Blogia
vgomez

OPINIÓN E COMENTARIO

DÍA DO CIENTÍFICO GALEGO

DÍA DO CIENTÍFICO GALEGO

Seguro que todos e todas coñecedes que é e por que se celebra o Día das Letras Galegas, pero seguro que poucos coñecedes o Día do Científico Galego. Imos ver.

O pasado 23 de abril de 2008, celebrouse por primeira vez, o Día do Científico Galego, iniciativa da RAGC (Real Academia Galega das Ciencias), que pretende recompensar a aqueles que contribuíron ao desenvolvemento do coñecemento e da innovación en Galicia. Nesa data adicóuselle ao matemático Enrique Vidal Abascal. No presente ano, e o mesmo día 23 de abril, adicaráselle a Isidro Parga Pondal, o pai da xeoloxía da nosa comunidade.

Isidro Parga Pondal, xeólogo galego. Naceu en Laxe (A Coruña) o 17 de decembro de 1900. Estudou o bacharelato en Santiago, a carreira de química en Madrid e o doutorado en Zurich. Ao comenzo da Guerra Civil, foi purgado do seu posto de profesor, retirándose a Laxe, onde creou unha empresa mineira para a explotación do caolin. Máis tarde creou o Instituto Xeolóxico de Laxe, no que traballou ata o ano 1969, cando se retirou. Morreu en A Coruña o 4 de maio de 1986.

 

TERREMOTO

TERREMOTO

Terremoto de L’Aquila (Foto: Elpais.com)

A noticia destes últimos días está nese forte terremoto de L’Aquila (Italia) cunha magnitude de 6,3 graos na escala de Richter, así como réplicas comprendidase entre 3,8  e 4,8. Deixando a un lado os desastres materiais, o máis preocupante son o número de mortos (ao redor de 200) e numerosos desaparecidos.

Pero, sabes como se produce un terremoto?  Como se miden? Que é a magnitude dun terremoto? E a intensidade? No seguinte gráfico interactivo do xornal El País, poder obter contestación a esa pregunta, pinchando en TERREMOTOS.

 

IDEAS PARA AS VACACIÓNS: UN LIBRO II

IDEAS PARA AS VACACIÓNS: UN LIBRO II

Tal como prometín, hoxe tócalle a proposta de UN LIBRO, pero en galego. Trátase de "A espreita na penunmbra" da escritora galega María Canosa Blanco (Cee, 1978).

O seu argumento é o seguinte: Marc e a súa familia viven felices nunha bonita urbanización, pero un día un estraño suceso acaba facendo abalar toda esa harmonía: no armario do cuarto dos seus pais unha arrepiante voz, procedente do pasado, fai a súa aparición. Para fuxir dos malos agoiros que ese estraño fenómeno anuncia para todos, deciden marchar a París nunha viaxe de lecer. Así se desencadea a traxedia máis estarrecedora que poida afectar a un ser humano.

Misterio, intriga  e suspense... ¡Que máis queredes!

¡Boa lectura!

IDEAS PARA AS VACACIÓNS: UN LIBRO I

IDEAS PARA AS VACACIÓNS: UN LIBRO I

Se onte a miña proposta era ir ao cine, hoxe é ler UN LIBRO, pero non un libro de texto, senón un libro de lectura.

A miña proposta é dun libro en castelán (mañá será outro en galego). O seu título é "Los gigantes de la luna", de Gonzalo Moure Trenor ( Valencia, 1951) e da editorial Edelvives, da colección Ala Delta, serie Verde.

O seu argumento trata da relación entre Pablo, un rapaz moi introvertido (apodado polo seu pai como o caracol mutante), cunha rapaza saharaui, Maisma, procedente dun campamento de refuxiados, quen lle conta o segredo dos xigantes da lúa, que no será o que el pensaba: un barco cheo de prata, senón noutra cousa. Xeográficamente sitúase na costa asturiana, e ... non conto máis.

Merce a pena. ¡Seguro!

IDEAS PARA AS VACACIÓNS: CINE

 

Antes estes días de vacacións podemos preguntarnos ¿Que facer? Seguro que moitos teñen a contestación rápida: ¡Non facer nada! Pero o día ten 24 horas e 10 días x 24 horas = 240 horas .... ¡Bueno, que queda tempo para todo! Por esa razón propoñereivos, se o considerades oportuno, algunhas iniciativas compatibles co descanso.

A primeira, ir ao CINE. Estréase hoxe unha película de animación 3D (por eso se vades procurade ir a un cine con estas características) titulada "Monstruos contra Alieníxenas".  Ten unha duración de 1h e 34 min, de nacionalidade EEUU,  o seu director é Conrad Vernon.

Pero para que teñades unha idea do que vai aquí tedes o trailer. Se a vede, seguro que descansades e pasádelo ben.

 

HUMOR: A HORA DO PLANETA

HUMOR: A HORA DO PLANETA

Nesta viñeta "O Carrabouxo" (Xosé Lois) publicada no xornal La Región do pasado 20-03-09, satiriza sobre o apagón dunha hora, do pasado sábado, na celebración da "hora do planeta". 

En verdade hai moitas luces acesas durante a noite innecesariamente. Hai que empezar por esas para aforrar enerxía.

HUMOR: GALEGO/CASTELÁN

HUMOR: GALEGO/CASTELÁN

Viñeta de Dávila (Faro de Vigo 22/03/09)

Neste viñeta de Dávila, faise referencia aos anuncios esperemos que infundados, da nova política sobre o idioma galego. Ao parecer o castelán vai, como di a viñeta, a engulir ao galego. Seguramente moitos quedarán moi contentos e outros ... Dende o meu punto de vista hai que ter un respecto pola lingua do noso país (a nosa, o GALEGO), independientemente de que teñamos unha competencia lingüística igual en castelán (lingua cooficial en galicia) e se podemos en inglés, francés, portugués, ... , pois ao fin e ao cabo con canta máis xente nos relacionemos lingüísticamente moito mellor.

Espero que o sentido común (eso que cada vez se perde máis, e así imos) perdure neste caso.

¡Vermos que acontece!

¡POR FIN!

¡POR FIN!

Xa era hora que desaparecera un dos significados do termo gallego do Diccionario da Real Academia Española, no que, como se pode ver máis abaixo no apartado 5, significaba despectivamente tonto.

gallego, ga.

(Del lat. Gallaecus).

1. adj. Natural de Galicia. U. t. c. s.

2. adj. Perteneciente o relativo a esta comunidad autónoma de España.

3. adj. En Castilla, se dice del viento cauro o noroeste, que viene de la parte de Galicia. U. t. c. s.

4. adj. Ant., Arg., Col. y Ur. Dicho de una persona: Nacida en España o de ascendencia española. U. t. c. s.

5. adj. C. Rica, tonto. (falto de entendimiento o razón).

6. adj. El Salv, tartamudo.

7. m. Lengua de los gallegos.

8. m. C. Rica y Nic. Especie de lagartija crestada que vive en las orillas de los ríos y nada con mucha rapidez.

9. m. C. Rica. libélula.

10. m. Cuba y P. Rico. Ave palmípeda de plumaje ceniciento, rabadilla, vientre y cola blancos, patas, pico y párpados rojizos.

11. m. Cuba. En un ingenio, dispositivo que aplana y nivela la caña antes de ser molida.

 

  Esta loita, gañada pola persistencia dunha galega (nin tonta nin tartamuda), naquel momento estudiante de maxisterio  se Santiago de Compostela, surtirá efecto dentro dun par de meses do diccionario que a RAE ten en internet e en papel a partir do diccionario que se publicará no ano 2013. 

¡Que chegue pronto ese día! ¡O significado número 6, tamén o podían quitar!