Blogia

vgomez

ENCRUCILLADO CXCII

VERTICAIS: 1. Elemento químico metálico de transición, de cor gris clara, moi duro e denso, que ten o punto de fusión máis alto dos metais, sendo o seu símbolo W 3. Molusco heterodonte da orde dos venéridos, con dúas valvas iguais en forma e tamaño e cos lados desiguais entre si, de cor marrón tirando a encarnada, que habita nas costas abertas de area lamacenta e de nome científico Acanthocardia tuberculata 4. Doce para a sobremesa que se fai con ovos, leite ou auga e fariña todo mesturado formando un amoado que se frite nunha filloeira, e ao que se lle pode engadir logo azucre, mel etc. 6. Figura emblemática do entroido de Maceda (Ourense) 9. Paxaro pequeno da familia dos aláudidos do que existen distintas especies, de cor castaña escura e co papo, peito e ventre brancos, que se alimenta de grans e insectos, adoita facer o niño no chan e emite o seu canto melodioso mentres voa.

HORIZINTAIS: 2. Actividade que serve como entretemento e diversión 5. Con 31. 494 km² de superficie, 636 km de longo, 80 km de ancho e 1.680 m de profundidade (recoñecidos ata o momento), é o maior dos lagos de auga doce de Asia e o máis profundo do mundo 7. Recipiente de barro ou doutro material, cunha fenda pequena e estreita, no que se garda o diñeiro para aforrar 8. Hábito de comer as uñas das mans 10. Corda grosa e forte de esparto ou coiro.

TAL DÍA COMO HOXE: 7 DE FEBREIRO...

1518 En Valladolid, Carlos I, rei de España, xura as leis de Castela ante as Cortes de Castela.

1876 En EE. UU., Alexander Graham Bell patenta a invención do teléfono, cuxa idea tomara do italiano Antonio Meucci.

1962 Entra en vigor o embargo estadounidense contra Cuba.

1966 O ministro de Información e Turismo español, Manuel Fraga, báñase supostamente na praia de Pombais (Almería), ante o temor popular á radioactividade dunha bomba H estadounidense perdida no mar tras un accidente áereo. Anos despois descubriríase que a praia onde se bañou Manuel Fraga non era a de Palomares.

2005 O sumergible Kaiko, dirixido por un grupo de científicos xaponeses, atopa mostras de vida na Fosa das Marianas, a zona máis profunda do planeta Terra.

2006 Un equipo de científicos alemáns logra un rexistro histórico ao tradear o xeo da Antártida ata alcanzar os 2774 m de profundidade.

FONTE: hoyenlahistoria.com      Imaxes: lavanguardia.com e seikowatches.com

HUMOR REAL: ISTO XA NON É O MESMO!

Coma sempre, o xenial Davila (Luis Davila, Bueu-Pontevedra, 1972), saca punta a actualidade na súa viñeta diaria no Faro de Vigo, neste caso climaticamente, alterando os costumes da nosa terra.

Xa chega de choiva!

ESTES SON OS ANIMAIS EN PERIGO DE EXTINCIÓN EN 2026 (XII)

No planeta existen máis de 7,7 millóns de especies de animais e máis do 20% está en perigo de extinción. Algúns dos animais máis estraños do noso planeta camiñan na corda frouxa da extinción. O fotógrafo Tim Flach pasou máis de dous anos inmortalizando en fotografías algúns deles, os máis emblemáticos, curiosos e rechamantes.

Seguimos coa lista. Onte falamos dChimpancé común. Hoxe tócalle o turno ao...

12. Tamarino multicolor

Estado:  en perigo crítico.

 O tamarino multicolor (Saguinus bicolor) evolucionou nunha pequena área no nordés da selva amazónica. O seu hábitat xunto ao río proporcionaba todas as presas e vexetación que necesitaban, pero a fins do século XVII produciuse un asentamento humano. Este asentamento agora converteuse no porto de Manaus, unha capital rexional con máis de dous millóns de residentes. Gran parte do fogar de tamarino foi pavimentado, e aínda que se pode atopar nalgunhas áreas protexidas, o tamarino de mans vermellas, especie invasora, está a "roubarlle" a maior parte dos alimentos e o pouco hábitat que queda.

A diferenza dalgunhas especies de monos, o tamarino de varias cores non puido adaptarse á vida urbana, e con frecuencia é asasinado por cans, automóbiles e liñas eléctricas cando cruza a cidade entre fragmentos de bosque illados. A presión económica continúa empuxando a Manaus a crecer, facendo que a extinción deste primate tan intrigante sexa unha posibilidade cada vez máis real.

Continuará…

FONTE: Héctor Rodríguez/nationalgeographic.com.es

SABÍAS QUE... Todo o que debes saber sobre a próxima misión á Lúa de Artemis II: tripulación, fases e obxectivos

A Lúa é unha cápsula do tempo de 4.500 millóns de anos conservada grazas á contorna inhóspito do espazo. Este satélite natural foi testemuña de miles de millóns de anos de actividade solar e de grandes colisións que permitiron a formación da Terra, o Sol e o resto dos planetas.

A expedición Artemis II, no seu primeiro voo na nave espacial Orión, enviará astronautas a explorar este corpo celeste e sentará as bases para as primeiras misións tripuladas a Marte, segundo explican desde a NASA.

Así mesmo, a viaxe demostrará as capacidades do Sistema de Lanzamento Espacial (SLS) e os sistemas de soporte críticos da nave para manter á tripulación en incursións espaciais de longo percorrido.

Datas e tripulación

Os astronautas da NASA Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch e o astronauta da Axencia Espacial Canadense (CSA) Jeremy Hansen estarán a bordo para poñer a proba os sistemas de soporte vital da nave espacial Orión. A súa misión terá unha duración aproximada de 10 días e dará comezo en abril de 2026, segundo confirma a organización estadounidense.

Despegue e posta en órbita

A tripulación despegará desde o Centro Espacial Kennedy en Florida (EEUU) e efectuará diferentes manobras para posicionarse en órbita coa Terra. O lanzamento inicial será similar ao da Artemis I (voo sen astronautas) no que o SLS elevará a Orión cara ao espazo despois de refugar os propulsores, os paneis do módulo de servizo e o sistema de cancelación de lanzamento.

Tras iso, orbitarán á Terra dúas veces para garantir que os sistemas funcionen e coller a velocidade e altitude suficientes para impulsarse cara á Lúa. A primeira órbita durará 90 minutos mentres que a segunda, ao ser máis ampla, levará ao redor de 23,5 horas.

Despois de entrar na órbita alta da Terra, Orión separarase da última parte do foguete, denominada Etapa Interina de Propulsión Crioxénica (ICPS), e realizará unha serie de operacións de proximidade e manexo manual durante un máximo de dúas horas. Os astronautas quitaranse o traxe para o lanzamento e pasarán o resto da misión no espazo vestidos de civil ata o seu reentrada na atmosfera terrestre.

Finalmente, Orión efectuará unha manobra de propulsión para situarse en traxectoria cara á Lúa. O aceso de motores enviaralles nunha viaxe de ida de catro días ao redor da parte posterior do satélite.

Viaxe de regreso á Terra

A tripulación de Artemis II viaxará preto de 7.400 quilómetros máis aló ao lado afastado do satélite. Desde ese punto de vista, poderán ver a Terra e a Lúa nas xanelas da Orión, coa segunda en primeiro plano e a primeira a máis de 400 mil quilómetros, no fondo. A viaxe de regreso durará catro días e para non consumir combustible ao seu regreso, a nave aproveitará a gravidade da Terra.

Investigacións no espazo

A misión Artemis II da NASA ofrecerá a oportunidade de explorar como as viaxes espaciais afectan o soño, ao estrés, a cognición e ao sistema inmunitario dos astronautas. Ademais, será a primeira tripulación que participe no estudo de protocolos estándar para voos espaciais.

Doutra banda, aproveitarán a súa posición no espazo para explorar a Lúa desde preto. Os membros desta tripulación serán os primeiros seres humanos en ver a superficie lunar de preto desde 1972. Por iso, documentarán as súas observacións mediante fotografías e gravacións de audio para informar os científicos acerca deste satélite e compartir as súas experiencias.

Tras esta misión, a Orión despegará coa tripulación da Artemis III para aterrar na Lúa e volver camiñar sobre a súa superficie.

FONTE: gciencia.com    Imaxes: Fereepik e NASA

China descobre un 'mundo perdido' de hai 512 millóns: máis de 153 especies do pasado remoto, a maioría nunca antes vistas

No sur de China, unha canteira converteuse nun portal directo a un pasado que parece sacado doutra realidade. Alí, investigadores desenterraron fósiles que datan de hai uns 512 millóns de anos, pertencentes a 153 especies repartidas en 16 grupos distintos.

O máis sorprendente: polo menos o 59 % destes animais eran completamente descoñecidos ata o de agora, sen rexistro previo en ningún catálogo científico. Unha colección así non só é rara, é practicamente única para este período do Cámbrico temperán, unha era clave na historia da vida pola chamada “explosión da vida” que ampliou a complexidade biolóxica do planeta, que posteriormente, desencadearía nos coñecidos dinosauros.

O estudo, publicado na revista Nature e liderado por Maoyan Zhu, da Academia Chinesa de Ciencias en Nanjing, ofrece unha visión máis completa dos ecosistemas mariños daquel entón. O que fai especial a esta canteira non é só a idade dos fósiles, senón a cantidade e a conservación dos exemplares, que permiten ver un ecosistema case completo en lugar de fragmentos dispersos. Estes achados revelan como os animais se distribuían, como interactuaban e como funcionaba a contorna mariña fai máis de medio billón de anos.


Entre os fósiles inclúense artrópodos primitivos que mostran unha complexidade sorprendente, con estruturas especializadas para moverse e alimentarse, que anticipan os sistemas nerviosos e a segmentación dos artrópodos modernos, como arañas, cangrexos ou cascudas. Ademais, o estudo destaca que algunhas contornas, como as augas profundas, resistiron mellor os eventos de extinción da época, funcionando como auténticos arquivos naturais do pasado.

Outro detalle fascinante é a comparación con certos fósiles achados en Canadá. As similitudes suxiren que estas especies puideron dispersarse a grandes distancias a través dos océanos, o que ofrece novas perspectivas sobre a organización e distribución da vida no Cámbrico temperán. O certo é que esta canteira chinesa non só engade fósiles aos rexistros científicos, senón que transforma a nosa comprensión dos comezos da vida complexa.

A diversidade, a abundancia e a conservación destes organismos mostran que aquel período non foi un arranque simple, senón un armazón de grupos especializados, ecosistemas dinámicos e conexións oceánicas que a ciencia apenas comezaba a albiscar.

FONTE: Alberto González/vandal.elespanol.com

TAL DÍA COMO HOXE: 6 DE FEBREIRO...

1833 En Estados Unidos, o inventor Samuel Morse presenta en público o telégrafo eléctrico.

1922 En Roma, Pío XI é elixido papa.

1933 Na aldea de Oimiakón (no medio de Siberia, 470 km ao norte do mar de Ojotsk) a temperatura chega ata -67.7 °C (-89.9 °F); é o récord mundial de frío nunha localidade poboada desde que se rexistran temperaturas ata a actualidade. A temperatura máis baixa do planeta (-89,2 °C) rexistrouse na Base Vostok (Antártida).

1939 Os principais dirixentes republicanos españois, entre os cales se atopaban Manuel Azaña e Juan Negrín, refúxianse en Francia.

1952 En Reino Unido, Isabel II convértese en raíña ao morrer o seu pai Jorge VI.

1995 Arantxa Sánchez Vicario convértese na primeira española que encabeza a lista das mellores tenistas do mundo (ATP).

FONTE: hoyenlahistoria.com      Imaxes:radio.perfil.com e historia.com

HUMOR REAL: DILUVIO?

Coma sempre, o xenial Davila (Luis Davila, Bueu-Pontevedra, 1972), saca punta a actualidade na súa viñeta diaria no Faro de Vigo, neste caso climaticamente, co tren de borrascas que están chegando a Galicia e as súas consecuencias.

Se antes saíase en procesión para pedir chuvia, agora teremos que saír para que pare de chover!