Blogia

vgomez

LISTA DE AVES DE ESPAÑA 2022

 A lista de aves de España incrementa o número de especies ata as 638 / Pixabay

A Sociedade Española de Ornitoloxía (SEO/BirdLife) presentou no Congreso Español de Ornitoloxía a nova Lista das aves de España 2022, que incrementa o número de especies e alcanza as 638, con dezaseis incorporacións respecto a a anterior lista de 2019, segundo informou a organización.

O documento é a listaxe actualizada e revisada das especies de aves que oficialmente conforman o conxunto da avifauna do española. En total, 638 especies que foron certificadas polo Grupo de Taxonomía (grupo de traballo científico SEO/BirdLife) que poden observarse ou se observaron nalgúns dos diversos ambientes e ecosistemas peninsulares e insulares do país.

As rarezas, aves con moi escasos avistamentos en España, constitúen aproximadamente un terzo das especies da lista e son a base do seu crecemento. Como exemplos das aves observadas por primeira vez en España destacan o moucho mozo, propio do norte boreal e do que se descubriu o que parece ser un pequeno núcleo reprodutor, talvez colonizador, no Pirineo central; o bufo desértico, que sorprendentemente foi localizado en plena cidade de Melilla; ou o milano piquigualdo, outra especie de distribución africana que se fotografou por primeira vez en España sobrevoando a illa de Tenerife.

Aínda que a ONG asegura que é "complexo" analizar as causas que motivaron estes avistamentos, o cambio climático, e os seus episodios asociados, poden ser un factor que explique en parte estas aparicións.

Á parte das rarezas, hai especies que entran na lista debido a outros motivos, por exemplo por cambios na súa taxonomía. Isto afecta os nomes comúns e "neste caso, a maioría dos cambios son moi sinxelos, ás veces simplemente modifícase a nomenclatura engadindo o adxectivo occidental ou oriental ao nome que xa tiñan, ou substituíndo a segunda parte do seu nome polo locativo da súa área de distribución", explican dende a organización.

Este é precisamente o caso do seguintes cinco especies: o ánsar campestre, que se dividiu en dúas especies, chamadas da tundra e da taiga; o petrel de Desértalas, antes subespecie de petrel gongón, separouse deste, converténdose nun endemismo reprodutor destas illas atlánticas portuguesas, desde onde visita ás veces territorio español; a curruca carrasqueña occidental elevouse a especie, e agora a maior parte da súa poboación localízase en España. Tamén se produciu a escisión en dúas especies da collalba loura, occidental e oriental; e a segregación da collalba roiba, antes subespecie de collalba gris.



Exemplar de pinzón / Pixabay

A organización destacou tamén a incorporación á lista dunha especie invasora co status E1, é dicir, a piques de establecerse: o camachuelo mexicano, que se estende desde a cidade de Murcia. Trátase dun ave de interese comercial e esta expansión pode responder a soltas, fortuítas ou intencionadas.

Tamén hai algúns cambios con base semántica que son, no seu maior parte, simplificacións, como, por exemplo, ánade rabudo substitúe a ánade rabudo norteño, ou pito ibérico substitúe a pito real ibérico. Uns poucos, con todo, teñen unha lóxica máis profunda, como a substitución da especie anteriormente chamada curruca subalpina, á que agora se nomea como curruca tirrénica, para evitar a confusión que ocasionaba o nome anterior co inglés Subalpine Warbler, utilizado para outra especie diferente.

Outros apelativos modificados son o do bisbita pechianteado, previamente designado bisbita norteamericano, especie que ten unha distribución moito máis ampla do que o seu antigo nome parecía indicar, ou o do albatros picofino, máis adecuado e coincidente co denominativo que se dá a esta ave en todos os países suramericanos de fala hispana, que antes recibía o pouco pronunciable nome de albatros clororrinco.

Respecto ao número de especies rexistradas, a organización asegurou que España está "nun nivel máis que comparable cos países da contorna". Así, destacou que España é "un país rico en aves pola súa variedade de hábitats e climas, repleto de lugares tranquilos onde os paxaros poden descansar". "A nosa riqueza en aves é un indicador máis da biodiversidade que existe en España".

FONTE: farodevigo.es/medioambiente

#DígochoEu: #CiberEsther (Contrasinais fortes!)

 

Hoxe aprendemos varios truquiños para ter contrasinais seguros e que ningún ciberdelincuente entre nas nosas contas!

 #DígochoEu

CANTO SABES SOBRE AMÉRICA? XVI

Continúo coa serie, que onte comezamos sobre América, é o segundo continente máis grande da Terra, despois de Asia.

A contestación correcta á pregunta de onte é 1-e (Sol-Perú), 2-c (Quetzal-Guatemala), 3-b (Real-Brasil, 4-f (Guaraní-Paraguai), 5-d (Lempira-Honduras) e 6-a (Gourde-Haití).

E imos coa pregunta de hoxe!

16. A illa de Pascua é famosa pols seus Moais, estatuas creadas polo habitantes orixinarios ou nativos da illa. Pero a que país pertence?

- Venezuela

- Chile

- Arxentina

- Ecuador

Mañá a solución e unha nova proposta!

FONTE: es.wikipedia.org          Imaxe: es.wikipedia.org         

O VALOR DE COMPARTIR

 

A campaña publicitaria do sorteo da Lotería de Nadal,xa é un clásico cada ano. Baixo o título ’O valor de compartir’, Loterías e Apostas do Estado preséntanos os tres anuncios creados pola axencia de publicidade Contrapunto BBDO.

Nesta ocasión, a campaña baséase en tres historias reais diferentes que teñen un mesmo nexo común: compartir un décimo da Lotería de Nadal.  

O primeiro deles, titulado ’Tres orquídeas’, narra a historia dun fareiro ao que un refacho de vento fai que chegue ata a súa casa un décimo da Lotería de Nadal. No reverso, pon: "Para Julia, tres orquídeas". Casualmente, ese décimo resulta premiado. A partir de aí, comeza unha procura para dar coa dona do décimo, ata que se atopa cunha furgoneta dunha florería que se chama ’As tres orquídeas’, polo que decide levarllo.  

O segundo, leva por nome ’Vika’. Neste anuncio, desenvólvese a amizade que xorde entre Marta e Vika. Ambas traballan nunha fábrica de luces de Nadal. Marta encárgase de ensinarlle a Vika, unha emigrante que non fala español, as tradicións españolas. Entre elas está a de compartir un décimo da Lotería de Nadal.

A viaxe’ é o título do terceiro dos anuncios da campaña. Nesta ocasión, o protagonista é Esteban, un pastor xubilado que vive nas montañas e decide emprender unha viaxe co seu rabaño para visitar a un amigo ao hospital para levarlle un décimo da Lotería de Nadal.

Os tres anuncios da campaña do Nadal foron gravados en Asturias. Para iso, elixíronse localizacións no municipio de Salinas e a contorna da ría de Avilés, ademais dun polígono industrial en Lugones.

Compartir é fermoso!

#DígochoEu: Non digas *enseres

 

En galego non podemos recoller os nosos *enseres e marchar.

#DígochoEu

A DISTRIBUCIÓN DO PELO

 

Continúo cos novos episodios de Órbita Layka, programa de divulgación científica divertido e sorprendente, cheo de curiosidades e de sentido do humor, presentado polo matemático e profesor de Linguaxes e Sistemas Informáticos Eduardo Sáenz de Cabezón Irigaray.

Hoxe, na sección de bioloxía, Ricardo Moure Ortega explica por que as persoas temos esta distribución de pelo, e resolve outras cuestións como, por exemplo, por que as persoas temos cellas.

Os seres humanos temos unha distribución única do pelo. Se tes as túas dúbidas, imaxina a un esquío con coleta ou unha vaca con cellas... Sería estraño, verdade? Non é casual.

Interesante!

FONTE: RTVE

CANTO SABES SOBRE AMÉRICA? XV

Continúo coa serie, que onte comezamos sobre América, é o segundo continente máis grande da Terra, despois de Asia.

A contestación correcta á pregunta de onte é 1-d, 2-a, 3-b e 4-c.

E imos coa pregunta de hoxe!

15. Relaciona a moeda oficial co país americano

1. Sol                               a) Haití

2. Quetzal                        b) Brasil

3. Real                             c) Guatenala

4. Guaraní                       d) Honduras

5. Lempira                       e) Perú

6. Gourde                        f) Paraguai

Mañá a solución e unha nova proposta!

FONTE: es.wikipedia.org          Imaxe: es.wikipedia.org e Juan Ignacio Roncoroni/EFE 

UN POLBO XIGANTE DÁLLE UN ABRAZO A UNHA MERGULLADORA

 

Sucedeu na costa de Canadá onde o enorme animal abrazou a unha mergulladora, xogou coa súa cámara e estivo máis de media hora co grupo de amigos que estaba na auga.

O pasado 15 de outubro, a profesora e mergulladora Andrea Humphreys atopábase mergullando cun grupo de amigos na costa da Columbia Británica, preto da cidade de Campbell River, en Canadá. Resulta que un dos seus amigos non vira nunca un polbo, así que puxéronse á tarefa de observar un no seu hábitat natural.

O grupo non tivo que buscar moito xa que, en cuestión de minutos, topáronse cun exemplar de grandes dimensións, concretamente cun polbo xigante (Enteroctopus dofleini). O polbo xigante ou polbo do Pacífico Norte é o cefalópodo máis grande coñecido e pode chegar a medir 9 metros de longo.

O polbo estaba totalmente á vista, algo bastante raro xa que estes animais adoitan estar escondidos en pequenas gretas ou debaixo das rochas.

O enorme animal achegouse primeiro a un dos membros do grupo antes de poñer os seus ollos en Humphreys. Coma se dun flechazo tratásese, o polbo dirixiuse á mergulladora e abrazouna.

Humphreys calculou que a distancia entre os tentáculos da criatura era duns 3 metros. Esta especie adoita alcanzar un tamaño de entre 2,97 e 4,88 metros, e o maior espécime rexistrado chegou aos 9,14 metros.

"Estaba a se arrastrar sobre o meu cámara, arrastrándose sobre os meus beizos, dándome un abrazo. Estes enormes tentáculos estaban sobre a miña cara e a miña máscara", dixo Humphreys a The Guardian. "Cada vez que me afastaba del, o polbo seguía vindo cara a min. E foi incrible e inspirador".

O amoroso animal quedou cos mergulladores uns 40 minutos, tempo no que xogou coa cámara da mergulladora cambiándolle as luces. Humphreys declarou na súa conta de Instagram que o polbo interactuou con ela polo menos en seis ocasiones e que, efectivamente, acabou cun chupetón de polbo.

Os polbos son capaces de saborear usando os seus ventosas. Un estudo de 2020 sobre os polbos de dúas manchas de California (Octopus bimaculoides) publicado na revista Cell atopou células sensoriais nas ventosas, e os autores afirmaron que "os polbos exploran o fondo mariño cos seus brazos flexibles utilizando un sistema especializado de ‘gusto polo tacto’ para percibir localmente e responder os produtos químicos derivados da presa e ao movemento”.

O vídeo do abrazo do polbo está colgado en Youtube e como era de esperar, xerou interacción entre os usuarios. Un usuario preguntou se o interese do animal non podería estar provocado pola fame, imos se non estaría máis que dando un abrazo, probando ao seu posible menú. A mergulladora contestou: “As teorías inclúen a tempada de apareamiento, a curiosidade, e talvez a fame, pero nunca foi o que eu chamaría agresivo".

Outra persoa preguntou a Humphreys como soubo que o animal tiña boas intencións. A mergulladora explicou que, para iso, a cor do manto e do corpo son bos indicadores. Se estes póñense de cor branca, quere dicir que o polbo está enfadado ou molesto, pero se a tonalidade é vermella, non hai problema.

Sobre esta cuestión, un estudo recente observou que os polbos sombríos (Octopus tetricus) que tiñan unha coloración relacionada coa agresividade eran máis propensos a lanzar refugallos a outros membros da súa especie.

No vídeo pódense oír uns chillidos que a mergulladora explicou debéronse aos nervios e a emoción que estaba a sentir ene se momento.

FONTE: Mar Aguikar/muyinteresante.es/naturaleza