Unha sonda da NASA descobre un novo cráter na Lúa tan grande como o Coliseo romano
Imaxe ampliada do novo cráter descuberto na Lúa / NASA
Científicos descubriron un cráter na Lúa que é máis grande que o Coliseo Romano e que é o resultado dun potente impacto ocorrido hai dous anos que pasara inadvertido.
O buraco, duns 222 metros (728 pés) de ancho e de ata 43 metros (141 pés) de profundidade, é o maior cráter de impacto coñecido do sistema solar escavado en tempos recentes.
Os investigadores indicaron que se estima que un evento de tal magnitude ocorre só unha vez cada 132 anos, o que o converte nunha mina de información mentres a NASA prepárase para construír unha base para astronautas na Lúa.
"Este evento constitúe unha observación estatisticamente rara, na práctica, dunha vez na vida", escribiron os científicos nun dos dous estudos sobre o tema que se publicaron recentemente na revista Science Advances.
O Orbitador de Recoñecemento Lunar da NASA detectou o cráter na cara visible da Lúa en maio de 2024, pouco despois de que se formase polo impacto dun fragmento entrante dun asteroide ou cometa. O golpe na Lúa non foi detectado en tempo real por parte de telescopios na Terra e no espazo.
As imaxes de gran angular do ORL non se identificaron entre o alude de datos ata agosto de 2025. A nave espacial recompilou imaxes máis detalladas o ano pasado, seguidas da confirmación do achado a comezos deste ano.
O cráter, nomeado en honra do falecido Thomas McGetchin, exdirector do Instituto Lunar e Planetario de Houston, é tres veces máis grande que o anterior posuidor da marca, achado polo ORL hai unha década. Marcada por cráteres desde tempos antigos, a Lúa alberga algúns dos maiores cráteres de impacto do sistema solar, incluído un que se estende por máis de 2.400 quilómetros (1.500 millas).
Este impacto máis recente removeu a superficie lunar ao longo de máis de 100 quilómetros (66 millas). Segundo Mark Robinson, científico en xefe das cámaras do ORL, que traballa en Intuitive Machines, o po e o chan rochoso foron expulsados cun ángulo maior do esperado. Robinson foi o autor principal dun dos estudos.
Un estudo separado identificou unha "mancha fría" de 7 quilómetros de ancho (4 millas) ao redor do novo cráter, que corresponde a un afloxamiento da capa superior do chan lunar. O coautor David Paige, da Universidade de California en Los Ángeles, compárao coa xardinería.
"Agora estamos a pensar nos impactos como unha forma de remover os sedimentos e poñer arriba cousas que normalmente están debaixo da superficie", dixo Paige nun comunicado.
Os numerosos descubrimentos de cráteres do ORL desde o seu lanzamento en 2009 mostran que a capa superior do chan lunar está a ser volteada por material expulsado cada 80.000 anos, máis rápido do que se pensaba, de acordo con Robinson.
Contrario á crenza popular de que as pegadas lunares dos astronautas do Apolo durarán para sempre, "definitivamente desaparecerían fai moito para entón", comentou Robinson nun correo electrónico.
O seguinte paso é calcular o risco de que o material expulsado do cráter golpee a base lunar que a NASA planea, engadiu. "Esa información axudará aos enxeñeiros para reforzar as estruturas para que non haxa que preocuparse por danos, ou quizá preocuparse menos".
FONTE: elmundo.es/ciencia
