HUMOR REAL: DEFENSA

O xenial Gogue (José Ángel Rodríguez López, O Grove-1953) saca punta, na viñeta do Faro de Vigo de hoxe, ao partido da final do Mundial 2026, relativo ao gran partido e á "defensa" de España.

A auga do mar pronto poderase beber grazas a este material: inventouno China e ten un custo enerxético baixísimo

Foses ou non á praia para mergullarte na auga, saberás que a auga mariña (a que se atopa nos océanos e mares, recubrindo o 71% da superficie da Terra), contén sales disoltos, por iso sabe salgada ao padal (non como a auga doce que bebemos para hidratarnos). Estímase que a súa salinidade é de aproximadamente 35 gramos de sal por litro, o que equivale a unha salinidade do 3,5%, aínda que esta cifra pode variar dependendo da zona debido á evaporación e o fluxo da auga doce proveniente dos ríos e o desxeo dos glaciares.

A auga mariña está composta de diversos sales, como o cloruro de sodio (o sal común), o sulfato de magnesio e o sulfato de calcio. Se algunha vez preguntácheste por que é salgada, a resposta é sinxela: a través da auga de choiva, os ríos e os arroios, levando o sal desde a terra ata o mar. Ademais, ten máis importancia da que a xente pensa, xa que non só é o medio no que vive multitude de especies (fonte de alimento, vía de transporte e enerxía), senón que tamén actúa como regulador do clima.

Poder utilizar a auga mariña para consumo humano sería de gran axuda nas rexións que sofren de secas ou para reducir a presión sobre os acuíferos, permitindo aos pozos e reservas de auga doce subterráneas ‘descansar’. O problema é que non se pode beber directamente auga do mar, xa que en lugar de hidratar, deshidrata a gran velocidade. 

Cando se bebe auga de mar, a concentración de sal no sangue e os fluídos que rodean as túas células sobe drasticamente. Como o corpo humano é unha máquina marabillosa, para intentar equilibrar as cousas, aplica o proceso de ósmosis: a auga desprázase desde onde hai menos concentración de sal cara a onde hai máis. Isto provoca que a auga das células saia para diluír o sal que acaba de entrar ao corpo, facendo que as células se encollan e se deshidraten.

Os riles son os órganos que se encargan de desfacerse do exceso de sal a través da urina, pero teñen un límite biolóxico: a máxima concentración de sal que pode albergar a urina é dun 2%. Entón, se se bebe un litro de auga de mar (3,5% de sal), e a urina só pode concentrar un 2%, os riles necesitan fabricar 1,75 litros de urina. Por tanto, por tomar un só vaso de auga de mar, o corpo debe gastar case dous vasos da súa propia auga, pediendo así moito máis líquido do que se inxeriu.

O ser humano só pode beber auga de mar se previamente a desaliniza. O proceso de ósmosis inversa, segundo os expertos, consome entre 2,5 e 4 kWh por cada metro cúbico (1.000 litros) de auga producida, o que equivale a 0,003 kWh por litro). Se é auga salobre (menos salina), o consumo redúcese a 1,5 kWh por metro cúbico ou menos. Aínda que as tecnoloxías modernas lograron reducir aínda máis o consumo eléctrico, o ideal é que o consumo fose 0.

China desenvolveu un novo tipo de material fototérmico que logrou manter a estabilidade durante un ano con cero custos de enerxía, e un prototipo xa foi posto a proba ao aire libre. Integraron nanopartículas nun material de evaporación fototérmica tridimensional, aumentando significativamente a eficiencia da conversión de enerxía solar para impulsar a desalinización.

O dispositivo alcanzou unha taxa de absorción solar de ata o 90,2%, á vez que reduciu a enerxía necesaria para evaporar o mesmo volume de auga de mar nun 45,7%. Nun pequeno campo de probas, o dispositivo axudou a irrigar 5 metros cadrados de terra de cultivo durante un ciclo de crecemento completo usando unicamente luz solar natural sen necesidade de infraestrutura de rede eléctrica externa.

O equipo tras o desenvolvemento observou que o custo de produción da auga sería inferior á da auga embotellada.

FONTE: Jesús Quesada/nationalgeographic.com.es

CANTO SABES DE GUINEA ECUATORIAL? XII

Continúo coa serie adicada a Guinea Ecuatorial, un dos países máis misteriosos do mundo, máis pequenos de África e onde o español é lingua oficial.

A contestación correcta á pregunta de onte é 12 de outubro de 1968. Guinea Ecuatorial era un territorio español coñecido como «Guinea Española» que en 1959 converteuse por decreto en 2 provincias españolas (Fernando Poo e Río Muni) ata que obtivo a súa independencia respecto a España o 12 de outubro de 1968, e mantén o idioma español como lingua oficial; posteriormente agregouse o francés como oficial, e a partir de 2010, o portugués, sendo actualmente o único país africano onde o español é lingua oficial sen considerar o caso do Sahara Occidental.

E imos coa pregunta de hoxe

12. Cale é a forma de goberno de Guinea Ecuatorial?

- Ditadura

- República

- Monarquía

FONTE: es.wikipedia.org         Imaxes: laaventuradelahistoria.es e es.wikipedia.org

TAL DÍA COMO HOXE: 21 DE XULLO...

356 a.C. en Éfeso (Grecia) un home, Eróstrato, incendia o Templo de Artemisa, unha das Sete marabillas do mundo antigo.

1454 Enrique IV é proclamado rei de Castela tras a morte do seu pai, Juan II, en Valladolid.

1961 O astronauta estadounidense Virgil Grissom repite o voo efectuado o 5 de maio deste ano por Alan Bartlett Shepard, a bordo da cápsula Liberty Bell.

1966 A cápsula espacial estadounidense Gemini 10 volve á Terra, despois de 3 días de voo.

1969 Francisco Franco presenta ante o Consello do Reino a designación de Juan Carlos I como sucesor ao trono.

1990 Histórica presentación do músico inglés Roger Waters en Berlín, celebrando a reunificación de Alemaña. Case 300.000 persoas presencian o espectáculo de rock "The Wall", representado no lugar que ocupaba o Muro de Berlín.

2007 O Burj Khalifa supera o edificio máis alto do mundo, o Taipei 101.

FONTE: hoyenlahistoria.com    Imaxes: es.wikipedia.org, rtve.es e mariskalrock.com

TAL DÍA COMO HOXE: 20 DE XULLO...

1807 No porto de Nova York (Estados Unidos), o enxeñeiro Robert Fulton realiza a primeira proba do seu barco de vapor.

1900 O conde Ferdinand von Zeppelin realiza o primeiro voo a bordo do globo do seu mesmo nome.

1909 En España, o inventor e construtor Ricardo Causarás Casaña patenta o primeiro avión de forma triangular de á delta ríxido do mundo.

1923 Na cidade de Parral, no estado de Chihuahua (México) morre asasinado a tiros o xeneral Pancho Villa.

1944 En Alemaña, o coronel Claus von Stauffenberg e un grupo de oficiais da Wehrmacht intentan asasinar a Adolf Hitler e dar un golpe de estado no Atentado do 20 de xullo, pero fracasan.

1969 O módulo lunar Eagle, da misión espacial Apolo 11, pouase na Lúa ás 20.17:40 (hora internacional UTC). Cinco horas e media máis tarde, Neil Armstrong e Edwin E. Aldrin serían os primeiros homes en pisar a superficie lunar.

1970 En España, o Curso de Orientación Universitaria (COU) substitúe experimentalmente ao PREU.

1976  A nave Viking 1 (Estados Unidos) realiza a primeira aterraxe en Marte.

1978 En España, os novos billetes de 5000 pesetas empezan a ser moeda de curso legal.

1981 En España, o Boletín oficial del Estado (BOE) publica a lei do divorcio.

2004 En Europa, o político español Josep Borrell é elixido presidente do Parlamento europeo.

2026 España gaña o Mundial fronte a Arxentina (1-0) con gol de Ferran Torres, no minuto 117.

FONTE: hoyenlahistoria.com            Imaxes: es.wikipedia.org

HUMOR REAL: MUNDIAL 2026

Viñeta do 20 de xullo do xornal El Progreso de Lugo.

E FOI... SI!

 

Espellos espaciais para iluminar a Terra pola noite: así é o polémico proxecto para ter luz 24 horas

Espellos que reflicten a luz do Sol na Tierra / Reflect Orbital

As enerxías renovables están en pleno crecemento, xa que todos os países están a apostar por elas en detrimento de os combustibles fósiis. Prados cheos de placas fotovoltaicas e de aeroxeradores son a proba de que este xeito de producir enerxía colocouse como prioridade fronte ás habituais ata fai tan só uns anos.

Por iso, unha empresa estadounidense, Reflect Orbital, quixo ir máis aló e expor un proxecto canto menos polémico: enviar satélites ao espazo dotados de espellos para que a luz solar poida reflecir neles e poder iluminar zonas da Terra durante a noite. Deste xeito, as plantas solares non deixarían de producir enerxía nin sequera durante as horas de escuridade.

O ambicioso propósito desta startup con sede en Santa Mónica (California) é asegurar un fluxo constante de enerxía luminosa para as grandes plantas solares, de modo que poidan seguir xerando electricidade mesmo durante a noite, superando así unha das maiores limitacións da enerxía solar tradicional.

De momento, Reflect Orbital recadou 20 millóns de dólares nunha rolda de financiamento para acelerar o desenvolvemento da súa constelación de satélites que proporcionará enerxía solar a demanda. Ademais, a compañía foi seleccionada por AFWERX (do Departamento da Forza Aérea de EE.UU.) para un contrato SBIR-Fase II por 1,25 millóns de dólares orientado ao desenvolvemento desta tecnoloxía de reflexo de luz desde o espazo.

O primeiro satélite de Reflect tiña previsto o seu lanzamento na primavera pasada, dando inicio ao seu programa piloto de iluminación denominado «World Tour», que se despregará en dez localizacións emblemáticas do planeta. Tras esta fase inicial, a compañía planea ampliar os seus servizos para ofrecer solucións de iluminación destinadas a operacións en zonas remotas, defensa, infraestrutura civil e xeración enerxética.

Actualmente, Reflect atópase en proceso activo de captación de clientes, despois de recibir máis de 260.000 solicitudes de luz solar reflectida por satélite procedentes de 157 países durante o pasado outono.

Tras realizar probas exitosas con globos aerostáticos, agora a empresa quere lanzarse directamente ao espazo para comezar a ofertar o seu produto: «Queremos que sexa o máis doado posible: entras nunha web, disnos as túas coordenadas GPS e enviámosche algo de luz solar despois do anoitecer», explica o seu director, Ben Nowack.

A súa idea é comezar enviando satélites que só pesarían 16 quilogramos cada un e estarían equipados con espellos de mylar 18x18 metros para despois facelo con outros de 54x54 metros. Nos seus plans está que a flota estea dotada de ata 4.000 satélites que orbitarán a uns 625 quilómetros de altura.

Diversos expertos manifestaron profundas reservas sobre a viabilidade técnica do proxecto. O profesor Michael Brown, da Universidade Monash, sinalou a CBC que para recrear unha luz similar á do Sol do mediodía «sería necesario un espello que, visto desde a Terra, tivese o mesmo tamaño aparente que o Sol no ceo».

Así mesmo, os astrónomos móstranse radicalmente en contra desta proposta, xa que supoñería iluminar os ceos e, por tanto, dificultar o seu traballo de observación. De feito, estes científicos xa teñen unha pugna por reducir a contaminación lumínica proveniente de cidades ou fábricas, polo que non se mostran conformes con esta idea.

Segundo varios astrónomos consultados por Live Science e The Guardian, os reflexos dos espellos poderían brillar tanto como a Lúa en certas condicións, distorsionando imaxes científicas e obstaculizando a investigación do universo. Igualmente, isto podería afectar ao medio natural, xa que tanto a fauna como os ecosistemas tamén verían alterado os seus ciclos.

A pesar de que a idea busca ampliar as horas de luz solar dispoñible, os críticos sinalan que o custo enerxético e económico de lanzar e manter unha constelación de satélites podería superar os beneficios obtidos.

Ademais, a enerxía reflectida dispersaríase na atmosfera, reducindo a súa eficacia para a xeración eléctrica. Algúns enxeñeiros afirman que investir en baterías ou sistemas de almacenamento terrestre sería máis eficiente e sostible.

FONTE: Rodrigo Díez Manceñido/eldebate.com