DOCENCIA

25 DE NOVEMBRO: DÍA INTERNACIONAL CONTRA A VIOLENCIA DE XÉNERO

 

Enténdese por violencia de xénero calquera acto violento ou agresión, baseados nunha situación de desigualdade no marco dun sistema de relacións de dominación dos homes sobre as mulleres que teña ou poida ter como consecuencia un dano físico, sexual ou psicolóxico, incluídas as ameazas de tales actos e a coacción ou privación arbitraria da liberdade, tanto se ocorren no ámbito público coma na vida familiar ou privada. (Lei 11/2007, do 27 de xullo, galega para a prevención e o tratamento integral da violencia de xénero).

O concepto "violencia de xénero" dá nome a un problema, que ata hai pouco, formaba parte da vida privada das persoas; era considerado un asunto de familia que non debía transcender de portas para fóra e, polo tanto, no que non se debía intervir. Entender a violencia como un asunto privado reforza ás mulleres a unha situación de subordinación respecto do home e implica asumir as relacións de poder historicamente desiguais entre ambos e a través das cales se lexitima ao home a manter o seu status-quo da dominación incluso a través da violencia. Esta percepción contribúe a que as mulleres non denuncien a súa situación por medo, vergoña ou culpabilidade.

A discriminación das mulleres e a violencia de xénero (como a manifestación máis brutal das desigualdades entre homes e mulleres) é un problema que traspasa fronteiras e que está presente na maior parte dos países do mundo coa particularidade de que as vivencias do maltrato son enormemente parecidas en todos os lugares e culturas.

Debe lembrarse que a violencia é unha estratexia de relación aprendida, non é innata. Se isto fose así, todas as persoas serían violentas ou todas as persoas exercerían a violencia da mesma maneira e no mesmo grao; sen embargo, non sempre a empregamos nas nosas relacións: falamos, negociamos, pactamos, tratamos de comprender o punto de vista da outra persoa e finalmente chegamos a un acordo, aínda que non obteñamos o que en principio queríamos.

Os maltratadores son selectivos no exercicio da violencia, o que demostra que son capaces de controlarse en calquera outra situación.

A mellor forma de combatila é por un lado a denuncia e por outro a educación en igualdade. Os dos vídeo que tes na parte superior seguen esa cronoloxía.

Está nas nosas mans!

CHEGA O "NENO GODZILLA"

 

Climatólogos e historiadores comparten unha broma sobre quen gañou as batallas que libraron tanto Napoleón en 1812 como Hitler en 1941 tratando de invadir Moscova. Ambos fracasaron no seu avance cara á capital rusa debido ao azoute de senllos invernos especialmente severos. “Non foron derrotados por ningún exército, senón polo Neno”, afirma o experto da NASA William Patzert. Este fenómeno climático (chamado así porque ten o seu máximo de actividade ao redor do Nadal) consiste nun quecemento do leste do océano Pacífico ecuatorial que altera os patróns de choivas e provoca intensas secas e inundacións nunha e outra costa pacíficas. Pero as súas consecuencias déixanse notar por todo o planeta.

“En Europa, os anos nos que O Neno é potente danse invernos moi fríos no Leste do continente e na parte occidental de Rusia”, explica Verónica Neves, climatóloga do Laboratorio de Propulsión a barullo da NASA (JLP). E iso é precisamente o que ocorreu neses dous anos (1812 e 1941) nos que se rexistraron dous dos fenómenos do Neno máis potentes dos últimos séculos. A crueldade do inverno terminou esgotando ás tropas de Napoleón e Hitler.

Este ano non hai conflitos bélicos á vista nas inmediacións de Moscova. Pero o Pacífico si está a vivir un fenómeno do Neno de gran violencia, tanta que podería converterse no máis potente do rexistro histórico superando ao dos anos 1997 e 1998 e ao que os expertos xa bautizaron como O Neno Gotzila, “polas súas temperaturas inusualmente altas”, explica a citada climatóloga.

A intensidade deste fenómeno climático mídese sobre todo polo aumento da temperatura da superficie do océano Pacífico. Se é polo menos 0,5ºC maior que o valor medio xa se considera que O Neno está activo. Este ano, a alarma saltou a principios do mes de setembro. O Centro de Predicións Climáticas da Axencia Norteamericana para a Atmosfera e o Océano (NOAA) informaba a través do seu diagnóstico mensual de que durante o mes de agosto a temperatura do Pacífico xa estaba 2ºC por encima dos valores normais. Xa se trataba dun evento de gran potencia e aínda quedaban máis de catro meses para alcanzar o máximo, que chegará entre decembro e xaneiro. O evento de 1997 que ostenta o título do Neno máis intenso tivo o seu máximo en 3ºC sobre a temperatura media do Pacífico.

“Nestes momentos, a temperatura do océano xa está 2,5ºC por encima dos valores medios. O normal é que teña o seu máximo no Nadal e que se atenúe na primavera”, explica a investigadora española do JLP da NASA. “Debido á gran intensidade do fenómeno deste ano pode durar ata o mes de xuño”, afirma. “O Neno 2015 xa é moi potente. Todos os modelos indican que será dos máis potentes do rexistro”, engade Ernesto Rodríguez Camiño, xefe da área de Modelización do Clima da Axencia Estatal de Meteoroloxía (Aemet).

Os expertos aseguran que cada fenómeno do Neno ten as súas propias características e que é moi difícil resumir cales serán as consecuencias que traerá un evento concreto baseándose nos que sucederon en ocasións anteriores. Con todo, os efectos sobre as áreas do globo máis próximas á corrente oceánica que orixina este fenómeno adoitan ser constantes: grandes secas en Indonesia e leste de Australia e choivas torrenciais e inundacións no sur de Estados Unidos e na costa oeste do norte de Chile, Ecuador ou Perú.

Aínda que o fenómeno climático aparece localizado nunha zona moi concreta do planeta, ten o que os expertos chaman teleconexiones, é dicir, sinais ou ondas que se transmiten a áreas afastadas debido á circulación xeral da atmosfera. E ademais, nalgunhas zonas cun atraso de varios meses. “En España, o sinal é moi débil, pero pode producir cambios na precipitación ou na temperatura aínda que en diferido”, explica Rodríguez Camiño. “Este atraso pode facer chegar os efectos do O Neno ata a Península Ibérica entre 6 e 10 meses despois”, di o meteorólogo. Ou o que é o mesmo, en España probablemente notaremos as consecuencias deste súper Neno que estamos a vivir en 2015 en forma de aumento das precipitacións durante o outono do ano 2016.

A pregunta que xorde con facilidade é: Canto ten que ver a intensidade do Neno de 2015 co cambio climático? E a resposta non é sinxela. Nin sequera os expertos neste tipo de acontecementos do clima teñen unha postura común.

No vídeo superior tedes a explicación, en imaxes, deste fenómeno.

FONTE: Xornal El Mundo/Ciencia

ESTA NOITE HABERÁ UNHA ECLIPSE TOTAL DE LÚA

 

Unha eclipse total de Lúa tinguirá de vermello o ceo desta noite do domingo ao luns. Toda Europa, África e América gozarán dun verdadeiro espectáculo, no que a fase chea permitirá gozar dunha Lúa especialmente brillante e de gran tamaño. De aí o seu nome: superlúa. 

A desta noite será a primeira eclipse superlunar desde 1982, e non se poderá gozar doutro fenómeno igual ata o ano 2033. E é que o noso satélite atoparase no punto da súa órbita máis próximo á Terra, o Perigeo (356.500 km), situado a uns 50.000 quilómetros máis próximo si tómase como referencia o punto máis afastado da Lúa, o Apoxeo (406.700 km). 

A eclipse total comezará ás 2:12 da madrugada, cando a Lúa entre na zona de penumbra creada pola Terra. Haberá que esperar ata as 3:07 para que o satélite entre na zona de sombra e ata as 4:11 para ver o espectáculo en máximo apoxeo, cando a Lúa quede completamente escurecida. O punto e final chegará a partir das cinco e media da mañá. 

Ao contrario do que sucede cos de sol, as eclipses lunares poden verse a primeira ollada sen risco de sufrir ningún dano no ollo.

A lúa de perigeo é un fenómeno que se produce cando o astro se atopa a non máis dun 10 % do seu punto máis próximo á terra no percorrido da súa órbita. E é que a traxectoria lunar non é circular, senón ovalada (elíptica) e o seu centro non é o mesmo que o do planeta, situando así un dos lados 50.000 quilómetros máis preto que o outro (perigeo fronte ao apoxeo). É esta a razón de que cando as lúas cheas se producen no lado máis próximo á terra, parecen moito máis grandes e convértense en Superlúas.

Que disfrutedes do espectáculo, se a nénoa non o pimpide!

FONTE: Xornal La Voz de Galicia

COMEZA O OUTONO

Comeza o outono / Imaxe:nuevotiempo.org

Hoxe, mércores, 23 de setembro de 2015, ás 10 horas e 21 minutos, comeza oficialemnete o outono. Esta estación durará 89 días e 20 horas, e rematará o 22 de decembro co comezo do inverno.

O inicio astronómico das estacións vén dado, por convenio, como o instante en que a Terra pasa por unha determinada posición da súa órbita ao redor do Sol. No caso do outono, esta posicion é desde a que o centro do Sol, visto desde a Terra, cruza o ecuador celeste no seu movemento aparente cara ao sur. Cando isto sucede, a duración do día e a noite practicamente coinciden, e por iso, a esta circunstancia lla chama tamén equinoccio de outono.

NACE SESTRELO

 

Coa intención de fusionar a ciencia e a cultura galega, acaba de nacer unha nova canle de divulgación científica chamado "Setestrelo"; nome en galego da constelación Osa Maior.

Esta publicación combina textos xornalísticos sobre actualidade ademais de textos publicado por científicos galegos que explican en primeira persoa o seu traballo.

Os contidos serán renovados cada catro meses, podéndose acceder a través de . Cada día da semana publicarase unha reportaxe sobre o tema acompañado de gráficas e viñetas do debuxante Santy Gutiérrez.

Trátase dunha proposta da sección de Ciencia, Natureza e Sociedade. Coa tecnoloxía como protagonista, os contidos publicados maquétanse en formato epub ou pdf para que o usuario poida acceder a eles a través de tablets ou móbiles.

Se quederes acceder só tedes que premer AQUÍ.

FONTE: Xornal Faro de Vigo

DÍA DAS LETRAS GALEGAS 2015

Filgueira Valverde / Imaxe: periodistadigital.com

Non hai dúbida de que o principal factor de identidade que posúe Galicia é a súa lingua. Son moitos os galegos que coidan que a lingua galega é un elemento esencial na conformación da nosa personalidade como pobo, e, segundo os datos do Mapa Sociolingüístico de Galicia, máis do 70 % da poboación considera que, se se deixase de falar galego, perderíase a cultura diferenciada e a identidade de Galicia. Pero na conformación da identidade dos pobos é tamén moi importante o recoñecemento exterior: existimos porque somos, pero tamén porque os demais recoñecen que existimos. De aí a importancia que ten para os galegos dar a coñecer a súa lingua e a súa cultura máis aló dos lindeiros administrativos da Comunidade Autónoma, tanto no resto do Estado español coma nos principais países do mundo.

O Día das Letras é unha data consagrada á exaltación e promoción da nosa literatura e da nosa lingua arredor da cal se celebran no noso país, e no estranxeiro, numerosas producións e eventos culturais de homenaxe á figura escollida.

Iste ano adícámolo a Xosé Filgeira Valverde (Pontevedra, 1906-1996). Historiador, escritor, erudito enha das figuras centrais na vida cultural galega do século XX.

Se queres profundizar na súa vida e obra preme AQUÍ.

 FONTE: RAE

CHEGADA DO INVERNO

Chega o inverno e con el o fío / Imaxe:deguapas.com

O inverno  comezará nesta próxima noite, concretamente  ás 0 horas e 3 minutos, xa luns 22 de decembro, segundo cálculos do Observatorio Astronómico Nacional.

Durará 88 días e 23 horas, e rematará o 20 de marzo de 2015 co comezo da primavera.

O inicio do inverno pode darse, como máximo, en catro datas distintas do calendario (do 20 ao 23 de decembro). Ao longo deste século  o inverno iniciarase nos días 20 a 22 de decembro (data oficial española), sendo o seu inicio máis temperán o do ano 2096 e o inicio máis tardío o de 2003. As variacións dun ano a outro son debidas ao modo en que encaixa a secuencia de anos segundo o calendario (uns bisestos, outros non) coa duración de cada órbita da Terra arredor do Sol (duración coñecida como ano trópico).

POR QUE ESCINTILAN AS ESTRELAS?

Escintileo das estrelas / Imaxe: portalastronomico.com 

 

Unha das preguntas tipo na parte de astronomía das Ciencias da Natureza é “Diferenzas entre un planeta e unha estrela?” Das moitas diferenzas a considerar na contestación, hai unha repetitiva: “As estrelas escintilas e os planetas non!” Pero cal é a explicación desta afirmación?

Se observan o ceo nunha noite despexada (e sen contaminación lumínica; é dicir, fose das grandes cidades), poderán ver como unha infinidade de puntiños brancos enchen o firmamento. E se se fixan aínda máis decataranse como uns parecen pestanexar e outros non. A que é debido isto? Ben, en primeiro lugar diremos que as estrelas son as únicas que escintilan, mentres que os planetas permanecen como puntos fixos na bóveda celeste. A razón pola que vemos pestanexar as primeiras é debido á distorsión que a nosa atmosfera produce sobre os raios luminosos que nos chegan delas. A medida que a luz dunha estrela (que é en realidade radiación) vai atravesando cada unha das capas da atmosfera terrestre, vaise refractando e cambiando de dirección, posto que cada unha destas capas ten turbulencias, temperatura e unha densidade diferente, motivo polo cal parece que escintile.

Realmente, os nosos ollos perciben un feixe que cambia continua e rapidamente de posición no ceo e por iso dános a sensación de brillo continuo. Isto é un crebacabezas para os astrónomos porque este efecto distorsionador da atmosfera (chamado seeing) afecta ás observacións de obxectos astronómicos, por iso o telescopio espacial Hubble situouse no espazo.

No referente aos planetas (do Sistema Solar), aparecen como puntos máis grandes e non escintilan porque ao estar máis próximos a nós que as estrelas, presentan unha superficie e un feixe moito maior que non se ve afectado por estas perturbacións. O dato curioso é que, se puidésemos ver as estrelas dende o espazo, a súa luz permanecería inmóbil posto que non teriamos a influencia da atmosfera.

FONTE: Los porqués del tiempo / Jovi Esteve/ Xornal El País