Blogia

vgomez

2023, 2024 e 2025 foron os anos máis cálidos desde que hai rexistros

O informe climático que fai balance de 2025 confirma a tendencia de quecemento que vive a Terra: o ano que acaba de rematar foi o terceiro máis caloroso desde que hai medicións, e quedouse preto dos dous anos máis cálidos rexistrados ata a data: foi só 0,01 graos máis frío que 2023 e 0,13 graos máis frío que 2024, que segue liderando a clasificación dos anos máis caloroso a nivel mundial.

Así, a temperatura media global en 2025 foi de 14,97 graos (o que supón 0,59 graos por encima da media durante o período 1991-2020), tal e como detalla o informe anual publicado polo Centro Europeo de Previsións Meteorolóxicas a Prazo Medio (ECMWF), xestionado polo Servizo de Cambio Climático de Copernicus.

Por meses, xaneiro de 2025 foi o xaneiro máis caloroso rexistrado a nivel mundial, mentres que marzo, abril e maio foron os segundos máis cálidos para esa época do ano. Todos os meses de 2025, excepto febreiro e decembro, foron máis cálidos que o mes equivalente de calquera ano anterior a 2023.

Estímase que a metade da superficie terrestre mundial estivo exposta o ano pasado máis días do habitual a un estrés térmico intenso, que é a principal causa de morte vinculada ao clima, segundo a OMS, e que se define como unha temperatura percibida de 32 graos ou máis.

"As condicións excepcionais de 2025", sinala o informe, "prodúcense nun ano marcado por fenómenos extremos notables en moitas rexións, entre os que se inclúen ondas de calor récord, tormentas severas en Europa, Asia e América do Norte, e incendios forestais en España, Canadá e o sur de California".

Aínda que este traballo non analiza os fenómenos extremos, sinala que as altas temperaturas que se deron en zonas con condicións secas e a miúdo con vento contribuíron á propagación e intensificación de incendios forestais excepcionais nalgunhas partes de Europa (que experimentaron as súas maiores emisións anuais totais por incendios forestais) e de América do Norte. "Estas emisións degradaron significativamente a calidade do aire e tiveron efectos potencialmente nocivos para a saúde humana, pois xeran carbono e contaminantes atmosféricos tóxicos como partículas en suspensión e ozono", reza o informe.

Tal e como detallan os científicos de Copernicus, hai dúas razóns principais que explican por que o últimos tres anos -2023, 2024 e 2025- foron excepcionalmente cálidos. A primeira é a acumulación de gases de efecto invernadoiro na atmosfera, debido ás emisións continuadas e á redución da absorción de dióxido de carbono polos sumidoiros naturais.

En segundo lugar, "as temperaturas da superficie do mar alcanzaron niveis excepcionalmente altos en todo o océano, asociados a un episodio do Neno e a outros factores de variabilidade oceánica, amplificados polo cambio climático". Así, A temperatura global da superficie do mar foi de 20,73 graos, a terceira máis cálida despois de 2024 e 2023.

En 2025 houbo, con todo diferenzas, nas distintas rexións do planeta, do mesmo xeito que en 2023 e 2024. Por exemplo, as temperaturas do aire e da superficie do mar nos trópicos foron máis baixas que en 2023 e 2024. As temperaturas sobre o Atlántico tropical e o océano Índico tamén foron menos extremas que en 2024.

Segundo esta análise, as temperaturas máis altas dos dous anos anteriores víronse parcialmente influídas por un forte episodio do Neno, que adoita provocar un efecto de quecemento sobre as temperaturas globais, que se superpón ao quecemento global a longo prazo causado polo ser humano, mentres que A Nena tende a ter o efecto contrario.

Se se analizan os datos a longo prazo, as temperaturas globais do últimos tres anos (2023-2024 e 2025) superaron en media en máis de 1,5 graos o nivel preindustrial (1850-1900). Esta é a primeira vez que un período de tres anos supera o límite de 1,5 graos, que foi o obxectivo que o Acordo de París asinado en 2015 propúxose conseguir.

"Superar a media de tres anos de 1,5 graos por encima dos niveis preindustriales é un fito que ningún de nós desexaba alcanzar, pero que reforza a importancia do liderado de Europa na vixilancia do clima para informar tanto sobre a mitigación como sobre a adaptación", sinalou nun comunicado Mauro Facchini, xefe de Observación da Terra da Dirección Xeral de Industria de Defensa e Espazo da Comisión Europea.

Para Carlo Buontempo, director do Servizo de Cambio Climático de Copernicus, "o feito de que os últimos 11 anos fosen os máis cálidos xamais rexistrados proporciona unha proba máis da tendencia inequívoca cara a un clima máis cálido".

No que respecta a a evolución das superficies xeadas da Terra, a cobertura combinada de xeo mariño de ambos os polos alcanzou en febreiro de 2025 o seu valor máis baixo desde, polo menos, o inicio das observacións por satélite a finais da década de 1970.

A extensión mensual do xeo mariño no Ártico foi a máis baixa rexistrada para a época do ano en xaneiro, febreiro, marzo e decembro, e a segunda máis baixa en xuño e outubro. Na Antártida, a extensión mensual alcanzou o seu cuarto mínimo anual máis baixo en febreiro e o seu terceiro máximo anual máis baixo en setembro, segundo o informe.

FONTE: Teresa Guerrero/elmundo.es/ciencia

CANTO SABES DE CHILE? IX

Continúo coa serei adicada a Chile, ese país suramericano, tricontinental e colosal, xa que é o país máis longo e delgado do mundo.

A contestación correcta á pregunta de onte é Nevado Ojos del Salado. O Nevado Ojos del Salado é un estratovolcán pertencente á cordilleira dos Andes, situado sobre o límite entre Chile e Arxentina. Con 6891 m s. n. m., é o volcán máis alto da Terra e a segunda cima dos hemisferios sur e occidental, sendo só superado polo Aconcagua (6960 m s. n. m.).

E imos coa pregunta de hoxe!

9. Cal é o río máis longo de Chile?

- Biobio

- Baker

- Loa

- Maule

Mañá a solución e una nova proposta!

FONTE: es.wikipedia.org  Imaxes: es.wikipedia.org e riosdelplaneta.com

PREMIOS FRONTEIRAS DO COÑECEMENTO: CIENCIAS BÁSICAS

Á esquerda Allan H. MacDonald, é a dereita Pablo Jarillo-Herrero / ABC

O Premio Fundación BBVA Fronteiras do Coñecemento en Ciencias Básicas distinguiu na súa XVIII edición aos físicos Allan H. MacDonald (Antigonish-Nova EscociaDecember-Canadá, 1951) e Pablo Jarillo-Herrero (Valencia, 1976), por descubrir e desenvolver o chamado «ángulo máxico», un achado que permite transformar e controlar as propiedades de materiais bidimensionais como o grafeno mediante unha rotación extremadamente precisa entre as súas capas. O xurado recoñece así un traballo pioneiro que abriu un novo campo de investigación, coñecido como twistrónica, con importantes implicacións científicas e tecnolóxicas.

Parabéns!

FONTE: D. J./abc.es/ciencia

HUMOR REAL: UN AUTÉNTICO DISPARATE

Coma sempre, o xenial Davila (Luis Davila, Bueu-Pontevedra, 1972), saca punto a ctualidade na súa viñeta diaria no Faro de Vigo, neste caso os aspectos da nova lexislación europea de pesca de baixura e artesanal que, entre outras cousas, obriga aos barcos para declarar as capturas antes de chegar a terra, cunha antelación mínima de catro horas.

Un auténtico disparate!

CANTO SABES DE CHILE? VIII

Continúo coa serei adicada a Chile, ese país suramericano, tricontinental e colosal, xa que é o país máis longo e delgado do mundo.

A contestación correcta á pregunta de onte é Á subducción das placas de Nazca e Antártica na placa Suramericana. É considerado o segundo país sísmicamente máis activo do mundo, tras Xapón, e o cuarto máis exposto a sufrir danos maiores por catástrofes naturais. Incluído no cinto de lume do Pacífico, Chile ten a segunda maior e activa cadea volcánica do planeta tras Indonesia.​ Ao longo do territorio chileno continental, existen polo menos dous mil volcáns; deles, considéranse «xeológicamente activos» cincocentos.​

E imos coa pregunta de hoxe!

8. Cal é o punto máis elevado de Chile?

- Pular

- Nevado Ojos del Salado

- Tres Cruces

- El Ermitaño

Mañá a solución e una nova proposta!

FONTE e Imaxes: es.wikipedia.org  

Explican por que as dúas caras da Lúa son asimétricas

O impacto masivo dun meteorito podería ser o responsable da asimetría entre a cara visible e a cara oculta da Lúa, segundo revelou a análise de varias mostras de basalto lunar obtidas en misións espaciais.

Descubrimentos recentes, principalmente de China (misión Chang’e-6), revelaron a existencia dunha asimetría drástica entre o manto da cara oculta e a cara visible da Lúa en canto ao espesor da codia, a actividade magmática e a composición xeoquímica.

O manto ao lado oculto é máis frío e significativamente máis seco (case sen auga) que o ao lado próximo, o que explica as diferenzas xeolóxicas e térmicas entre ambas as caras e ofrece novas perspectivas sobre a evolución interna do satélite

Para seguir atopando unha explicación a esa asimetría, un equipo de investigadores chineses pasou meses estudando a composición isotópica do ferro e o potasio contidos en catro mostras de basalto lunar recollidas na cara oculta da Lúa por parte da misión Chang’e-6 da Administración Espacial Nacional de China.

A análise revelou que as mostras ao lado oculto eran isotópicamente máis pesadas en ferro e potasio, en comparación coas mostras ao lado visible que se recolleron (e descrito) anteriormente por parte das misións Chang’e-5 de China e Apolo da NASA, de Estados Unidos.

Os investigadores cren que os procesos magmáticos acaecidos no hemisferio que coñecemos como o lado oculto, como a fusión parcial e a cristalización, poderían explicar os valores dos isótopos de ferro.

Con todo, os modelos científicos utilizados para resolver os valores de isótopos de potasio indicaron que o manto ao lado oculto debía posuír inicialmente unha firma isotópica de potasio máis pesada que o manto ao lado visible.

Segundo os autores, o impacto do meteorito xigante que formou a conca lunar de Aitken, o cráter máis antigo e profundo do satélite natural da Terra, provocaría a evaporación do potasio do manto e, potencialmente, producir unha convención do manto a escala hemisférica, o que contribuíu á asimetría da Lúa.

O impacto masivo dese meteorito crearía a inmensa cicatriz xeolóxica coñecida como Aitken, de aproximadamente 4.000 millóns de anos de antigüidade, e remodelado a cara oculta da Lúa, rompendo a asimetría coa parte visible.

Os nosos resultados proporcionan probas sólidas dunha modificación significativa do manto lunar inducida polo impacto do meteorito e demostran que os impactos a gran escala poden desempeñar un papel crave na creación da asimetría lunar”, sinalan os autores.

FONTE: elcaribe.com.do/ciencia

HUMOR REAL: JULIO, JULIO!

A viñeta de Gogue (José Ángel Rodríguez López, O Grove-Pontevedra, 19539 no xornal de Faro de vigo, toca de cheo a noticia bomba do día.

Non ten boa pinta. Veremos en que remata!

CANTO SABES DE CHILE? VII

Continúo coa serei adicada a Chile, ese país suramericano, tricontinental e colosal, xa que é o país máis longo e delgado do mundo.

A contestación correcta á pregunta de onte é 20 millóns de habitantes. Exactamente 19.911.028 habitantes. A modo comparativo, para que teñas unha idea, similar á dos países de Cazakhstán (20.166.819) e Chad (19.719.585). Comparado con España (49.442.844) a diferencia é máis do dobre a favor do noso país.

E imos coa pregunta de hoxe!

7. Chile sitúase ao longo dunha zona altamente sísmica debido…

- Ao choque das Placas de Nazca e Antártica coa placa Suramericana

- Á subducción das placas de Nazca e Antártica na placa Suramericana

Mañá a solución e una nova proposta!

FONTE: es.wikipedia.org e worldometers.info     Imaxes: worldometers.info e es.wikipedia.org