O Acordo de París representa hoxe a esperanza de que a comunidade internacional poida evitar os peores escenarios de cambio climático. O dióxido de carbono que xa foi emitido seguirá modificando o clima durante décadas. O que de verdade está en xogo é saber se realmente pódese frear o ascenso da temperatura media do planeta para mantela dentro dos límites de seguridade.
Un dos aspectos positivos do documento asinado na capital francesa no 2015 é que convida os países asinantes a aumentar a ambición para reducir os seus gases de efecto invernadoiro cada vez que se fai unha revisión dos obxectivos. Precisamente, na Conferencia de Cambio Climático (COP26) que se celebrará a finais de ano en Glasgow (Escocia) está previsto debater sobre a posibilidade de intensificar os plans de redución de dióxido de carbono, algo que será necesario para que os números cadren. O principal obxectivo do Acordo de París é que o incremento da temperatura media global mantéñase en 1,5 graos e non supere en ningún caso os 2 graos, algo parece pouco probable por non dicir imposible de conseguir. Ao ritmo actual, o ascenso alcanzará os 3 graos a finais de século. E un grao arriba ou abaixo pode marcar a diferenza entre un clima máis ou menos habitable.
Aínda por riba, a ciencia acaba de revelar que o retroceso do permafrost (chan permanentemente conxelado) rico en carbono resulta máis preocupante do previsto. O dióxido de carbono que estiveron liberando os incendios do Ártico dos últimos anos e a emisión asociada ao quecemento do permafrost non se tiveron en conta nos orzamentos que manexa a comunidade internacional. Como consecuencia, tal e como apunta un artigo publicado na prestixiosa revista Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), parece moi probable que os países teñan que reducir aínda máis a cantidade de dióxido de carbono que poderán emitir nas próximas décadas para cumprir co Acordo de París.
Tal e como explican os autores da investigación, o permafrost ártico contén un almacén conxelado masivo de carbono orgánico que dobra a cantidade de carbono que hai na atmosfera. O quecemento e a desconxelación do permafrost promove a descomposición desta materia orgánica que estivo conxelada, o que ameaza con converter o sumidoiro de carbono do Ártico nunha fonte neta de gases de efecto invernadoiro.
FONTE: X. Fonseca/lavozdegalicia.es Imaxe: Pixabay
