Blogia
vgomez

ZONA VERDE

O ABRANCAMENTO DA GRAN BARREIRA DE CORAL AUSTRALIANA

 

Científicos australianos alertan de que un 93% da Gran Barreira coralina de Australia está exposta a un fenómeno de blanqueamento sen precedentes. A consecuencia deste, case a metade dos corais que compoñen a cadea poderían morrer.Na parte máis setentrional da Gran Barreira, é coma se dez ciclóns golpeárona á vez”, asegura o director do Centro de Estudos da Barreira de Coral.

O blanqueamento é un proceso que sucede cando a auga mariña quéntase e obriga aos corais á desfacerse das pequenas algas que os recubren. Estas achéganlles osíxeno e protección, polo que, ao quedar sen elas, os corais calcifícanse e vólvense brancos. O proceso é reversible ata certo punto, para iso sería necesario que baixasen as temperaturas. Por iso, no medio duns dos fenómenos do Neno máis fortes que se lembran en dúas décadas, a previsión dos científicos non é moi optimista. Con todo, os expertos cren que o Neno é só un agravante da causa principal: o quecemento global.

A Gran Barreira, declarada Patrimonio da Humanidade en 1981, é un dos símbolos de Australia. Os seus máis de 2.300 quilómetros de lonxitude albergan máis de 400 especies de coral e sustentan unha enorme biodiversidade. Ademais, estímase que cada ano achega ao país máis de 3.000 millóns de euros anuais en ingresos turísticos.

Hai case un ano, en maio de 2015, a Unesco estivo a piques de situar a Gran Barreira na súa lista de lugares Patrimonio da Humanidade que se atopan ameazados. A declaración freouse, pero desde hai anos sucédense as críticas de grupos ecoloxistas a Australia pola súa política ambiental. O país é un dos principais emisores de carbono per cápita, en parte por mor das súas plantas eléctricas, alimentadas por carbón. A pesar das promesas de recortar as emisións, o Goberno apoiou nos últimos anos proxectos de explotación de carbón en Queensland, o estado fronte ao que se sitúa a maior parte da barreira coralina.

FONTE: Xornal El País/Ciencia

DOCUMENTAL: COMPRAR, TIRAR, COMPRAR

 

Sigo coa serie de documentais que mediante imaxes e datos impactantes, teñen a pretensión de concienciarnos e facernos máis ecolóxicos.

Iste documental "Comprar, tirar, comprar” dá a coñecer a "obsolescencia programada", ou como os fabricantes estaríanas inxeniando para que os seus produtos duren menos do que poderían e vender así máis. A reportaxe ofrece diversos exemplos, como o dunha impresora doméstica cun chip que a inutiliza ao alcanzar un número controlado de impresións; para que funcione de novo, o seu usuario utiliza un programa que resetea o chip, unha mostra de que os consumidores poden facerlle fronte.

FONTE Revista Consumer

DOCUMENTAL: INVERTIR NA EXTINCIÓN

 

Sigo coa serie de documentais que mediante imaxes e datos impactantes, teñen a pretensión de concienciarnos e facernos máis ecolóxicos. 

Iste documental "Investir na extinción" céntrase no contrabando de marfil de elefante e corno de rinoceronte, un lucrativo negocio para as mafias que están a poñer ao bordo da extinción a istes animais.

O contrabando de especies é a segunda causa de degradación dos ecosistemas, segundo a Organización de Nacións Unidas (ONU). Nós podemos axudar a loitar contra este problema, non consumindo produtos de procedencia ilegal ou non tendo animais exóticos de mascota.

FONTE: Revista Consumer

DOUS ENORMES ICEBERGS DESPRÉNDENSE DA ANTÁRTIDA

DOUS ENORMES ICEBERGS DESPRÉNDENSE DA ANTÁRTIDA

Os dous icebergs separáronse da plataforma antártida Nansen o 7 de abril / Contains modified Copernicus Sentinel data [2016] /ESA

Múltiples satélites, incluídos os Sentinels europeos, capturaron imaxes de dous grandes icebergs que se separaron dunha plataforma de xeo da Antártida chamada Nansen o pasado 7 de abril.

As masas de xeo van á deriva cara ao nordés, impulsados polo vento, as mareas e as correntes. Por fortuna, os expertos din que non supoñen ningunha ameaza inmediata para as rutas de subministración ás estacións científicas na zona, como a italiana Mario Zucchelli ou a Bogo Jang de Corea do Sur, na baía de Terra Nova.

Con todo, os icebergs poden representar unha ameaza para os amarres colocados no leito mariño na rexión que son utilizados polo Programa Nacional Antártico de Italia desde a década dos 90, e máis recentemente polos científicos mariños de Nova Zelandia.

A plataforma de xeo de Nansen, dun 50 km de longo e 25 km de ancho, desenvolveu unha fractura nos últimos anos. As plataformas de xeo son particularmente sensibles ao cambio climático, xa que poden derretirse por causa do aire quente na superficie do océano e polo quecemento das agullas oceánicas.

«A greta foi observada por primeira vez durante o traballo de campo en 1999 e foi crecendo progresivamente, e logo acelerouse durante 2014», dixo Massimo Frezzotti, da organización de investigación ENEA de Italia.

A medida que o clima invernal comezou a suavizarse a principios de marzo deste ano, as imaxes ópticas do satélite Sentinel-2A e de radar desde Sentinel-1A, xunto con imaxes da misión italiana Cosmo-SkyMed, indicaron que a fronte de xeo estaba só lixeiramente unido á plataforma. Para o 6 de abril, a fractura chegara a un 40 km de longo antes de que cortase a parte da fronte de xeo entre a illa Inexpresable ao norte e a lingua de xeo Drygalski, ao sur. Observada polo satélite Terra da NASA, a ruptura produciuse o 7 de abril durante persistentes e fortes ventos en alta mar. Dous días máis tarde, o radar de Sentinel-1A confirmou a separación.

«A zona da fractura era aínda insignificante a principios de 2014, pero entre abril de 2015 e de marzo de 2016 ampliouse de 11,68 km cadrados a 25,87 km cadrados, o que indica que chega unha ruptura», dixo Flavio Parmiggiani, da organización de investigación ISAC-CNR de Italia.

A fractura dividiu a plataforma de xeo ao longo da súa lonxitude, o que resulta en dous grandes icebergs que miden aproximadamente 10 km e 20 km de longo, e 5 km de diámetro (unha delas máis grande que Formentera). A investigación publicada indica que é probable que os icebergs teñan de 250 a 270 m de espesor.

FONTE:Xornal El Mundo/Ciencia

DOCUMENTAL: A HORA 11

 

Os nosos hábitos de consumo teñen un impacto maior do que pensamos. Darse conta diso fainos ser máis ecolóxicos e, de paso, aforrar cartos.

Aquí comezo unha serie de documentais que teñen a pretensión de concienciarnos para lograr este obxectivo, mediante imaxes e datos impactantes.

O primeiro leva por título: A HORA 11

Leonardo Dei Caprio chamou hai pouco a atención mundial polo seu discurso ambiental ao recibir o Óscar, pero leva anos traballando por concienciar aos cidadáns de todo o mundo. Un exemplo é "A Hora 11", un documental narrado e producido polo propio actor en 2007. Nel exponse o impacto da nosa maneira de consumir sobre os ecosistemas e que podemos facer para cambiar.

FONTE: Revista Consumer/medio Ambiente Urbano

HUMOR REAL: O AUMENTO DO NIVEL DO MAR

HUMOR REAL: O AUMENTO DO NIVEL DO MAR

As previsións do IPCC (Grupo Intergubernamental de Expertos sobre o Cambio Climático) quedan curtas segundo un estudo publicado na revista Nature realizado por investigadores das Universidades de Massachusetts. Segundo modelos climáticos dos efectos do desxeo da Antártida, prevese que se as emisións de gases de efecto invernadoiro non frean, o mar podería medrar ata 1,5 metros en 2100, e ata 15 metros en 2500. Iso faría desaparecer cidades como Xangai, Miami, Nova York, Amsterdam, ou o que é peor: A Manga do Mar Menor (Murcia).

Non aprendemos!

FONTE: Xornal El Mundo/Ciencia

A HORA DO PLANETA 2016

 

Un ano máis, centos de millóns de persoas de todo o mundo, empresas, gobernos e centros educativos unirán as súas voces en defensa do medio ambiente. Por iso, a  HORA DO PLANETA xa se converteu na maior campaña de mobilización e participación xamais organizada.

Este ano é especialmente importante na loita contra o cambio climático: o pasado mes de decembro, en París, os gobernos de todo o mundo aprobaron un acordo a favor do clima. Pero iso é só o comezo do camiño. Agora é momento de actuar e facer realidade o acordado sobre o papel.

TODOS SOMOS PARTE DA SOLUCIÓN!

Queremos que todos, individuos, empresas, concellos e centros educativos, aposten por ser máis eficientes e autosuficientes no uso da enerxía e promovan as enerxías limpas ao longo do ano para lograr, desta maneira, reducir o nivel de emisións de C02 do planeta.

Hoxe de 20:30 a 21:30 apaga as luces da túa casa.

O MOMENTO DE ACTUAR É AGORA!

FONTE: wwf.es

O NIVEL DO MAR SUBIU MÁIS NO SÉCULO XX QUE NOS 3000 ANOS ANTERIORES

O NIVEL DO MAR SUBIU MÁIS NO SÉCULO XX QUE NOS 3000 ANOS ANTERIORES

O aumento do nivel do mar no século XXI empeorará as inundacións costeiras / Arnon Polin

O aumento do nivel do mar no século XX foi brutal. Tanto, que sucedeu máis rapidamente neses cen anos que nos 3.000 anteriores. Así o revela un estudo dirixido pola Universidade Rutgers en Nova Jersey (EE.UU.), que apunta directamente ao quecemento global como o causante desa veloz transformación. En concreto, o nivel global das augas elevouse uns 14 centímetros entre 1900 e 2000, o que supón un incremento substancial, especialmente para as zonas costeiras vulnerables e terras baixas.

Os investigadores están convencidos de que se o quecemento non se produciu, o nivel do mar global aumentaría en menos da metade do incremento observado no século XX (uns 7 cm) ou mesmo podería diminuír 3 cm. "A subida do século XX foi extraordinaria no contexto do últimos tres milenios e o aumento nas últimas dúas décadas foi aínda máis rápido", afirma o autor principal, profesor do Departamento de Ciencias Terrestres e Planetarias de Rutgers.

Para a investigación, publicada na revista Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), os autores empregaron un novo enfoque estatístico, compilando datos de indicadores xeolóxicos do nivel do mar, pantanos, atolóns de coral e sitios arqueolóxicos ao longo dos últimos 3.000 anos. A base de datos incluíu rexistros de 24 localizacións en todo o mundo e 66 de mareógrafos (o instrumento que rexistra as mareas) dos últimos 300 anos.

O estudo concluíu que o nivel global do mar reduciuse en ao redor de 8 cm entre 1000 e 1400, un período en que o planeta se arrefriou uns 0,2ºC. "Chama a atención que vexamos este cambio do nivel do mar asociado con este lixeiro arrefriado global", manifestase no estudo. En comparación, a temperatura media global na actualidade é de aproximadamente 1ºC máis elevada do que era no século XIX.

Nun informe paralelo, os autores chegan á conclusión de que sen o compoñente de quecemento global inducido polo aumento do nivel do mar, máis da metade das 8.000 inundacións costeiras observadas nos sitios estudados por mareógrafos en Estados Unidos desde 1950 non ocorrerían.

O estudo tamén atopou que é moi probable que o nivel do mar suba entre 51,82 e 131 cm no século XXI se o mundo segue dependendo en gran medida dos combustibles fósiles. Segundo explican, a eliminación gradual dese tipo de combustibles reduciría o moi probable aumento a unha pinza de 24,38 a 60,96 cm.

A decisión final queda nas nosas mans.

FONTE: Xornal abc/ciencia