Blogia
vgomez

UN PAÍS CHAMADO ESPAÑA

OS HIMNOS DAS COMUNIDADES E CIDADES AUTÓNOMAS DE ESPAÑA X

 

Continúo coa sección dos himnos das distintas comunidades e cidades autónomas.

Hoxe tócalle o turno a Extremadura.

O himno de Estremadura é unha composición poética e musical cuxa letra pertence a José Rodríguez Pinilla, con música composta por Miguel do Barco Galego.

Nuestras voces se alzan,
nuestros cielos se llenan
de banderas, de banderas
verde,
blanca
y negra.

Extremadura, patria de glorias.
Extremadura, suelo de historias.
Extremadura, tierra de encinas.
Extremadura, libre camina.

Nuestras voces se alzan,
nuestros cielos se llenan
de banderas, de banderas
verde,
blanca
y negra.

El aire limpio,
las aguas puras,
cantemos todos:
¡Extremadura!

Gritemos todos en libertad:
¡Extremadura tierra de paz!

Nuestras voces se alzan,
nuestros cielos se llenan
de banderas, de banderas
verde,
blanca
y negra.

Extremadura, alma.
Extremadura, tierra.
Extremadura de vida llena.

Nuestras voces se alzan,
nuestros cielos se llenan
de banderas, de banderas
verde,
blanca
y negra.

Mañá o himno de Castela-A Mancha!

OS HIMNOS DAS COMUNIDADES E CIDADES AUTÓNOMAS DE ESPAÑA IX

 

Continúo coa sección dos himnos das distintas comunidades e cidades autónomas.

Hoxe tócalle o turno á Comunidade Foral de Navarra.

O Himno das Cortes é o himno da Comunidade Foral de Navarra. Debe a súa orixe á Marcha para a entrada do Reino,  pasaclaustro barroco que se interpretaba no claustro da Catedral de Pamplona ao paso das Cortes de Navarra, con motivo da celebración das súas sesións. Esta marcha interpretábase desde o século  XIX nas principais cerimonias oficiais de Navarra e considerábase, de feito, como o himno propio de Navarra, aínda que non tivo carácter de oficial ata 1986. En 1993 o Parlamento de Navarra aprobou a harmonización oficial do himno, así como a súa letra, baseada na composta en 1971 por Manuel  Iribarren.

Por Navarra,

tierra brava y noble,

siempre fiel,

que tiene por blasón,

la vieja ley tradicional.

Por Navarra,

pueblo de alma libre,

proclamemos juntos,

nuestro afán universal.

En cordial unión,

con leal tesón,

trabajemos y hermanados,

todos lograremos,

honra, paz y amor.

Mañá o himno de Extremadura!

OS HIMNOS DAS COMUNIDADES E CIDADES AUTÓNOMAS DE ESPAÑA VIII

 

Continúo coa sección dos himnos das distintas comunidades e cidades autónomas.

Hoxe tócalle o turno a Castela e León.

Esta Comunidade Autónoma non ten himno oficial propiamente dito. Sempre houbo unha grande rivalidade entre León e o resto da Comunidade, polo que puxen por un lado temos o himno a Castela  e polo outro o himno de León.

Himno a Castela (composto polo compositor burgalés Antonio José Martínez palacios en 1929, a partir de outras dúas pezas precedentes):

        Madre Castilla, guíanos tú!,

        será éste siempre nuestro grito;

        y tú has de ser la luz

        que al mundo todo inunde de amor y paz.

        En un abrazo inmenso

        y con la frente erguida,

        unidos cantaremos

        la gloria de Castilla.

        Flores, luz y espigas

        la fecunda tierra con gozo dará;

        y hasta el sol haremos llegar

        la alegría del trabajo.

        Vuelve a ser viva antorcha de luz,

        aurora que ilumine al mundo;

        y nuestro grito sea siempre:

       ¡Madre Castilla, guíanos tú!

Himo de León (compuesto por Odón Alonso González en 1934):

Sin León no hubiera España,

antes que Castilla leyes,concilios, fueros y reyes, 

dieron prestigio a León.

La fama cantó su hazaña

con clarines de victoria:

¡León escribió la historia

de Covadonga a Colón!

Con su sangre a torrentes vertida

dio a la Patria preciado blasón

y en sus labios cobró vida

el hermoso lenguaje español.

¡Viva León!

Tierra hidalga, tierra mía:

estrofas del romancero,

desde Guzmán a don Suero,

va tremolando el honor.

¡Viva León!

Con su sangre a torrentes vertida

dio a la Patria preciado blasón

y en sus labios cobró vida

el hermoso lenguaje español.

¡Viva León!

De piedra una plegaria

la catedral semeja,

sobria y gentil refleja

el alma de León.

De historia milenaria,

de santidad osario,

del arte relicario

y de la fe expresión.

Tierra hidalga, tierra mía:

estrofas del romancero,

desde Guzmán a don Suero,

va tremolando el honor.

¡Es León!

Con su sangre a torrentes vertida

dio a la Patria preciado blasón

y en sus labios cobró vida

el hermoso lenguaje español.

¡Viva León!

Gloria a ti, pueblo sin par;

a mi labio el corazón

se asoma para gritar:

¡Viva León! ¡Viva León!

Mañá o himno de Navarra!

 

OS HIMNOS DAS COMUNIDADES E CIDADES AUTÓNOMAS DE ESPAÑA VII

 

Continúo coa sección dos himnos das distintas comunidades e cidades autónomas.

Hoxe tócalle o turno a Cantabria.

Himno á Montaña ou Himno de Cantabria é o himno oficial da Comunidade Autónoma de Cantabria. Foi composto en 1926 por Juan Guerrero Urresti e con arranxos posteriores de José del Río Sainz.

Cantabria querida
vou cantar
a canción que o meu peito
vai dedicar
que é moi grande o meu amor
á terra en que nacín.

Quero que os seus  sons
poidan traspasar
as montañas máis altas
e o inmenso mar,
como ofrenda leal
ao  terruño no que vivín.
E é o meu cántico amoroso
cal  arrolo maternal
en que todos veneramos
a Cantabria fraternal.

E un recordo cariñoso
de pureza rexional,
á Montaña dedico
con vigor tradicional
vigor tradicional, vigor tradicional.

A miña terriña sempre será
bela aurora do corazón
e a ela un bico puro de amor
e cheo de emoción
sempre ofrecerei, sempre ofrecerei.

Fillos da miña Cantabria
nobres do meu querer,
irmáns montañeses
por sempre seremos.

Xuntos agrupémonos
moi forte e moi leal
que a nai Cantabria
un abrazo dános.

Mañá, o himno de Castela e León!

OS HIMNOS DAS COMUNIDADES E CIDADES AUTÓNOMAS DE ESPAÑA VI

 

Continúo coa sección dos himnos das distintas comunidades e cidades autónomas.

Hoxe tócalle o turno a Comunidade Valenciana.

O himno da Comunidade Valenciana ten música de José Serrano e dúas letras, unha en castelán e outra en valenciano, compostas ambas as por  Maximiliano  Thous  Orts, sendo as dúas oficiais. Na súa composición inclúe o antigo himno da Cidade de Valencia do século  XVI.

Per ofrenar noves glòries a Espanya                  Para  ofrendar novas glorias a

                                                                  España

tots a una veu, germans, vingau.                      a nosa Rexión soubo loitar;

Ja en el taller i en el camp remoregen                xa no taller e no campo resoan

càntics d’amor, himnes de pau!                         cantos de amor, himnos de paz!!

Pas a la Regió                                                  Vede á Rexión 

que avança en marxa triomfal!                          que avanza en marcha triunfal! 

Per a Tu la Vega envia                                      Vén de dar a miña horta

la riquesa que atresora                                     a riqueza que atesoura,

i és la veu de l’aigua càntic d’alegría                  e é a voz da auga canto de alegría

acordat al ritme de guitarra mora...                   que naceu aos ritmos de guitarra

                                                                      moura.

Paladins de l’art t’ofrenen                                  Manda a arte paladíns, 

ses victòries gegantines;                                   que che ofrezan os seus loureiros

i als teus peus, Sultana, tons jardins extenen      e aos teus pés, Sultana, tenden os

                                                                       meus xardíns

un tapís de murta i de roses fines.                      un tapiz de rosas, nardos e

                                                                    caraveis.

Brinden fruites daurades                                    Brindan rico tesouro

els paradisos de les riberes;                               as  laranxeiras das ribeiras;

pengen les arracades                                         penden acios de ouro

baix les arcades de les palmeres...                      baixo os arcos das palmeiras...

Sona la veu amada                                            Soa, a voz amada

i en potentíssim, vibrant ressò,                           e en vitorioso vibrante son,

notes de nostra albada                                       notas da alborada

canten les glòries de la Regió.                             cantan o triunfo da Rexión.

Valencians: en peu alcem-se.                             Despertemos, valencianos!

Que nostra veu                                                  Que a nosa voz

la llum salude                                                    a luz saúde

d’un sol novell.                                                  dun novo Sol!

Per ofrenar noves glòries a Espanya,                   Para  ofrendar novas glorias a

                                                                       España

tots a una veu, germans, vingau.                        a  nosa Rexión soubo loitar;

Ja en el taller i en el camp remoregen                 xa no taller e no campo resoan

càntics d’amor, himnes de pau!                          cantos de amor, himnos de paz!!

Flamege en l’aire                                               Flote nos aires

nostra Senyera!                                                 a nosa Senlleira!

Glòria a la Pàtria!                                               Gloria á Patria!

Vixca València!                                                  Viva Valencia!

Vixca! Vixca!! Vixca!!                                         Viva! Viva! Viva!

Mañá, o himno de Cantabria!

 

OS HIMNOS DAS COMUNIDADES E CIDADES AUTÓNOMAS DE ESPAÑA V

 

Continúo coa sección dos himnos das distintas comunidades e cidades autónomas.

Hoxe tócalle o turno a Andalucía.

O himno de Andalucía é unha composición musical de José do Castelo Díaz​ con letra de  Blas Infante. A música está inspirada no Santo Deus, un canto relixioso popular que os campesiños e xornaleiros dalgunhas comarcas andaluzas cantaban durante a sega.

Andaluces, levantádevos!
Pedide terra e liberdade!
Sexa por Andalucía libre,
España e a Humanidade!

A bandeira branca e verde
volve, tras séculos de guerra,
a dicir paz e esperanza,
baixo o sol da nosa terra.

Andaluces, levantádevos!
Pedide terra e liberdade!
Sexa por Andalucía libre,
España e a Humanidade!

Os andaluces queremos
volver ser o que fomos
homes de luz, que aos homes,
alma de homes démoslles.

Andaluces, levantádevos!
Pedide terra e liberdade!
Sexa por Andalucía libre,
España e a Humanidade!

Mañá, o himno da Comunidade Valenciana!

OS HIMNOS DAS COMUNIDADES E CIDADES AUTÓNOMAS DE ESPAÑA IV

 

Continúo coa sección dos himnos das distintas comunidades e cidades autónomas.

Hoxe tócalle o turno a Asturias (Principado de Asturias).

Segundo as últimas investigacións, realizadas por Fernando de la Puente Hevia, parece ser que a súa orixe está en Cuba. Ignacio Piñeiro, músico cubano, fixo a canción para homenaxear o seu pai que era asturiano e volvera a Asturias para morrer.

Asturias, Patria querida,                    Asturies, Patria querida

Asturias dos meus amores;                Asturies de mios amores; 

quen estivera en Asturias                  ¡quién tuviera n’Asturies 

en todas as ocasións!                        en toes les ocasiones!  

Teño de subir á árbore,                     Tengo de subir al árbol,

teño de coller a flor,                          tengo de coyer la flor,

e dárllela miña morena                      y dá-yla a la mio morena

que a poña no balcón,                       que la ponga nel balcón,

Que a poña no balcón,                       Que la ponga nel balcón,

que a deixe de poñer,                        que la dexe de poner,

teño de subir á árbore                       tengo de subir al árbol

e a flor hei de coller.                         y la flor tengo coyer.

Mañá, o himno de Andalucía!

OS HIMNOS DAS COMUNIDADES E CIDADES AUTÓNOMAS DE ESPAÑA III

 

Continúo coa sección dos himnos das distintas comunidades e cidades autónomas.

Hoxe tócalle o turno ao País Vasco.

Este himno non ten letra de forma oficial. Porque a peculiaridade de leste este himno é que a melodía, "Eusko  abendaren  ereserkia", é o himno do País Vasco, pero cando se lle engade a letra pasa a ser "Gora  ta  Gora", o himno do PNV, escrito no seu día polo propio fundador do partido, Sabino Arana. De aí a oposición dun sector do espectro político vasco ao que consideraron unha imposición partidista. A árbore ao que alude, naturalmente, o de  Guernica, que é para os vascos algo moi ancestral e  telúrico. Máis aló do símbolo houbo varios carballos plantados nese lugar, sendo o primeiro deles aquel baixo o que os Reis Católicos xuraron os foros biscaíños.

Gora ta Gora Euzkadi                              Arriba e Arriba Euskadi

aintza ta aintza                                       gloria e gloria

bere goiko Jaun Onari.                             ao seu bo Deos.

Areitz bat Bizkaian da                              Hai un carballo en Biscaia

Zar, sendo, zindo                                     vello, fote, san

bera ta bere lagia lakua                            como el mesmo e a súa lei

Areitz gainean dogu                                  No carballlo roble atopamos

gurutza de                                               a cruz santa

beti geure goi buru                                   sempre o noso lema

Abestu gora Euzkadi                                 Canta Arriba Euskadi

aintza ta aintza                                         gloria e gloria

bere goiko Jaun Onari.                               ao seu bo Deus.

Mañá, o himno de Asturias!