SOLUCIÓN ENCRUCILLADO CXXXI
VERTICAIS: 1. Fagot 2. Acedía 4. Hedra 6. Enxoito 9. Birr.
HORIZONTAIS: 3. Cesio 5. Deltoide 7. Doha 8. Porén 9. Bátega.
Máis cultura xeral!
ENCRUCILLADO CXXXI
VERTICAIS: 1. Instrumento músico de vento, formado por un longo tubo de madeira con chaves e furados, que se toca por unha embocadura que vai no cabo dun pequeno tubo curvado, con dobre palleta de cana 2. Peixe da superorde dos teleósteos, do que existen varias especies, semellante ao linguado, aínda que máis pequeno e de inferior calidade 4. Planta sempre verde, de talo leñoso e flores diminutas reunidas en acios, que gabea polos valos, as árbores etc., e que pode acadar os trinta metros de lonxitude 6. Que perdeu a humidade que tiña 9. Divisa oficial de Etiopía.
HORIZONTAIS: 3. Elemento químico metálico do grupo dos alcalinos, de cor branca prateada, semellante ao potasio e de símbolo Cs 5. Músculo que está situado na cara superior do ombro, e une a clavícula coa omoplata 7. Capital de Catar 8. Conxunción que introduce unha oposición ou puntualización a algo que se dixo anteriormente 9. Chuvia forte e de pouca duración.
CANTO SABES SOBRE A INDIA? VI
Continúo coa serie adicada á India, ese país alucinante da Ásia meridional.
A contestación correcta á pregunta de onte é Mohandas Karamchand Gandhi. Máis coñecido popularmente por Mahatma Gandhi (1869-1948), foi un avogado indio, nacionalista anticolonial e un político ético que empregou a resistencia non violenta para liderar a exitosa campaña pola independencia dá India do dominio británico, e máis tarde inspirar movementos polos dereitos civís e pola liberdade en todo ou mundo.
E imos coa pregunta de hoxe!
6. Cal é a forma de gobernó na India?
- Monarquía
- República federal de democracia parlamentaria
- Dictadura
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: es.wikipedia.org Imaxe: es.wikipedia.org
#DígochoEu: Aprende a conxugar o verbo ser en presente
OS TRES PRINCIPIOS UNIVERSAIS DA QUÍMICA
Deborah García Bello é química, investigadora e divulgadora científica, que descubriu a súa vocación pola ciencia grazas á influencia dun profesor. Desde entón buscou as palabras e a converxencia entre ciencia e humanidades para describir o mundo coa precisión da química e achegar o coñecemento entre as chamadas "dúas culturas".
A súa investigación actual céntrase na ciencia de materiais no Centro de Investigacións Científicas Avanzadas (CICA) da Universidade da Coruña, especializándose na semiótica —ou significado— dos materiais empregados na arte contemporánea.
O seu traballo de divulgación comezou co blogue científico " Dimetilsulfuro", en honra ao composto que describe o cheiro a mar, que despois pasou a chamarse Deborah Ciencia, nome que se converteu nunha icona da comunicación científica en prensa, radio e televisión. A súa traxectoria foi recoñecida con varios galardóns, como o Premio Bitácoras 2014 como Mellor Blog de Ciencia en España, Premio Tesla de Divulgación Científica 2016, Premio Prisma de Divulgación 2017 polo seu libro ’Todo é cuestión de química’, ou o Premio de xornalismo científico ANEABE 2021 polo seu traballo divulgativo sobre os plásticos. Entre as súas obras destacan ’Que se lle van as vitaminas!’, ’Non tocar’ e ’A química do belo’.
CANTO SABES SOBRE A INDIA? V
Continúo coa serie adicada á India, ese país alucinante da Ásia meridional.
A contestación correcta á pregunta de onte é 1947. O 15 de agosto de 1947, a India independizábase da Coroa Británica, logo que esta sometese territorial e economicamente por máis de 300 anos a unha dos berces da civilización mundial.
E imos coa pregunta de hoxe!
5. No proceso de independencia da India, xogou un papel moi importante este personaxe. Sabes quen foi?
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: es.wikipedia.org Imaxe: mihistoriauniversal.com e Public Domain/es.aleteia.org
#DígochoEu: #CiberEsther (Spim)
Xa coñecemos o spam, pero sabes o que é o spim? Moita atención aos consellos de #CiberEsther!
SABÍAS QUE... POR QUE AO POÑER UN ALTOFALANTE BOCA ABAIXO O SON NON SAE AO REVÉS?
Para responder a esta pregunta necesitamos entender como funciona un altofalante. A parte fundamental do altofalante é unha membrana que se move seguindo as variacións de tensión dun sinal eléctrico. Esta membrana móvese adiante e atrás empuxando as moléculas do aire que están en contacto con ela, e así se crea a onda sonora que logo oímos. Imos ver como. Se pensas na parte dianteira da membrana, a que está á vista, ao moverse cara a adiante empuxa as moléculas de aire que están en contacto con ela, o que fai que o aire nesa zona adquira unha densidade maior que a do aire en repouso, ou sexa en silencio.
Como o aire é un medio elástico, as moléculas tentan recuperar o seu estado de equilibrio expandíndose outra vez. Isto provoca que a zona que antes tiña maior densidade, ou presión, do normal, agora teña menos do normal. Ademais, ao expandirse as moléculas de aire comprimen ás que están ao seu lado, que inmediatamente van tentar expandirse outra vez empuxando ás seguintes e así sucesivamente. Esta é a forma na que se propaga o son, que como ves é simplemente unha perturbación de presión que se propaga por un medio elástico, o aire neste caso, e chega ata o noso oído.
A parte traseira da membrana fai o mesmo, pero en contrafase, é dicir, cando a dianteira xera unha sobrepresión, a traseira xera unha rarefacción (presión por baixo do nivel de repouso), así que podemos dicir que a parte traseira da membrana xera outra onda sonora de signo contrario á dianteira. Para evitar que ambas interfiran e estraguen o campo sonoro que pretendemos que o altofalante xere, encerramos a membrana nunha caixa que impide que a onda traseira propáguese. Por iso, aínda que lle deas a volta ao altofalante, el segue radiando son só cara a adiante, porque está deseñado para funcionar así. Terías que facer un buraco na parte posterior da caixa para cambiar o seu funcionamento.
Un experimento interesante, e desde logo menos destrutivo, podería ser orientar o altofalante cara a unha superficie próxima, e escoitar o son que esa superficie reflicte. Se a superficie é dura, por exemplo a parede ou o chan, vai ser moi reflector, e o son que reflicta parecerase bastante ao orixinal, é dicir, o que percibirías co altofalante mirando cara a ti. Pero se a superficie é branda, por exemplo un sofá, non vai reflectir todos os sons por igual, porque absorberá os sons máis agudos. Entón o son reflectido, o que poderás oír, será máis grave.
E postas a experimentar, déixoche outra idea: se o altofalante non ten patiñas de goma, ou pódelas quitar, proba a poñelo encima dun moble non moi pesado, ou unha caixa de madeira. Cun pouco de sorte, a vibración do altofalante transmítese á superficie onde o pos, e esta compórtase como a táboa harmónica dun piano, amplificando o son.
E cando termines cos experimentos, se o teu altofalante forma parte dun equipo estéreo (que é antigo, pero aínda o temos en moitas casas), non esquezas volver poñelo no sitio correcto, é dicir, á altura da túa cabeza e formando un triángulo equilátero co outro altofalante e a túa cadeira de brazos favorita para escoitar música.
FONTE: Soledad Torres Guijarro/elpais.com/ciencia Imaxe: thomann.de/es