Continúo coa serie adicada á India, ese país alucinante da Ásia meridional.
A contestación correcta á pregunta de onte é 2.
E imos coa pregunta de hoxe!
4. O Raj británico foi o réxime de goberno colonial da Coroa británica sobre o subcontinente indio. En que ano logrou a India a súa independencia?
- 1.857
- 1.942
- 1.947
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: es.wiipedia.org Imaxes: es.wikipedia.org e laizquierdadiario.com
No último #ApuntamentoLusófono tivemos a segunda semifinal do concurso dos ’fofinhos’ onde se enfrontaban Julianna e Joselito para gañar un posto na final.
Moitos animais comen plantas, pero é fácil esquecer que, dunha forma ou outra, todas as plantas comen animais. Os excrementos e os corpos en descomposición dos animais son imprescindibles para a maioría das plantas, pero algunhas decidiron ao longo da evolución saltarse ese paso e comer animais directamente. Todo o mundo coñece a atrapamoscas coas súas follas en forma de fauces con dentes.
Unha liana, a folla de gancho ou trifoliada (Triphyophyllum peltatum), unha planta trepadora que se atopa exclusivamente nalgunhas selvas tropicais de África Occidental e desenvolve lianas de ata 70 metros de longo. Esta planta, a diferenza doutras, vólvese carnívora só en caso de necesidade.
A planta desenvolve brotes de varios metros de longo con ganchos para rubir polos troncos doutras árbores. Cando entra nunha fase carnívora, desenvolve follas con forma de anzol que segregan pingas pegañentas coas que atrapa aos insectos, que logo son dixeridos con encimas especiais. A transformación da folla ganchuda nunha especie carnívora é ata o de agora única no mundo vexetal, pero o causante deste fenómeno apenas se investigou ata o de agora.
Por primeira vez, os investigadores conseguiron cultivar a liana nun invernadoiro e observar así máis de preto o seu inusual comportamento. A planta expúxose a diversos factores de estrés, incluídas carencias de varios nutrientes, para estudar como reaccionaba en cada caso. Os científicos do Instituto de Sistemas de Produción Hortícola da Universidade de Hannover, en Alemaña, atoparon un só caso no que se observaba a formación de trampas: cando había unha carencia de fósforo. Restrinxir o fósforo foi é suficiente para que a liana se conviertiera nunha planta carnívora.
As pingas pegañentas dos tentáculos son probablemente as maiores de todas as plantas carnívoras e permítenlles reter e dixerir mesmo insectos relativamente grandes. No seu hábitat orixinal nos bosques tropicais africanos sobre chans pobres en nutrientes, a Triphyophyllum peltatum pode evitar a ameaza da malnutrición atrapando e dixerindo insectos coas súas trampas, obtendo así o importante elemento nutritivo. Os resultados do estudo publicáronse na revista New Phytologist.
A liana de folla de gancho é tamén de gran interese para a investigación médico-farmacéutica: Por exemplo, os investigadores están a estudar se certos ingredientes da liana poderían ser eficaces contra o cancro de páncreas, a leucemia ou a malaria.
FONTE: Amina Jover/quo.eldiario.es/natureza
Continúo coa serie adicada á India, ese país alucinante da Ásia meridional.
A contestación correcta á pregunta de onte é Bombai. Tamén coñecida como Mumbai, é a cidade máis densamente poboada e centro financeiro da India. Reúne nos seus 603,4 quilómetros cadrados de superficie a case 21 millóns de persoas.
E imos coa pregunta de hoxe!
3. Cal destas bandeiras é a da India?
- 1
- 2
- 3
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: es.wikipedia.org Imaxe: dw.com/es e es.wikipedia.og
A nosa alimentación volveríase tan monótona como a música dun ascensor, a economía caería en picado e numerosos animais desaparecerían da face da Terra. Todo isto sucedería se as abellas deixasen de existir para sempre.
As abellas que producen mel son as Apis mellifera, de apis, abella, e mellifera, portadora de mel. Estas abellas viven en colonias e foron os exipcios hai máis de 4.000 anos os primeiros en ser capaces de ’domesticalas’.
Ata a data o mel é o único alimento comestible polo ser humano que é elaborado por un insecto, das 950.000 especies que existen no noso planeta.
Nas colonias de abellas podemos atopar diferentes tipos de obreiras, desde as ama de cría, que coidan e alimentan os ovos, ata as construtoras, que forman as estruturas nas que se almacena o mel, pasando pola pecoreadoras, que son as que buscan e colleitan o néctar das flores.
O néctar é o premio co que as plantas fanerógamas recompensan ás abellas polo servizo de polinización. Trátase dunha substancia aromática moi doce formada, fundamentalmente, por azucres naturais, que a abella introduce no seu abdome (buche melario) e transporta ata as colmeas.
Este proceso lévano a cabo obreiras adultas (teñen, polo menos, vinte e un días de vida) que sobrevoan e chupan as flores coas súas longas prosbócides (glosa). Cando a abella atópase en repouso o enorme complexo bucal áchase replegado debaixo da cabeza e do tórax.
Agora ben, non todas as flores son aptas para a elaboración do mel e isto sábeno os apicultores, os cales, cando queren obter meles de determinados tipos flores, colocan as colmeas xunto ás flores de acacia, de azar, de romeu…
Por outra banda, viuse que o néctar máis doce é o máis espeso e o que, ao mesmo tempo, necesita dunha lingua máis potente para poder ser succionado. Isto tradúcese en que o néctar das flores que son visitadas polas bolboretas é menos doce que o daquelas que son polinizadas polas abellas.
Para que comprendamos a importancia desta aseveración vaia por diante un dato: os modelos matemáticos, combinados con observacións de laboratorio, fixaron que a concentración de hidratos de carbono para que o néctar sexa elixido polas abellas é do 50-60%, unha cifra que descende ata o 30-40% no caso das bolboretas.
Unha vez que a abella pecoreadora, tamén chamada forraxeadora, chegou á colmea saca o mel do buche melífero e pásallo ás súas compañeiras que esperan na piquera ou entrada da colmea.
Serán elas as encargadas de regurgitar o néctar de forma repetida e mesturalo con encimas que actúan sobre os azucres formando fructosa e glicosa. Ademais, as abellas conseguen que a humidade do néctar pase do 70% ao 20% e que o pH sitúese en torno ao 3.9%. É o primeiro paso na transformación do néctar en mel.
Seguidamente depositan a mestura nunha celdilla do panal e proceden ao comezo do secado do mel. Este proceso é clave no proceso de elaboración, xa que o líquido introducido nas celas contén un elevado contido de auga que se vai secando pola acción da calor que hai no interior das colmeas e pola ventilación que xeran as propias abellas coas súas ás. Desta forma conseguen extraer ata un 80% de auga.
Cando o mel está seca procédese á selaxe da cela con cera natural, que evita a entrada de humidade e permite que se conserve en perfectas condicións. Calcúlase que son necesarias unhas oito abellas para obter unha pequena cullerada de mel.
O obxecto da fabricación de mel non é outro que poder alimentar ás súas larvas para que se convertan en abellas, xa que o mel é un produto moi nutritivo e enerxético.
FONTE: Pedro Gargantilla/abc.es/ciencia
Continúo coa serie, que onte empezamos, adicada á India, ese país alucinante da Ásia meridional.
A contestación correcta á pregunta de onte é Nova Delhi. É desde 1931 a capital da República da India, antes diso a capital era Delhi. É a sede dos poderes executivo, lexislativo e xudicial do Goberno da India.
E imos coa pregunta de hoxe!
2. Cal é a cidade máis poboada da India?
- Nova Delhi
- Calcuta
- Bombai
- Bangalore
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: es.wikipedia.org Imaxe: ejeprime.com
Hoxe estivemos con con Pilar Garnelo, campioa de España de esgrima da categoría de 16 anos, e repasamos con ela as partes do traxe. Non perdas detalle!
#DígochoEu