Eyjafjalla, é un dos glaciares máis pequenos de Islandia. A capa de xeo, deste glaciar, cubre un volcán de 1.666m de altura e cun diámetro de entre 3 e 4 quilómetros. A última erupción foi 1821 a 1823, causando un desprazamento no glaciar.
O pasado mércores, 14 de abril, entrou en erupción, provocando evacuacións de granxas e localidades próximas. As cinsas emitidas están a cusar problemas no tráfico aéreo.
Se queres coñecer algo máius sobre este tema preme neste gáfico .
Rexistro da sonda Venus Express permite identificar os puntos de maior temperatura superficial (en vermello e amarelo), posibles zonas de vulcanismo. NASA/JPL/CALTECH/ESA
Hai volcáns en Venus? Esa é a pregunta a contestar. Non se sabe certo, pero parece que hai "INDICIOS" desa actividade.
Ilustración da sonda espacial Venus Express, da Axencia Europea do Espacio / ESA
Grazas á sonda espacial Venus Express da Axencia Espacial do Espacio (ESA), que dende o ano 2006 se atopa alí orbitando, conseguíu o que nós dende a Terra non podemos: ver a través da densa atmosfera deste planeta. Os rexistros obtidos, pero con certo grao de incertidume, apuntan a que é un planeta volcanicamente activo.
Os datos publicados pola revista Science identifican nove puntos quentes nese planeta, similares a "áreas similires a Hawai, con vulcanismo".
Ata agora en só dous corpos do sistema solar: a Terra e a lúa Io de Xúpiter, tiñan esta actividade.
FONTE: El Pais
Imaxe do radar que vixía a traxectoria do asteroide 2010 GA6 /NASA
2010 GA6 é o nome dun asteroide que, nesta pasada madrugada (concretamente ás 01:06 horas), pasoua só 359.000 km da Terra.
Este asteroide, de 22m de ancho, foi descuberto recentemente polo telescopio "Catalina Sky Survey", da Universidade de Tucson, en Arizona (Estados Unidos).
A información foi facilitada polo NASA e o seu programa "o vixiante do espacio", encargado de coordinar o descubrimento destes obxectos e determinar se son perigosos ou non para o planeta.
A nova especie de lagarto xigante "Varanus bitawa" / AFP
A revista Biology Letters, da Royal Society de Londres, acaba de publicar un estudio, levado a cabo por un equipo internacional de biólogos, no que se identificaba unha nova especie de lagarto xigante, bautizado como Varanus bitawa.
Este lagarto, escamado de negro e amarelo, de 2m de longo, vive en Filipinas, concretamente nos bosques da illa de Luzón. A súa alimentación é a base de froitas e caracois.
FONTE: El Pais
Ilustración do ceo para observar Venus e Mercurio / SKY & TELESCOPE
No anoitecer de hoxe domingo, 4 de abril de 2010, temos a oportunidade única, se se dan as condicións de noite despexada, de ver un fenómeno espectacular: Venus e Mercurio emparellados.
Venus e Mercurio, os dous planetas máis próximos ao Sol, observaranse a simple vista no ceo crepuscular despexado, mirando cara a occidente entre media hora e unha ahora despois da posta do Sol. Neste anoitecer veremos ese achegamento cando estarán separados por uns tres graos (o ancho de dous dedos xuntos elevados cara o ceo co brazo extendido).
A partir do 10 de abril, Mercurio deixará de verse, xa que será cada vez menos visible dende a Terra a súa cara iluminada.
FONTE:SkyandTelescope.com e diario El Pais.
A Axencia Espacial Estadounidense (NASA) detectou a existencia de dous seres vivos a case 200 metros baixo a capa de xeo da Antártida, en plena escuridade, un descubrimento que altera as teorías sobre as condicións nas que se pode desenvolver a vida.
Nun comunicado difundido este martes, a Axencia Espacial asegura achar un Lyssianasid Amphipod, unha criatura parecida a un camarón ou gamba, e duns 8 centímetros de tamaño. Ademais, atopou o que parecía ser o tentáculo dunha medusa, duns 30 centímetros.
Un equipo da NASA introducíu unha pequena cámara de vídeo a través da grosa capa de xeo, e fíxoa descender na profundidade mariña, onde reina a escuridade, tal como se ve no vídeo. A uns 190 metros, detectouse e fotografouse ao crustáceo que, a pesar do seu pequeno tamaño, logrou romper os principios establecidos ata agora sobre as condicións extremas nas que pode haber vida.
Ata agora, os científicos crían que só uns cantos microbios eran capaces de vivir nestas condicións.
FONTE: La Voz de Galicia
A revista "Science" acaba de publicar un novo estudo do Departamento de Ciencias da Terra e Inxeniería do Imperial College de Londres, que afirma que hai 65,5 millóns de anos un meteorito acabou coa maior parte da vida sobre o planeta en cuestión de días. O meteorito, de 15 quilómetros de diámetro, impactou en Chicxulub, ao norte da península de Yucatán-México, cunha forza de mil millóns de veces máis potente que a bomba atómica de Hirosima.
Ao parecer, segundo o estudo, foi rápido e devastador. Golpeou á Terra a unha velocidade 20 veces superior á dunha bala de alta velocidade. A explosión da rocha quente e gas debeu parecer unha inmensa bola de lume. E ese día chegou á súa fin o reinado dos dinosaurios.
Para que teñades unha idea do que sucedeu pincha AQUÍ
Confirmación de algo xa considerado anteriormente!
Nebulosa NGC 1788 / ESO (Observatorio Europeo Austral)
Todos recordaredes o que é unha nebulosa: Cúmulos de gases e po no espazo, que teñen unha importancia cosmolóxica notable pois considéranse os lugares onde nacen, por fenómenos de condensación e agregación da materia, os sistemas solares similares ao noso.
Pero seguro que pouco coñeceredes, eu fíxeno hoxe, a nebulosa NGC 1788 ou tamén coñecida como a da "morcego xigante", pois saltou a actualidade grazas ás imaxes que difundíu a ESO - Science Outreach Network dende Silla (Chile).
Atópase na constelación de Orión tamén chamada a do cazador (lembrade que unha constelación é unha agrupación arbitrairamente feita polo home que reperesenta figuras humanas ou de animais).
Trátase dunha nebulosa refractaria, composta de po e gases que dispersan a súa luz nun pequeno grupo de estrelas novas, de forma que o seu brillo presenta unha forma dun xigantesco morcego que move as súas ás a pucos graos do cinturon do cazador.
Son moitos os secretos que esconde o universo!
