CANTO SABES DA TÁBOA PERIÓDICA XIX

Continúo coa serie adicada a recordar aspectos da Táboa Periódica dos Elementos. A contestación á pregunta do día anterior é Oganesón. Como dicia, os elementos sintéticos só poden ser creados artificialmente. Ata o momento os científicos foron capaces de crear 27 deles, cuxos números atómicos van do 95 ao 118. Todos son inestables, descompóñense co tempo e contan con vidas medias que poden ir desde os 15,6 millóns de anos a uns poucos centos de microsegundos. Entre eles atópase o Oganesón, motivo da pregunta, de símbolo  Og e o cal é o elemento máis pesado sintetizado ata o momento.

E imos coa pregunta de hoxe!

19. Curioso verdade?, pero non todo van ser elementos raros. A ver se sabes cal é o elemento máis abundante do universo....

- Carbono

- Ferro

- Hidróxeno

Mañá a solución e a unha nova proposta!

FONTE: Idea orixinal nationalgeographic.com.es Imaxe: elpaís.com

MEME MATEMÁTICO

Os enigmas matemáticos son un subxénero da internet. De cando en vez, algún popularízase e xera atopados debates sobre os resultados. E iso que as matemáticas son ciencias exactas. Xeralmente, adoita ter algún truco que pasa desapercibido a primeira vista. Este meme (que máis que un enigma é un chiste) é un deses casos. Tuiteouno o físico británico K. J. Cheetham, e en menos dun día xa tiña miles de respostas e un bo batifondo montado nos seus comentarios.

Antes de seguir coa explicación, bota as túas propias contas e vota. Cal crees que é o resultado?

A resposta ao tweet de Cheetham que aparece en primeiro lugar é unha das máis repetidas. "Non, é 120, a non ser que o escribises (230-220) x 0,5. As multiplicacións teñen prioridade sobre as sumas e réstalas, polo menos que vaian entre parénteses".

Ese comentarista, e os centos que opinan como el, teñen razón. Tal e como está escrito, o cálculo dá como resultado 120. Primeiro realizariamos a multiplicación (220 x 0,5=110) e o resultado restariámosllo a 230. Total: 120.

Pero a broma en cuestión, o que fai que este cálculo non sexa un exercicio de caderno pequeno de vacacións senón un chiste matemático, é o resultado de Cheetham, que insiste: "O resultado é 5!".

Se non estás a entender nada, resolvémolo!

Efectivamente, o resultado é 120, pero Cheetham (e os graciosos que si saben de matemáticas) tampouco menten. Eles insisten en que é 5! e nesa exclamación está a resposta. 5! é a maneira de representar 5x4x3x2x1, é dicir 120. Engadir un símbolo de exclamación é a forma de representar as funcións factoriais, que significa que hai que multiplicar todos os números enteiros positivos que hai entre o número ao que acompaña a exclamación (este caso, o 5) e o 1.

FONTE: verne/elpaís.es

SOLAR ORBITER

Viaxe da Solar orbiter ao Sol / ESA

Por primeira vez na historia unha sonda espacial europea vai viaxar máis aló de Mercurio para sobrevoar e fotografar unha zona completamente inexplorada: os polos do Sol, que son imposibles de ver desde a Terra.

A Axencia Espacial Europea (ESA) ten todo listo para lanzar a súa misión Solar Orbiter, un ambicioso proxecto cuxo principal obxectivo é entender mellor nosa estrela, en cuxa protectora burbulla están envoltos todos os planetas, incluída a Terra, e que é esencial para comprender tamén o futuro do clima.

Cada 11 anos o Sol completa un ciclo de actividade e o seu campo magnético invístese cambiando de dirección. Aínda se ignoran moitos detalles de que goberna cada momento dese ciclo e tamén do comportamento dos ventos de partículas cargadas que lanza o Sol cara á Terra e o seu potente campo magnético. Tamén é esencial comprender por que e cando se producen as tormentas solares, que son capaces de danar as redes de satélites que orbitan a Terra e mesmo tombar o sistema eléctrico de grandes rexións.

Por primeira vez a Solar Orbiter contemplará en detalle esta estrela, que é unha anana amarela, pero cuxas dimensións  apabullan xa que ten un volume equivalente a un millón de planetas como a Terra. Só as pequenas manchas que en ocasións aparecen na súa superficie teñen extensións decenas de veces maiores que a superficie terrestre. E toda este mole, centro do sistema solar que lle acompaña, viaxa polo espazo a 220 quilómetros por segundo. Dadas as dimensións da Vía Láctea, mesmo a esta velocidade, o Sol só completa unha volta ao centro da galaxia cada 250 millóns de anos. En comparación, a nosa especie leva só 200.000 anos habitando este planeta.

A sonda robótica da ESA vai achegarse ao Sol como case ningunha outra nave fíxoo ata o de agora. O seu obxectivo é situarse nunha órbita moi apaisada en torno ao astro, de modo que no seu punto de maior achegamento estará a 42 millóns de quilómetros da superficie solar. Só a súa compañeira, a sonda Parker da NASA, chegou máis preto, aínda que a misión liderada por Europa leva moitos máis instrumentos científicos, dez, capaces de facer observacións moito máis detalladas.

A sonda da NASA é a primeira da historia que leva o nome dunha persoa viva, Eugene Parker, que en 1958 predixo a existencia do vento solar, unha corrente de núcleos atómicos, electróns e outras partículas que viaxan polo Sistema Solar a uns tres millóns de quilómetros por hora.

Un dos grandes misterios da nosa estrela é que a súa atmosfera está a un millón de graos, moito máis que a superficie da estrela, a uns 5.000. Para evitar torrarse, a Solar Orbiter leva un escudo térmico capaz de soportar 500 graos. A nave leva unhas xanelas que se abrirán para deixar entrar a luz solar e as partículas cargadas para que cheguen ás cámaras e os  espectrómetros que van protexidos alén da  coraza.

A Solar Orbiter despegou desde Cabo Cañaveral (Florida) o pasado sábado 8 de febreiro ás 5:15 da mañá hora peninsular. Comezará a facer medicións científicas en maio, aínda durante a súa etapa de travesía cara ao Sol. En 2021 alcanzará a súa órbita final en torno ao astro e comezarán a operar o resto de instrumentos. Aínda que a misión ten unha duración oficial de seis anos, a nave está construída para durar polo menos 10.

FONTE: Nuño Domínguez/materia/elpais.com

PREMIOS OSCAR 2020

 

Os Premios Oscar 2020 celebrou na pasada madrugada a súa 92 edición. A gala tivo lugar, como xa é tradición, no Teatro Dolby dos Ánxeles. Esta é a lista gañadora:

Mellor película: PARÁSITOS (Tedes o trailer na parte superior)

Mellor director:  BONG JOON HO (Parásitos)

Mellor actriz: RENÉE ZELLWEGER (’Judy’)

Mellor actor: JOAQUIN PHOENIX (Joker)

Mellor actriz secundaria: LAURA DERN (Historia dun matrimonio)

Mellor actor secundario: BRAD PITT (Érase unha vez en Hollywood)

Mellor película estranxeira: PARÁSITOS (Corea do Sur) - Ganadora

Mellor película de animación:  TOY STORY 4

Mellor guión orixinal: PARÁSITOS

Mellor guión adaptado: JOJO RABBIT

Mellor fotografía: 1917

Mellor deseño de vestiario: MULLERCIÑAS

Mellor documental: AMERICAN FACTORY

Mellor curto documental: LEARNING TO SKATEBOARD IN A WARZONE (IF YOU’RE A GIRL)

Mellor montaxe: LE MANS ’66

Mellor maquillaxe e perruquería: O ESCÁNDALO (BOMBSHELL)

Mellor banda sonora orixinal: JOKER

Mellor canción orixinal: ROCKETMAN (ELTON JOHN)

Mellor deseño de produción: ÉRASE UNA VEZ EN HOLLYWOOD

Mellor curtametraxe de animación: HAIR LOVE

Mellor curtametraxe: THE NEIGHBOR’S WINDOW

Mellor mestura de son:1917

Mellor edición de son: LE MANS ’66

Mellores efectos visuais: 1917

Parabéns a tod@s!

O TALENTO É A CAPACIDADE DE APRENDER

O 6 de xullo de 2008 chovía en Londres. Minutos antes de pisar a pista central de Wimbledon, un xornalista preguntou a Rafa Nadal se lle preocupaban as condicións meteorolóxicas. “A choiva é igual para os dous”, restou importancia o tenista. Detrás desta resposta, a filosofía do seu tío e, entón, adestrador: Toni Nadal. “Aprender a aguantarte imprímeche carácter e vaste frustrar menos na vida”, asegura o técnico.

O seu obxectivo foi formar ao deportista, pero sobre todo á persoa. Fomentou no seu sobriño a disciplina, a autoexigencia, o respecto aos rivais, a humildade e o autocontrol. Facendo alarde da súa doutrina, Toni Nadal permaneceu alleo ao ruxir do xentío que abarrotaba a cancha londiniense naquela final masculina que enfrontaba a Federer con Rafa. Durante as 4 horas e 48 minutos que durou o partido permaneceu cos brazos cruzados, apenas asentindo aos comentarios do seu acompañante e, de cando en cando, apertando o puño se Rafael -el nunca usa o diminutivo- vencía un  peloteo difícil. Cara ao final do encontro Toni Nadal púxose de pé, inquieto. Entón o suízo devolveu unha pelota que foi parar á rede e que significou a vitoria dos Nadal, o tenista e o adestrador. A contención ao fin volveuse xúbilo. Derrotaran ao invencible en base a unha teoría moi sinxela, que dá título ao seu libro: ‘Todo pódese adestrar’.

Hoxe Toni Nadal xa non adestra ao seu sobriño, pero a súa fórmula de traballo é obxecto de conferencias inspiradoras que transcenden o deportivo. Dirixe, ademais, a Rafa Nadal Academy en Mallorca, onde forman a futuros líderes do tenis. “O valor da educación é preparar á xente para o futuro”, sostén o mallorquino.

O sucedido naquel céspede de Wimbledon é amplamente considerado como o mellor partido de tenis da historia. Rafa Nadal é o mellor tenista español de todos os tempos. E detrás destes dous fitos do deporte un nome, o de Toni Nadal.

BANDEIRAS DO MUNDO CXIII

Esta é a bandeira de Luxemburgo (Gran Ducado de Luxemburgo/Groussherzogtum Lëtzebuerg/Grand-Duchei de Luxembourg/Groß herzogtum Luxemburg), un pequeno país de Europa Occidental que forma parte da Unión Europea. Conta cunha poboación que supera os 600.000 habitantes, sendo a súa capital Luxemburgo. Os idiomas oficiais son o luxemburgués, francés e alemán.

A bandeira consiste en tres bandas horizontais, vermella, branca e azul. As cores foron tomados do escudo de armas do Gran Ducado, o cal representa un león de dúas colas de cor vermella sobre un fondo vermello e azul.

FONTE: gal.wikipedia.org e lifeder.com

CANTO SABES DA TÁBOA PERIÓDICA XVIII

Continúo coa serie adicada a recordar aspectos da Táboa Periódica dos Elementos. A contestación á pregunta do día anterior é Mercurio. Estaba claro, case todos vimos algunha vez un termómetro. De feito o  mercurio foi coñecido polos antigos gregos por outro nome: hydrargyros, palabra formada polos vocábulos hydros, auga; e argiros, prata, é dicir, prata líquida.

E imos coa pregunta de hoxe!

18. Doutra banda, non todos os elementos da táboa periódica atópanse na natureza de maneira libre, ou polo menos aquí na Terra. Algúns deles foron sintetizados nun laboratorio, motivo polo cal reciben o nome de elementos sintéticos. Sabes cal destes elementos foi "creados de maneira artificial"?

- Cloro

- Circonio

- Plutonio

- Oganesón

Mañá a solución e un ha nova pregunta!

FONTE: Idea orixinal nationalgeographic.com.es Imaxe: es.wikipedia.org

CANTO SABES DA TÁBOA PERIÓDICA XVII

Continúo coa serie adicada a recordar aspectos da Táboa Periódica dos Elementos. A contestación á pregunta do día anterior é Metáis. Aínda que poida parecer o contrario, o que máis abunda na táboa periódica son os metais. De feito existen tan só 20 elementos non metálicos e 7 elementos clasificados como metaloides. Os 91 elementos restantes son metais.

E imos coa pregunta de hoxe!

17. E falando de metais, sabes cal é o único metal que podemos atopar na Terra en condicións normais na Terra en estado líquido?

- Manganeso

- Mercurio

- Chumbo

Mañá a solución e una nova pregunta!

FONTE: Idea orixina nationalgeographic.com.es