ZONA VERDE

FOTODENUNCIAS DE ROBIN WOOD

Unha das imfografía da campaña: "O desxeo polo cambio climático / Imaxe: Robin Wood

"Destruír a natureza é destruír a vida" é o slogan da campaña de sensibilización que lanzou o pasado mes de marzo a organización ambientalista alemá Robin Wood para advertir que a destrución da natureza que o home está a levar a cabo leva de maneira inevitable o fin da flora e da fauna do planeta.

As infografías foi realizada polo deseñador tailandés Surachai Puthikulangkura e a axencia Grabarz & Partner, e nelas utilizouse a técnica da dobre exposición. Nas tres ilustracións publicadas recoñécense as figuras dos animais: un osos polar, un cervo e un simio, elixidos porque son especies representativas de hábitats que están a ser directamente degradados pola acción humana. Sobre os lombos de todos eles superpuxéronse uns mundos en miniatura que, gradualmente fan desaparecer as súas siluetas. A maneira de representalo é moi simbólica porque, vistos de preto, as imaxes ofrecen unha realidade moi desalentadora: os efectos das extraccións petrolíferas, da deforestación e dos incendios indiscriminados respectivamente.

A ilustración do oso polar leva por título "O desxeo polo cambio climático". Sobre os lombos do oso polar protagonista -unha especie en extinción- distínguese unha planta petrolífera en chamas e maquinaria diversa realizando sondaxes, o que trae á memoria as polémicas actividades no Ártico de multinacionais deste ramo. Para os ecoloxistas, unha fuga supoñería unha auténtica catástrofe ambiental e por iso levaron a cabo numerosas campañas para estas petroleiras retírense. Unha delas, Shell, renunciou a continuar co seu traballo en agosto de 2015.

Sobre o lombo do cervo da imaxe titulada "Excesos da deforestación da selva" pódese observar un bosque case completamente talado. Entre as montañas de madeira, gruas e leñadores arrasan coas últimas árbores en pé. É unha ilustración para lembrar, por exemplo, que os humanos xa destruímos a metade de todas as árbores do planeta, segundo un estudo publicado pola revista Nature en setembro de 2015. Este traballo calcula que os humanos cortamos 15.000 millóns de árbores anualmente.

A parte superior do primate da última ilustración está envolvido en chamas, as mesmas que arrasan sen piedade unha superficie cuberta de palmeiras. De feito, o título da imaxe é "A destrución do bosque tropical" e lembra á queima ilegal de terreos en Indonesia que se destinan posteriormente á produción de aceite de palma, un produto que se utiliza para fabricar biocombustibles, cosméticos e algúns alimentos industriais. Estes incendios foron tan virulentos que non só deixaron a especies como o orangután privado do seu hábitat senón que mesmo afectaron aos humanos cando o fume chegou a núcleos urbanos e obrigou a pechar escolas, entre outras medidas.

FONTE; Xornal El País/El Planeta Futuro

DOCUMENTAL: RE-PENSAR O PLANETA

 

Sigo coa serie de documentais que mediante imaxes e datos impactantes, teñen a pretensión de concienciarnos e facernos máis ecolóxicos.

 Na actualidade extráense un 50% máis de recursos que hai 30 anos. O modelo de desenvolvemento actual, baseado en consumir de forma infinita nun mundo de recursos finitos, é insustentable e por tanto hai que reformulalo. Son algúns das mensaxes principais do documental "Re-Pensar O Planeta", que apela a un consumo responsable.

FONTE: Revista Consumer/Medio Ambiente

DEZ XESTOS ECOLÓXICOS QUE NON DEBE DAR VERGOÑA FACER (II)

A compra a granel / Imaxe:.pulsodf.com.mx

Sigo cos dez xestos ecolóxicos relacionados coa alimentación, a roupa, o transporte ou a enerxía que non nos debe dar vergoña facer.

4. Levar a comida que sobra no restaurante

Un terzo da produción alimentaria mundial para consumo humano pérdese ou se refuga, segundo Nacións Unidas, mentres que o Parlamento Europeo calcula que uns 179 quilos de alimentos en bo estado desperdícianse por persoa ao ano, cos consecuentes custos económicos e ambientais. A comida que se deixa no restaurante tírase ao lixo. Cada vez máis hostaleiros asumen como unha práctica normal que se pida para levar a casa e mesmo dispoñen de envases, un punto ao seu favor ao elixir establecemento.

5. Comprar a granel

Os produtos a granel son máis económicos e evitan o uso excesivo do empaquetado. Cada vez son máis comúns os establecementos que empregan o granel en parte ou mesmo en todos os seus produtos.

6. Arranxar produtos para que duren máis

A publicidade agresiva tenta convencernos de "mellorar" co "novo", do "especial" de estar á última moda, a pesar de que mesmo o que se teña estea en bo estado. Isto supón na práctica un gasto innecesario de recursos naturais e o aumento de residuos. Antes de adquirir nada, hai que pensar se realmente é imprescindible e tentar arranxar o que se ten para que dure máis.

Continuará...

FONTE: Revista Consumer/medio Ambiente

DOCUMENTAL: UNHA VERDADE INCÓMODA

 

Sigo coa serie de documentais que mediante imaxes e datos impactantes, teñen a pretensión de concienciarnos e facernos máis ecolóxicos.

O documental "Unha verdade incómoda" ten como protagonista ao ex vicepresidente de Estados Unidos, Al Gore, que tenta concienciar aos cidadáns de todo o mundo sobre o cambio climático e as súas graves consecuencias para o medio ambiente e a humanidade. Gañou dous Óscar por mellor documental e mellor canción orixinal.

FONTE: Revista Consumer/Medioa Ambiente

DEZ XESTOS ECOLÓXICOS QUE NON DEBE DAR VERGOÑA FACER (I)

Desconto por pronta caducidade / Imaxe:Alex Fernández Muerza

Imagen: Alex Fernández Muerza

4. Ir a la compra con una bolsa reutilizable o un carrito

- See more at: http://www.consumer.es/web/es/medio_ambiente/urbano/2016/04/07/223584.php#sthash.Z4rW3Air.dpuf

Imagen: Alex Fernández Muerza

4. Ir a la compra con una bolsa reutilizable o un carrito

- See more at: http://www.consumer.es/web/es/medio_ambiente/urbano/2016/04/07/223584.php#sthash.Z4rW3Air.dpuf

Este artigo vai dirixido a queles que lle dá corte pedir auga da billa nun bar, ou a comida que nos sobrou no restaurante para levar para casa. Coñecer as implicacións ambientais e económicas destes e outros actos pódennos convencer para facelos e que a única cor que nos salga non sexa o colorado, senón o verde.

Imos ver, durante varios días, dez xestos ecolóxicos relacionados coa alimentación, a roupa, o transporte ou a enerxía que non nos debe dar vergoña facer.

1. Pedir auga da billa nun bar

O elevado consumo de auga embotellada provoca o aumento de residuos e o gasto de grandes cantidades de recursos e enerxía. En países como España, onde a auga corrente de calidade está garantida, debería ser, por tanto, un xesto habitual pedir auga da billa nun bar ou restaurante. Os seus responsables non deberían poñer pega algunha, xa que sempre se pode consumir acompañado de calquera outro produto. 

2. Ir á compra cunha bolsa reutilizable ou un carriño

As bolsas de plástico de usar e tirar utilízanse 12 minutos de media, pero poden permanecer no medio ambiente durante séculos. A maioría acaba nos océanos provocando danos na fauna e flora mariña. Segundo Nacións Unidas, entre un 70% e 90% dos residuos acuáticos das praias son plásticos. Estes impactos pódense evitar con bolsas reutilizables ou o clásico carriño da compra. 

3. Adquirir alimentos con desconto por pronta caducidade

Unha das causas do malgaste de alimentos prodúcese ao tiralos porque caducaron. Para reducir este problema, algúns supermercados ofrecen produtos con desconto por pronta caducidade. Estes alimentos, en perfectas condicións, só hai que consumilos en breve e, ademais de aforrar diñeiro, así se reduce o noso impacto ambiental.

Continuará...

FONTE: Revista Consumer/Medio Ambiente

DOCUMENTAL: A MAXESTOSA BOLSA DE PLÁSTICO

 

Sigo coaserie de documentais que mediante imaxes e datos impactantes, teñen a pretensión de concienciarnos e facernos máis ecolóxicos.

O impacto ambiental das bolsas de plástico é enorme. Ademais da gran cantidade de enerxía necesaria para a súa fabricación, poden tardar décadas en degradarse. A gran maioría refúgase sen control, contaminando cidades e ecosistemas. No mar poden ser letais para animais que morren tras inxerilas.

Iste documental "A maxestosa bolsa de plástico" foi un traballo para apoiar a súa prohibición en California (EE.UU.) no que aparece unha bolsa como un animal dos documentais típicos da natureza.

FONTE: Revista Consumer

AS ÁRBORES MÁIS GRANDES DO PLANETA ESVAÉCENSE

 

Algunhas das árbores máis grandes e vellos do mundo xa estaban no planeta cando a maioría dos humanos vivía literalmente na Idade de Pedra. Con todo, un abano de accións humanas, como a tala, a degradación de ecosistemas e agora o cambio climático están a acabar cos exemplares máis antigos de secuoyas, eucaliptos de 100 metros ou árbores tan máxicas como o baobab. O peor é que xa non existen as condicións para que os exemplares máis novos alcancen a altura e idade dos seus antecesores.

Aínda que hai moitas especies de árbores milenarias, só unhas poucas medran durante séculos ata alcanzar os 50, os 100 e ata os 115 metros que superan algúns exemplares de secuoya vermella. Non hai unha categoría ben definida do que os botánicos chaman LOT, Large Old Trees (grandes árbores vellas, en inglés). Tampouco se fixa un mínimo de altura ou envergadura para determinar que é unha grade árbore. Un dato obxectivo é o carácter central que xogan no seu ecosistema. E un dato subxectivo é a maxestosidade que inspiran aos humanos.

Por iso LOT son as dúas especies de secuoyas que crecen na costa oeste de EE UU, o fresno de montaña (Eucalyptus regnans) que medra durante 400 anos ata os 100 ou máis metros ou o Petersianthus quadrialatus, unha especie de pau rosa que crece en Filipinas. Pero tamén son árbores vellas e grandes os abetos de máis de 50 metros que hai no vello bosque de Bialowieza (Polonia) ou o baobab africano que nalgunhas especies alcanza os 30 metros de altura e máis de 10 de circunferencia. Case todos eles están en retirada.

Un estudo publicado en 2013 daba só unhas décadas a dúas das especies de baobab presentes en Madagascar. No Parque Nacional do Yosemite (California, EE UU), fogar das secuoyas e outros xigantes como o piñeiro real americano, que pode alcanzar os 70 metros de altura, outra investigación mostraba en 2009 que a densidade por hectárea destas grandes árbores reduciuse nun 25% desde os anos 30 do século pasado. Mentres, a árbore floral máis alto do mundo, o fresno de montaña australiano, pasará dunha cociente de 5,1 árbores por hectárea que tiña a comezos de século a apenas 0,7xHa en 2070.

O declive dos LOT pode desencadear efectos en cadea. As árbores máis vellas destas especies cumpren funcións crave nos seus ecosistemas que non poden exercer os exemplares máis novos. As oquedades e recunchos do fresno de montaña son o ambiente no que nacen, crecen e morren unhas 40 especies de vertebrados, por exemplo. Coa desaparición dos baobabs de Madagascar, outras moitas especies vexetais e animais poderían ir detrás. A deforestación, tanto de grandes como pequenas árbores, xa puxo en risco a supervivencia de polo menos 500 especies de mamíferos, aves e anfibios no que vai de século.

Pero a relevancia destas árbores case eternas vai máis aló da ecoloxía. Moitos deles cumpriron misións sociais e ata relixiosas para as comunidades humanas que viviron baixo eles. En 2014, dous investigadores suecos publicaban un estudo sobre a relevancia social e cultural dos grandes e vellas árbores. Escribían entón: "Cremos que o recoñecemento dos LOT como parte da identidade humana e o seu patrimonio cultural é esencial para abordar a cuestión do seu declive en todo o planeta".

Un dos autores daquel traballo, sostén que apenas se fixo nada desde entón para incluír as dimensións non ecolóxicas das grandes árbores nas políticas de xestión e conservación. Se se incorporasen de forma explícita a estas medidas, "poderíase mellorar a conservación dos LOT", comenta.

Pero a tarefa non é sinxela!

FONTE: Xornal El País/Ciencia

O ABRANCAMENTO DA GRAN BARREIRA DE CORAL AUSTRALIANA

 

Científicos australianos alertan de que un 93% da Gran Barreira coralina de Australia está exposta a un fenómeno de blanqueamento sen precedentes. A consecuencia deste, case a metade dos corais que compoñen a cadea poderían morrer. “Na parte máis setentrional da Gran Barreira, é coma se dez ciclóns golpeárona á vez”, asegura o director do Centro de Estudos da Barreira de Coral.

O blanqueamento é un proceso que sucede cando a auga mariña quéntase e obriga aos corais á desfacerse das pequenas algas que os recubren. Estas achéganlles osíxeno e protección, polo que, ao quedar sen elas, os corais calcifícanse e vólvense brancos. O proceso é reversible ata certo punto, para iso sería necesario que baixasen as temperaturas. Por iso, no medio duns dos fenómenos do Neno máis fortes que se lembran en dúas décadas, a previsión dos científicos non é moi optimista. Con todo, os expertos cren que o Neno é só un agravante da causa principal: o quecemento global.

A Gran Barreira, declarada Patrimonio da Humanidade en 1981, é un dos símbolos de Australia. Os seus máis de 2.300 quilómetros de lonxitude albergan máis de 400 especies de coral e sustentan unha enorme biodiversidade. Ademais, estímase que cada ano achega ao país máis de 3.000 millóns de euros anuais en ingresos turísticos.

Hai case un ano, en maio de 2015, a Unesco estivo a piques de situar a Gran Barreira na súa lista de lugares Patrimonio da Humanidade que se atopan ameazados. A declaración freouse, pero desde hai anos sucédense as críticas de grupos ecoloxistas a Australia pola súa política ambiental. O país é un dos principais emisores de carbono per cápita, en parte por mor das súas plantas eléctricas, alimentadas por carbón. A pesar das promesas de recortar as emisións, o Goberno apoiou nos últimos anos proxectos de explotación de carbón en Queensland, o estado fronte ao que se sitúa a maior parte da barreira coralina.

FONTE: Xornal El País/Ciencia