Un equipo de investigadores de Estados Unidos filmou e documentou por primeira vez o ata agora o misterioso movemento das rochas de Racetrack Playa, no Val da Morte (California, EE.UU). Despois dunha década de investigacións e numerosos intentos, conseguiron entre decembro de 2013 e xaneiro de 2014 varias filmacións das rochas deslizándose sobre a superficie desta zona desértica (en inverno, cuberta parcialmente por auga e cristais de xeo). Os detalles desta investigación publícanse esta semana na revista científica PLoS.

As imaxes (fotografías e vídeo a velocidade rápida) captadas polo equipo de Richard Norris ratifican a hipótese sobre os motivos do misterioso movemento das rochas de Racetrack Playa presentada no ano 2011.

Esta hipótese afirma que nalgunhas das ocasións en que a zona de Racetrack cóbrese dunha fina capa de auga e cristais de xeo, algunhas rochas quedan parcialmente cubertas de xeo e este fenómeno facilita que se despracen sobre o lama semixeado impulsadas simplemente polo vento. O movemento das rochas deixa uns evidentes rastros no lama que poden ser observados durante anos nas zonas que quedan ao descuberto nas longas épocas secas.

FONTE: Xornal La Vanguardia

VOLVENDO Á RUTINA

Publicado: 31/08/2014 09:08 por vgomez en OUTRAS COUSAS
20140828091918-adios-vacaciones.jpg

Rematan as vavacións / Imaxe:93dias.blogspot.com 

 

Remataron as vacacións para todos e mañá volveremos á rutina diaria. Non queda outra!

O curso 2013/2014 remata nun días, xa que só quedan os exames de setembro que serán os días 1, 2 e 3. A entrega de notas será o día 5, venres, ás 9 horas (para o alumnado de ESO).

O curso 2014/2015 comezará oficialmente o día 15, luns.

Pensade positivamente, despois...volven as vacacións!

MÚSICA CON CONTIDO AMBIENTAL III

Publicado: 30/08/2014 08:55 por vgomez en OUTRAS COUSAS

 

O amor é o tema principal das cancións do grupo mexicano Maná, pero non só polas relacións de parella, senón tamén polo medio. Demóstrano con títulos como "Onde xogarán os nenos?" de 1992, e tamén co seu activismo ecolóxico. Os seus integrantes crearon en 1995 a Fundación Selva Negra para financiar diversos proxectos ambientais, como a protección da tartaruga mariña, e pola que recibiron diversos premios.

FONTE: revista Consumer

20140825094256-ra-conxelada.jpg

Unha ra da madeira de Alaska crea un hibernáculo para pasar conxelada o longo inverno / Uwe Anders

 

As ras da madeira de Alaska (Lithobates sylvaticus ) pasan o duro inverno conxeladas. Literalmente. Estes animais teñen unha tolerancia extrema ao frío, de forma que poden quedarse quietos meses e meses nos seus hibernáculos, creados entre a follaxe do chan, acadando temperaturas de 20ºC baixo cero. Despois, milagrosamente, "volven á vida" durante a primavera. O truco consiste en cubrir as súas células con glicosa (un tipo de azucre) que reduce o secado e estabilízaas, o que os científicos chaman un proceso de crioprotección.

Os investigadores cren que, algún día, os seus "trucos" terán unha aplicación na ciencia do transplante de órganos humanos, atopando o xeito de conxelar os órganos sen sufrir danos gañaríase máis tempo para doalos ás persoas necesitadas.

FONTE: Xornal abc/ciencia

20140824102310-lagarto-cola.jpg

O lagarto anolis pode perder a cola e despois crear unha nova / Joel Robertson

Os lagartos teñen unha capacidade propia dun superheroe de ficción. Poden rexenerar a súa cola despois de perdela, creando un membro completamente novo que substitúe ao anterior, e con todas as súas funcións intactas.

Dende hai moito tempo, os científicos perseguen a clave de tan extraordinaria capacidade. Agora, investigadores da Universidade Estatal de Arizona (EUA) deron un paso máis para resolver o misterio. Descubriron a «receita» xenética que utiliza o lagarto para a súa transformación. O achado, descrito na revista PLoS ONE, podería servir no futuro para crear distintos tecidos do corpo humano, incluída, segundo din os seus autores, a medula espiñal.
Os investigadores utilizaron ferramentas de análise molecular de nova xeración para examinar os xenes que participan na rexeneración da cola dunha especie de lagarto anoles (Anolis carolinensis), que, cando é atrapado por un depredador, pode perdela para logo volver crecerlle.

“Os lagartos comparten basicamente a mesma ’caixa de ferramentas’ de xenes que os humanos. Son os animais máis próximos ao home que poden rexenerar apéndices enteiros. Descubrimos que poden activar polo menos 326 xenes en rexións específicas para rexenerar a súa cola, incluídos xenes involucrados no desenvolvemento embrionario, responsables dos sinais hormonais e a cura das ferida. A rexeneración non acontece nun instante, de feito, ao lagarto lévalle máis de 60 días rexenerar unha cola funcional. Forma unha estrutura rexeneradora complexa con células que crecen en tecidos nun número de sitios distintos ao longo da cola, manifestan os investigadores.

Eles cren que esta «receita» xenética pode axudar no futuro para enjaezar os mesmos xenes en células humanas e rexenerar cartilaxe, músculos e mesmo medula espiñal, reparando defectos de nacemento e tratando enfermidades como a artrite.

FONTE: Xonal abc/ciencia

20140822083508-14086430142881.jpg

 

O efecto invernadoiro debido ao aumento do CO2 na atmosfera e o quentamento do planeta durante a segunda metade do século XX son unha realidade cientificamente incontestable. Pero dende o ano 2000, a calor acumulada na superficie terrestre parece ter desaparecido e as temperaturas medias globais permaneceron practicamente inmutables durante os primeiros anos do presente século.

Unha nova investigación, realizada por expertos a Universidade de Washington (Estados Unidos) e que se acaba de publicar na revista Science, mostra que esta ausencia de calor pódese estar sumindo nas profundidades do norte e o sur do Océano Atlántico e é parte dun ciclo natural. O quentamento baixo a superficie do océano explica por que as temperaturas medias mundiais do aire se estancaron dende 1999, a pesar dunha maior presenza de gases de efecto invernadoiro que atrapan a calor solar na superficie da Terra.

Tras un rápido quentamento no século XX, este século viu ata agora moi pouco aumento da temperatura media da superficie da Terra. Este cambio desatou máis dunha ducia de teorías da chamada interrupción do quentamento global, que van dende a contaminación do aire aos volcáns ou as manchas solares.

Os resultados mostran que unha corrente de lento movemento no Atlántico, que transporta calor entre os dous polos, se acelerou a principios deste século para afundir a calor cara a case 1.500 metros de profundidade.

Cando as observacións mostraron unha alteración no ciclo oceánico, arredor do ano 2000, a corrente comezou a afundir a calor máis profundamente no océano, para contrarrestar o quentamento inducido polo home. O ciclo iníciase cando a auga máis salgada e máis densa na parte norte da superficie do Atlántico, preto de Islandia, fai que a auga se afunda, cambiando a enorme velocidade da corrente no Océano Atlántico que fai circular a calor por todo o planeta.

Na superficie, este quentamento derrete o xeo, o que, co tempo fai que a auga superior sexa menos densa e, despois dalgunhas décadas, pon freo á circulación, o que desencadea unha fase de arrefriamento de 30 anos. Esta explicación implica que a actual desaceleración no quentamento global podería durar outra década, ou máis, e logo volverá un rápido quentamento.

FONTE: Xornal El Mundo/ciencia

20140820091304-vida-artificial-celula.jpg

Reprodución do interior dunha célula eucariótica. Cada unha é un sistema complexo que se adapta ao ámbito, mantense e transmite a súa forma de organización / YOUTUBE/HARVARD/UNIVERSITY

Comprender como funciona ata o último mecanismo da vida podería permitir descontaminar o chan e a auga, producir órganos para transplantes, sintetizar novos combustibles, rematar coas enfermidades e soñar coa inmortalidade. Os límites están na imaxinación e na ética. Pois ben, a partir do ano 2000, os intentos por comprender a vida e modificala desenvolvéronse nunha dirección nova: a de producir vida artificial no laboratorio e poder controlala por vontade dos científicos.

Un artigo publicado esta semana na revista Science mostra un importante avance neste sentido: científicos do Instituto Weizmann, (Rehovot, Israel), conseguiron facer unha reprodución artificial e en miniatura dun grupo de células e imitar o seu funcionamento. En concreto, conseguiron introducir dous xenes, secuencias de ADN, e obter proteínas.

Isto é moi importante porque as células almacenan a información que mantén a súa estrutura e dinlles como funcionar no ADN, pero necesitan que esta molécula produza proteínas para facer todas as cousas que necesitan, como crecer, recoñecer o ámbito ou producir enerxía. "Os xenes son como Leigos nos que podes mesturar e unir varios compoñentes para producir distintas cousas", explicase nun artigo de "Science News".

Se efectivamente logran que se comporten como as pezas dun Leigo, poderíase producir calquera proteína neste sistema artificial. Isto podería servir para comprender os procesos biolóxicos básicos e no futuro axudaría a sintetizar proteínas específicas para facer combustibles, medicamentos, produtos químicos ou encimas de uso industrial baixo circunstancias controladas ou interesantes.

De momento só fixeron probas con dous xenes cada vez, pero pretenden aumentar a complexidade ata reproducir redes de xenes que interaccionan uns con outros. En última instancia, en teoría poderían probar con todos os xenes dun organismo.

O seu deseño consiste nunha rede de pequenos compartimentos unidos por capilares, que son uns pequenos condutos que permiten o tránsito de nutrientes e outras substancias. En cada compartimento, os investigadores engadiron extractos de células naturais que tiñan toda a maquinaria necesaria para producir proteínas. Cando introducían os xenes, toda esa maquinaria lía a información que contiñan e producían as proteínas correspondentes.

Ademais viron que a forma e o tamaño dos compartimentos influía na produción de proteínas, tal como acontece nos seres vivos. De feito, o equipo xa está a traballar nun sistema que imite o desenvolvemento embrionario dalgúns animais, no que inflúe moito a forma, o tamaño e a distribución das células.

Sexa como sexa, aínda que estes investigadores conseguisen deseñar un compartimento que dá soporte ás funcións da célula, recorreron á maquinaria de células naturais preexistentes e a xenes extraeron destas, polo que aínda non se pode falar nin moito menos de auténticas células artificiais.

FONTE: Xornal abc/ciencia

20140819100631-14079323675919.jpg

Reconstrución das tres etapas de crecemento do Caiuajara dobruskii / MAURILIO OLIVEIRA / MUSEO NACIONAL-UFRJ

 

O achado de fósiles pertencentes a medio centenar de réptiles voadores no sur de Brasil engade ás enciclopedias unha nova especie, bautizada como Caiuajara dobruskii, que viviu durante o período Cretácico.

Un equipo da Universidade de Contestado (Brasil) descubriron os restos procedentes de 47 réptiles alados nun leito óseo de pterosaurio. O estudo, publicado na revista Plos One explica que os ósos pertencían a individuos de diferentes idades, con ás que comprendían dende os 65 centímetros ata os 2 metros, o que permitirá aos científicos analizar como maduran estes réptiles. O equipo puido determinar que se trataba dunha nova especie de pterosaurio despois da análise inicial, converténdose no caso máis meridional coñecido neste clado (grupo biolóxico).

As características distintivas desta nova especie están principalmente na súa cabeza, pois presentan unha expansión ósea en forma de crista que sobresae da grande abertura do cranio entre os ollos, ademais de posuír depresións redondeadas na superficie exterior da mandíbula.

En canto á evolución cara á madureza, exemplares novos e adultos variaron principalmente no tamaño e no ángulo da crista ósea na parte superior da cabeza, que parecía ser pequena e inclinada para os mozos e grande e empinada nos adultos.

Segundo os autores, a análise dos ósos achados suxire que tratábase dunha especie de carácter social, que vivía en colonias e puido ser capaz de voar a unha idade moi temperá.

FONTE: Xornal El Mundo/Ciencia

MÚSICA CON CONTIDO AMBIENTAL II

Publicado: 24/08/2014 08:43 por vgomez en OUTRAS COUSAS

 

Seguimos co percorrido por esa ducia de cancións  en cuxas letras está presente o medio ambiente. Hoxe tócalle a un tema do ano 1989 “Entre salitre e suor” do grupo donostiarra Duncan Dhu. Nel denunciase a caza de baleas que levou á desaparición destes cetáceos da costa do Cantábrico.

FONTE: Revista Consumer

20140823094339-20140801101138-20130722140046-exames-setembro-2014.jpg

 

Houbo algunha modificación no calenario das probas extraordinarias de setembro, polo que debedes revisar as vosas datas, premendo:

- EXAMES POLA MAÑÁ

- EXAMES POLA TARDE

No referente a Ciencias da Natureza, mantéñense as mesmas datas:

- Alumando de 2º con CCNN pendentes de 1º: martes, día 2, ás 9 horas no salón de actos.

- Alumnado de 2º con CCNN suspensas: mércores, día 3,ás 12:30 horas no salón de actos.

-Alumnado de 1º con CCNN suspensas: mércores, día 3, ás 12:30 horas no salón de actos.

FONTE: IESA Sangriña

PARO E DESEMPREGO

Publicado: 23/08/2014 09:24 por vgomez en FRASES
20140820182213-paro-vuelve-subir1.jpg

Cola na oficina de emprego / Imaxe:economiaplana.com

 

Hoxe, o tema de reflexión é sobre algo que por desgraza aféctanos a todos, directamente ou indirectamente (familia, amigos…). Falo do PARO E O DESEMPREGO.

A primeira das frase é da narradora e poeta uruguaia Cristina Peri Rossi (Montevideo, 1941): “Na sociedade actual estar no paro é como estar enfermo, síntoma dalgunha escura falta: impotencia, debilidade, mala sorte, ineficacia. Se non podo comprar, non existo".

A segunda corresponde ao que fora  presidente dos Estados Unidos entre 1981 e 1989, Ronald Wilson Reagan (1911-2004): “Recesión é cando o teu veciño queda sen emprego; depresión é cando o perdes ti”.

A terceira é do escritor e articulista Juan Cueto Alas (Oviedo, 1942): "Cando o fracaso se mide polo paro, é lóxico que o triunfo se anuncie pola dilapidación".

Para rematar, unha frase a aplicar, se se pode. É do historiador, crítico social e ensaista británico Thomas Carlyle (1795-1881): “Benaventurado aquel que atopu traballo; que non pida máis”.

VOLTA CICLISTA A ESPAÑA 2014

Publicado: 22/08/2014 07:51 por vgomez en OUTRAS COUSAS

 

Spot da Volta Ciclista a España 2014, coa bailadora flamenca Sara Baras.

 

Maña, sábado 23, comeza a Volta a España 2014, ata o domingo 14 de setembro. O seu punto de partida será Xerez da Fronteira (Cádiz)  e contará con 21 etapas, cun percorrido total de ao redor de 3.239,9 quilómetros, que a levará á nosa Comunidade, a Santiago de Compostela, onde rematará.

Cun final galego (“O final do camino”), contará en total con 4 etapas na nosa Comunidade, a saber:

Etapa 17: Ortigueira - A Coruña

Etapa 18: A Estrada – Monte Castrove. Meis

Etapa 19: Salvaterra do Miño- Cangas do Morrazo

Etapa 20: San Estevo de Ribas do Sil / Porto dos Ancares

Epata 21: Santiago de Compostela – Santiago de Compostela

 

Se queres coñecer o percorrido de tódalas etapas preme AQUÍ.

Para estar ao día na 69ª edición desta proba ciclista, no refrente a clasificacións, historia…só te que premer AQUÍ.

ESPAÑA DENDE O ESPAZO

Publicado: 22/08/2014 07:51 por vgomez en FOTOS
20140819163604-espana.jpeg.bmp

 

12 de xuño. “Portugal, España e Marrocos, nunha tarde maiormente soleada"

Incrible imaxe que o astronauta Reid Wisema da ISS (Estación Espacial Internacional) manda dende o espazo.

FONTE: Xornal abc/ciencia

PLASMA NO TEU MICROONDAS

Publicado: 20/08/2014 07:33 por vgomez en EXPERIMENTOS CASEIROS
20140818160736-cerilla-cerilla-6714.jpg

 

Seguramente escoitarías falar do estado da materia de PLASMA . Pero como o podenos ver? Propóñoche un pequeno experimento caseiro, iso si no caso de ser menor debe facerse baixo a supervisión dun adulto.

Se metes un misto acendido no microondas suxeito con algún alimento para que se manteña en posición vertical, e sobes a potencia ao máximo, xerarás plasma como o que hai no interior da pantalla do televisor ou o que abunda no universo. Os globos de luz de cor azul que emanan da chama son o cuarto estado de agregación da materia, xa que iste componse de átomos ionizados que perderon os seus electróns.

FONTE: Revista Muy Interesante

MÚSICA CON CONTIDO AMBIENTAL I

Publicado: 19/08/2014 08:06 por vgomez en OUTRAS COUSAS

 

Inicio este apartado que pretense facer un percorrido por unha ducia de cancións, de toódolos tempos, en cuxas letras está presente o medio ambiente. De seguro que non son as máis coñecidas, pero si amosan compromiso e denuncia, facendo a súa aportación á defensa deste planeta tan acosado ambientalmente.

Comezamos pola canción do 2006 “Ready to Fall” (Preparados para caer), de Rise Against, unha banda estadounidense de hardcore punk. Nela denunciase a destrución do planeta, pero ao final do tema, o seu cantante, Tim McIlrath, dá unha mensaxe de esperanza: "Cada acción ten unha reacción. Nós temos un planeta e unha oportunidade".

Aquí tedes a súa letra en galego:

Agárrate reduce a velocidade

outra vez no cume

agora

e dinme todo

Coñézoo

tería sido para o que sempre parece

Pero aquí agora espero

convencelo que non son un fantasma ou un forasteiro

Pero máis preto do que ti pensas

Ela soamente continúa

ela quéreo e este fai a súa vida

por favor non morras sobre min

O costume de ter ás tómame

Teño os ollos pechados

Entón dou un paso

Pero non mires abaixo

Dou un paso

Estou de pé sobre un tellado apunto de caer

Pensan que estou no bordo agora, pero eu poderia

equivocarme

Estou de pé sobre un tellado apunto de caer

Movemento perpetuo o foco de costume de imaxe

Un aspecto borroso é todo o que vin

Pero aqui neste momento, é como estar no ollo da tormenta

Isto todo vino claro

Atopei un ombreiro onde inclinarme

Unha razón infalible de vivir absolutamente só

Fixen unha última mirada das alturas

ás que unha vez me gustaron

E logo corrín como o inferno

O costume de ter ás tómame

Teño os ollos pechados

Entón dou un paso

Pero non mires abaixo

Dou un paso

Estou de pé sobre un tellado apunto de caer

Pensan que estou no bordo agora, pero eu poderia

equivocarme

Estou de pé sobre un tellado apunto de caer

Conto as veces

ás que te é coñecido (coñézoo)

Agora a miña confesión afógase devagar (coñézoo)

Se hai un tempo estas paredes poderían protexerme (coñézoo)

Entón deixei aquel tempo para ter agora a razón

Estou de pé sobre un tellado apunto de caer

Pensan que estou no bordo agora, pero eu podria

equivocarme

Estou de pé sobre un tellado apunto de caer (x5)


FONTE: Revista Consumer e musica.com