Facebook Twitter Google +1     Admin

OS 12 PAÍSES MÁIS PEQUENOS DO MUNDO

por vgomez el 08/12/2021 09:44, en CURIOSIDADES

20211206165453-sin-titulo3.png

É curioso, pero a pesar da gran extensión que ten a Terra, no mundo hai máis de 12 países cuxa extensión apenas chega os 400 quilómetros cadrados. Non che parece que sexa pouco? Como exemplo, Galicia, ten 29.575 quilómetros cadrados, o Concello de Tomiño ten 106,5 quilometros cadrados, e a nosa localidade, A Guarda, tan só 20,5 quilómetros cadrados.

E é que algúns países son realmente pequenos. Imos ver os 12 máis pequenos:

1. Cidade do Vaticano: A súa extensión é de 0,49 quilómetros cadrados. É, sen dúbida, o país máis pequeno do mundo. Situado dentro de Roma, é o fogar do Papa e un recuncho de gran beleza arquitectónica e artística en xeral. A Capela Sixtina é unha destas marabillas.

2. Mónaco: Cunha extensión de 2,02 quilómetros cadrados e apenas 31.200 habitantes, Mónaco, situado en Europa, é dos países con maior densidade de poboación. É unha cidade-estado que alberga un dos museos Oceanográficos máis antigos do mundo (remóntase a 1910).

3.  Tuvalu: Cunha extensión de 26 quilómetros cadrados, este país de Oceanía (chamado Illas Ellice até 1974) é o reino máis pequeno da Commonwealth ou Mancomunidade de nacións. É a terceira nación independente con menos poboación de todo o mundo.

4. Nauru: A extensión de Nauru, situado en Oceanía, é de 21 quilómetros cadrados. A capital deste país é Yaren. É o país insular máis pequeno do mundo.

5. San Mariño: Ten unha extensión de 61 quilómetros cadrados. Está situado en Europa e a súa capital é San Mariño. Destaca a súa antiga cidade amurallada medieval e as súas características rúas empedradas.

6. Liechtenstein: Cunha extensión de 160 quilómetros cadrados, Liechtenstein (Europa) é o sexto país máis pequeno do mundo. A súa capital é Vaduz.

7. Illas Marshall: A República das Illas Marshall é un país insular situado no océano Pacífico e que ten unha extensión total de só 181 quilómetros cadrados. A súa capital é Majuro.

8. San Cristóbal e Neves: Iste país caribeño é tamén un dos máis pequenos do mundo. É un país das illas de Barlovento que ten unha extensión oficial de 261 quilómetros cadrados. As súas capitais son Basseterre e Charlestown.

9. Maldivas: Cunha extensión de 300 quilómetros cadrados, Maldivas é o país máis pequeno de Asia. Este país tropical é coñecido polas súas lagoas azuis, os seus arrecifes e as súas praias paradisíacas. A súa capital é Malé.

10. Malta: O país membro máis pequeno da Unión Europea é Malta. Ten unha extensión de 316 quilómetros cadrados e a súa capital é A Valeta, lugar onde adoitan atracar moitos cruceiros de turistas que sucan o Mediterráneo.

11. Granada: Non confundir coa preciosa cidade andaluza. O país caribeño de Granada é dos máis diminutos do mundo cos seus 344 quilómetros cadrados de superficie. A súa capital é Saint George.

12. San Vicente e as Granadinas: A súa superficie é de 389 quilómetros cadrados. É un país do sur do Caribe cuxa capital é Kingstown. Tamén é famosa por recunchos como a illa Bequia, un paraíso cheo de espectaculares arrecifes.

FONTE: Sarh Romero/muyinteresante.es/cultura

No hay comentarios. Comentar. Más...

#DígochoEu: #ApuntamentoLusófono Capítulo 22

por vgomez el 08/12/2021 09:43, en DOCENCIA

 

Din que hai un galego na Lúa! E debe ser verdade, porque no último directo do #ApuntamentoLusófono tivemos a sorte de falar con tres estadounidenses moi interesados na nosa lingua!

 #DígochoEu

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES SOBRE O ANTIGO EXIPTO? III

por vgomez el 08/12/2021 09:43, en DOCENCIA

Continúo coa serie CANTO SABES SOBRE O ANTIGO EXIPTO. O Antigo Exipto é para moitos a civilización máis orixinal, complexa e enigmática da historia. Estamos escudriñando nesta civilización única e irrepetible!

A contestación correcta á pregunta de onte é Na gran fertilidade das terras do val do Nilo para a agricultura. A vida agrícola dos exipcios estaba adaptada á dinámica fluvial do río Nilo, o cal fixo posible que, no medio do deserto, puidérase desenvolver unha próspera agricultura. A agricultura foi un importante motor de progreso grazas á cantidade e variedade de alimentos dos que dispuñan os habitantes. Aínda que os principais produtos agrícolas que consumían eran os cereais, principalmente trigo e cebada (a base da súa dieta), tamén cultivaban moitas hortalizas e froitas e empregaban gran variedade de especias e plantas aromáticas. O río Nilo era o símbolo da fertilidade debido á capacidade que presentaba para enriquecer as terras que alagaba grazas á sedimentación dos limos que contiñan as súas augas.

E imos coa pregunta de hoxe!

3. No 3300 a. C., antes da súa unificación, Exipto estaba formado...

- Pola Alta Mesopotamia e a Baixa Mesopotamia

- Polos reinos do Alto Exipto e do baixo Exipto

- Polos imperios do Alto Exipto e do baixo Exipto

Mañá a solución e unha nova proposta!

FONTE: Idea orixinal historia.nationalgeographic.com.es, orientaeduc.com e gl.wikipedia.org     Imaxe: socialesmoriles.blogspot.com.es

No hay comentarios. Comentar. Más...

LUCA, O PRIMEIRO SER VIVO DA TERRA

por vgomez el 07/12/2021 10:21, en CURIOSIDADES

Arrededor dunha cheminea hidrotermal como esta puido xurdir LUCA, o "pai" de todos os seres vivos que hoxe poboan a Terra / abc.es

O estudo da orixe da vida é un campo fascinante á vez que complexo e que inquietou aos científicos non só por unha mera curiosidade intelectual senón tamén como a senda que hai que seguir para entender cales son as nosas propias orixes.

Un dos primeiros en abordar este tema foi o filósofo Aristóteles (384 a. de C. – 322 a. de C.) e resolveuno a través da súa teoría da xeración espontánea, segundo a cal a vida xérase a partir de materia inerte. Esta teoría non foi refutada ata o século dezanove polo científico francés Louis Pasteur.

Pénsase que a Terra formouse xusto no mesmo momento que o sistema solar, hai agora uns 4.500 millóns de anos, e que durante moito tempo houbo un continuo bombardeo de meteoritos, o cal unido á elevada actividade xeolóxica fixo que se xerasen presións e temperaturas tan elevadas que a vida era absolutamente imposible.

O escenario comezou a cambiar hai uns 3.900 millóns de anos cando no noso planeta apareceu unha hidrosfera estable. Nesta masa líquida apareceron moléculas disoltas, fragmentos de minerais e rochas, así como burbullas xeradas a partir dos gases expulsados desde os volcáns submarinos.

Un catro millóns de anos despois xa existían diferentes especies celulares que comezaron a ’relacionarse’ entre si dunha forma moi arcaica. Que foi o que fixo que se pasase dun planeta inhóspito e exánime á aparición de seres vivos perfectamente establecidos?

Para tentar responder a esa pregunta, a mediados do século pasado, o científico estadounidense Stanley L. Miller (1930-2007) realizou un experimento a partir do cal os compoñentes da atmosfera terrestre primigenia (amoníaco, hidróxeno, metano e vapor de auga), coa participación de descargas eléctricas que simulaban dalgún modo o achegue de enerxía que existiu antes da aparición da vida, eran capaces de reaccionar e producir compostos orgánicos.

Noutras palabras, Stanley L. Miller demostrou que era posible xerar moléculas biolóxicas básicas a partir de compostos químicos sinxelos.

Na década do oitenta demostrouse e aceptou que todos os seres vivos procedemos dun único devanceiro común ao que se bautizou como LUCA -acrónimo en inglés do "único devanceiro común universal"- e que viviu hai uns 3.500 millóns de anos, o cal levaba a cabo todos os mecanismos básicos dun ser vivo.

LUCA era un ser vivo unicelular e sen núcleo, cunha membrana plasmática lipídica e cun xenoma de ADN. Estímase que puido ter uns 600 xenes e que a partir del formáronse as bacterias, as arqueas e as ecuariotas.

Foi nese momento cando xurdiu unha nova pregunta: cal foi o acto intermedio entre a química prebiótica e LUCA?

Sabemos que as proteínas están codificadas no ADN e que a, a súa vez, a replicación do ADN non pode levar a cabo sen a participación de proteínas con actividade ’ADN polimerasa’. Dalgunha forma, este binomio representa o paradoxo do ovo e a galiña a nivel molecular, sendo imposible saber si o primeiro en facer a súa aparición no teatro da vida foi o ADN ou as proteínas.

Moi posiblemente non foi nin o uno nin o outro, o primeiro actor en aparecer en escena debeu ser o ARN. A explicación hai que buscala en que é a única macromolécula coa suficiente versatilidade como para funcionar como genotipo e fenotipo. O ARN é moito máis que unha molécula intermedia no fluxo de información xenética como se creu durante algún tempo, xa que é capaz de realizar as funcións do ADN e das proteínas.

Moi posiblemente entre a química prebiótica e LUCA houbo o que actualmente se coñece como ’mundo do ARN’, é dicir, protocélulas con ribozimas, ácidos grasos nos seus membrana e un xenoma ARN.

A pesar de todo o que se avanzou no coñecemento da orixe da vida, aínda quedan moitos interrogantes por resolver. Por exemplo, se o ARN é unha molécula moi susceptible á hidrólisis entón como é posible que se formase nun planeta ’rebosante’ de auga?

FONTE: Pedro Gargantilla/abc.es/ciencia

No hay comentarios. Comentar. Más...

#DígochoEu: Un par de dúbidas: 'jabato'?; 'fornecedor'?

por vgomez el 07/12/2021 10:21, en DOCENCIA

 

Esther Estévez resólvenos un par de dúbidas que nos preguntaron na conta de TikTok do #DígochoEu Como se di ’jabato’? Que significa ’fornecedor’?

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES SOBRE O ANTIGO EXIPTO? II

por vgomez el 07/12/2021 10:20, en DOCENCIA

Continúo coa serie CANTO SABES SOBRE O ANTIGO EXIPTO. O Antigo Exipto é para moitos a civilización máis orixinal, complexa e enigmática da historia. Estamos escudriñando nesta civilización única e irrepetible!

A contestación correcta á pregunta de onte é Algo inexistente, un concepto abstracto coñecido como Nun e descrito como un océano primordial, sen límites. Ao falar sobre algo facemos que esa cousa exista, pero para os antigos exipcios antes da creación non había absolutamente nada: un concepto abstracto, algo inexistente, como un océano primordial (Nun) escuro e sen límites, aínda que non se pode falar de escuridade porque aínda non fora creada.

E imos coa pregunta de hoxe!