#DígochoEu: Aprende a distinguir vogais abertas e pechadas (capítulo 45)
Imos con máis regras sobre fonética! Desta vez falamos das palabras que levan ch polo medio.
Imos con máis regras sobre fonética! Desta vez falamos das palabras que levan ch polo medio.
No ApuntamentoLusófono de hoxe, Tanxugueiras responde á audiencia!
#DígochoEu
Continúo coa serie adicada á apicultura, a actividade agropecuaria que consiste na cría e explotación de abellas domésticas.
A contestación correcta á pregunta de onte é Si, pode levar máis dunha, xeralmente virxes. A saída do enxame é un momento impresionante. Miles e miles de abellas saen a toda velocidade da colmea e botan a voar en círculos. Cada vez son máis e van conformando unha nube que se espesa e nubla o ceo. O enxame vai composto por varios miles de obreiras que cargan nas súas buches con mel para uns días. Moitas levan, ademais, pole nas patas que non puideron descargar na colmea. Ao ir cheas de comida, as abellas teñen dificultade para utilizar os seus aguillóns. Por ese motivo, os enxames non adoitan picar. Viaxan tamén co grupo unhas decenas de zánganos e, por suposto, a raíña antiga, que abandona así a súa colonia para ir formar outra, aínda que poden ir tamén algunha reina máis xeralmente virxes. Cando a raíña está tamén en voo, as exploradoras empezan a chamar ao enxame desde un punto concreto. Será o primeiro lugar de parada. Para informar de onde debe concentrarse a familia, as exploradoras abren a chamada glándula de Nassanof, que ocultan no seu abdome. Ao abrilo e liberar esta glándula, emítese ao aire unha sustancia olorosa que as abellas recoñecen como o cheiro da súa colmea. Este transmisor químico espárcese polo aire e é rapidamente captado polo enxame, que, en cuestión de minutos, póusase no punto elixido polas exploradoras, que adoita estar a poucos metros da colmea de partida. En ocasións, e sen que os motivos estean claros, a saída falla. As abellas non se pon de acordo para tomar unha dirección concreta e, aos poucos, volven á colmea da que saíron. Outras veces coincide a saída simultánea de dous enxames que se mesturan no aire e frecuentemente póusanse no mesmo lugar, uníndose nun só de gran tamaño. Nestes casos, as dúas raíñas haberán de loitar para decidir cal queda co dominio desa nova familia resultante da fusión. Unha vez que o enxame se pousou, prodúcese o momento máis coñecido e vistoso: a formación da piña de abellas. Si é unha rama, colgarán dela como unha auténtica piña feita de miles de insectos.
E imos coa pregunta de hoxe!

7. Que indica o índice HMF?
- A presenza de pole no mel
- O nivel de frescura do mel
- O grao de pureza do mel
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: apiculturaymiel.com Imaxe: melisalut.es
Continúo coa serie adicada á apicultura, a actividade agropecuaria que consiste na cría e explotación de abellas domésticas.
A contestación correcta á pregunta de onte é Críar raíñas. Hai moitas formas de criar abellas reinas. Un deles é o método Jenter ou método Cupularve Nicot. O de Jenter é por Karl Jenter, un apicultor alemán nado en 1923 que dedicou a súa vida a perfeccionar os métodos de selección e cría de raíñas. En 1987 sorprendeu ao mundo con este revolucionario sistema de produción de raíñas que permitiu a miles de apicultores penetrarse con seguridade na procura dunha xenética máis produtiva e saudable. Jenter ideou unha gaiola chamada Cupularve na que se introduce á raíña que, ao non poder saír de alí, verse forzada a depositar ovos nunhas cúpulas que, posteriormente, trasládanse a cadros técnicos para desenvolver neles as raíñas. O invento de Jenter chamou tanto a atención que foi premiado coa medalla de ouro de Apimondia en 1987 e, desde entón, foi utilizado con profusión en Europa e Estados Unidos, que é onde máis proveito sacóuselle. O método é moi fácil e só ten unha dificultade: buscar á raíña. Con todo, para apicultores que saiban atopar a raíña, esta forma de traballar é fácil e segura e, sobre todo, evita o sempre incerto traslarve (paso ou transferencia dunha larva dunha cela dun panal, a unha copa cela artificial na que se colocou unha pinga dunha mestura de xelea real e auga destilada).
E imos coa pregunta de hoxe!

6. Un enxame pode levar máis dunha raíña?
- Si, pode levar máis dunha, xeralmente virxes
- Non, só leva unha raíña vella que abandou a colmea
Mañá a solución e unha nova proposta!
FONTE: apiculturaymiel.com Imaxe: abejas.org
Os seguidores de TikTok sempre teñen moitas dúbidas! É correcto dicir estonar para referirse a pelar as froitas ou as patacas?
Continúo coa serie adicada á apicultura, a actividade agropecuaria que consiste na cría e explotación de abellas domésticas.
A contestación correcta á pregunta de onte é Non teñen aguillón. As abellas meliponas son abellas sociais que viven en colonias permanentes, como as abellas europeas, distribúense ao longo das rexións tropicais e subtropicales do mundo, desde os 30° de latitude norte ata os 30° de latitude sur, en Centro e Sudamérica, África, Asia e Australia. Producen mel, cera (chamada cerumen) e propóleo, e almacenan pole. En colonias atopamos raíñas, obreiras e zánganos. Pero son polo común moito máis pequenas e carecen de aguillón (en realidade posúeno atrofiado). O seu mel é bastante diferente do producido pola abella melífera. É moi líquido e fermenta rápido.
E imos coa pregunta de hoxe!

5. O método Jenter serve para...
- Criar raíñas
- Colleitar xelea real
- Producir paquetes de abellas
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: apiculturaymiel.com Imaxe: apiculturaymiel.com/quisnovus en Flickr
Continúo coa serie adicada á apicultura, a actividade agropecuaria que consiste na cría e explotación de abellas domésticas.
A contestación correcta á pregunta de onte é A medida do chamado "paso de abella". Lorenzo Lorraine Langstroth, nado en Filadelfia (Pensilvania) o 25 de decembro de 1810 e finado o 6 de outubro de 1895, foi un apicultor estadounidense. Inventou a colmea de cadro móbil, e patentouna en 1852, tendo unha difusión practicamente mundial. A mesma leva o seu nome Colmea Langstroth. Tamén descubriu o "paso abella", que é o lugar polo cal as abellas transitan entre os cadros e na colmea. Non respectar este espazo fai que a abella énchao con própole. Nunca debe ser menor a 5 milímetros, porque o encherá con própole, nin maior a 9 milímetros porque construirá panal de cera. Foi un dos primeiros apicultores en recibir e vender nos Estados Unidos a abella italiana (Apis mellifera ligustica), describindo as bondades produtivas desta raza.
E imos coa pregunta de hoxe!

4. Unha abella melipona...
- É orixinaria de Australia
- Produce moia máis mel que a Apis mellifera mellifera
- Non ten aguillón
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: apiculturaymiel.com Imaxe: cienciahoy.org.ar