NOTICIAS DAS CIENCIAS

PRATA NA LÚA

 

A revista "Science" acaba de publicar que a superficie da Lúa contén máis elementos do que se supoñía, segundo a análise do po levantado polo impacto dirixido dunha sonda lunar da NASA.

 A NASA lanzou o Satélite de Observación do Cráter Lunar, conocida como misión LCROSS, o 18 de xuño do ano pasado. Llevaba a bordo un foguete, o Centauro, que tres meses e medio despois, o 9 de outubro, impactou contra a Lúa, xerando unha gran nube de máis  de 750 metros de altura sobre a súa superficie.

Os investigadores non só detectaron no po lunar auga, senón tamén monóxido de carbono, dióxido de carbono, amoníaco, nitróxeno e, sorpresivamente, prata. Con todo, a cantidade do metal precioso achado é ínfimo e para nada suficiente, polo menos polo que se viu ata agora, como para ir á Lúa para extraelo.

ÚLTIMO SUSPIRO DUNHA ESTRELA

Imaxe captada polo telescopio Hubble da morte dunha estrela / ESA/NASA

O telescopio espacial Hubble conseguíu captar unha imaxe espectacular dunha estrela na fase final da súa vida. O fenómeno detectouse na nebulosa planetaria NGC 6210, situada a uns 6.500 anos luz de distancia, na constelación Hércules.

No corazón desta nebulosa atópasese una estrela, lixeiramente menos masiva que o noso Sol, que se atopa na última etapa do seu ciclo vital.

Os espasmos durante a morte desa estrela esparciron múltiples restos de materiais con diferentes graos de simetría, dando á nebulosa NGC 6210 unha peculiar forma de bulbo.

As nebulosas planetarias son cáscaras de gas e po expulsados polas estrelas na etapa final da súa vida. Suelen verse ao redor de estrelas parecidas ao Sol (mediana e amarela). Sen embargo, as nebulosas planetarias non están relacionadas cos planetas como o seu nome indica, senón que gañaron o alcume porque tiñan parecido cos planetas xigantes vistos a través dos primeiros telescopios.

FONTE: Elmundo.es

NOVA ESPECIE ATOPADA

Mangosta de Durrell / D.W.C.T.

A Revista "Systematics and Biodiversity" acaba de publicar o relato do achádego dun novo mamifero carnívoro en Madagascar.

Bautizado como mangosta de Durell (Salanoia durelli), trátase dun mamífero do tamaño dun gato, dun peso de medio quilo, de cor marrón e que habita os humedais de Alaotra (o maior lago de Madagascar).

Como dato curioso, esta mangosta de Durrell é o primeiro mamífero carnívoro atopado nos últimos 24 anos, según aseguran os responsables do Museo de Historia Natural de Londres.

COMETA HARTLEY 2

Imaxe do cometa Hartley 2 capatado polo OAF

O Observatorio Astronómico de Forcarei (OAF), na nosa provincia de Pontevedra, logrou tomar as primeiras imaxes do cometa Hartley 2 (103P/Hartley). Estas só amosan un punto brillante e nebuloso que se atopa moi lonxe, aínda que a medida que se aproxime ao Sol irá mostrando o núcleo do cometa desde corta distancia.

Este cometa, descuberto en 1986 e que completa a súa órbita ao redor do Sol cada 6,46 años, ten un núcleo de 1,5 quilómetros de diámetro e está a 18 millóns de quilómetros de distancia da Tierra.

Ao parecer chegará ao seu punto máis próximo ao Sol o próximo día 28, se ben o día 20 rozará a visibilidade a simple vista.

O Observatorio Astronómico de Forcarei pertence á Fundación Ceo, Ciencia e Cultura e é un centro de investigación, ensiñanza da Astronomía e divulgación científica de moi reciente construción. O telescopio que captou as imaxes, que víu a súa primeira luz en marzo do ano pasado, é un RCOS (Ritchey Cretien Optical System) de moi alta calidade cun tamaño de 60 centímetros de diámetro, 1,3 metros de lonxitude e un peso de 68 quilos.

A NASA estudia este corpo celeste (Misión Epoxi) e ten previsto sobrevoalo o 4 de novembro coa nave Deep Impact. 

GLIESE 581G

 

Gliese 581g, ese é o nome do novo planeta fóra do Sistema Solar atopado por un equipo de astrónomos da Institución Carnegie e a Universidade de California e que publia a revista "Astrophysical Journal".

Gliese 581g atópase a uns 20 anos luz, e sún os astrónomos a distancia a que está da súa estrela (Gliese 581) permítelle ter unha temperatura adecuada (entre de -31ºC e -12 ºC)  para que  exista augua líquida na súa superficie, ou a escasa profundidade.

Outras características son: ten gravidade, período orbital de aproximadamente de 36 días e unha masa de entre 3,1-4,3 masas terrestres.

A estrela Gleise 581, unha anana vermella,  ten ao seu redor seis planetas, que se moven en órbitas circulares, dos que tres son superterras, é dicir, similares ao noso planeta Terra, aínda que só o "g" podería ter organismos vivos, grazas a súa situación.

Para este descubrimento valéronse do instrumento HIRE do W. M. Keck Observatory de Hawaii.

Noticia esperanzadora!

SATURNO: NOVAS IMAXES

Imaxe captada pola sonda Cassini / AP

Durante o Congreso Europeo de Ciencia Planetaria que se celebrou a semana pasada en Roma, presentáronse unha nova película e imáxes aportadas pola Sonda Cassini na que se mostran as auroras brillantes de Saturno durante un período de dous días, que a xuízo dos expertos, colaborará no entendemento da razón pola que algúns corpos do sistema solar comprenden "impresionantes representacións de luz".

La misión Cassini-Huygens é un proxecto cooperativo da NASA, a Axencia Espacial Europea (ESA) a a Axencia Espacial Italiana (ASI). 

NOVOS MINERAIS NA LÚA

Topografía da Lúa obtida pola misión LRO / NASA / Science

Os últimos datos da misión Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) da NASA revelan a presenza de minerais ricos en sílice en novas rexións da superficie lunar.

Dous informes independientes de Science desta semana ofrecen probas convincentes de que a Lúa é un corpo celeste complexo, que foi experimentando sucesivos procesos ígneos no tempo.

Os  investigadores analizaron os datos extraídos do instrumental Diviner Lunar Radiometer Experiment sobre a sonda LRO e localizaron marcas térmicas de compostos de sílice moi evolucionados en amplas demarcacións da superficie lunar.

Ao centrarse en catro demarcacións concretas que os científicos denominaron "puntos vermellos" (Red spots), dixeron que o espectro de radiación infravermella media que presentaban podíase comprender pola presencia de cuarzo, un mineral rico en sílice, ou feldespatos.

Estas composicións minerais non se atoparan, aínda, en ningunha outra parte da Lúa, pero podería compararse ao granito ou á riolita na Terra.

Segundo os investigadores a presenza de diversas formas na superficie, asociadas a estes minerais, sería un indicio de que algunha vez houbo magma fluíndo por enriba e por debaixo da superficie lunar.

FONTE: El Mundo

ESTRADAS QUE XERAN ENERXÍA

O enxeniero británico Peter Hughes propón o seguinte invento : estradas con enerxía cinética. A "Electro Kinetic Road Ramp" é unha rampa rectangular de varios metros de longo e ancho, cunha serie de paneis que sobresaen do chan un centímetro e medio. Ao pasar o tráfico, os paneis soben e baixan. O movemento transmítese a un motor que produce a enerxía mecánica. A rampa pódese colocar tanto en bandas de deceleración como no chan liso, sen que se note a súa presenza.

Cada aparato xera uns 30 quilovatios (kW) de electricidade cada hora en condicións normais de tráfico, aínda que varía según o número de rampas, o seu tamaño, a cantidade de vehículos, o seu peso e frecuencia de paso. Segundo o seu  creador, catro destas rampas serían suficientes para suministrar enerxía ás farolas, semáforos e demais sinais de tráfico luminosas nunha rúa  dun quilómetro e medio de longo.

Outras propostas inclúen o mantemento de sistemas de calefacción para combatir o xeo no invierno, a ventilación nos túneles ou para zonas illadas donde non chega a rede eléctrica.

O sistema funciona cando o vehículo pasa a unha velocidade de entre 5 e 90 km/h, é silencioso e non dana aos vehículos nin a ciclistas ou motoristas.

Novedoso!

FONTE Revista Eroski Consumer