OS RECUNCHOS MÁIS FERMOSOS DE EUROPA VI
Continúo coa aventura dende a casa, consistente nun paseo polos lugares máis insólitos e marabillosos de Europa, xa que pola pandemia vémonos limitados e non podemos viaxar para velos in situ.
Hoxe imos ao país veciño, a...
6. Praia Dona Ana, Lagos (Portugal)
A Praia de Dona Ana é unha das praias máis pintorescas do Algarve occidental portugués. Está situada ao sur de Lagos, entre os cantís de calcaria do cabo de Ponta da Piedade.
É difícil crer que un tramo de costa tan impresionante poida estar tan preto da urbe. O que o fai aínda máis impresionante son os escarpados cantís que apoian a praia. Foron erosionados pola acción do mar e o vento, dando como resultado formacións inusuais que expoñen os estratos multicolores da rocha.
Preciosa!
Mañá outro lugar marabilloso do noso continente!
FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es e es.wikipedia.org Imaxe: ilo.m.wikipedia.or
ESTEREOTIPOS E CAPACIDADES
“Se agora sacásemos un cerebro aquí veriamos unha masa xelatinosa. De aí saen as ideas, as emocións, sae o que pensamos. Comprender como sucede esa especia da maxia é o que investigamos no meu laboratorio”. Científica, investigadora, profesora universitaria e doutora especializada en Neurobioloxía, Mara Dierssen dedicou a súa carreira á investigación científica grazas á motivación do seu pai neurocirurxián e a inspiración de Santiago Ramón e Cajal.
Como investigadora do Centro de Regulación Xenómica de Barcelona e do programa Xenes and Disease (G&D), o seu principal obxectivo é descifrar os xenes implicados en enfermidades xenéticas complexas e a súa influencia nos sistemas de memoria e aprendizaxe. Espérase que algún día, o seu laboratorio descubra as claves da xenómica que afectan á capacidade cognitiva. Mentres tanto, dedica os seus esforzos non só á investigación, senón tamén á divulgación científica e móstrase crítica cos estereotipos e a falta de diversidade.
Referente internacional na investigación da discapacidade intelectual e Síndrome de Down, o traballo de Dierssen foi recollido en máis de 100 publicacións científicas e galardoado con premios como o Ramón Trias Fargas, Jaime Blanco, Premio Trifermed ao Impacto Social da Saúde, ou os premios Sisley-Lejeune e o Premio Nacional de Cultura Científica da Generalitat de Catalunya.
OS RECUNCHOS MÁIS FERMOSOS DE EUROPA V
Continúo coa aventura dende a casa, consistente nun paseo polos lugares máis insólitos e marabillosos de Europa, xa que pola pandemia vémonos limitados e non podemos viaxar para velos in situ.
Hoxe imos ao noso país, a...
5. Barranco das Vacas, Gran Canaria (España)
Hai moitos deles nas Illas Canarias. Iste, con todo, é único. O Barranco das Vacas atópase no concello de Agüimes ao suroeste da illa de Gran Canaria. É o que se coñece como un canón de ranura, e formouse por cinzas volcánicas e auga, o que lle outorgou bordos suaves e patróns fascinantes á rocha. E non perdas isto: A medida que cambia a posición do sol, tamén cambian as cores (o máis prominente sempre está a cambiar). Se decides camiñar polo barranco, atoparás un fermoso pobo ao final, Temisas.
Lembra, a outra escala moi distinta, a estampas tan icónicas como as do Canón do Colorado, en EE UU.
Sobrecolledor!
Mañá outro lugar marabilloso do noso continente!
FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es e es.wikipedia.org Imaxe: laprovincia.es
#DígochoEu: Esther irrompe en TikTok. Aprende a dicir Zara
O #DígochoEu con Esther Estévez Casado xa está en TikTok! Velaquí o primeiro vídeo!
Na nosa conta (https://bit.ly/3mGpvps) poderás ver unha morea de contido extra!
ILUSIÓNS ÓPTICAS XI
Nesta imaxe estática, deberíades ver os círculos virando en diferentes direccións. O efecto é particularmente pronunciado cando os ollos do espectador móvense ou pestanexa / A. Kitaoka; ilustrado por R. Tanaka
2020 SO: UNHA ESTRAÑA MINILÚA A PIQUES DE ORBITAR A TERRA
Ao falar de satélites da Terra, todos pensamos na Lúa. É o noso "acompañante natural" desde hai miles de millóns de anos e o home leva contemplándoa como un alicerce inamovible. Sen embago, non é o noso único compañeiro: de cando en vez, un obxecto máis pequeno, xeralmente un asteroide, é captado pola gravidade do noso planeta, permanecendo ao noso lado durante uns meses, mesmo ás veces mesmo anos, para despois continuar o seu camiño polo espazo. Estas son as popularmente coñecidas como "minilúas".
Aínda que se trate dun fenómeno máis ou menos comprendido polo home, en realidade só puidemos confirmar dúas destas minilúas: 2006 RH120, que visitou en 2006 e 2007; e 2020 CD3, en órbita terrestre de 2018 a 2020. Agora, os astrónomos detectaron un novo obxecto, chamado 2020 SO, nunha traxectoria entrante que moi probablemente faga que a gravidade da Terra "capture" este obxecto desde o próximo mes de outubro ata maio de 2021, segundo as predicións dos astrónomos.
2020 SO foi clasificado como un asteroide tipo Apolo, unha clase de asteroides cuxo camiño cruza a órbita da Terra. Ese tipo de corpos a miúdo rodean o noso planeta, pero este en concreto presenta algunhas particularidades: a órbita similar á da Terra e a baixa velocidade de 2020 SO suxiren que en realidade non é un asteroide; de feito, as súas características, segundo os expertos, son máis consistentes con algo creado polo home. Os obxectos que proveñen da Lúa tamén teñen unha velocidade menor que os asteroides, pero este obxecto é mesmo aínda máis lento.
Por iso, todo apunta a que estamos diante lixo espacial. Moi probablemente a etapa dun foguete Centauro que lanzou unha carga útil experimental chamada Surveyor 2 á Lúa en setembro de 1966.
Isto explícase porque durante décadas utilizáronse unha sorte de foguetes con múltiples etapas (algo así como con partes "desmontables" que se ían desprendendo segundo avanzaba a viaxe). A etapa de reforzo volve á Terra e reutilízase, pero o resto queda no espazo. E aí hai unha gran cantidade deste tipo de obxectos, ademais de que son moi fáciles de perder por parte dos radares humanos, o que explicaría que non se detectou antes.
O tamaño estimado de 2020 SO coincide co dunha etapa Centauro da década de 1960. Segundo a base de datos CNEOS da NASA, o obxecto mide entre 6,4 e 14 metros de longo (unha Centauro mide 12,68 metros). Ademais, esta base de datos afirma que este obxecto probablemente dará dúas voltas próximas á Terra. O 1 de decembro de 2020, pasará a unha distancia de ao redor de 50.000 quilómetros. Ao redor do 2 de febreiro de 2021, voará a 220.000 quilómetros.
Ningún dos dous está o suficientemente preto para entrar na atmosfera terrestre, polo que o obxecto non representa ningún perigo en absoluto. Pero esas distancias, particularmente a velocidades lentas, poden ser suficientes para estudalo máis de preto e determinar que é 2020 SO.
FONTE: abc.es/ciencia Imaxe: Needpix/robotitus.com
ILUSIÓNS ÓPTICAS X
Ilusión óptica de Fraser-Wilcox. Cando os espectadores prestan atención a este patrón sen miralo, por exemplo, mirando a outra parte da páxina ou o monitor, o patrón parecerá virar lentamente no sentido das agullas do reloxo / A. Kitaoka; ilustrado por R. Tanaka