RECOPILATORIO DO ANO: MÚSICA
Rematando o ano 2017, hai que volver a vista atras e imos facelo no aspecto musical coas mellores cancións e videos musicais do 2017.
Espero que vós identifiquedes con elas!
MÚSICA
JOHN ACQUAVIVA: UNHA LENDA DA MÚSICA ELECTRÓNICA
Hai dous elementos que definen Detroit: os automóbiles e a música. Os primeiros fixeron que a cidade máis grande do estado de Michigan fose coñecida como Motor City pola localización das fábricas das principais marcas de coches de Estados Unidos. Durante os seus anos de esplendor foi unha urbe orgullosa, obreira e próspera, espello no que se querían mirar outras grandes áreas industrializadas. Ata que chegou a crise do sector do automóbil e con ela o paro, a desestruturación social e o despoboamento.
De superar holgadamente o millón de habitantes nos anos sesenta do século pasado, Detroit hoxe apenas alcanza os 700.000 e ten unha das maiores taxas de desemprego, delincuencia e analfabetismo do país. É o mellor exemplo do tan efémero como publicitado soño americano. Sen o outro elemento, a música, sería tamén imposible entender esta cidade. Nela naceu a Motown, creadora dun son único, despuntaron despois os Stooges de Iggy Pop, desde alí partiu tamén o rap furioso de Enimem, e en Detroit iniciáronse algúns dos pioneiros da música electrónica con Juan Atkins á cabeza. A explicación que o propio Atkins daba ao fenómeno do nacemento da música electrónica na súa cidade era ben prosaica: “Detroit pode ser realmente aburrido ás veces, así que para pasar o intre e para saír diso tes que atopar cousas que facer”. E alí foi tamén onde John Acquaviva, un canadense de orixe italiana (1963), coñeceu a Richie Hawtin (canadense,1970); xuntos crearían Definitive Recordings e axudarían apoiándose nas novas tecnoloxías a que os sons electrónicos convertésense no fenómeno global que son hoxe.
Acquaviva tivo claro desde o comezo dos 2000 que a música necesitaba novos elementos para evolucionar na súa creación, reprodución e distribución. Xunto co seu socio impulsou Final Scratch, un dispositivo que permitía aos DJ picar arquivos dixitais coma se estivesen a manipular os tradicionais pratos e vinilos analóxicos. Esta achega permitiu que a cultura de clubs e os DJ entrasen no século XXI de forma definitiva. Tamén xuntos abrireron o sitio web Beatport.com, un espazo desde que o os creadores poden compartir música electrónica a través de Internet e que segue tendo relevancia mundial. Estes avances pioneiros no seu día son, para Acquaviva, a demostración de que este estilo está máis vivo que nunca e que vai continuar evolucionando xunto coas novas tecnoloxías: “a música dance, aseguraba nunha entrevista, é como mirarche ao espello todos os días. Nunca observas cambios, pero se ves unha foto túa de fai un, cinco, dez ou vinte anos pensas ‘guau’. Como unha bacteria que se nega a morrer, simplemente mantense e segue evolucionando”.
Despois de 30 anos en activo, John Acquaviva continúa sendo un dos creadores máis inquietos e innovadores na música electrónica. Sinal de que el tamén se resiste a morrer e quere seguir evolucionando.
FONTE: José L. Álvarez Cedena/Xornal El País
MTV EMA 2017
Nun estadio de Wembley impresionantemente tuneado para a gran noite do pop, o canadense Shawn Mendes con tan só 19 anos, con dous discos no seu haber, coroouse como a nova estrela planetaria da música comercial ao alzarse co galardón ao mellor artista nos European Music Awards da MTV, celebrados na pasada noite en Londres.
A balada "There´s nothing holding me back", mereceu tamén o premio á mellor canción. Un moi en boga soul lixeiro, unha voz privilexiada e unha fráxil beleza, moi adecuada para a era de Instagram, son as claves deste novo rei do frenético xogo de tronos que é a música popular no século XXI.
Ídolo de adolescentes!
MONXAS ROCKEIRAS
O grupo de pop-rock cristián Siervas, está composto por 11 monxas, irmás da congregación das Servas do Plan de Deus (Lima-Perú), que decidiron dar o salto ao panorama musical oficialmente en 2014 e, desde entón, viaxan facendo birlos por países de todo o continente americano.
A banda busca transmitir a mensaxe e compartir a alegría por atopar nas súas vidas a Deus. As súas letras falan de fe, esperanza e amor, pero a un ritmo non habitual para un convento ou unha igrexae teñen máis de 79.000 fans nas súas redes sociais.
Con elas as igrexas estarían un chisco máis cheas!
FONTE: Xornal El Mundo/Música
"O PATITO"
O popular programa infantil "Barrio Sesamo" versionou a exitosa canción "Despacito", do portorriqueño Luís Fonsi e o seu compatriota Daddy Yankee, e converteuna nun tema bilingüe chamado "O patito".
"El patito. Oh, el patito es mi favorito. Donde quiera que vaya hace su sonido. El patito es tu buen amigo", cantan en español Ernie e Rosita durante o estribollo.
No tema, os personaxes de "Sesame Street" adaptan a letra de "Despacito" para facela virar ao redor dun patiño de goma que é un dos xoguetes preferidos de Ernie.
Dichosa canción!
FONTE: Xornal Faro de Vigo
SINTONIA DA VOLTA 2017
"Bailarina" será a música á que "danza" o pelotón da 72ª edición da Volta Ciclista a España, que se celebrará entre o 19 de agosto e o 10 de setembro.
A sintonía é do cantante de Maldita Nerea, Jorge Ruiz (Murcia, 1975), quen recoñeceu que compoñela é "a consecución dun soño" porque cando era neno converteuse en "amante do ciclismo" grazas á carreira española.
JACOB COLLIER, UN XENIO MUSICAL
Quincy Jones é unha lenda. Compositor, produtor, director de orquestra, jazzman e figura indispensable para entender a cultura popular da segunda metade do século XX, as súas influencias abarcan un espectro tan amplo de artistas, de Frank Sinatra a Michael Jackson, que sería imposible enumeralos. Gañou 27 premios Grammys, un Óscar e é doutor honoris causa por varias universidades. Cando Quincy Jones fala, o mundo da música escoita; e se sinala algo, todos miran nesa dirección. Por iso cando en 2015 Jones decidiuse a producir o traballo dun descoñecido londiniense de 20 anos cuxos únicos méritos ata entón foran uns cuantos vídeos colgados en YouTube, algúns pensaron que talvez o xenio estivese maior ou que perdera o seu olfacto. Nada máis lonxe da realidade, porque Jacob Collier (Ingalterra, 1944), nome do prodixioso novo, demostrou que o seu talento é tan pouco habitual que o crítico de The Guardian xa lle saudou como "o novo mesías do jazz" e a prestixiosa organización TED, dedicada a difundir as ideas máis innovadoras do planeta a través das súas charlas, convidouno o pasado mes de abril ao seu icónica conferencia anual en Vancouver.
O extraordinario de Collier non é o seu precocidad, algo no que coincide con outros xenios da música, ou que chegase a conquistar el mesmo dous grammys partindo desde as marxes da industria grazas a YouTube (Justin Bieber, sen ir máis lonxe, colonizou o pop e iniciou a súa carreira na popular rede social de vídeos), senón que o fixera desde unha habitación na casa dos seus pais e de forma autodidacta. Collier, que publicou o seu primeiro álbum o ano pasado, é un multi instrumentista capaz de tocar o ukelele, a mandolina, o teclado, a batería, a guitarra, o baixo ou, por engadir toques exóticos, o balafón occidental ou o ektara bengalí entre outros instrumentos. Aínda que durante dous anos asistiu a clases de piano na Royal Academy de Londres, abandonou os estudos porque, segundo asegurou nunha entrevista, "era divertido, pero probablemente aprendía máis escoitando música no camiño á escola que nas clases. Cada día escoitaba un novo álbum. A cousa coa educación musical é que creo que é boa para aprender técnica, pero non texturas. Só se aprende de verdade escoitando música e experimentando pola túa conta".
Ese afán de experimentación é o que levou a Collier a innovar como poucos nun terreo que ás veces se mostra remiso a aceptar a incorporación das novas tecnoloxías, enrocándose nunha defensa (mal interpretada) da tradición. En colaboración con Ben Bloomberg, enxeñeiro do MIT, Collier deseñou un revolucionario sistema de hardware e software para as súas actuacións en directo que lle permite interpretar os seus temas coma se seguíseo facendo desde a habitación en que grava os vídeos: é dicir, tocando todos os instrumentos e poñendo todas as voces. Unha experiencia audaz que define a personalidade dun músico que non para de crecer. A súa receita para o éxito, con todo, é moi sinxela: "Todo o que ten que facer a xente é boa música. Non se vai a cambiar a industria simplemente por dicilo".
FONTE: José L. Álvarez Cedena/Xornal El País
EUROVISIÓN 2017
O LXII Festival da Canción de Eurovisión 2017, celebrado onte na capital ucraniana, Kiev, foi gañada pola canción portuguesa "Amar pelos dois" interpretada por Salvador Sobral (Lisboa, 1989), acadando 758 votos (xurado + televoto), sendo a canción máis votada polo xurado e polo público.
España, coa canción "Do It for Your Lever" do cantante Manuel Navarro (Sabadell, 1996) acadou o último posto con 5 puntos. Curiosamente eses votos foron do público portugués.
Menos mal que nos queda Portugal!