No planeta existen máis de 7,7 millóns de especies de animais e máis do 20% está en perigo de extinción. Algúns dos animais máis estraños do noso planeta camiñan na corda frouxa da extinción. O fotógrafo Tim Flach pasou máis de dous anos inmortalizando en fotografías algúns deles, os máis emblemáticos, curiosos e rechamantes.
Na década de 1980, o goberno chinés lanzou unha das campañas de conservación máis grandes e caras da historia para salvar ao panda xigante. Prohibiuse a caza furtiva, protexéronse os bosques e logrouse o recoñecemento internacional da difícil situación do panda. O esforzo eventualmente levou a un aumento na poboación silvestre do panda xigante, e en 2026, a especie foi finalmente clasificada como vulnerable. Moitos grupos mostráronse xubilosos e viron a reclasificación como un triunfo do traballo duro e a acción do goberno; con todo, a outros preocupáballes que esta nova clasificación resultase enganosa, e puidese diminuír o financiamento e investigación. De feito, o futuro do panda xigante segue sendo precario: a día de hoxe só hai dous mil individuos vivindo na natureza, dispersos en varias poboacións illadas. Ademais, a súa fonte de alimento, o bambú, é moi sensible á temperatura, e os bosques de bambú de China pronto serán cumpridamente danados polo cambio climático.
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza (UICN) é a organización internacional dedicada á preservación dos recursos naturais. En 1964 estableceu a Lista Vermella de Especies Ameazadas, que están clasificadas en nove categorías, e actualízase segundo a evolución de cada poboación: Extinto, Extinto en Estado Silvestre, En perigo crítico, En perigo, Vulnerable, Case Ameazado, Preocupación menor, Datos insuficientes e Non avaliado.
Comezamos coa lista!
1. Axolote
Estado: En perigo crítico
No axolotl, os aztecas viron unha manifestación do deus Xolotl, quen levou ás almas ao inframundo xunto co sol poñente. Os aztecas veneraban a carne do axolote (como se lle pode nomear) e atrapaban ás criaturas da enorme rede de canles e lagos que sostiñan as súas comunidades no centro de México. Hoxe, só queda unha fracción deste sistema acuático, e está a ser contaminado polos fertilizantes, pesticidas, feces e lixo da Cidade de México.
Os axolotes, do mesmo xeito que os seus curmáns europeos, os proteos, son neoténicos, o que significa que alcanzan a madurez sexual lucindo como larvas; conservando as súas garlas e cola. Isto provoca que non se desenvolvan fisicamente, pero rexenéranse. O axolote, como tamén se lle coñece, fan medrar as extremidades, os ósos e os órganos que lles foron danados ou cortados. Son mil veces máis resistentes ao cancro que os mamíferos. Se sobreviven ás ameazas modernas o tempo suficiente para que comprendamos as súas células inmunitarias, poderiamos realizar avances tremendos en numerosas terapias médicas.
Continuará…
FONTE: Héctor Rodríguez/nationalgeographic.com.es
