Facebook Twitter Google +1     Admin

OS CITRICOS TEÑEN UNHA ORIXE ASIÁTICA

20180211200051-askorbinovaya-kislota-dlya-volos.jpg.jpg

Cítricos / Imaxe: volosylike.ru

De entre os moitos alimentos que se engloban dentro do paraugas da dieta mediterránea, os cítricos ocuparon, tradicionalmente, un lugar privilexiado. Con todo, unha investigación determinou que a súa verdadeira orixe non está nos cultivos da Europa máis occidental, senón que é asiático. É máis, todos eles teñen unha orixe común.

A pesar de que os cítricos son un dos tipos de froitas máis comercializados do mundo, había algo que despistaba aos científicos, e que dificultaba a súa clasificación: o seu alto nivel de hibridación. As laranxas, as mandarinas, os limóns, os pomelos… e así ata 60 variedades de cítricos foron analizados por un equipo de científicos, que concluíron que a súa procedencia era única: un tipo de árbore hai 8 millóns de anos, nunha rexión nas saias de Himalaya. En concreto, a área de procedencia desta árbore, do que se orixinaron todos os cítricos, era un bosque chuvioso de clima tropical ao sueste do Himalaya, nunha rexión que inclúe a zona oriental de Assam, ao norte de Myanmar e o oeste de Yunnan. "As nosas análises suxiren que as especies cítricas ancestrais sufriron un evento de especiación repentina durante o Mioceno tardío, hai uns 8 millóns de anos", detallan os investigadores no estudo, publicado pola revista Nature.

Esta especiación coincidiu cunha transición pronunciada das condicións do monzón húmido a un clima máis seco. Así, produciuse unha separación que deu lugar á complexa variedade de cítricos que existen na actualidade, distinguindo tipos puros e híbridos; o que implica, ademais, un complexo proceso de "domesticación" por parte do ser humano. "Os primeiros intentos de domesticar estes froitos baseáronse na propagación asexual a través de sementes sen fecundación e a selección deliberada de trazos específicos", revela o autor principal da investigación.

O novo traballo desafía as propostas anteriores para a taxonomía dos cítricos. De feito, os científicos comparan o complexo historial de mestura dos cítricos cultivados polo home co que experimentaron outros cultivos ben recoñecidos, como o arroz e o millo, e mesmo outras árbores froiteiras, como a mazá e a uva. Outros grupos de cítricos cultivados, os híbridos, orixináronse a partir de hibridaciones de dúas especies parentales puras.

En xeral, o traballo presenta ideas que dan a clave sobre a orixe, a evolución e a domesticación dos cítricos, e a xenealoxía das variedades silvestres e cultivadas máis importantes. Tomados en conxunto, estes achados trazan un novo marco evolutivo para estes cultivos froiteiros: un escenario que desafía os actuais pensamentos taxonómicos e filoxenéticos, e apunta cara a unha reformulación do xénero Citrus.

FONTE: Laura Marcos/Revista Muy Interesante
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA XIV

20180212122433-irixoa-4.jpg

Piñeiros / Imaxe: campogalego.com

A resposta á pregunta do día anterior é ROSALÍA DE CASTRO. Manuel Murguía e Rosalía de Castro contraeron matrimonio o 10 de outubro de 1858 na igrexa parroquial de San Ildefonso de Madrid.

E imos coa pregunta de hoxe...

14.  Quen é o autor distas dúas etrofas?

Que din os rumorosos
na costa verdecente
ao raio transparente
do prácido luar?
Que din as altas copas
de escuro arume arpado
co seu ben compasado
monótono fungar?

Do teu verdor cinguido
e de benignos astros
confín dos verdes castros
e valeroso chan,
non des a esquecemento
da inxuria o rudo encono;
desperta do teu sono
fogar de Breogán.

- Pascual Veiga

- Rosalía de Castro

- Curros Enríquez

- Eduardo Pondal    

Maná a solución e unha nova proposta.

 FONTE: Adaptación propia á literartura gelaga da idea de Sarah Romero/Revista Muy Interesante/wikipedia 

No hay comentarios. Comentar. Más...

ILUSIÓN ÓPTICA MULLER-LYER DINÁMICA


 

Trátase dunha versión doutra ilusión óptica clásica, descuberta por F. C. Muller-Lyer en 1889. O segmento que ten as puntas de frecha cara a fóra parece máis longo que o que ten as puntas cara a dentro, a pesar de que ambos miden o mesmo. A nosa atención vese atraída pola área que está entre as puntas de frecha, causando esta impresión de cambio de lonxitude. A ilusión mantense aínda que saibamos o que de verdade ocorre e mesmo en movemento, como se ve na versión radial en dorma de gifda creada polo artista visual italiano Gianni A. Sarcone.

 

FONTE: Jaime Rubio Hancock/Verne/Xornal El País 

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA XIII

20180211205213-manuel-murguia-faro-de-vigo.jpg

Manuel Antonio Martínez Murguía / Imaxe: upload.wikimedia.org

 

A resposta á pregunta do día anterior é O HOME DO CASTELO. A ucronía (subxénero literario da ciencia ficción referido a un tempo inexistente, non por ocorrer no futuro senón por ser unha visión alternativa deste debido a que a historia da humanidade transcorrera de xeito diferente a como transcorre) está presente en todas elas pero sen dúbida referímonos a "O home no castelo" do escritor estadounidense Phillip K. Dick (1928-1982). Recentemente estreouse unha serie de TV co mesmo nome.

E imos coa pregunta de hoxe...

13.  Manuel Murguía, gran historiador de Galicia e primeiro presidente da Real Academia Galega, casou no ano 1858, en Madrid, cunha grandísima escritora galega. Cal era o seu nome?

- Pura Vázquez

- María Mariño

- Rosalía de Castro

- Xoana Torres    

Maná a solución e unha nova proposta.

 

FONTE: Adaptación propia á literartura gelaga da idea de Sarah Romero/Revista Muy Interesante/wikipedia

No hay comentarios. Comentar. Más...

ESPAÑA,TAN SIGULAR COMO PLURAL

 

Vídeo de promoción da Marca España para 2018, realizado por TVE, que pon en valor o potencial de España a través do amplo legado do Patrimonio e a historia do noso país.

Un plano aéreo da citania do monte Trega móstrase no minuto 00.36 do vídeo, como un dos mellores exemplos da cultura milenaria que herdou A Guarda e os seus habitantes.

Como non, no vídeo tamén hai momentos no que o resto de Galicia amosa o seu valor histórico e cultural: Catedral de Santiago...

Presumir do noso!

No hay comentarios. Comentar. Más...

COMEZA O ANO CHINO 4716: "CAN DA TERRA"

Horóscopo Chino

 O can 狗, animal diste ano chino / Imaxe: confuciomag.com

Hoxe, venres, 16 de febreiro, empeza a celebración do Ano Novo Chinés 2018, o 4716 para eles, unha das tradicións máis emblemáticas do país asiático, que representa a chegada da primavera, o fin dunha etapa e o inicio doutra. Será, ademais, o Ano do Can de Terra (o que nos deixa estivo dedicado ao Galo Vermello de Lume).

Baseado no calendario lunisolar​ tradicionalmente utilizado en China, as celebracións comezan o primeiro día do primeiro mes lunar e rematan o día quince, cando se celebra o Festival dos farois. Durante este período, prodúcese a maior migración humana do planeta, o "movemento de primavera", con millóns de persoas viaxando aos seus lugares de orixe para celebrar as festas coas súas familias,

Na antiga China, para enumerar os anos aplicábase o uso dos títulos dos emperadores e do sistema celeste ganzhi, así no ano 2937 a. C. elaborouse o primeiro calendario lunar chinés, segundo o cal cada signo consta de 60 anos (tempo do reinado do Emperador Amarelo), distribuídos en cinco ciclos de doce anos cada un. Foi a partir da dinastía Han do Leste (25-220), cando os chineses comezan a usar os doce signos de animais en orde: Rata, Boi, Tigre, Coello, Dragón, Serpe, Cabalo, Cabra, Mono, Galo, Can e Porco. Segundo os antigos filósofos chineses, os cinco elementos fundamentais do Universo que se combinan cos doce animais e inflúen na súa personalidade son: o metal, a madeira, a auga, o lume e a terra. Cada elemento reina dous anos, un baixo o signo do Yang e outro baixo o signo do Yin, establecéndose así un equilibrio perfecto. 

Na cultura chinesa existe a tradición de outorgar un signo do zodíaco aos recentemente nados. O signo que se lle adxudica a cada persoa depende do ano no cal naceu e as características do animal outorgado determinarán o carácter, os sucesos ou, mesmo, a sorte desa persoa durante o ano do seu signo.

Iste ano o animal é o can, e o seu horóscopo di que o can é un ser dedicado ao traballo, honesto, confiable, dilixente, cun gran sentido da xustiza e a lealdade. Cativa a todos coa súa personalidade excitante, o seu bo humor e a súa gran capacidade para escoitar os problemas dos demais e dar bos consellos. No amor son fieis e leais, aínda que moi celoso cando a súa parella non está na casa. Os nervios son o seu maior problema de saúde.

FONTE: abc.es e confuciomag.com
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA XII

novelas ucrónicas

 

A resposta á pregunta do día anterior é MULLERCIÑAS. Jo March, Amy March, Beth March e Margaret -Meg-March son catro irmás que viven co pano de fondo da Guerra Civil nos Estados Unidos. Jo ou Josephine, é o personaxe máis ousado e curioso: adora a literatura, é un tanto masculina e un carácter forte e irónico. A súa autora é Louise May Alcott.

E imos coa pregunta de hoxe...

12.  É unha das novelas ucrónicas máis famosas. Gañou o Premio Hugo á mellor novela.

- O home no castelo de Phillip K. Dick

- Patria de Robert Harris

- Tempos de arroz e sal de Kim Stanley Robinson

- No día de hoxe de Jesús Torbado    

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesant

 
No hay comentarios. Comentar. Más...

NOVOS CAMIÑOS PARA COMBATIR O CANCRO

O nanorrobot de ADN leva unha encima que coagula o sangue (morada) e está deseñado para que non ataque a células sas JASON DREES / ASU

As películas Viaxe fantastico (1966) e O chip prodixioso (1987) imaxinaron como sería meter dentro dunha persoa un submarino tripulado en miniatura capaz de viaxar polo torrente sanguíneo para reparar os tecidos danados dun cerebro. Desde hai anos, ese mesmo concepto, o de miniaturizar tratamentos e dirixilos cara a unha parte específica do corpo humano, está a investigarse en diversos laboratorios para detectar e combater enfermidades, coa vista posta especialmente no cancro.

Os avances, como o que presenta un equipo de investigadores de EEUU e China e publicado na revista Nature Biotechnology , son prometedores e suxiren que non estamos tan lonxe de facer realidade eses tratamentos de precisión grazas á chamada nanomedicina. En concreto, probar con éxito en ratos uns robots diminutos  (nanorrobots) programados para destruír tumores.

Primeiro introduciron nun rato células cancerígenas humanas para que o animal desenvolvese un tumor agresivo. Cando este medrou o suficiente, inxectaron por vía intravenosa os nanorrobots (mil veces máis pequenos que o grosor dun cabelo humano). Cada un deles está fabricado a partir dunha folla de origami de ADN que mide 90 por 60 nanómetros. Na súa superficie colocaron unha encima chamada trombina, que forma parte do proceso de coagulación do sangue e é capaz de bloquear o tumor cortando a subministración dos vasos sanguíneos que alimentan ao tumor e permítenlle medrar. O nanorrobot foi inxectado no rato e viaxou polo seu torrente sanguíneo ata chegar ao tumor. Co obxectivo de evitar que atacase ás células sas, colocaron na súa superficie un aptámero de ADN (un ácido nucleico) para que especificamente recoñecese unha proteína, chamada nucleína, que non está presente en células sas. Libera a encima trombina para coagular e interromper a circulación do sangue, prodúcese unha necrosis no tumor do rato.

Esta tecnoloxía é unha estratexia que pode ser usada para tratar moitos tipos de tumores.

FONTE: Teresa Guerrero/Xornal El Mundo/Ciencia
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA XI

Jo March

 

A resposta á pregunta do día anterior é HÉRCULES POIROT. Todos eles son detectives famosos da literatura, pero o detective ficticio creado por Agatha Christie é Hercules Poirot. Aparece por primeira vez en "O misterioso caso de Styles" en 1920 e desaparece en 1975 por mor da súa morte no libro "Pano".

E imos coa pregunta de hoxe...

11.  Jo March é un dos personaxes femininos máis carismáticos desta historia de 1868. A que libro referímonos?

- As aventuras de Tom Sawyer

- Lolita

- Cumes Borrascosas

- Mullerciñas

 

Maná a solución e unha nova proposta.
  

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesante

No hay comentarios. Comentar. Más...

A ESCOLA E A CREATIVIDADE NOS NENOS

 

Di que non ten unha bóla de cristal pero afirma que "os profesores e as escolas do futuro xa existen aínda que non en número suficiente". Cristóbal Cobo (Santiago de Chile, 1976) é profesor e investigador en tecnoloxías novas e educacionaos. Cobo é unha referencia internacional en innovación, tecnoloxía e aprendizaxe. Foi distinguido polo Consello Británico de Investigación Económica e Social. É coautor dos libros "Planeta Web 2.0" e "Aprendizaxe Invisible". No seu último libro "A innovación pendente" analiza os desafíos da educación e a aprendizaxe nesta sociedade en permanente transformación. Para Cobo, a escola e o fogar son os escenarios máis importantes para o desenvolvemento da creatividade dos nenos.

No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA X

Un famoso detective

 

A resposta á pregunta do día anterior é ISAAC ASIMOV. Neste caso, o autor de libro de ciencia ficción "Un seixo no ceo", é do escritor de orixe ruso Isaac Asimov (1920-1992). Foi a primeira novela escrita por Asimov aínda que posteriormente incorporouna como parte da "Saga da Fundación".

E imos coa pregunta de hoxe...

10.  Un famoso detective aparece como protagonista nas novelas de Agatha Christie.

- Sherlock Holmes

- Hercules Poirot

- Charles Auguste Dupin

- Philip Marlowe
        

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesante

No hay comentarios. Comentar. Más...

A CAPA DE OZONO SEGUE RACHÁNDOSE

Evolución do buraco na capa de ozono sobre a Antártida en outubro entre 1979 e 2017 / NASA/GSFC

A capa de ozono que protexe a vida na Terra da radiación ultravioleta segue debilitándose. Aínda que a súa manifestación máis visible, o buraco sobre a Antártida, está pechándose, a concentración de ozono atmosférico noutras latitudes do planeta segue baixando. Os científicos aínda non saben que está a rachar o ceo protector, aínda que sinalan dous posibles culpables, ambos os humanos: partículas de orixe industrial ou o cambio climático.

O ozono é un perigoso contaminante na capa máis baixa da atmosfera, na troposfera onde se desenvolve a vida. Pero nas capas altas, na estratosfera, é unha bendición. Alí, a entre os 16 e os 50 quilómetros de altura, un filtro de moléculas de ozono (formadas por tres átomos de osíxeno, O3) atrapa ata o 99% dos raios ultravioleta e boa parte da radiación infravermella.

Cando en 1985 os científicos descubriron un xigantesco buraco neste manto sobre o casquete antártico saltaron todas as alarmas. En apenas dous anos, coa firma do Protocolo de Montreal, os gobernos de todo o mundo poñíanse de acordo para prohibir os clorofluorocarbonos (CFC). Estes compostos, presentes en frigoríficos, aparellos de aire acondicionado ou en aerosois, estaban a acabar co ozono. Aínda que a longa vida dos CFC prolongou a agonía, a concentración destas substancias xa se estaba reducindo. Diversos estudos estimaron que, para 2030, o ozono volvería aos niveis de 1980. Con todo, un estudo baseado en medicións de diversos satélites, globos atmosféricos e sofisticados modelos químico-climáticos acaba de desmontar aquelas estimacións.

Aínda que o ozono sobre os casquetes polares está a recuperarse e a súa concentración na parte superior da estratosfera aumentou nos últimos anos, nas capas medias e baixas da estratosfera a cantidade de O3 por metro cúbico de aire non deixou de reducirse. A data é importante, xa que foi o ano no que as emisións de CFC alcanzaron o seu máximo. Desde entón, a súa prohibición notouse na atmosfera pero non na recuperación do ozono que debía seguirlle. Así, segundo o estudo, publicado na revista da Unión de Geociencias Europea, a concentración de ozono na parte superior da estratosfera, por encima dos 30 quilómetros, subiu en 0,8 unidades Dobson, unha medida para o espesor da capa de ozono. Con todo, nas capas media e baixa produciuse un descenso de 2,6 unidades Dobson. A baixada, ademais, foi na maior parte do planeta, entre o paralelo 60º norte (que pasa polos países nórdicos) e o paralelo 60º sur, xusto por encima do océano Antártico. O estudo tamén desvela outro fenómeno que non parece tranquilizador. A concentración de ozono na capa máis baixa da atmosfera non deixou de aumentar nos últimos anos. De feito, o aumento de O3 na troposfera case iguala ao descenso observado na estratosfera. O problema é que, tan abaixo, o ozono fai máis dano que ben.

O problema é que os científicos non saben que está a impedir que, unha vez eliminados os CFC, a capa de ozono se recupere. Para os científicos hai dúas posibles causas. Por unha banda, unha serie de novos compostos, os VSLS (substancias de moi curta vida) que conteñen cloro e bromo, os mesmos químicos presentes nos CFC. Estas substancias úsanse como disolventes, decapantes ou desengrasantes. Se fosen estes VSLS todo podería solucionarse cun Protocolo de Montreal II. Pero hai outra posible causa: o cambio climático podería estar a alterar a circulación Brewer- Dobson, unhas correntes de aire que move o aire cara a e a través da estratosfera. De ser así, para resolver o problema da capa de ozono habería que afrontar o do cambio climático.

FONTE: M. Angel Criado/Xornal El País/Ciencia
 
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA IX

un guijarro en el cielo

 

A resposta á pregunta do día anterior é J.R.R.TOLKIEN. Os libros de John Ronald Reuel Tolkien non só inspiraron (e seguen inspirando) moitos outros libros de fantasía, senón que acuñou termos como legendarium e eucatástrofe empregados en conexión coa súa obra. Eucatástrofe é un xiro repentino dos acontecementos que garante que o protagonista da historia non sexa finalmente vítima da súa propia misión ou destino. Tolkien foi nomeado Comendador da Orde do Imperio Británico pola raíña Isabel II o 28 de marzo de 1972.

 

E imos coa pregunta de hoxe...

9. Quen escribiu a novela de ciencia ficción "Un seixo no ceo"? 

- Isaac Asimov

- Arthur C. Clarke

- Herbert George Wells
 
- Phillip K. Dick
 

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesante

No hay comentarios. Comentar. Más...

VIDEOXOGOS NOS QUE TI ELIXES PARTE DA HISTORIA

 

René Daumal, talvez o máis coñecido dos poetas descoñecidos franceses, escribiu nun dos seus textos máis fermosos: “O que vou facer non será un verdadeiro poema poético de poeta, porque se a palabra ‘guerra’ fose pronunciada nun verdadeiro poema, a guerra, a verdadeira guerra da que falaría o poeta, a guerra sen piedade, a guerra sen compromiso, acenderíase definitivamente nos nosos corazóns. Porque nun verdadeiro poema as palabras teñen as súas cousas”. Estas liñas da súa obra A guerra santa son unha reivindicación da palabra e, ao mesmo tempo, un recoñecemento ás súas limitacións. Unha aceptación de que hai cousas innombrables pero que merece a pena facer polo menos o intento de nomealas.

Poida que, como titulase Bertold Brecht, outro gran poeta en procura, non sexan estes bos tempos para a lírica, pero mesmo agora (cando ata as redes sociais renegan do texto polo engolosinamento da imaxe) hai quen se atreve a resaltar o valor das palabras. A necesidade de recuperalas como gran ferramenta para a construción de relatos e ficcións. E hai quen se atreve facelo, ademais, nun terreo tan pegado ao espectacular dos gráficos e as animacións como son os videoxogos.

Emily Short, guionista e creadora de videoxogos, é unha desas persoas: “co termo ficción interactiva adoitamos referirnos a un xogo que é case todo texto. Podes interactuar con el decidindo que vai pasar a continuación seleccionando unha ligazón para acceder a esa parte da historia, ou podes teclear comandos e dicir ao personaxe que vai ocorrer”. A quen pasou a súa infancia tecleando Basic para xogar cun Spectrum, un Commodore ou un Amstrad, a descrición de soaralles familiar. E, aínda que as chamadas ficcións interactivas xa non se limitan a liñas de letras verdes sobre fondo negro, a esencia deste tipo de xogos segue sendo a mesma: priman a historia e os personaxes. “Trátase de explorar ou resolver quebracabezas máis que de pegar tiros ou de gañar unha pelexa”, di Short. Na actualidade os xogos sustentados en texto son moito máis que unha limitada conversación cunha máquina. A intelixencia artificial e a proliferación de dispositivos móbiles auguran unha nova idade de ouro para este xénero. A través da AI, asegura Short, os personaxes poden mostrar distintos estados de ánimo dependendo de como avanza a historia, pero ademais tamén se pode “aplicar a intelixencia artificial ao fluxo narrativo. Esta decidiría que anaco de historia debe vir a continuación, en lugar de ter que crear ramificacións narrativas onde o autor previu todo o que pode pasar de forma secuencial”.

Resulta rechamante que nun campo, o dos videoxogos, no que é posible explorar mundos xigantescos ou alcanzar un nivel gráfico de detalle extraordinario, os personaxes continúen sendo maioritariamente planos e a profundidade da narración sexa escasa. Short espera que estes avances permitan a creación de videoxogos máis emocionais, con conflitos argumentais máis convincentes e que consigan transmitir ao xogador as mesmas emocións que logra o cinema ou a literatura. Para dar ese salto que talvez consiga instaurar, dunha vez por todas, aos videoxogos como a arte do século XXI, para conseguir expresar a complexidade e os matices presentes na psicoloxía humana, hai que volver mirar ao diálogo. En definitiva, á palabra.

FONTE: José L. Álvarez Cedena/Xornal El País
No hay comentarios. Comentar. Más...

CANTO SABES DE LITERATURA VIII

eucatastrofe

 

A resposta á pregunta do día anterior é "O RETRATO DE DORIAN GRAY". A frase pertence á obra do escritor irlandés Óscar Wilde (1854-1900) “O retrato de Dorian Gray”. A obra foi publicada o 20 de xuño de 1890 e causou gran controversia na sociedade da época. O libro foi levado á gran pantalla e tamén ao teatro en forma de musical.

E imos coa pregunta de hoxe...

8.  Un famoso autor de orixe surafricana acuñou o termo "eucatástrofe". Quen?

- George Orwell

- Nadine Gordimer

- J. R. R. Tolkien

- Walter Scott

 

Maná a solución e unha nova proposta.

FONTE: Sarah Romero/Revista Muy Interesante

No hay comentarios. Comentar. Más...



Archivos

Ms

contador de visitas

Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris
Plantilla basada en el tema iDream de Templates Next