Onte un alumno perguntábame se ía ou non a folga do día 21, pois se eu daba clase el viña. A miña contestación foi que el, como menor de idade tiña que falar coa súa familia e eles, os pais, tiñan que dicidilo e que eu tería que decidilo persoalmente, en conciencia. A verdade é que eu no quería influír na súa decisión, pois parece, e eu lamento que suceda se é así, que hai profesionais que directamente están influíndo sobre os rapaces.
E que vou facer? Pois en conciencia, ir á folga! Seguramente os que me seguen, fundamentalmente alumnado, aínda que sei que hai outros sectores, saben que raramente falto eu ás miñas obrigas e que se así sucede son fundamentadas e quero que sepades os meus argumentos neste caso.
En primeiro lugar penso que a LINGUA GALEGA, o noso idioma, no noso país, nunca creou problemas. Que razón ten crealos agora? Houbo un consenso na denominada Lei de Normalización Lingüística, de todos os partidos, que razón hai para rompela agora?
En segundo lugar, independente de quen plantexe o famoso borrado do decreto de plurilingüismo (motivo da folga) , eu non son militante de ningún partido político pero vexo que este texto agrede directamente ao noso idioma en varios aspectos:
1º. Introduce un tercer idioma (perefrentemente inglés) dándolle case o mesmo rango que o galego e o castelán (33%). No nivel que eu traballo paréceme unha saída de tono. Xa teñen problemas de abondo para superar as matemáticas, pore xemplo, como para poñerllas en inglés (que tamén ten o seu). Seguramente algún pode pensar que é problema do profesorado, que non está preparado (seguramente igual que si) pero nestes momentos temos no noso centro cursos bilingües (unha materia que se imparte en inglés e galego ou castelán) e esixe un dominio do inglés o que provoca que os alumnos dese curso sexan os mellor preparados, en detrimento do resto. Estamos facendo guetos. Mellor sería que adicasen, se é opreciso, máis horas ao inglés, con algunha hora de conversación con profesorado nativo (xa o tiven nos meus tempos de estudante de bacharelato elemental en francés) para perfeccionar este idioma. Igual este experimento podería facerse en curso altos de bacharelato, como preparación do que lles pode acontecer nalgunha materia na universidade. Como vedes non estou en contra doutros idiomas, todo o contrario, no mundo actual é preciso o dominio de varios idiomas, pero sexamos realistas, no referentes a ESO temos que garantir competencias básicas na oral e escrita nos idiomas oficiais e se a máis nun estranxeiro. Non todo o mundo vai a seguir estudando. Temos que garantir o básico, que moitas veces a duras penas se consegue.
2º. O nos idioma, o galego, recoñecido na cosntitución Española e no Estatuto de Autonomía, perde peso específico, xa que se cuestiona ao decidir os pais cal é o idioma de ensino, podendo crear conflictos entre centros próximos.iIaxinesmos na nosa bisbarra que a mesma materia sexa impartida en inglés, galego ou castelán. Esto pode pasar. Se é complicada podería influír incluso á hora de facer a matrícula. Déixasenos de lado ao profesorado e a administración, un papel recollido na lei que que varias veces foi denegado en sentenzas a pais que así o solicitaban (a libre elección do idioma) .Por outra banda plantexa problemas organizativos nos centros, de material imprenso (editorias), etc.
3º. Quen está en perigo é o galego, non o castelán. Temos que protexelo, tratando que pouco a puco sexa NORMAL, empregalo en calquera ámbito social, non só no ensino (que trata de que os alumnos-as teñan competencia) senón na mediciña, xustiza, etc. É o que se denomina discriminación positiva. Esa é a explicación de que ata agora se pedía que polo menos teñanos o 50% da materias en galego, non quere dicir que teña que ser un 50%, pois nese caso non tería que haber medidas de apoio ao galego, pois estaría en igualdade de condicións.
E para finalizar, penso que non houbo vontade de evitar esta folga, salvo nos dous últimos días, pois se é un borrador por que non houbo reunións para consensuar ou modificar o citado borrador? Por que non houbo achegamentos para disipar as dúbidas que crearon sobre alumnado, pais, profesorado e en xeral na sociedade galega? Penso que hai unha estratexia de ver o que pasa. Se a folga non sae ben, saen reforzados para mantelo. Se sae mal, sempre queda o diálogo.
Veremos o que pasa!
Por certo, se hai alguén que non coñeza o texto do borrador do decreto de plurilingüismo que pinche en BASES PARA A ELABORACIÓN DO DECRETO DO PLURILINGÜISMO NO ENSINO NON UNIVERSITARIO DE GALICIA.
Non viría mal que lle botarades unha ollada a contestación que lle díu, por certo moi fundamentada, a RAG (Real Academia Galega). Se queres coñecela pincha en TEXTO DA RAG.
Eu respecto a aqueles que apoian este borrador, e polo tanto non van a folga, e pido o mesmo respecto cara a min por non apoialo. Espero, de todo corazón, que a cordura e o entendemento mediante as aproximacións de todas as partes, se resolva favorablemente este conflicto, non para min persoalmente, senón para Galicia e os seus habitantes e para o noso idioma, que parece que ultimamente parece menos noso.
Un saúdo.
VICTOR
