OPINIÓN E COMENTARIO

CINE: "MULA"

 

Esta fin de semana chega aos cines a película "Mula". Aos 88 anos Clint Eastwood dirixe e interpreta un personaxe a primera vista sorprendente e inspirado nun caso real. Esta é a súa ficha técnica:

Título orixinal: The Mule

 Ano: 2018

Duración: 116 min.

País: Estados Unidos 

Xénero: Drama

Produtora: Imperative Entertainment / Warner Bros / Bron Studios / Malpaso Productions

Distribuidora: Warner Bros 

Dirección: Clint Eastwood

Guión: Nick Schenk

Música: Arturo Sandoval

Fotografía: Yves Bélanger

Reparto: Clint Eastwood, Bradley Cooper, Michael Peña, Taissa Farmiga, Laurence Fishburne, Ignacio Serricchio, Alison Eastwood, Dianne Wiest, Diego Cataño, Robert LaSardo, Lobo Sebastian, Andy García, Clifton Collins Jr., Manny Montana, Jill Flint, Noel Gugliemi, Loren Dean, Katie Gill, Daniel Moncada, Victor Rasuk, Devon Ogden, Ashani Roberts, Lee Coc, Rey Hernandez, Joe Knezevich, Derek Russo

Sinopse: A película conta a historia de  Earl  Stone, un veterano da guerra de Corea xa octoxenario que, cando se ve obrigado a pechar o seu negocio de horticultura pola competencia que lle supón internet, decide aceptar unha oferta para transportar droga ás ordes dun cartel mexicano.

Seguramente o último traballo da vida deste gran actor: Clint Eastwood!

8 DE MARZO: TEMPO DE MULLERES

 

O lema do Día Internacional da Muller (8 de marzo) deste ano, "Pensemos en igualdade, construamos con intelixencia, innovemos para o cambio", coloca a innovación por parte das mulleres e as nenas, para as mulleres e as nenas, no centro dos esforzos para lograr a igualdade de xénero.

O logro da igualdade de xénero no mundo require de innovacións sociais que funcionen tanto para homes como para mulleres e que non deixen a ninguén atrás. Desde a planificación urbana que se centre na seguridade da comunidade ata plataformas de aprendizaxe electrónica que leven as aulas ás mulleres e as nenas, centros de coidado infantil alcanzables e de calidade, así como tecnoloxía deseñada por mulleres para abordar os obstáculos persistentes que as limitan, a innovación pode impulsar a carreira pola igualdade de xénero ata a meta para 2030.

O logro da igualdade de xénero no mundo comeza por asegurarse de que as necesidades e experiencias das mulleres estean integradas na propia orixe da tecnoloxía e as innovacións. Isto significa crear solucións intelixentes que vaian máis aló do recoñecemento das disparidades de xénero e atendan as necesidades de homes e mulleres en plano de igualdade. E finalmente, require innovacións que perturben o statu quo e presten especial atención a como se utiliza e accede á tecnoloxía e quen o fai; innovacións que garantan que as mulleres e as nenas desempeñan un papel decisivo nas industrias emerxentes.

Eu únome a elas para celebrar ás mulleres e as nenas, a súa imaxinación sen límites, os seus soños de ilusión e a súa forza inesgotable.

E ti?

ARTE CONTEMPORÁNEA

 

A arte contemporánea aquela arte xurdida a partir da  eclosión vangardista dos inicios do século  XX. Estas propostas artísticas, distinguíronse por presentar unha serie de ideas que revolucionaron a institución da arte, como a ruptura cos modelos tradicionais ou o seu carácter crítico e experimental, temos de exemplo os  movementos artísticos contemporáneos como o fovismo, o expresionismo, o cubismo, o  futurismo, o  neoplasticismo, o  dadaísmo e o surrealismo.

Hai uns días rematou a feira ARCO de arte contemporánea con moito éxito.

Entende todo o mundo este tipo de arte? A arte moderna é un idioma e, como todos os idiomas, esixe unha aprendizaxe. Unha cousa é que non guste, ou que non se entenda, e outra a reacción violenta e agresiva que, desafortunadamente, provoca en tantas ocasións, mesmo en persoas, como o ministro inglés Howell, que cualificou de “merda conceptual” as obras dos catro artistas seleccionados do ano 2002 para premio Turner, que se concede cada año na Tate Gallery de Londres.

A viñeta de El Roto (Andrés Rábago García, Madrid-1947) no xornal El País do pasado día 4, trata precisamente este tema.

Concluínte!

O CASTIGO NON É UNHA ESTRATEXIA EDUCATIVA, É UNHA INSEGURIDADE ADULTA

 

É efectivo o castigo para os nosos fillos?, é posible educar aos nenos con amabilidade e firmeza, ao mesmo tempo?, que habilidades teñen que aprender os nosos fillos para desenvolverse ben? Estas, son só algunhas das cuestións que Marisa Moya aborda nesta conversación. Mestra, psicóloga e directora de escola infantil, Moya é a máxima referencia en Disciplina positiva en España. Nos seus talleres para familias e docentes, insignia a pais e nais a relacionarse de maneira afectiva cos nenos e aprender habilidades que necesitan para crecer e desenvolverse. Para Marisa Moya, a clave da educación no século  XXI consiste en crear ximnasios emocionais en cada fogar e en cada escola. Segundo a mestra, o propósito a longo prazo de todos os pais é axudar aos seus fillos no desenvolvemento da autoestima e as destrezas que necesitan para ser seres humanos felices e capaces de contribuír ao benestar da súa familia e da sociedade, xa que é só a través da confianza e a experiencia como un aprende a humanizarse: “Os nenos necesitan experimentar para converterse en persoas. O castigo non é unha estratexia educativa, é unha inseguridade adulta”, conclúe a educadora.

INTELIXENCIA EMOCIONAL

 

Daniel J. Siegel é doutor en Medicina, profesor de Psiquiatría Clínica na Facultade de Medicina da Universidade de California nos Anxeles, codirector do UCLA Mindful Awareness  Research Center e director executivo do Mindsight Institute. Siegel é autor de  bestsellers como ‘Ser pais conscientes’, ‘Mindsight’, a nova ciencia da transformación persoal e dun dos libros máis aclamados internacionalmente ‘The Developing Mind’, cuxas propostas se aplicaron a programas educativos de todo o mundo. Na súa obra ‘Tormenta Cerebral’, Daniel J. Siegel achega as claves para acabar con algúns dos mitos e falsas crenzas máis estendidas sobre a adolescencia. Desde unha visión positiva, Siegel afirma que a adolescencia é unha etapa moi especial, unha faísca emocional, un momento de conexión social, de procura do novo e con esencia creativa: “Os adolescentes teñen paixón, un sentimento de que todo importa. Teñen unha capacidade profunda de colaboración entre eles, e o valor de probar cousas novas”, destaca.

A FILOSOFÍA E O ARTE DE ESCOITAR

 

É o filósofo contemporáneo máis popular do mundo. Michael Sandel, profesor na Universidade de Harvard e Premio Princesa de Asturias das Ciencias Sociais 2018, ten como obxectivo poñer a educación cívica sobre a mesa e conectar a filosofía coa nosa vida cotiá.

“Sócrates vagaba polas rúas e dialogaba coa xente, a filosofía xurdía da vida da cidade, das opinións e conviccións que tiñan eses cidadáns”, argumenta. E, vinte e seis séculos despois, este profesor de Filosofía Política trata de revivir o espírito  socrático e párase a falar coa xente para indagar que é a xustiza ou que significa o “ben común”. Faio dentro e, sobre todo, fóra das aulas. Na serie da BBC ’The Global  Philosopher’, lidera as discusións en vídeo con participantes de máis dunha trintena de países sobre os aspectos éticos de temas como a inmigración ou o cambio climático. Os seus escritos sobre xustiza, ética, democracia e mercados traducíronse a máis de 25 idiomas, entre os que destaca o libro ’O que o diñeiro non pode comprar: Os límites morais do mercado’. O filósofo tamén imparte "Xustiza", o primeiro curso de  Harvard dispoñible gratuitamente en liña e en televisión.

Michael  Sandel foi un pioneiro no uso de novas tecnoloxías para promover o discurso público global, pero critica as redes sociais e a adicción ás pantallas das que sostén: “se as deixamos que actúen soas, compiten coa educación e son unha das maiores barreiras para a aprendizaxe”.

COMO UN PROFESOR PODE CAMBIAR A VIDA DUN NENO

 

Realizou a súa primeira composición con tan só nove anos. Hoxe, o octoxenari  Benjamin Zander, está considerado un dos directores de orquestra máis prestixiosos do mundo e o maior especialista na obra de Gustav Mahler. Foi discípulo de Benjamin Britten, Imogen Holst e do violonchelista español Gaspar Cassadó. Aínda que  Zander converteuse nun mestre con identidade propia, convencido de que “a música trata sobre o amor, sobre a expresión, sobre a liberdade, sobre a alegría”. Por iso antes de elevar a súa batuta, antes de cada concerto, dá unha charla á audiencia na que comparte as historias que se esconden detrás das composicións e nas que, ademais, transmite o seu amor pola música. “A música clásica eleva ao ser humano para ser a mellor versión de si mesmo”, asegura. 

Actualmente dirixe a Orquestra Filarmónica de Boston e a súa filial xuvenil. Músicos aos que inculca a súa pedagoxía: “A técnica non é o obxectivo final, o obxectivo final é o amor, é a expresión, a comunicación, o contacto, a comunidade”. O músico inglés é tamén autor de varios libros entre os que destaca a superventas ‘A arte do posible’.
Cal sería a última peza que lle gustaría dirixir? Na resposta de Benjamin Zander resúmese a súa paixón como unha actitude ante a vida: "A ‘Novena Sinfonía de Mahler’, porque é unha despedida que expresa a gratitude por estar vivo”.

ESTAR INFORMADO PARA TOMAR UNHA DECISIÓN

 

As matemáticas poden ser divertidas? Como poden axudarnos no noso día a día? En definitiva, cal é o poder que nos dá as matemáticas? Ninguén mellor que Adrián Paenza para responder a estas preguntas. Doutor en matemáticas e profesor na Universidade de Buenos Aires durante máis de 20 anos, Paenza está considerado como un dos grandes  divulgadores matemáticos do mundo, recibindo, entre outros, o prestixioso premio Leelavati en 2014 outorgado pola Unión Matemática Internacional, pola súa contribución e labor divulgativa. A súa paixón por ciencia, a política e o deporte levoulle, a compaxinar a súa faceta como matemático co xornalismo. Profesión que desenvolveu con éxito durante máis de corenta anos nos grandes medios arxentinos de prensa, radio e televisión na que destacaron os populares programas: Científicos Industria Arxentina e especialmente Alterados por Pi, programa que se mantivo en antena durante máis de dez anos. É autor de numerosos libros, entre os que destacan a exitosa serie: Matemática, estás aí?, Matemagia (2015), Matemáticas para todos (2017) e A porta equivocada (2018). A través de historias, retos e enigmas, Adrián Paenza logra espertar a nosa curiosidade, desafiar a nosa imaxinación e contaxiarnos o seu entusiasmo polo coñecemento e a aprendizaxe, demostrando que as matemáticas ademais de moi útiles son tremendamente divertidas.