CANTO SABES DA TÁBOA PERIÓDICA III

Continúo coa serie adicada a recordar aspectos da Táboa Periódica dos Elementos. A contestación á pregunta do día anterior é Dmitri  Mendeléyev. Este químico ruso (1834-1907) estivo a piques de conseguir o Nobel de Química por iso, pero a intervención dun rencoroso colega, o químico sueco Svante August Arrhenius, truncou dita concesión.

E imos coa pregunta de hoxe!

3. Hai algún elemento da táboa adicado a Albert Einstein?

- Sí

- Non 

Mañá a solución e unha nova pregunta!

FONTE: Idea orixinal de muyinteresante.es

BANDEIRAS DO MUNDO XCVIII

Esta é a bandeira de Guatemala (República de Guatemala), un país situado na América Central no seu extremo noroccidental. Conta cunha poboación que rolda os 16 millóns de habitantes, sendo a súa capital Cidade de Guatemala. O idioma oficial é o español.

A bandeira consta de tres franxas verticais, unha branca entre dúas celestes. No centro da franxa central aparece o Escudo Nacional. A cor branca representa a pureza, a integridade, a fe, a obediencia, a firmeza, a vixilancia, a paz e a nación. A cor azul simboliza a xustiza, a lealdade, a dozura, a fortaleza, o ceo guatemalteco e os dous mares, o océano Pacífico e o Caribe, que bañan as costas do oeste e leste do país, respectivamente.

FONTE: gal.wikipedia.org

COROAVIRUS DE WUHAN

Estes días a noticia sanitaria é o coroavirus de Wuhan. Pero que é e que consecuencias pode ter?

Os coronavirus son unha familia de virus que teñen como característica morfolóxica o que ao miralos polo microscopio electrónico teñen ao redor do seu corpo unhas estruturas redondeadas que son proteínas que se unen por un anel e debuxan unha coroa que rodea ao virus. De aí o seu nome. Dentro desta familia hai diferentes tipos e, por tanto, producen diferentes infeccións, algúns afectan o aparello respiratorio e producen desde infeccións banais como un catarro ata infeccións máis graves como unha pneumonía.

O novo coroarivus 2019-nCoV detectouse por primeira vez en decembro de 2019 na cidade sen costa no centro-oriental chinesa de Wuhan, capital da provincia de Hubei e cuns 11 millóns de habitantes. Polo momento, atopouse una certa vinculación común dos contaxios cun mercado de peixe e marisco de Wuhan.

O coroavirus de Wuham afecta as vías respiratorias e por tanto transmítese como un catarro ou unha gripe, pola tose e o esbirro. A afectación que está a producir é unha pneumonía atípica con dificultade respiratoria nalgúns pacientes. A mortalidade pode chegar ao 30% e como sempre a poboación máis sensible son ospacientes  pluripatolóxicos.

Inicialmente a transmisión é de animal a humano, pero viuse que en China está xa ocorrendo a transmisión humano a humano. De aí a gravidade da situación. Non se sabe o alcance da infección ata onde pode chegar. Por agora, infectou a case 600 persoas no país. A pneumonía causada por este coronavirus deixa 17 de mortos en China.

Consellos da OMS para reducir o risco de contaxio

- Evitar o contacto próximo con persoas que sofren infeccións respiratorias agudas.

- Lavarse as mans con frecuencia, especialmente despois do contacto directo con persoas enfermas ou da súa contorna.

- Evitar o contacto sen protección con animais de granxa ou salvaxes.

- As persoas con síntomas de infección respiratoria aguda deben manter a distancia, cubrirse a boca ao toser e esbirrar con panos  desbotables ou roupa, e lavarse as mans frecuentemente.

- Dentro das instalacións de atención médica, máxima prevención, especialmente nos servizos de urxencias.

Hai casos confirmados, ademais de Wuhan, en Xapón, Corea do Sur, Estados Unidos e Tailandia.

Que deus nos colla confesados!

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es

BANDEIRAS DO MUNDO XCVII

Esta é a bandeira de Eslovaquia (República Eslovaca/Slovenská republika), un país do centro de Europa, resultado da división de Checoslovaquia, que orixinou o novo estado e tamén a Chequia. Conta cunha poboación que rolda os 5,5 millóns de habitantes, sendo a súa capital Bratislava. O idioma oficial é o eslovaco.

A bandeira está composta por tres franxas horizontais das mesmas dimensións. A franxa superior é de cor branca, a central é azul e a inferior é de cor vermella escura. Na parte central da bandeira, lixeiramente desprazado cara ao bordo máis próximo ao mastro, figura o escudo nacional.

FONTE: gal.wikipedia.org

CANTO SABES DA TÁBOA PERIÓDICA II

Continúo coa serie adicada a recordar aspectos da Táboa Periódica dos Elementos. A contestación á pregunta do día anterior é 150 anos. En 1869 presentouse o sistema de ordenación dos elementos. Agora converteuse nunha icona da ciencia e a cultura e para conmemorar o seu século e medio de vida, Nacións Unidas declarou 2019 como o Ano Internacional da Táboa Periódica.

E imos coa pregunta de hoxe!

2. Quen creou a táboa periódica?

- Heinrich Rudolf Hertz

- Robert Boyle

- William Ramsay

- Dmitri Mendeléyev

Mañá a solución e unha nova pregunta!

FONTE: Idea orixinal muyinteresante.es/ciencia

CANTO SABES DA TÁBOA PERIÓDICA

A táboa periódica dos elementos é unha disposición en formato de táboa dos elementos químicos, ordenados polo seu número atómico, configuración electrónica e propiedades químicas recorrentes.

Nos vosos estudos estivo presente, pero canto lembras dela? Ímolo averiguar. Anímaste? Comezamos!

1. O ano pasado, 2019, foi o Ano Internacional da Táboa Periódica dos Elementos. Cantos anos cumpríu a táboa periódica?

- 100

- 150

- 200

- 250

Mañá a solución e unha nova pregunta!

FONTE: Idea orixinal muyinteresante.es/ciencia

BANDEIRAS DO MUNDO XCVI

Esta é a bandeira de Chipre (República de Chipre (Κυπριακή Δημοκρατία/ Kıbrıs Cumhuriyeti), un país que abrangue o territorio da illa homónima, situada ó leste do mar Mediterráneo. Conta cunha poboación que rolda o millón de habitantes, sendo a súa capital Nicosia. Os idiomas oficiais sin o grego e o turco.

A bandeira amosa un mapa enteiro da illa de cor cobre (metal que lle deu fama á illa durante toda a súa historia e do que deriva o seu nome), con dúas ramas de oliveira na parte de abaixo, sobre fondo branco (tanto a cor como as ramas de oliveira son símbolos da paz).

FONTE: gal.wikipedia.org

DE ONDE SAÍU O CAMPO MAGNÉTICO TERRESTRE?

Cando a Terra era nova, non se formou un núcleo interno (esquerda). Este formouse hai 565 millóns de anos (dereita), rexenerando un campo magnético que estaba moi debilitado por entón /  University of Rochester illustration / Michael  Osadciw

No sistema solar existen tres planetas rochosos que teñen un tamaño máis ou menos comparable, pero que non poderían ser máis distintos: trátase de Venus, Terra e Marte. No primeiro, o máis próximo ao Sol, a atmosfera é tan densa que xera un efecto invernadoiro descontrolado que quenta o aire ata os 400º C preto do chan. A Terra é un planeta cun clima suavizado, onde existe auga líquida na superficie, mentres que Marte é un mundo abatido e frío porque perdeu a súa atmosfera no pasado.

O campo magnético é unha das pezas que mantén apontoada a atmosfera dos planetas: se desaparece ou a súa intensidade baixa, a radiación das estrelas pode chegar a varrer esta capa de gas tan importante para o clima. Esta semana, un estudo publicado na revista Proceedings of the National Academy of Sciences, que se baseou no estudo de pequenas partículas presentes en cristais de zircón, concluíu que no pasado o campo magnético da Terra foi máis potente do que se pensaba. Segundo suxeriron os autores, este campo naceu grazas ao  cataclismo que creou a Lúa. 

O interior da Terra alimenta os terremotos, os volcáns e os movementos dos continentes. No máis profundo existe un núcleo interno, composto de ferro e níquel, que está a unha temperatura de ata 6.000 º C e que se atopa en estado sólido. Por encima de leste existe un núcleo externo, en estado líquido, cuxo movemento e xiro, moi influído polas diferenzas de temperatura entre o interior e o exterior, xera o campo magnético terrestre. Este campo é un escudo que frea e desvía o vento solar e os raios cósmicos procedentes do Sol, protexendo a superficie dos seus efectos daniños e permitindo a existencia da tupida atmosfera terrestre.

As últimas investigacións feitas suxiren que o campo magnético terrestre ten polo menos 4.200 millóns de anos. Naquel momento, o sistema solar nacera facía uns 300 millóns de anos e o Sol era unha estrela nova cuxo vento solar era máis agresivo que o actual. Adicionalmente, segundo esta investigación, non foi ata hai 565 millóns de anos cando no interior da Terra formouse un núcleo interno, sólido. Pero, entón, como se orixinaba o campo magnético terrestre cando o planeta era máis novo e aínda non se diferenciou un núcleo interno e un núcleo externo?

Os investigadores estudaron unhas pequenas partículas presentes en cristais de zircón. Estas partículas quedaron atrapadas hai miles de millóns de anos e a súa colocación mostra tanto a dirección como a intensidade do campo magnético que o planeta tivo. Grazas a iso, concluíron que o campo magnético era máis potente do que se pensaba e suxeriron como se puido orixinar. Segundo a súa hipótese, o enorme impacto que creou a Luna, cando un obxecto planetario do tamaño de Marte chocou contra unha Terra primitiva, favoreceu a disolución desta molécula, grazas a un drástico aumento da temperatura no interior do planeta.

Con todo, co paso do tempo, a Terra foise arrefriando, permitindo a precipitación dese óxido de magnesio. Este proceso permitiu a formación de correntes de convección (impulsadas por diferenzas de temperatura) e a xeración do campo magnético.

Con todo, hai 565 millóns de anos, case todo o óxido de magnesio precipitara, polo que o campo magnético debilitouse enormemente. Afortunadamente para a vida na Terra, a formación do núcleo interno do planeta permitiu rexenerar o campo magnético. En Marte, con todo, o enfraquecemento do campo magnético non se investiu e este planeta acabou perdendo a súa atmosfera, quedando convertido nun deserto  reseco.

"Este primeiro campo magnético foi moi importante porque protexeu á atmosfera e evitou que a Terra perdese auga, cando o vento solar era máis intenso", apunta a investigación.

FONTE: G.L.S./abc.es