Facebook Twitter Google +1     Admin

OUTRA FORMA DE VER OURENSE: 3D

 

O Grupo de Investigación de Informática Gráfica e Multimedia da Escola Superior de Enxeñería Informática de Ourense e as empresas Redegal S.L. e Synesthesia S.L. levan tempo desenvolvendo tecnoloxías de interacción e visualización en 3D.

O vídeo superior danos un paseo polo casco vello de Ourense e é unha mostra dese traballo que están a realizar.

Se queres coñecer outros contidos preme AQUÍ.

Outra forma de ver Ourense!

FONTE: ourense3d.com

No hay comentarios. Comentar. Más...

OS PULMÓNS DO NOSO PLANETA SON OS NOSOS PULMÓNS

Acción publicitaria da ONG WWF. "Antes de que sexa demasiado tarde" / Axencia TBWA, Francia.

Segundo a RAE, a deforestación é a acción e efecto de  deforestar. E se miramos en  desforestar dinos que é desposuír un terreo de plantas forestais. Este problema, o cambio climático e a contaminación dos mares constitúen as maiores ameazas globais que ten que afrontar xa o xénero humano.

E é que a deforestación non só é a destrución de árbores e todo o ecosistema que está ao seu ao redor. Varios e enormemente daniños son os problemas asociados á eliminación dos nosos bosques e espazos naturais. Por mencionar uns cuantos de maneira  somera están a extinción de especies asociadas a ese hábitat, a nula absorción dos gases de efecto invernadoiro, co consecuente aumento do  cambo climático, a erosión do chan e a alteración do ciclo da auga.

 A ONG WWF, cun ton xocoso, no anuncio publicitario superior, pon énfase no arrepiante número de árbores que desaparecen cada minuto. E é que a mellor maneira de facer visible o problema é poñendo exemplos visuais.

En definitiva, que estamos a xogar cos pulmóns da terra e en calquera momento podemos sufrir unha pneumonía moi grave.

Tomemos conciencia!

FONTE: Chiqui de la Fuente/elpais.es/publizia

No hay comentarios. Comentar. Más...

ADIVIÑA A NEBULOSA VI

A solución á proposta de onte é: 3. Eliminando a nebulosa protosolar coa que se formou o sistema solar, as  nebulosas divídense en tres tipos segundo a natureza de emisión (ou falta dela):  Nebulosas de emisión (como a  nebulosa do Aguia),  Nebulosas de absorción ou escuras (como a  nebulosa Cabeza de Cabalo) e  Nebulosas de reflexión (como a  nebulosa ao redor da estrela Mérope no cúmulo aberto das Pléiades). 

E imos coa proposta de hoxe!

6.  Pasemos a unha nebulosa menos coñecida. Cal é a da foto?

nn6

 

- A Nebulosa  Trífida

- A  Nebulosa Cabeza de Bruxa

- A  Nebulosa da Lagoa

FONTE: muyinteresante.es/ciencia e wikipedia

No hay comentarios. Comentar. Más...

CHEGA O OUTONO

La Aemet ha anunciado este jueves la previsión del tiempo para este otoño en Mallorca.
Chega o outono / Imaxe: Pixabay/ultimahora.es

 

O outono 2018 comezou hoxe, 23 de setembro, ás 3 horas e 54 minutos hora oficial peninsular.

Esta estación durará 89 días e 20 horas, rematando o 21 de decembro co comezo do inverno.

Os inicios das estacións defínense como aqueles instantes nos que a Terra se atopa nunha  determinada  posición na súa órbita  ao redor do Sol. No caso do outono, esta posición é desde a que o centro do Sol, visto desde a Terra, cruza o ecuador celeste no seu movemento aparente cara ao sur. Cando isto sucede, a duración do día e a noite practicamente coinciden, e a esta circunstancia chámaselle
tamén equinoccio de outono.

O inicio do outono é a época do ano en que a lonxitude do día acúrtase máis rapidamente. Ás latitudes da península, o Sol sae polas mañás máis dun minuto máis tarde que o día anterior, e pola tarde ponse máis dun minuto antes. Por iso, ao comezo do outono, o tempo en que o Sol está por encima do horizonte redúcese en case tres minutos cada día.

No hay comentarios. Comentar. Más...

ADIVIÑA A NEBULOSA V

A solución á proposta de onte é: A  Nebulosa Cabeza de Cabal. Foi descuberta en 1888 por Williamina Fleming. Á parte de ser unha das primeiras nebulosas atopadas polo home, esta nube de gas  fría e escura só visible por contraste, caracterízase pola súa curiosa forma en forma de cabeza de cabalo. Forma parte do Complexo de Nubes Moleculares de Orión. Atópase na Constelación de Orión a 1.500 anos luz da Terra.  

E imos coa proposta de hoxe!

5.  Cantos tipos de nebulosas existen?

nn5

 

- 2

- 3

- 4

FONTE: muyinteresante.es/ciencia e wikipedia

No hay comentarios. Comentar. Más...

10 COUSAS QUE ESTAMOS RECICLANDO MAL

5 formas de reciclar o reutilizar tu antiguo móvil

Reciclaxe / Imaxe: tuexpertomovil.com

Reducir o consumo, reutilizar os obxectos, reciclar os materiais, retornar os envases e reparar aquilo que pode ter unha segunda vida son as cinco erres da sustentabilidade. Como mostra, un botón. Cada ano, miles de millóns de botellas de plástico refúganse no mundo. Segundo un estudo de Greenpeace, isto significa que entre 4 e 13 millóns de toneladas de plástico acaban nos océanos cada ano, un plástico que os animais mariños devoran, co risco que implica para as súas vidas.

En España recíclanse un total de 1,3 millóns de toneladas de envases domésticos ao ano, segundo o "Estudo de Hábitos de Reciclaxe dos Españois", elaborado polo Instituto Apolda. E é que reciclar ben é indispensable. Pero ás veces non acertamos. Estes son dez erros habituais na separación do lixo doméstico para reciclar.

1. Que fago coa caixa de pizza sucia?

Unha das equivocacións de reciclaxe máis comúns é deixar o cartón graxento da pizza no contedor azul. Pois non: hai que levalo ao de materia orgánica ou xenérico (verde no nos pobo). As caixas de pizza que teñen unha pequena cantidade de graxa poden valer, pero se o pringue apoderouse do cartón, polo que é mellor desbotar. Con todo, lembrar que as caixas teñen dous lados: un deles pode estar inservible, pero talvez a tapa si poida recuperarse para a reciclaxe no cubo azul, o de cartón.

2. A lata de refresco é un envase?

Por incrible que pareza, hai aínda moito descoñecemento acerca de que é un envase (e debe ir ao contedor amarelo) e que non o é. Os  briks son perfectamente reciclables e pódeselles dar unha segunda vida. Pola súa banda, as latas están compostas de aluminio e pódense reciclar un número ilimitado de veces.

3. Non esqueza a bolsa de plástico

Se o contedor de reciclaxe queda lonxe da súa casa, ou a un paseo, é normal meter os envases para a reciclaxe, incluso os cartóns limpos, nunha bolsa de plástico para axudar ao seu transporte. Pero ollo! Por simple que pareza, hai que lembrar baleirar os residuos no seu contedor apropiado e recuperar a bolsa de plástico. As bolsas de plástico que acaban no contedor do papel ou do vidro son unha dos pesadelos máis recorrentes dos operarios que traballan nas plantas de tratamento destes residuos. O motivo é que se atascan na maquinaria e dificultan todo o proceso.

4. Onde van os xoguetes?

Aínda que sexan de plástico, os xoguetes non van ao contedor amarelo. O motivo é de peso: os xoguetes non son envases. Algúns deles, ademais, conteñen outros materiais, como compoñentes eléctricos. Entón, que hai que facer con eles? Os xoguetes de plástico hai que levalos ao momento de limpo da súa cidade, xa que adoitan estar feitos de plástico de boa calidade. Isto faios máis valiosos, xa que é posible fundilos e utilizalos de novo para fabricar outro obxecto. Ademais, existen diferentes ONG que recollen xoguetes usados para obras sociais.

5. Que fago cos biberóns e utensilios de cociña?

Igual que os xoguetes, e aínda que tamén sexan de plástico, os biberóns e  chupetes tampouco hai que metelos no contedor amarelo. O conveniente é acudir ao momento limpo. E o mesmo sucede cos utensilios de cociña que co paso do tempo e o uso deixan de ser útiles, como unha  espátula ou un  escurridor. Lembre: non van ao contedor amarelo.

6. Onde tiro o cepillo de dentes?

Nin os cepillos de dentes nin as  maquinillas de afeitar hai que depositalas no contedor amarelo. Aínda que o seu material principal sexa o plástico, non son envases, e o seu destino correcto é a fracción de resto (contedor verde no noso pobo).

7. Que fago cos  bastoncillos?

Outras cousas que deben entrar no contedor xenérico (contedor verde no noso pobo), aínda que moitos acaben no amarelo, son os  bastoncillos e as  toallitas húmidas.

8. E coas lámpadas?

Non, tampouco elas van ao iglú verde, destinado ao vidro. As lámpadas tradicionais, de  filamento, hai que depositalas no contedor xenérico (verde no nos pobo). Pero se son lámpadas  LED ou fluorescentes é mellor levalas a un punto limpo ou ás tendas onde as venden, xa que, polo xeral, teñen un contedor para elas.

9. Tapóns de cortiza

A cortiza natural é un material orgánico, que forma parte da cortiza dalgunhas árbores (sobreira). Dado que no noso pobo non hai contedor gris, aínda que pareza incrible, hai que deixalo no contedor amarelo, porque se considera un envase. Outros obxectos que tamén van ao amarelo son as chapas metálicas e os tapóns de plástico.

10. Vasos e copas

Nin os vasos de cristal nin as copas son envases de vidro, polo que non deben ir ao iglú verde. O motivo é que vasos e copas conteñen materiais que lle diferencian do vidro, e necesitan un tratamento distinto e maiores temperaturas para fundilos. Hai que levalos ao contedor xenérico ou ao punto limpo.

FONTE: Eva San Martín/consumer.es/medioambiente

No hay comentarios. Comentar. Más...

ADIVIÑA A NEBULOSA IV

A solución á proposta de onte é: A  nebulosa da Formiga. Esta  nebulosa planetaria atópase na constelación de Norma a uns 3000 anos luz da Terra. Debe o seu nome precisamente a que lembra ao tórax e a cabeza dunha formiga. Trátase dunha  nebulosa  bipolar descuberta por Donald Menzel en 1922.  

E imos coa proposta de hoxe!

4. É unha das primeiras  nebulosas descubertas polo ser humano. Recoñécela? 

nn4

 

- É a  Nebulosa do Cabalo

- É a  Nebulosa do  Cabaliño de Mar

- É a  Nebulosa Cabeza de Cabalo

FONTE: muyinteresante.es/ciencia e wikipedia

No hay comentarios. Comentar. Más...

O EXEMPLO, SEMPRE É O MELLOR

 

Adam  Alter é psicólogo e profesor do departamento de psicoloxía da Universidade de Nova York. Colaborador habitual de prestixiosos medios de comunicación como  The New York TimesThe  New  Yorker The Washington PostWired e Popular  Science.  Alter escribiu numerosos artigos sobre psicoloxía social e coñecemento humano, aspectos nos que centra a súa investigación.  Alter é autor do libro, éxito de vendas en EEUU, "Irresistible", no que de maneira sinxela e a través de numerosos exemplos, analiza o uso que facemos dos teléfonos móbiles e outros produtos tecnolóxicos que conseguen atrapar a nosa atención. Como podemos convivir con dispositivos tecnolóxicos, como os móbiles, que desempeñan un papel tan importante nas nosas vidas? O profesor  Alter, describe un comportamento nocivo e  adictivo para os nosos fillos a través de exemplos cos que moitas persoas sentirán identificadas. “Se sempre lles dás unha solución en forma de pantalla, os nenos non aprenderán a regularse”. A interacción coa tecnoloxía cando os fillos están diante é o mellor exemplo porque, tal e como advirte, “os nenos consideran interesante aquilo ao que os seus pais prestan atención”.

No hay comentarios. Comentar. Más...

ADIVIÑA A NEBULOSA III

A solución á proposta de onte é: Os Alicerces da Creación, na Nebulosa da Aguia presentan unhas formas de trompa de elefante composto de gas  interestelar e po que se atopan a uns 7.000 anos luz da Terra. Coñéceselle por este nome porque este gas e este po atópanse no proceso de formación de novas estrelas. Considérase unha das dez mellores fotografías do telescopio  Hubble.

E imos coa proposta de hoxe!

3. As  nebulosas fórmanse a partir dunha  supernova. Saberías dicirnos como se chama a desta foto?

nn3

 

- É a  nebulosa da Formiga

- É a  nebulosa do  Cíclope

- É a  nebulosa Boomerang

FONTE: muyinteresante.es/ciencia e wikipedia

No hay comentarios. Comentar. Más...

ADIVIÑA A NEBULOSA II

A solución á proposta de onte é: A  Nebulosa Reloxo de Area, que se atopa a 8.154 anos luz da Terra e debe a súa particular forma á expansión rápida de vento estelar dentro dunha nube de expansión moito máis lenta e que ademais é máis densa no centro que nos polos. Atópase na constelación Musca e foi obxecto de moitas instantáneas do telescopio Hubble.

E imos coa proposta de hoxe!

2. Atópase na  Nebulosa da Aguia e é un dos recunchos máis emblemáticos do noso universo. Coñécese como...

nn2

 

- Os Alicerces da Terra

- Os Alicerces da Creación

- Os Alicerces do Universo

FONTE: muyinteresante.es/ciencia e wikipedia

No hay comentarios. Comentar. Más...

O TELESCOPIO ESPACIAL SPITZER E OS SEUS ACHADOS

telescopio Spitzer

Representación artística doTelescopio Spitzer / Imaxe:espacial.org

O 25 de agosto de 2003 lanzábase unha das misións máis importantes da exploración espacial da historia da humanidade. O telescopio espacial Spitzer da NASA foi o último dos catro grandes observatorios da axencia espacial en chegar ao espazo.

Inicialmente, o telescopio estaba programado para ter unha vida de 2 anos e medio, pero a súa utilidade durou moitos anos máis, multiplicándose por 6. Agora, espérase que o Spitzer poida continuar operando ata máis ou menos o ano 2020.

En realidade, o telescopio espacial Spitzer forma parte dunha familia de catro observatorios espaciais, cada un  escrutando o Universo nun tipo diferente de luz, que daban forma ao Gran Programa de Observatorios da NASA. As outras misións no programa inclúen o famoso telescopio espacial Hubble con luz visible (HST), o Observatorio de Raios Gamma Compton (CGRO) e o Observatorio de Raios X Chandra (CXO).

O Spitzer foi deseñado para detectar a radiación infravermella, que é principalmente radiación de calor. Fórmano dous compoñentes principais. En primeiro lugar, o conxunto do telescopio crioxénico, que contén un telescopio de 85 centímetros e os tres instrumentos científicos de Spitzer.

Por último, e non menos importante, está a nave espacial, que controla o telescopio, proporciona enerxía aos instrumentos, manexa os datos científicos e comunícase coa Terra.

Curiosamente, o telescopio espacial Spitzer debe ser simultaneamente cálido e frío para funcionar correctamente. Este concepto, aparentemente tan contraditorio, quere dicir que todo no conxunto do telescopio crioxénico debe arrefriarse a só uns poucos graos por encima do cero absoluto (-459 graos Fahrenheit, ou -273 graos Celsius). Isto lógrase mediante crioxenización cun tanque a bordo de  helio líquido. Mentres tanto, os equipos electrónicos necesitan operar preto da temperatura ambiente.

Pero cal é a utilidade deste sofisticado telescopio? Os instrumentos altamente sensibles do Spitzer permiten aos científicos observar rexións cósmicas que están ocultas dos telescopios ópticos, incluídos as rexións estelares  polvorientas, os centros das galaxias e os sistemas planetarios recentemente formados. Os ollos  infravermellos de Spitzer tamén permiten aos astrónomos “ver” obxectos máis fríos no espazo, ananas marróns (dinse que son estrelas ‘erradas’), planetas  extrasolares, nubes moleculares xigantes e moléculas orgánicas que talvez poderían estar a gardar o segredo da vida noutros planetas.

Cales foron os seus descubrimentos máis importantes?

- O anel de Saturno máis grande coñécido, detectando o brillo do po frío no anel, que ten unha temperatura de aproximadamente -193 graos Celsius.

- O nacemento dun sistema solar, identificando unha gran nube de po ao redor dunha estrella xove que podría ser o resultado dun choque entre dous asteroides grandes.

- Detección de grandes galaxias recentemente nadas ou ’big  babies’, que irradiaron a súa luz hai uns 13.400 millóns de anos, ou menos de 400 millóns de anos despois do nacemento do universo.

- Distantes buracos negros  supermasivos.

- O primeiro indicio dunha atmosfera  extrasolar, nos chamados HD 209458b e HD 189733b, sendo un avance importante cara á posibilidade de que un día detéctense signos de vida en  exoplanetas rochosos.

- O primeiro mapa do clima dun planeta  extrasolar, o planeta gigante gaseoso, HD 189733b.

- O maior conxunto de planetas do tamaño da Terra xamais descuberto, sete planetas do tamaño da Terra orbitan ao redor da estrela coñecida como TRAPPIST-1.

- A primeira luz dun exoplaneta: HD 209458b e TrES-r1.

- A receita da ’sopa de cometas’. O estudo destes ingredientes proporciona pistas valiosas sobre a formación do noso Sistema Solar.

- O descubrimento de pequenos asteroides, axudado aos científicos para identificar e estudar os Asteroides Próximos á Terra (NEA).

- Un mapa sen precedentes da Vía Láctea.

- Unha ’gran cidade’ de galaxias: COSMOS- AzTEC3.

- Vestixios de estrelas recentemente nadas, asomándose desde debaixo da súa  nebulosa natal na nube escura de Rho Ophiuchi que se atopa a uns 410 anos luz da Terra.

- Moléculas de carbono de patrón hexágono-pentágono: as ’buckyballs’.

- O planeta máis distante xamais observado, situado a uns 13.000 anos luz de distancia da Terra.

FONTE:Laura Marcos/muyinteresante.es/ciencia

No hay comentarios. Comentar. Más...

ADIVIÑA A NEBULOSA

As nebulosas son rexións do medio  interestelar constituídas por gases (principalmente hidróxeno e  helio) ademais de elementos químicos en forma de po cósmico. Teñen unha importancia  cosmolóxica notable porque moitas delas son os lugares onde nacen as estrelas por fenómenos de condensación e agregación da materia; noutras ocasións trátase dos restos de estrelas xa extintas ou en extinción.

Pero tamén son as creacións máis fermosas que podemos atopar no Universo. Nesta serie, propóñoche recoñecelas. Cada día, tendo como punto de partida unha imaxe, dareiche varias opcións co fin de que poidas identificala. Ao día seguinte, a solución e unha nova proposta. Serás capaz? Intentámolo?

Comezamos!

1. Esta  intrigante  nebulosa é das máis coñecidas e tamén das máis espectaculares.

nebulosa1

Sabes cal é?

- Nebulosa do Cangrexo

- Nebulosa da Formiga

- Nebulosa Reloxo de Area

FONTE: muyinteresante.es/ciencia e wikipedia


ROPUPA E COMPLEMENTOS FABRICADOS COS PRODUTOS DE REFUGALLO RECOLLIDOS NO MAR



Se algún dos lectores deste artigo tivese algún día a peregrina idea de vestirse co lixo que atopase no mar, non lle ían a faltar materiais: un par de botellas de plástico por aquí, algunhas latas de conservas por alá, talvez algún  inodoro que servise de espectacular tocado… Iso si, o aspecto sería o dun  mamarracho camiño do entroido ou o dun extra saído dunha versión baixo custo de Mad Max ou calquera outra fantasía  postapocalíptica. Porque si, o que sobra no mar é lixo; pero claro a porcallada nunca resultou trendy… ata agora. Porque se quen leva sobre as súas costas unha mochila feita con residuos sacados do mar é unha estrela de Hollywood como Gwyneth  Paltrow, ou quen viste unha colección creada con lixo son estrelas do fútbol como o persoal do Deportivo da Coruña, a cousa cambia moito. Aínda que, por suposto, para chegar a este nivel hai que superar unhas cantas barreiras. E tamén ter moi claro que é posible atopar un equilibrio entre o compromiso co medio ambiente e as apostas empresariais.

O principal responsable desta aposta é Javier  Goyeneche, fundador de Ecoalf, unha compañía nada en 2009 para ofrecer roupa e complementos fabricados cos produtos de refugallo recolleitos do mar. Trátase dunha resposta coherente ante un modo de vida que segue propugnando un consumo irresponsable e suicida, no que o plástico dun só uso (un material que tarda centos de anos en desaparecer) continúa gañando terreo a pesar dos esforzos cada vez maiores para poñerlle coto. O propio  Goyeneche explica na páxina web da marca que a súa idea xorde da frustración “polo uso excesivo dos recursos naturais do mundo e a cantidade de residuos producidos polos países industrializados. O obxectivo era fabricar a primeira xeración de produtos de moda realizados con materiais reciclados da mesma calidade, deseño e propiedades técnicas que os mellores produtos non reciclados. Demostrando que non é necesario seguir abusando dos recursos naturais do planeta dunha forma indiscriminada”.

Detrás de Ecoalf hai un importante proceso de investigación para conseguir os seus tecidos reciclados. Así, as redes de pesca ou as botellas de plástico serven para fabricar fío de nylon, os pousos do café achegan ás teas, entre outras calidades, resistencia aos raios  ultravioleta e cos pneumáticos e dos pneumáticos pódense sacar solas para as chanclas. Como a enerxía, nada se destrúe, todo transfórmase para darlle unha nova vida aos materiais.  Carol  Blázquez, directora de Sustentabilidade e Innovación de Ecoalf, asegura que “pódese ir ben vestido a partir de residuos” e que o que buscan en último termo é “demostrar que é posible facer as cousas dunha maneira mellor, moito máis respectuosa co planeta e coas persoas”.

Para pechar este círculo, a través do proxecto Upcycling the OceansEcoalf aliouse con quen máis sofren a diario ese lixo que todos arroxamos ao mar: os pescadores. A través de contedores instalados en distintos portos da xeografía española, eles mesmos encárganse de recoller os plásticos e demais produtos que logo poden ser transformados en roupas e complementos. Unha alianza que busca gravar no cerebro e o corazón do maior número de xente posible o lema que estamparon nas súas camisetas: “There  is non  Planet  B”.

FONTE: José  L. Álvarez  Cedena/elpais.es

No hay comentarios. Comentar. Más...