UN PAÍS CHAMADO ESPAÑA

ESPAÑA VISTA DESDE O CEO

Os monumentos, catedrais e prazas son algúns dos símbolos que fan inconfundibles as cidades españolas. La Sagrada Familia? Barcelona. O Pórtico da Gloria? Santiago de Compostela. Porta do Sol? Madrid. A cousa complícase cando estes monumentos comparten fotografía con decenas de bloques de edificios e, no canto da súa fachada, vemos os seus tellados. É normal: estamos afeitos visitalos e velos a pé de rúa e non desde o alto.

Para poñer a proba os teus coñecementos da España vista desde o ceo, propoñoche iste test con fotografías de cidades españolas tomadas desde as alturas.

Preparado? Comezamos!

1. Identifica esta cidade:

- A Coruña

- Valencia

- Alacant

- San Sebastián

Mañá a solución e unha nova proposta!

FONTE: Idea orixinal e imaxes verne.elpais.com

UN LUGAR CULTURAL ESPAÑOL NA NOVA LISTA DO PATRIMONIO MUNDIAL DA UNESCO

 

O Comité do Patrimonio Mundial inscribiu 29 novos sitios na Lista do Patrimonio Mundial da UNESCO na súa 43ª reunión que tivo lugar en Bakú (Acerbaixán), celebrada do 30 de xuño ao 10 de xullo.

Nela aparece un sitio cultural de España: Paisaxe cultural do Risco Caído e montañas sacras de Gran Canaria.

Situado nunha vasta zona montañosa do centro da illa de Gran Canaria, o sitio do Risco Caído caracterízase por unha topografía de cantís, barrancos e formacións  volcánicas presentes nunha paisaxe de rica biodiversidade. O seu territorio abarca un considerable número de vestixios de vivendas, cisternas e celeiros troglodíticos, cuxa antigüidade pon de manifesto a presenza dunha cultura insular autóctona que evolucionou de modo autárquico dende a chegada dos bereberes norteafricanos, a principios de nosa era, ata a conquista do arquipélago das Canarias polos españois no século XV. Os vestixios troglodíticos comprenden tamén algunhas covas dedicadas a prácticas rituais, así como os templos ou «almogarenes» do Risco Caído e o Roque  Bentayga onde se celebraban cerimonias relacionadas coas estacións do ano. É posible que estes dous « almogarenes» garden relación cun eventual culto rendido aos astros e á «Terra Nai».

FONTE: abc.es

O FARO DE CHIPIONA

Faro de Chipiona / Imaxe: cadiztur.com

A súa característica principal é que é o faro máis alto de España, o terceiro de Europa e o quinto de todo o mundo. Atópase e Chipiona (Cádiz-Comunidade Autónoma de Andalucia).

A súa construción estivo a mans do enxeñeiro catalán Jaime Font e foron necesarios catro anos para culminar a súa edificación no ano 1867.

Construíuse para indicar a entrada do río  Guadalquivir,  ten 69 metros e 322 chanzos para chera á súa parte máis alta.

Foi mencionado na época romana en textos de Pomponio Mela (xeógrafo latino) e Estrabón (xeógrafo, viaxeiro e historiador grego) como un potente faro en Caepionis, hoxe Chipiona, para advertir aos navegantes que pretendían remontar o río Betis dos peligrosos escollos de Salmedina, non quedando ningún tipo de restos daquela construción.

FONTE: cadiztur.com

OS SEGREDOS DE OURENSE

 

Ourense é a capital da provincia do mesmo nome. É a terceira cidade máis poboada de Galicia despois de Vigo e A Coruña, contando con 105.893 habitantes. 

Está atravesada polos ríos Miño, Barbaña e Lonia. É coñecida como A cidade das Burgas debido á sona das súas famosas fontes de augas termais (a auga sae a 60-68 °C).

Destacan como monumentos a catedral de Ourense (século XII) co seu Pórtico do Paraíso e o Santo Cristo, a ponte Maior, o claustro de San Francisco, a igrexa da Trindade e a de San Domingo, e o conxunto da súa zona vella, en proceso de recuperación.

Cidade termal por excelencia, ademais das Burgas hai augas termais no balneario da Chavasqueira (de inspiración xaponesa), O Tinteiro, Muíño da Veiga e Outariz. Están moi próximos á capital os centros balnearios da Arnoia, Baños de Molgas, Laias e O Carballiño, por certo que é a miña terra.

FONTE: RTVE/España Directo/Rincones de España

OS HIMNOS DAS COMUNIDADES E CIDADES AUTÓNOMAS DE ESPAÑA XIX (FIN)

 

Remato hoxe coa sección dos himnos das distintas comunidades e cidades autónomas.

Hoxe tócalle o turno a Melilla.

O himno da Cidade Autónoma de Melilla está formado pola letra, escrita por Ana Riaño López (profesora universitaria melillense especializada en historia, lingua e literatura sefardí) e a música de Aurelia Eulalia López Martín.

Entonemos un himno delante

de la ilustre Melilla con voz

que, arrancando del pecho, levante

 de los labios un grito de amor.

 

Un pedazo de España, Melilla,

que de tres religiones surgió:

musulmana, cristiana y judía,

y al calor de sus rezos creció.

 

 Melilla faro fiel,

 muralla azul, puerta de gloria,

luz y coraza de doncel,

caudal de un sur para la Historia.

 

Mirad sus hijos, su esplendor,

racimos tiernos de laurel

que ciñe a un solo corazón.

 Un pueblo inmenso puesto en pie.

 

Marinera entre piedras levanta

 las raíces que España le dio,

 generosa regala su savia

y la ofrenda con gozo y ardor.

 

Levantad tantas frentes al cielo,

que del cielo no vean el mar.

 Apretad tantos brazos que el vuelo

 sea un estruendo de gloria y de paz.

 

Y de paz.

 

OS HIMNOS DAS COMUNIDADES E CIDADES AUTÓNOMAS DE ESPAÑA XVIII

 

Continúo coa sección dos himnos das distintas comunidades e cidades autónomas.

Hoxe tócalle o turno a Ceuta.

O himno da Cidade Autónoma de Ceuta ten unha letra escrita por Luís García Rodríguez e unha música de Matilde Tavera de García e Ángel García Ruíz.

Salud, noble ciudad,
salud y honor
Traemos para tí
rimas de paz y amor.

Ceuta mi ciudad querida,
la siempre noble y leal
cuantos a tus playas llegan
encuentran aquí su hogar.

Avanzada en el Estrecho
puente, al África tendido
no existe región de España
que en ti no encuentre su nido.

Eres la madre de todos;
triste y doliente en la guerra,
y en la paz acogedora
como la nativa tierra.

Yo te canto Ceuta amada.
Canto tu sol tu alegría.
Canto tu gloriosa historia.
Canto en tí, la Patria mía.

Y el grito de ¡Viva Ceuta!
suena en mi alma
cual eco fuerte
de un ¡Viva España!.

Salud noble ciudad,
salud y honor.
El himno es para tí
canto de paz y amor.

Mañá o himno de Melilla!

OS HIMNOS DAS COMUNIDADES E CIDADES AUTÓNOMAS DE ESPAÑA XVII

 

Continúo coa sección dos himnos das distintas comunidades e cidades autónomas.

Hoxe tócalle o turno a Murcia.

A Comunidade Autónoma de Múrcia non ten himno ofial, propiamente dito. Moitos son os debates e propostas sobre este asunto, sen que aata agora chegase o consenso. Aquí propoño unha desas propostas de himno. A música é do maestro Emilio Ram e a letra do poeta e periodista Pedro Jara Carrillo.

¡Murcia!, la Patria bella
de la Huerta sultana;
novia rica y lozana
siempre llena de azahar.

De tu cielo esplendente
el dosel se despliega,
desde el mar a la vega,
desde la vega al mar.

Reina de la matronas,
demuestras la hidalguía
de tu blasón,
pues llevas en tu escudo
entre siete coronas
un corazón.

Desde tu torre cristiana
que baña su cruz de oro
en la luz de la mañana,
parece el sol un rey moro
que requiebra a su sultana.

Y entre una senda de flores
que va tejiendo el estío,
murmurando sus amores
perezoso cruza el río.

Cuna florida del sol
joya del suelo español.

Vega, divino tesoro,
entre tus verdes maizales
vibra como arpa de oro
el manto de tus trigales.

En tus naranjos se llena
un incensario de azahar
para la Virgen morena
que hizo en la sierra su altar.

Parranda sonadora
siempre henchida de gozo;
copla madrugadora
que suena retadora
en los celos del mozo.

Oyendo la armonía
que tu guitarra guarda
toda la vida mía
a la sombra estaría
de tu torre gallarda.

De tu torre gigante
que a los cielos asoma
y en un tapiz fragante
duerme como paloma
Murcia joya del rico suelo español,
soñado paraíso, cuna del sol.

¡Murcia!, la patria bella,
de la Huerta sultana,
novia rica y lozana
siempre llena de azahar.
Rico tesoro, bella ciudad
Sagrario de la Santa fecundidad.

Mañá o himno de Ceuta!

OS HIMNOS DAS COMUNIDADES E CIDADES AUTÓNOMAS DE ESPAÑA XVI

 

Continúo coa sección dos himnos das distintas comunidades e cidades autónomas.

Hoxe tócalle o turno a Canarias.

O himno de Canarias nace, en 2003, da cuaportación dunha nova letra por parte do músico canario  Benito Cabrera ao Arrorró (canción de cuna canaria) de  Teobaldo  Power.

Soy la sombra de un almendro,

 soy volcán, salitre y lava.

 Repartido en siete peñas

 late el pulso de mi alma. 

Soy la historia y el futuro, 

corazón que alumbra el albade

unas islas que amanecen

navegando la esperanza.

Luchadoras en noblezabregan

el terrero limpiode la libertad...

Esta es la tierra amada:

mis Islas Canarias.

Como un solo serjuntas soñarán.

Un rumor de pazsobre el ancho mar.

Mañá o himno de Murcia!