Unha das iconas máis coñecidas de Indiana Jones é, xunto co seu chapeu fedora, o látego. Nas diferentes entregas chegáronse a usar ata máis de trinta látegos diferentes, todos eles realizados a man por David Morgan, un afamado e reputado artesán. Aínda que a súa lonxitude é diferente, todos teñen en común unha capa de pel de canguro.
Nalgunhas entrevistas Harrison Ford confesou que tivo que recorrer a un profesor para que lle ensinase a utilizalo e recoñeceu que foi necesario dedicarlle bastante tempo para adquirir certa destreza, xa que se necesita unha especial coordinación entre o brazo e o pulso.
Sabemos que o aire está formado, fundamentalmente, por moléculas de nitróxeno e osíxeno e que todas elas atópanse vibrando en constante movemento a unha velocidade elevada, ao redor dos 480 metros por segundo.
Se algún corpo desprázase a través do aire a unha velocidade inferior, ás moléculas dálles tempo a apartarse, pero se a velocidade é polo menos igual á súa amontóanse e son empuxadas. O aire comprimido e acumulado que crea unha onda de choque é o que percibimos como un forte son.
Dito doutra forma, cando un obxecto atravesa o espazo a unha velocidade superior á que se despraza o son por ese espazo dise que superou a barreira do son.
Isto é o que sucedía por exemplo co Concorde, un avión supersónico que tivo que ser relegado ao recuncho do esquecemento porque o seu custo de combustible era prohibitivo.
Ese avión, fabricado a mediados da década dos setenta, era capaz de realizar voos comerciais regulares a través do Océano Atlántico: unía a costa leste de Estados Unidos con Europa en tan só tres horas e media.
Os avións dispoñen dun instrumento de control de voo, chamado máchmetro, que lles indica a relación da velocidade con respecto ao aire, coa velocidade do son, que varía coa altitude do voo, debido á temperatura e á densidade do aire. O máchmetro indica a velocidade en forma de fracción decimal, sendo a unidade, a velocidade do son.
A primeira persoa en superar a barreira do son foi un estadounidense, Chuck Yeager, e conseguiuno o 14 de outubro de 1947. Ese día, mentres pilotaba o seu avión Bell X-1, a 45.000 pés de altura, alcanzou Mach 1.05, é dicir, 1.05 veces a velocidade do son. Actualmente é posible admirar o Bell X-1 no Museo Smithsoniano do Aire e do Espazo, en Washington.
Moi posiblemente a primeira pregunta que nos vén á cabeza é que perigos entraña para a saúde un avión, por exemplo, un caza Eurofighter, cando atravesa a barreira do son. Pois non hai nada por que preocuparse, xa que non presenta ningún perigo nin para o piloto nin para os habitantes da cidade que sobrevoa, salvo o susto que poida ocasionarnos e o posible dano nos cristais. Nada máis.
Volvendo ao látego, cando aplicamos ao extremo do mango unha gran enerxía, desprázase pola superficie como unha onda en movemento, capaz de gañar velocidade conforme se achega ao extremo. Ao final é capaz de superar a barreira do son, creando unha explosión sónica que tanto gusta aos fans de Harrison Ford.
Así que xa sabes, por menos de 500 dólares pode facerse cun látego similar ao deseñado por David Morgan e vencer a velocidade do son sen saír da túa casa.
FONTE: Pedro Gargantilla/abc.es/ciencia
