O anuncio diste ano la Loteria Nacional do 22 de decembro próximo é unha curtametraxe titulada "22, outra vez", dirixida por Javier Ruiz Caldera. É unha homenaxe á película "Atrapado no tempo" (1993), dirixida por Harold Ramis.
O curto está protagonizado por Juan (Luís Bermejo), un home ao que sempre lle toca o Gordo e fártase de gañar ata que entende que o obxectivo da Lotería de Nadal é compartila.
Boa conclusión a aplicar noutros aspectos da vida!
Francia xa aplicou o modelo Nutriscore hai seis meses / MSCBS/elmundo.es
O Ministerio de Sanidade, Consumo e Benestar Social, anunciou a implantación en alimentos e bebidas dun logotipo de cinco cores, para facilitar á cidadanía información precisa sobre a calidade nutricional do produto.
Este código, coñecido como Nutriscore e que segue as recomendacións das sociedades científicas, a Organización Mundial da Saúde (OMS) e outros países da Unión europea (UE), está a aplicarse xa en Francia desde hai seis meses e está pendente de introducirse en Bélxica e Portugal.
En España, tamén se empezará a ver nos supermercados en breve. A medida será obrigatoria dentro dun ano, o prazo en que estará aprobado o real decreto.
O código de cinco colorees consiste nun gráfico con coloración gradual do verde ao vermello en cinco niveles ao estilo dun semáforo. Cada produto destacará a cor que lle corresponda en función do seu azucre, graxas saturadas, sal, calorías, fibra e proteínas, de tal forma que os verdes identificarán os produtos máis saudables e os vermellos os de menor calidade nutricional.
A información da nova etiquetaxe permitirá á cidadanía comparar produtos semellantes de forma sinxela e tomar unha decisión informada e motivada para seguir unha dieta máis saudable.
Unha boa medida!
FONTE: elmundo.es/ciencia
Supermercados Gadis volve coa entrega anual 2018 da súa campaña "Vivamos como galegos".
Desta vez, o protagonista do anuncio é un neno que, como tantos hoxe, vive pegado á pantalla dun teléfono móbil e "ao que non lle interesa nada do noso. Un repunantiño". O seu avó sae ao seu rescate agasallándoo cun libro máxico: "A maxia do noso". Coa axuda de tres meigas, o mozo remata berrando: "Eu creo no noso! Vivamos como galegos!". E todo isto a ritmo de cumbia verbeneira.
Cada día supéranse máis!
As carreiras de drons non son para vellos. Iso di, polo menos, Chris Ballard: “A xente que goza isto son os millennials, incluso a Xeración X. Xente que medrou xogando videoxogos nos seus computadores, que poden identificar un deporte como algo que sucede ao mesmo tempo nun computador e na vida real”. Ballard, que na actualidade deas director de carreira de Freespace Drone Racing, sabe do que fala, debido a que é un pioneiro nesta nova industria. Foi quen escribiu o primeiro conxunto de regras para unha carreira de vehículos voadores non tripulados e organizou competicións por medio mundo, ademais de traballar en distintas empresas de fabricación e comercialización de drons. E debido a que sabe do que fala, hai que prestar atención cando asegura que o futuro destas competicións pode estar nas carreiras de drons xigantes por varios motivos: en primeiro lugar permiten competicións máis espectaculares porque se trata de máquinas máis veloces, pero ademais hai máis espazo para colocar marcas de patrocinadores nas carrocerías. Ambas as características garanten algo esencial se se desexa que calquera deporte ou espectáculo triunfe: máis diñeiro e máis espectadores.
Ballard forma parte do equipo de Freespace Drone Racing, compañía dedicada ao mercado dos drons desde varias facetas, desde o deseño de antenas ou circuítos integrados ao procesamento de sinais ou de sistemas RF. “As carreiras de drons desenvolveron a súa propia cultura ao longo do tempo, di Ballard. Nos primeiros días era unha cultura de elites, tiñas que estudar moito para construír o teu propio dron, non había instrucións en ningún sitio. Era todo moi difícil. No últimos catro, cinco ou seis anos, os drons fóronse facendo máis e máis accesibles, tanto comercialmente como para a xente que quere competir”. Desde a empresa aseguran que as carreiras de drons, serán un dos deportes de maior éxito e máis rápido crecemento no século XXI debido a que combina elementos de realidade virtual, realidade aumentada e carreiras reais en vivo. E a aposta de Freespace Drone Racing para este salto de popularidade son os drons xigantes como o prototipo FS1 que eles mesmos deseñaron e construíron. Trátase dunha máquina case dez veces maior que os habituais drons de carreiras, capaz de acelerar desde os 0 ata os 160 quilómetros por hora en só 4 segundos.
Estes vehículos garanten o espectáculo, pero non será só por iso polo que os drons instálense no futuro. Ballard cre que a súa achega, do mesmo xeito que sucede coa Fórmula 1, será moito maior: “Teremos aplicacións comerciais, cambios na aviación civil, todas estas cousas serán novas. E gústame pensar que algún día esta tecnoloxía será o novo coche, será o que terás no teu garaxe”. Porque, se falamos de futuro, antes ou despois, hai que regresar sobre o vello soño dos coches voadores. E, quen sabe, talvez a resposta estea nestes drons xigantes…
FONTE: José L. Álvarez Cedena/elpais.es
A noticia non debería ser tal, pero o é. Non debería selo porque evidencia unha inxustiza histórica: o 2 de outubro de 2018, Donna Strickland converteuse na terceira muller na historia en gañar o premio Nobel de Física polas súas achegas nas ferramentas que utilizan o láser. Antes, por suposto, moitas outras o mereceron e mesmo a algunhas escamoteóuselles sen rubor como no famoso caso de Jocelyn Bell que viu como en 1974 premiábase ao seu director de tese por un descubrimento, o do púlsar, no que ela participara de forma decisiva (foi a primeira que o detectou). Recoñecida Strickland, a científica canadense poderá converterse en modelo para moitas nenas apaixonadas pola tecnoloxía e dispostas a cambiar ese dogma absurdo que mantivo as ciencias como un terreo predominantemente masculino. Patricia Heredia, fundadora da academia de programación e robótica Minivinci , sabe ben desa necesidade de ter modelos femininos porque o vive a diario coas nenas a quen dá clase: “É mellor ter un referente que sexa unha moza. Se lles pregunto ás miñas alumnas: pechade os ollos e imaxinarvos un hacker. Pois se imaxinan un señor gordo con lentes comendo pizza e, claro, a iso non se queren parecer”. Valeria Currais, unha das súas pupilas máis destacadas, non quere parecerse a un tipo obeso por culpa dos carbohidratos. Ela quere ser simplemente Valeria: unha nena de dez anos cun destacado talento para a tecnoloxía a quen lle gusta “montar robots, soldar, ver vídeos de YouTube e xogar ao tenis”.
A curiosidade tecnolóxica de Valeria ten parte das súas raíces nun agasallo do seu pai. Un día chegou á súa casa de Huesca a boneca GoldieBlox cuxo slogan é xa toda unha declaración de intencións: “a curiosidade matou os estereotipos”. Ou, como explica a mesma Valeria “as nenas podemos ser o que queiramos ser. Non só podemos ser princesas, tamén podemos ser enxeñeiras”. Esa determinación que mostra cada vez que se expresa é tamén a que a converteu nunha pequena celebridade grazas á aplicación que desenvolveu xunto a varias compañeiras na academia de Patricia e coa que participaron nunha competición internacional. O obxectivo de G2 P (Girls to Program) é achegar a tecnoloxía a nenos e nenas que viven en cidades pequenas a través dunha recompilación de vídeos de YouTube.
Valeria e as súas compañeiras non gañaron o premio, pero conseguiron chamar a atención de importantes personalidades no mundo da tecnoloxía grazas ás súas actitudes e a unha orixinal campaña a través de redes sociais. Aos seus dez anos é pronto para dicir se o futuro desta pequena enxeñeira estará na ciencia ou en calquera outro campo. O que si parece claro, e esa é a mellor noticia, é que para ela e para o resto de mozas xa non haberá terreos vedados nin muros, porque veñen coa suficiente forza como para derrubalos.
FONTE: José L. Álvarez Cedena/elpais.es
O Grupo de Investigación de Informática Gráfica e Multimedia da Escola Superior de Enxeñería Informática de Ourense e as empresas Redegal S.L. e Synesthesia S.L. levan tempo desenvolvendo tecnoloxías de interacción e visualización en 3D.
O vídeo superior danos un paseo polo casco vello de Ourense e é unha mostra dese traballo que están a realizar.
Se queres coñecer outros contidos preme AQUÍ.
Outra forma de ver Ourense!
FONTE: ourense3d.com
O xenial Davila (Luis Davila, Pontevedra-1972) adica s súa viñeta de hoxe no xornal Faro de Vigo ao comezo do curso escolar 2018/2019 de E. Infantil e Primaria.
Bo comezo de curso nen@s!
O pasado mes de abril no parque de atracciós canadense de Toronto «Wonderland» inagurouse o "Yukon Striker", a que posiblemente será a montaña rusa máis longa, rápida e alta do mundo, sendo a montaña rusa número 17 deste parque.
A diferenza doutras, nesta os seus trens non teñen chan, polo que as pernas quedan colgando. Temén teñen estrutura estilo de bancada de estadio que fai que cada fila sexa un pouco máis elevada que a anterior.
Esta montaña rusa, de máis dun quilómetro, víaxase a unha velocidade de 130 km/h, tardando no seu percorrido 3 minutos e 25 segundos. Ten un túnel subacuático e o único xiro de 360 graos.
«Wonderland», tamén o parque de atraccións de tempada máis visitado de Norte América por varios anos consecutivos e conta con outras atraccións de interese: o parque acuático Splash Works, espectáculos en vivo diarios e grandes eventos ao longo da tempada como o Cirque Canadien.
Unha pena que se atope tan lonxe!