallaso non puido mostrarse máis entusiasmado: “quen ía pensar que poderiamos chegar a ter un elefante que está na pista pero non o podes tocar”.

Aos habituais acróbatas, malabaristas, pallasos, funambulistas ou magos, únense neste circo alemán xigantescos animais holográficos de máis de seis metros de altura. Para conseguilo na súa carpa instalaron once láser que proxectan unha imaxe en alta definición de 13.000 por 1.900 píxeles. A máis alta tecnoloxía inserida nun espectáculo tradicional con varios séculos de historia, que se actualiza desta maneira e evita unha das maiores polémicas que perseguiu ao circo nos últimos anos, a do trato inadecuado aos animais. E o mellor é que ao final, o espectáculo que se ofrece sobre a pista do Roncalli a través dos seus seres virtuais consegue o seu obxectivo. Un obxectivo que, este si, manterase inalterado por moitos anos que pasen: ilusionar, emocionar, entreter.     

FONTE: José  L. Álvarez Cedena/elpais.com

A TAPA DE PULPO MÁIS GRANDE DO MUNDO

 

Unha vintena de pulpeiras participaron onte, martes, en Carballiño na elaboración da Tapa de Pulpo máis Grande do Mundo, con motivo da celebración o vindeiro domingo da Festa do Pulpo, que sempre coincide co Domingo do Monte. Para iso, en plena  Praza Maior, cocéronse 500 quilos do cefalópodo, 50 máis que o pasado ano, e a continuación procedeuse a cortar sobre un gran prato de madeira, de 5,35 metros de diámetro.

Do mesmo xeito que en anteriores edicións, o centro urbano encheuse de xente, unha gran maioría visitantes, que seguiron con atención as hábiles mans destes profesionais que lograron acabar a faena en 11 minutos e 7 segundos, algo máis que en 2018, que foran 10 minutos e 8 segundos, pero tendo en conta que engadiron 50 quilos máis ás caldeiras.

En cuestión de pulpo... Carballiño!

FONTE: laregión.es

HUMOR: AS VACACIÓNS NOS 90

 

Este vídeo forma parte da serie chamada Volve aos 90, na que o cómico valenciano de 38 anos Raul Antón "pretende que a xente lembre con humor como eran as cousas antes, pero de verdade, porque normalmente tendemos a evocar o bo e esquécellenos o malo".

Se che gustou e queres coñecer máis monólogos desta serie preme AQUÍ.

Bótalle un chisco de humor ao verán!

COMO SERÁ A FIN DO UNIVERSO?

 

Timelapse of the future, do realizador e compositor John Boswell, coñecido polos seus vídeos en Youtube como melodysheep, permítenos  asomarnos a ise futuro, o percorrido do cosmos a través de trillóns de trillóns de trillóns de anos, ata a fin de todo, o momento en que "o tempo carece de sentido" porque, como di o vídeo, "nada sucede e nada sucederá, nunca máis" (Brian Cox).

Nos seus 30 minutos de duración difúndese moita información sobre o futuro do universo, percorrendo case todos os campos da astrofísica, polo que mentres se goza do visionado, pode asaltar unha pregunta: é cientificamente correcto todo o que vemos? Hai fenómenos cosmolóxicos moi difíciles de representar visualmente, pero polo menos é fiel á ciencia o que nos conta?

Contestando a esta pregunta o propio Boswell, que traballou para National Geographic ou Disney, admite que "hai unha dose moi saudable de licenza artística nesta peza". E engade: "O meu obxectivo é máis unha peza de reflexión, algo que che faga proxectarche emocionalmente sobre o futuro, en lugar dunha representación estritamente precisa". Nos comentarios do seu vídeo, o artista explica que primeiro elaborou a liña temporal, logo sinalou os puntos de inflexión na historia e comezou a traballar nas imaxes, a narración e a música ao redor deses puntos.

Sexa como sexa, unha interesante reflexión sobre o futuro!

FONTE: Javier Salas/Materia/elpais.com

OLLO COS TEUS DATOS

Título orixinal: "Ojo con tus datos"

Ano: 2013

Duración: 55,33 min.

País: España 

Guion: Marisol Soto

Realización: Carol González Matas

Produtora: RTVE

Iste documental, pertence a Documentos Tv de Televisión Española, levou o Premio Protección de Datos en 2014. De corte tradicional en canto ao formato, invoca á reflexión desde o inicio: “Que dicía ese contrato que asinei tras descargar a aplicación gratuíta? Podo opoñerme á información que aparece sobre min no buscador? Por que ninguén se cuestiona que Google ou Facebook sexan gratuítos?”. A través de numerosas entrevistas a expertos TIC, realiza unha análise bastante completa sobre cuestións como a privacidade, a seguridade e o dereito ao esquecemento. Lembramos litixios como o caso de Mario Costejá, consultor español cuxa débeda liquidada hai anos segue manchado a súa reputación profesional porque Google négase a deixar de mostrala nos resultados de procura. Ou a ximnasta Marta Bobo, perseguida polas noticias falsas do pasado que continúan relacionadas coa súa identidade dixital do presente. Tamén se aborda o tema da educación e a facilidade coa que os adolescentes entregan os seus datos.

Moi interesante!

MOZOS CON OÍDOS DE VELLOS

 

Tombarse ao sol e escoitar música cos auriculares durante un día de piscina ou praia; acudir aos concertos dos festivais que cada ano amenizan o verán, bailar ata altas horas da noite nas discotecas... Son actividades lúdicas que non parecen implicar un risco para a saúde, en concreto a  auditiva, pero poden chegar ser perigosas se non se toman as precaucións adecuadas. Porque, segundo alertan os especialistas, a exposición prolongada a sons ou ruídos elevados xera perdas de audición irreversibles, sobre todo nos mozos, que son os que máis están expostos e os máis temerarios á hora de escoitar música a volumes moi altos.

A OMS alerta de que 1.000 millóns de mozos teñen risco de sufrir perdas de audición por escoitar música moi alta. 43 millóns de persoas de entre 12 e 35 anos xa teñen danos. Non é raro ver nas consultas de Otorrinolaringoloxía a pacientes que non cumpren os 30 con perdas  auditivas propias da poboación maior.

Co obxectivo de non chegar a estas situacións a OMS avoga polo que se  coñece como «a  regra  do 60-60», que consiste en  non escoitar música con reprodutores persoais durante máis dunha hora  ao día e a un nivel máximo do 60% dá capacidade de son do dispositivo.

Non é menos importante fixarse non tipo de dispositivo. Así, hai que asegurarse de que cumpra a lexislación europea e é conveniente que teña a opción de «axustes» para poder fixar ou volume recomendado pola Unión Europea (85 dB como límite estándar na saída de son).

  A Seorl-CCC recomenda que se hai unha exposición a 100 decibeis (dB) non se debería facer por máis dun cuarto de hora ao día para evitar dano, e se se fai a 110, non máis dun minuto. Ademais, o ruído chega ao limiar da dor cando se superan os 125 dB e pode ser insoportable aos 140.

Outra cuestión  pendente son  as visitas  ao especialista. A Academia Americana de Pediatría, recomenda que entre os 11 e os 14 anos e entre os 15 e os 17 realícese  unha avaliación,  co fin de detectar  dano  auditivo nos  tons  máis altos. En España  non existe unha recomendación clara, polo que é o pediatra de Primaria quen valora a área auditiva e detéctanse alteracións remite ao especialista.

Coidemos os nosos oídos!

 FONTE: Gema Suárez e Adrián Cordellat/elmundo.es

VOLOCOPTER

 

Cando se fala de taxis voadores, é difícil non lembrar a Bruce Willis na desaforada fantasía colorista do Quinto Elemento. Película icónica da ciencia ficción da súa época, exemplo dun cinema (o dos noventa) que desapareceu para sempre coa chegada dos efectos dixitais, a obra de Luc Besson resulta excesiva,  abigarrada e  simplista no seu discurso. E, a pesar diso, todos os que viron aquelas imaxes no cinema soñaron algunha vez con subirse nun deses taxis voadores.

Aínda que eran moitos os que soñaban con iso, a lóxica fixo que non nos lanzásemos a converter o espazo aéreo das nosas cidades nun inferno de atascos similar ao que tentamos combater no chan. Así que os taxis voadores non se converteron na realidade que os amantes da ciencia ficción esperaban… ata agora. Porque a firma alemá Volocopter está a un paso de conseguir que vehículos eléctricos similares aos drons aos que xa nos habituamos, pero dun tamaño moito maior, comecen a sobrevoar varias cidades do planeta. O que sobra neste plan é precisamente o papel que interpretaba Bruce  Willis, porque estes superdrones están pensados para funcionar sen pilotos. De momento, as probas que realizaron en Dubai foron un éxito converténdoo no primeiro taxi aéreo sen condutor da historia da aviación. Segundo Alexander Zosel, cofundador da compañía, o que falta neste momento non é a tecnoloxía, senón a certificación para que os seus vehículos poidan voar. Un detalle que, xunto a varias infraestruturas, podería estar resoltos en dous ou tres anos.

Os impulsores de Volocopter están convencidos de que a súa proposta pode cambiar de forma radical a forma en que aínda nos movemos nas cidades. Os seus drons, eléctricos e silenciosos, son unha aposta funcional e sustentable que, aseguran desde a marca alemá, resultan ademais moi seguros. Aínda que a idea final é que o Volocopter sexa un vehículo autónomo, nas súas primeiras versións aínda requiren dun piloto. Iso si, manexalos é tan sinxelo que se fai a través dun simple joystick, posto que a maior parte das operacións non as realiza o condutor senón o computador do vehículo. Zosel, que foi o primeiro en pilotar un Volocopter, cre con todo que o futuro está nos vehículos sen condutor: “a maioría dos fallos na aviación teñen a súa orixe no piloto. Así que se sacas ao piloto da fórmula tes un sistema máis seguro”. Poida que isto envíe ao paro a Willis, pero sempre quedará o seu traballo como heroe (porque eses, seguro, seguirán sendo necesarios).

FONTE: José L. Álvarez Cedena/elpais.com

25 DE XULLO: DÍA NACIONAL DE GALICIA

 

Hoxe celebramos o Día Nacional de Galicia, ou Día da Patria Galega. É a festa oficial do noso país galego, segundo decreto da Xunta de Galicia publicado no DOG do 1 de xaneiro de 1979. Celébrase tamén hoxe a festividade do apóstolo Santiago o Maior.

As orixes desta celebración remóntanse a novembro de 1919, cando se celebrou en Santiago de Compostela a II Asemblea Nacionalista das Irmandades da Fala, que acordan celebrar o Día Nacional de Galicia o 25 de xullo do ano seguinte, impoñéndose ás teses defendidas por Antón Villar Ponte para celebralo o 17 de decembro, considerado daquela o aniversario da decapitación do mariscal Pardo de Cela en Mondoñedo.

Sintámonos orgullosos do que somos: galegos!