CURIOSIDADES

10 CURIOSIDADES SOBRE A LÚA (VI)

O po que se encontra na superficie lunar é un material abrasivo, pegañento e pouco saudable / NASA

Dar un paseo pola Lúa non é tan idílico como amosan as fotos dos astronautas do programa Apolo . O po que se encontra na superficie lunar é un material abrasivo, pegañento e pouco saudable para respirar. Un equipo anglo-francés de científicos modelaron como este po afectará aos vehículos rover que enviemos de novo á superficie lunar (axencias espaciais de todo o mundo teñen plans para continuar a exploración da Lúa nas próximas dúas décadas), e cren que existe un grave risco de que rovers que se movan arredor da saída e o solpor poidan quedar envolvidos en po. O traballo foi do presentado na última Reunión Nacional de Astronomía que se celebra en St. Andrews (Reino Unido).

Os principais problemas asociados co molesto po son a súa abrasividade, a adherencia ás roupas e os equipos, a redución da visibilidade e o efecto sobre a saúde humana da inhalación das partículas de po. Os astronautas descubriron que o po se pegaba a todos os materiais, algo que podería ser fatal se dana sistemas de soporte vital.

Terán que telo en conta para a próxima visita ao noso satélite natural!

FONTE: Xornal El Mundo/Ciencia

A ECLIPSE SOLAR HÍBRIDA DE MAÑÁ 3 DE NOVEMBRO

Eclípse de Sol híbrido / Imaxe:astronomo.org 

As eclipses de Sol son fenómenos bastante comúns, sobre todo os parciais, aqueles nos que a Lúa tapa parcialmente a nosa estrela. Séguenlles as eclipses anulares, que acontecen cando a Lúa está algo máis lonxe de nós do normal, vese máis pequena e cando se pon xusto diante do Sol, non o tapa completamente ao ser menor en tamaño, e no ceo vese un espectacular anel de lume, o bordo do Sol ao descuberto. As eclipses totais de Sol, cando a nosa Lúa oculta completamente ao Sol e a noite caer en pleno día, son algo máis excepcionais (De todas as eclipses solares, o 35% son parciais, o 32% son anulares yel 28%, totais).

Pero hai outras eclipses de Sol que non son nada comúns. Ao cabo dun século, pódense ver uns 200 eclipses de Sol, dun tipo ou doutro, pero só prodúcense 10 eclipses solares híbridas, como é o caso do que imos ver o día 3 de novembro de 2013, representan só o 5% de todos os tipos de eclipses de Sol. Existen aínda dúas eclipses de Sol extremadamente estrañas e que só se dan nas rexións polares e supoñen menos do 1% de todas as eclipses de Sol, denomínaselles eclipse de Sol total non central anular e non central.

Esta eclipse híbrida que esperamos comezará sendo anular, para máis tarde pasar a ser total e finalmente anular, de aí que se denomine híbrido. Verano total aqueles que o observen próximo ao seu medio día, e verano anular, aqueles que o contemplen próximo á saída ou posta de Sol (nos extremos do globo terráqueo), xa que están máis lonxe da Lúa e a sombra non chega completamente á Terra. Como consecuencia verase como parcial no leste de América do Norte e central, nos países do norte de América do Sur, zona norte e central do océano Atlántico, en Europa en toda España, sur de Italia, sur de Grecia e todas as illas do Mediterráneo, así como en Turquía, en case a práctica totalidade de África e península Arábica.

Na nosa localidade, A Guarda comezada a eclipse ás 10h e 45min e 44s, terá o seu máximo ás 11h 22min e 31s e rematará as 11h 59min e 40s.

Para outras localidades, facer a consulta premendo AQUÍ.

O CEO DO MES: NOVEMBRO 2013

Eclipse de Sol do 3 de novembro / Imaxe:sunearth.gsfc.nasa.gov/eclipse

3 de novembro:  Lúa Nova.

Eclipse de sombra central anular/total (HÍBRIDO). Visible no noso país como  como parcial. 

10 de novembro: Cuarto Crecente

17 de novembro: Lúa chea

25 de novembro: Cuarto Minguante

Chuvia de meteoros: Táuridas Norte, actividade dende o 20 de outubro ao 10 de decembro, con máximo o 12 de novembro. Leónidas, actividade dende o 6 ao 30, con máximo o 17 de novembro. Alfa-Monocerotids, actividade dende o 15 ao 25, con máximo o 21 de novembro.

10 CURIOSIDADES SOBRE A LÚA (V)

O cráter Plato onde se observaron estes fenómenos /Imaxe: Xornal abc

Os Fenómenos Transitorios Lunares (TLP, por Transient Lunar Phenomena) son luces misteriosas que non se observan, salvo raras ocasións, no interior dalgúns cráteres ou sobre os cumes das cordilleiras montañosas lunares. Nalgúns casos aparecen como nubes en movemento ou sombras cun período de vida moi curto. Descoñécese a súa orixe. Algúns científicos apuntan a que pode tratarse da mera reflexión dos raios do Sol ao incidir sobre certos materiais. Outra posibilidade é a caída de meteoros sobre a superficie lunar.

De momento, o misterio segue aí!

FONTE: Xornal abec/ciencia

LAPARADA SOLAR CLASE X2.1

Laparada solar de clase X2.1 do día 25 / Imaxe: NASA/SDO/GSFC

O Sol emitiu a súa terceira laparada solar en apenas 48 horas, segundo mostran as imaxes captadas polo Observatorio de Dinámica Solar (SDO) da NASA.

En concreto, trátase dunha laparada solar de clase X2.1. Pouco antes rexistrouse outra laparada solar, neste caso clasificada como X1.7 e procedente da mancha denominada AR 1882. Na madrugada do xoves, apenas 48 horas antes, houbo outra erupción de clase M9.3, de menor intensidade.

A NASA recorda que as laparadas solares son poderosas explosións da radiación. A pesar de que os seus efectos non resultan perigosos para os seres humanos, cando son o suficientemente intensas si son capaces de alterar os sistemas de comunicacións e interromper durante algún tempo (minutos ou horas) os sinais de radio. Non obstante, os incidentes ata agora foron moi infrecuentes. Nalgunha ocasión, como medida de precaución, tamén se desviaron algunhas rutas de voos comerciais próximas ao polo Norte para evitar interferencias cos sistemas de radio.

Na actualidade o Sol atópase no seu máximo dentro do seu ciclo, que os astrónomos estableceron en 11 anos para estudar a súa evolución. Por iso, precisa a NASA, este tipo de fenómenos son comúns e aumentan a medida que chega ao seu pico. A primeira laparada de clase X que aconteceu no presente ciclo solar aconteceu en febreiro de 2011. A máis intensa aconteceu o 9 de agosto de 2011 e foi clasificada como X6.9.

FONTE: Xornal El Mundo/Ciencia

HOXE ECLIPSE DE LÚA PENUMBRAL PARCIAL

Eclipse de Lúa penumbral parcial / Imaxe: xornal abc

Esta noite teremos unha eclipse de Lúa penumbral parcial, coincidindo coa famosa “Lúa do Cazador”. Como consecuencia unha parte da Lúa entra na penumbra que proxecta a Terra, o resto da Lúa está fóra dela e recibe a luz do Sol completamente, sen que nesta parte do noso satélite se proxecte a sombra nin a penumbra da Terra.

A Lúa entrará na penumbra da Terra, un 76,5% da totalidade da superficie visible do satélite. O resto non será eclipsado, polo que esta parte brillará, coma se a eclipse non fose con ela, é dicir, o Sol lucirá na zona norte ou de arriba da Lúa. Así pois, as 3/4 partes da Lúa internaranse na zona da penumbra.

Aínda que será visible a simple vista, as condicións meteorolóxicas, parece que non van axudar. De calquera xeito este é o seu horario:

Primeiro contacto penumbra: Día 18 ás 23:48:04

Máximo da eclipse: Día 19, ás 01:50:08

Último contacto penumbra: Día 19 ás 03:52:11

10 CURIOSIDADES SOBRE A LÚA (IV)

Centos de explosións rexistradas na Lua dende 2005. A maior rexistrada, no punto vermello / NASA

Dende fai xa oito anos, os astrónomos escrutaron a Lúa en busca de explosións causadas polo impacto de meteoritos sobre a superficie do noso satélite. E decatáronse de que eses impactos son moito máis comúns do que ninguén tivese esperado. De feito, observáronse xa varios centos deles. Pero o pasado 17 de marzo, os investigadores rexistraron a maior explosión lunar de toda a historia deste programa.

O obxecto que causou a explosión era unha rocha de apenas 30 ou 40 cm e uns 40 kg de peso que caeu a unha extraordinaria velocidade, superior aos 90.000 quilómetros por hora. A explosión foi equivalente á de cinco toneladas de TNT (Trinitrotolueno. Composto químico explosivo) e tan brillante que calquera que tivese estado a observar a Lúa nese momento podería tela visto sen telescopio. Durante preto dun segundo, o lugar do impacto brillou coa intensidade dunha estrela de magnitude 4.

A diferenza da Terra, que conta coa protección da atmosfera, a superficie lunar está exposta ao contínuo bombardeo desta clase de pequenos obxectos que, no noso planeta, arden pola fricción, moito antes de tocar o chan.

  FONTE:Xornal abc/ciencia

 

O LAGARTO "PINOCHO"

 

O lagarto Pinocchio (Anolis proboscis) é unha especie en perigo extinción que só apareceu en catro localizacións, a maioría xunto a unha estrada, segundo a Unión Internacional para a Conservación da Natureza.

Chamado así polo longuísimo apéndice na súa cara, críase extinto dende hai 50 anos, pero reapareceu nas selvas de Ecuador. Un equipo de investigadores e fotógrafos da compañía de ecoturismo Tropical Herping conseguiu dar co animal despois de tres anos de busca no noroeste do país. O lagarto foi descuberto por primeira vez en 1953, pero non volveu ser visto entre 1960 e 2005, cando un ornitólogo viu un cruzando unha estrada na mesma área remota de Ecuador. O seu ámbito é reducido realmente.

O apéndice do lagarto, parecido a un nariz, é un trazo da selección sexual que probablemente non sirva para nada, pero que indica á femia que o macho ten uns bos xenes, da mesma forma que os pavóns exhiben as súas fermosas colas. As femias carecen desa especie de “nariz”. 

FONTE: destinationecuador.com e xornal abc/ciencia