O Entroido está aquí na semana forte desta festa tan apegada no nosos país. A viñeta que vedes na parte superior vaille ao pelo. É do xenial humorista gráfico Luis Davila (Pontevedra, 1972) e está tomada do seu Twitter e publicada no xornal Faro de Vigo.
Que o pasedes de medo!
Un asteroide catalogado como «potencialmente perigoso» achegarase á Terra esta fin de semana. Concretamente, hoxe sábado, atoparase a 0,03 UA (unha unidade astronómica -UA- é a distancia do noso planeta ao Sol), unha cifra que, aínda que pareza moi baixa, significa uns 5,7 millóns de quilómetros. Todos os obxectos que pasan a menos de 0,5 UA (uns 7,5 millóns de quilómetros) entran dentro deste rango, polo que son mirados con lupa polos observatorios astronómicos.
Chamado 2002 PZ39, foi descuberto o 10 de agosto de 2020, tal e como explica a propia NASA. Mide aproximadamente medio quilómetro de lonxitude e ten un período de rotación de 6,2 días. A súa velocidade é de 55.000 quilómetros por hora. Segundo o portal CNEOS, encargado de monitorar todos os obxectos próximos á Terra, os seguintes días achegaranse outras rochas espaciais, con todo serán moito máis pequenas.
FONTE: abc.es/ciencia
Chegouche ao WhatsApp o chiste dos 28 cabalos que hai que meter en sete cortes? A verdade é que é moi bo, ademais o señor que o conta, faio moi ben. É un chiste matemático clásico e ten versións noutros idiomas. Supoño que ao velo daste conta de que os números non cadran, ou non te dás conta? Pois explícocho!
O fallo máis importante da división que propón o chiste dos cabalos é empezar pola dereita. Pero claro, tampouco iso é tan excéntrico: tanto a suma, como a resta, como a multiplicación tradicionais empézanse pola dereita. A división é o único algoritmo que hai que empezar pola esquerda. Con toda a confusión que expón iso nos que a aprenden, empezamos a repartir a cifra de maior orde entre a cifra do divisor.
Cando ao “comprobar” este resultado multiplican 13 x 7 cométese o mesmo erro, o de colocar 1 x 7 baixo as unidades. Aínda que para que saíse ben bastaría con lembrar que non eran 13 senón 1 + 3 os que se multiplicaban por sete, polo que a ninguén debería sorprenderlle.
O máis sorprendente é cando coloca os sete 13 un encima do outro e disponse a sumalos (non esquezas que multiplicar é unha suma abreviada, aínda que non sexa o mesmo). O "erro" que comete aquí é o mesmo: sumar sete veces o 3 dá 21 e se engades sete veces o 1 pois xa estás outra vez nos 28.
A parte final, a do “control de calidade”, contén outra vez a mesma división incorrecta. Contan as patas dos cabalos na cuadra: hai 16 patas e como cada cabalo ten 4 patas, dividimos 16 entre catro para ver cantos cabalos hai. Notar que esta división non é unha repartición senón unha agrupación: non estamos a repartir patas entre cabalos, senón agrupando patas de 4 en 4. O certo é que ao dividir 6 entre catro dá 1 e sobran dúas patas. Logo baixan o 1 e dividen 12 entre catro, resultando agora un 3, así que se confirma que, seguindo o método de empezar pola dereita, cada cuadra contén 13 cabalos.
Xogar cos números dá para moitos momentos cómicos!
FONTE: verne/elpaís.es
Os enigmas matemáticos son un subxénero da internet. De cando en vez, algún popularízase e xera atopados debates sobre os resultados. E iso que as matemáticas son ciencias exactas. Xeralmente, adoita ter algún truco que pasa desapercibido a primeira vista. Este meme (que máis que un enigma é un chiste) é un deses casos. Tuiteouno o físico británico K. J. Cheetham, e en menos dun día xa tiña miles de respostas e un bo batifondo montado nos seus comentarios.
Antes de seguir coa explicación, bota as túas propias contas e vota. Cal crees que é o resultado?
A resposta ao tweet de Cheetham que aparece en primeiro lugar é unha das máis repetidas. "Non, é 120, a non ser que o escribises (230-220) x 0,5. As multiplicacións teñen prioridade sobre as sumas e réstalas, polo menos que vaian entre parénteses".
Ese comentarista, e os centos que opinan como el, teñen razón. Tal e como está escrito, o cálculo dá como resultado 120. Primeiro realizariamos a multiplicación (220 x 0,5=110) e o resultado restariámosllo a 230. Total: 120.
Pero a broma en cuestión, o que fai que este cálculo non sexa un exercicio de caderno pequeno de vacacións senón un chiste matemático, é o resultado de Cheetham, que insiste: "O resultado é 5!".
Se non estás a entender nada, resolvémolo!
Efectivamente, o resultado é 120, pero Cheetham (e os graciosos que si saben de matemáticas) tampouco menten. Eles insisten en que é 5! e nesa exclamación está a resposta. 5! é a maneira de representar 5x4x3x2x1, é dicir 120. Engadir un símbolo de exclamación é a forma de representar as funcións factoriais, que significa que hai que multiplicar todos os números enteiros positivos que hai entre o número ao que acompaña a exclamación (este caso, o 5) e o 1.
FONTE: verne/elpaís.es
Viaxe da Solar orbiter ao Sol / ESA
Por primeira vez na historia unha sonda espacial europea vai viaxar máis aló de Mercurio para sobrevoar e fotografar unha zona completamente inexplorada: os polos do Sol, que son imposibles de ver desde a Terra.
A Axencia Espacial Europea (ESA) ten todo listo para lanzar a súa misión Solar Orbiter, un ambicioso proxecto cuxo principal obxectivo é entender mellor nosa estrela, en cuxa protectora burbulla están envoltos todos os planetas, incluída a Terra, e que é esencial para comprender tamén o futuro do clima.
Cada 11 anos o Sol completa un ciclo de actividade e o seu campo magnético invístese cambiando de dirección. Aínda se ignoran moitos detalles de que goberna cada momento dese ciclo e tamén do comportamento dos ventos de partículas cargadas que lanza o Sol cara á Terra e o seu potente campo magnético. Tamén é esencial comprender por que e cando se producen as tormentas solares, que son capaces de danar as redes de satélites que orbitan a Terra e mesmo tombar o sistema eléctrico de grandes rexións.
Por primeira vez a Solar Orbiter contemplará en detalle esta estrela, que é unha anana amarela, pero cuxas dimensións apabullan xa que ten un volume equivalente a un millón de planetas como a Terra. Só as pequenas manchas que en ocasións aparecen na súa superficie teñen extensións decenas de veces maiores que a superficie terrestre. E toda este mole, centro do sistema solar que lle acompaña, viaxa polo espazo a 220 quilómetros por segundo. Dadas as dimensións da Vía Láctea, mesmo a esta velocidade, o Sol só completa unha volta ao centro da galaxia cada 250 millóns de anos. En comparación, a nosa especie leva só 200.000 anos habitando este planeta.
A sonda robótica da ESA vai achegarse ao Sol como case ningunha outra nave fíxoo ata o de agora. O seu obxectivo é situarse nunha órbita moi apaisada en torno ao astro, de modo que no seu punto de maior achegamento estará a 42 millóns de quilómetros da superficie solar. Só a súa compañeira, a sonda Parker da NASA, chegou máis preto, aínda que a misión liderada por Europa leva moitos máis instrumentos científicos, dez, capaces de facer observacións moito máis detalladas.
A sonda da NASA é a primeira da historia que leva o nome dunha persoa viva, Eugene Parker, que en 1958 predixo a existencia do vento solar, unha corrente de núcleos atómicos, electróns e outras partículas que viaxan polo Sistema Solar a uns tres millóns de quilómetros por hora.
Un dos grandes misterios da nosa estrela é que a súa atmosfera está a un millón de graos, moito máis que a superficie da estrela, a uns 5.000. Para evitar torrarse, a Solar Orbiter leva un escudo térmico capaz de soportar 500 graos. A nave leva unhas xanelas que se abrirán para deixar entrar a luz solar e as partículas cargadas para que cheguen ás cámaras e os espectrómetros que van protexidos alén da coraza.
A Solar Orbiter despegou desde Cabo Cañaveral (Florida) o pasado sábado 8 de febreiro ás 5:15 da mañá hora peninsular. Comezará a facer medicións científicas en maio, aínda durante a súa etapa de travesía cara ao Sol. En 2021 alcanzará a súa órbita final en torno ao astro e comezarán a operar o resto de instrumentos. Aínda que a misión ten unha duración oficial de seis anos, a nave está construída para durar polo menos 10.
FONTE: Nuño Domínguez/materia/elpais.com
Os Premios Oscar 2020 celebrou na pasada madrugada a súa 92 edición. A gala tivo lugar, como xa é tradición, no Teatro Dolby dos Ánxeles. Esta é a lista gañadora:
Mellor película: PARÁSITOS (Tedes o trailer na parte superior)
Mellor director: BONG JOON HO (Parásitos)
Mellor actriz: RENÉE ZELLWEGER (’Judy’)
Mellor actor: JOAQUIN PHOENIX (Joker)
Mellor actriz secundaria: LAURA DERN (Historia dun matrimonio)
Mellor actor secundario: BRAD PITT (Érase unha vez en Hollywood)
Mellor película estranxeira: PARÁSITOS (Corea do Sur) - Ganadora
Mellor película de animación: TOY STORY 4
Mellor guión orixinal: PARÁSITOS
Mellor guión adaptado: JOJO RABBIT
Mellor fotografía: 1917
Mellor deseño de vestiario: MULLERCIÑAS
Mellor documental: AMERICAN FACTORY
Mellor curto documental: LEARNING TO SKATEBOARD IN A WARZONE (IF YOU’RE A GIRL)
Mellor montaxe: LE MANS ’66
Mellor maquillaxe e perruquería: O ESCÁNDALO (BOMBSHELL)
Mellor banda sonora orixinal: JOKER
Mellor canción orixinal: ROCKETMAN (ELTON JOHN)
Mellor deseño de produción: ÉRASE UNA VEZ EN HOLLYWOOD
Mellor curtametraxe de animación: HAIR LOVE
Mellor curtametraxe: THE NEIGHBOR’S WINDOW
Mellor mestura de son:1917
Mellor edición de son: LE MANS ’66
Mellores efectos visuais: 1917
Parabéns a tod@s!
Kobe Bean Bryant (Filadelfia, Pensilvania, 23 de agosto de 1978-Calabasas, California, 26 de enero de 2020) foise pero deixounos a todos e cada un dos amantes do baloncesto infinidade de bos momentos, a parte de 5 aneis, 2 xogos olímpicos, 18 All Stars...
Con esta curtametraxe Kobe Bryant gañou un Óscar... D. E. P.
Estes días a noticia sanitaria é o coroavirus de Wuhan. Pero que é e que consecuencias pode ter?
Os coronavirus son unha familia de virus que teñen como característica morfolóxica o que ao miralos polo microscopio electrónico teñen ao redor do seu corpo unhas estruturas redondeadas que son proteínas que se unen por un anel e debuxan unha coroa que rodea ao virus. De aí o seu nome. Dentro desta familia hai diferentes tipos e, por tanto, producen diferentes infeccións, algúns afectan o aparello respiratorio e producen desde infeccións banais como un catarro ata infeccións máis graves como unha pneumonía.
O novo coroarivus 2019-nCoV detectouse por primeira vez en decembro de 2019 na cidade sen costa no centro-oriental chinesa de Wuhan, capital da provincia de Hubei e cuns 11 millóns de habitantes. Polo momento, atopouse una certa vinculación común dos contaxios cun mercado de peixe e marisco de Wuhan.
O coroavirus de Wuham afecta as vías respiratorias e por tanto transmítese como un catarro ou unha gripe, pola tose e o esbirro. A afectación que está a producir é unha pneumonía atípica con dificultade respiratoria nalgúns pacientes. A mortalidade pode chegar ao 30% e como sempre a poboación máis sensible son ospacientes pluripatolóxicos.
Inicialmente a transmisión é de animal a humano, pero viuse que en China está xa ocorrendo a transmisión humano a humano. De aí a gravidade da situación. Non se sabe o alcance da infección ata onde pode chegar. Por agora, infectou a case 600 persoas no país. A pneumonía causada por este coronavirus deixa 17 de mortos en China.
Consellos da OMS para reducir o risco de contaxio
- Evitar o contacto próximo con persoas que sofren infeccións respiratorias agudas.
- Lavarse as mans con frecuencia, especialmente despois do contacto directo con persoas enfermas ou da súa contorna.
- Evitar o contacto sen protección con animais de granxa ou salvaxes.
- As persoas con síntomas de infección respiratoria aguda deben manter a distancia, cubrirse a boca ao toser e esbirrar con panos desbotables ou roupa, e lavarse as mans frecuentemente.
- Dentro das instalacións de atención médica, máxima prevención, especialmente nos servizos de urxencias.
Hai casos confirmados, ademais de Wuhan, en Xapón, Corea do Sur, Estados Unidos e Tailandia.
Que deus nos colla confesados!
FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es