OPINIÓN E COMENTARIO

ACOMPAÑAMENTO NAS ETAPAS DE EVOLUCIÓN DOS NOSOS FILLOS

 

Alberto Soler é Psicólogo e Máster en Psicoloxía Clínica e da Saúde. Con máis de 10 anos de experiencia clínica e asesoramento a pais, Soler é conferenciante e colaborador habitual en prensa, radio e televisión. No seu  videoblog, Pílulas de Psicoloxía e no libro “Fillos de pais felices”, do que é  co-autor, dá resposta ás dúbidas universais sobre educación, crecemento persoal e crianza. “No momento no que temos unha etiqueta posta, acabamos comportándonos de acordo con esa etiqueta…Debemos ser conscientes de que as expectativas que poñemos sobre os nenos acaban condicionando a súa conduta”, explica. Alberto Soler advirte dos perigos do ensino con “etiquetas” e da obediencia cega: o futuro dos nenos pasa pola educación en valores como a  asertividad, o pensamento crítico e a autonomía.

CAZANDO EXOPLANETAS

 

En 1937 o escritor británico Olaf Stapledon publicou Hacedor de estrellas, un dos textos imprescindibles da historia da ciencia ficción, inspirador de multitude de historias e  incitador de vocacións literarias. Desta novela Jorge Luís Borges afirmaba que “unha prodixiosa novela, un sistema probable ou verosímil da pluralidade dos mundos e da súa dramática historia”. E Arthur C. Clarke asegurou que era “probablemente, a máis poderosa obra da imaxinación de todos os tempos”. O que fascinou a tantos lectores que hoxe seguen achegándose ao texto de Stapledon é a mestría con que o escritor achégase a un dos misterios que sempre acompañou ao ser humano: estamos sós no universo ou hai outras formas de vida máis aló do noso planeta?

En Hacedor de estrellas, un home senta a contemplar o firmamento unha noite calquera desde o alto dun outeiro e pregúntase polo sentido da súa vida. Estas reflexións son o inicio dunha viaxe fenomenal que lle leva a trasladarse coa mente desde a Terra aos confíns do universo, conectado con outras intelixencias e coñecendo outras civilizacións. Ese xesto, o de mirar cara ao alto, foi realizado por millóns de seres humanos desde tempos inmemoriais. “Cando era neno -explica Jon  Jenkins, científico da NASA- deitábame na herba nas noites de verán e miraba cara ao ceo, preguntándome se habería planetas orbitando esas estrelas. E de ser así, habería neles seres tombados na herba mirando ao ceo na nosa dirección facéndose a mesma pregunta?”.

Seguramente aquelas  cuitas infantís son as que levaron a Jenkins a converterse no que é hoxe: o responsable de centro de procesamento de datos das misións  Kepler e  TESS, ambas as enfocadas ao descubrimento de novos  exoplanetas. O asombroso é que, como o propio Jenkins detalla, cando el era un neno (en realidade ata hai máis ou menos 20 anos), os únicos planetas dos que tiñamos evidencia da súa existencia eran os pertencentes ao noso sistema solar. Hoxe, en cambio, podemos situar no espazo máis de 1.500 planetas distintos. Esta diversidade sorprendeu mesmo aos astrónomos, quen ademais descubriron que o noso sistema solar non é tan estraño dentro do universo, pero tampouco é a norma xeral. Este xigantesco salto no coñecemento do espazo débese á misión  Kepler na que  Jenkins estivo traballando e grazas á cal agora “sabemos que hai planetas por todas partes”. E se isto é así… claro, a seguinte pregunta é a que nos levamos facendo séculos: que hai neses planetas. Tan só gases e minerais? Talvez tamén auga? Jenkins teno claro: “Hai cento cincuenta mil millóns de estrelas na galaxia, iso significa que debe de haber cincocentos mil millóns ou un billón de planetas. Así que me sorprendería moito que non houbese vida en ningún fóra da Terra”.

 Se iso que bole alá arriba é só unha bacteria ou un ser dotado de intelixencia que nas noites de verán pregúntase se terá semellantes no espazo exterior ninguén é capaz de demostralo. A non ser que, como Stapledon, sexamos capaces de viaxar coa mente…

FONTE: José  L. Álvarez  Cedena/elpais.es/ciencia

O PAPEL DA COMUNICACIÓN NA NOSA VIDA

 

Xornalista, doutor en Socioloxía e enxeñeiro técnico industrial, Manuel Campo Vidal é o presidente da Academia das Ciencias e as Artes de Televisión de España e da escola de negocios  Next  International  Business  School, ademais está á fronte do Instituto de Comunicación Empresarial. Presentou e dirixiu informativos en TVE e Antena 3 TV, cadea da que foi director e posteriormente Vicepresidente. Tamén foi o máximo responsable durante catro anos do programa de radio Hora 25 na Cadea Ser. O xornalista é o principal impulsor dos debates electorais en España, organizou e moderou boa parte dos cara a cara entre os candidatos á Presidencia do Goberno. Entre outros galardóns, recibiu o Premio Ondas, o Premio  Castelar á Eficacia Comunicativa e o Premio Camilo José Cela ao Xornalismo Independente. Campo Vidal pon de relevo o papel da comunicación na nosa vida, na contorna social ou laboral, e destaca o poder que ten a palabra, o silencio, escóitaa e o impacto da emoción para comunicar correctamente: “Na educación só formáronnos como receptores, se nos formasen como emisores, os nenos e mozos vencerían o medo escénico. É moi positivo que se preparen tamén en debates para defender as súas ideas”. 

COMO ENSINAR AOS TEUS FILLOS A COMER SANO

 

O pediatra e  divulgador Carlos  Casabona converteuse nun referente en nutrición e prevención da obesidade infantil. No seu libro "Ti elixes o que comes" e nas súas conferencias sobre pedagoxía nutricional,  Casabona achega claves para unha alimentación saudable. O pediatra explica que só se pode loitar contra as elevadas taxas de obesidade infantil a través da educación. O experto sinala o papel fundamental que teñen as familias para reverter esta situación ofrecéndolles pautas para axudarlles a escoller alimentos saudables e anima ás escolas para poñer en marcha programas de educación nutricional que xa funcionaron noutros países. “En Xapón existen leis que inclúen aos  dietistas-nutricionistas nos colexios, para deseñar os menús escolares e ensinar nutrición ao nenos… pero sobre todo aos pais, que son a clave. Só pódese ensinar a comer de forma saudable desde o exemplo”, conclúe  Casabona.

O OFICIO DE APRENDER

 

Joan Roca está considerado un dos mellores chefs do mundo, Premio Nacional de Gastronomía e referente internacional da cociña de vangarda, dirixe xunto aos seus irmáns o restaurante O Celler de Can Roca, en Xirona, galardoado con tres Estrelas  Michelín e tres Soles Repsol. A súa paixón pola cociña naceu nos fogóns do restaurante familiar, onde os irmáns acudían cada tarde ao saír do colexio. “Dos nosos pais aprendemos non só a amar a cociña, senón esta forma tan peculiar de entender a hospitalidade como forma de vida, a xenerosidade, a capacidade de compartir e o esforzo”, explica Joan Roca. Despois de estudar na Escola de Hostalería e Turismo de Xirona e viaxar polo mundo aprendendo cos mellores, o chef regresou como profesor á súa escola ao mesmo tempo que seguía experimentando na cociña do Celler. “Non se trataba só de ensinar, senón de manter aos alumnos motivados e comprometidos; de manter as súas ganas de seguir aprendendo cando se van. Porque de aprender non se acaba nunca: ese é o oficio máis bonito do mundo", conclúe o cociñeiro.

INTELIXENCIA E AUTOESTIMA

 

Especialista en Cirurxía Xeral e do Aparello Dixestivo, o doutor Mario Alonso Puig dedicou a súa vida á Medicina e ao estudo da Intelixencia Humana e a  psiconeurobioloxía. Membro da Academia de Ciencias de Nova York e da Asociación Americana para o Avance da Ciencia, Mario Alonso Puig converteuse nun referente internacional no desenvolvemento do ser humano a través da intelixencia, a motivación e o liderado. É autor de libros de éxito como “Madeira de líder”, “Vivir é un asunto urxente” e “Reinventarse: a túa segunda oportunidade”. Alonso Puig defende que “nunca hai que dar a ninguén por perdido” porque en todo ser humano existe grandeza. Sinala a importancia dos educadores para descubrir ese potencial, desenvolvelo e dar oportunidades. “Hai que vivir con paixón, con entusiasmo, con confianza nas nosas capacidades e adestrar o cerebro para conseguir o noso obxectivo”, afirma.

CINE: "RAÑACEOS"

 

Esta fin de semana chega aos cines o thriller de acción  "O Rañaceos", que conta cunha explosiva posta en escea da adaptación de "High-Rise", novela publicada por J.G. Ballard a mediados dos anos 70. Unha herdeira de "Xungla de cristal", case con toda seguridade, a obra cumbre do cine de acción.  Esta é a súa ficha técnica:

Título: O Rañaceos

Título Orixinal: Skyscraper

Xénero: Acción

Duración: 1h e 42min

Nacionalidade: USA

Ano: 2018

Produtora: Legendary Pictures, Perfect World Pictures, Seven Bucks Productions, Flynn Picture Co.

Distribuidora: Universal Pictures

Director: Rawson Marshall Thurber

Produción: Beau Flynn, Dwayne Johnson, Hiram Garcia

Guión: Rawson Marshall Thurber

Música: Steve Jablonsky

Fotografía: Robert Elswit

Reparto: Dwayne Johnson, Neve Campbell, Pablo Schreiber, Chin Han, Roland Møller, Byron Mann, Elfina Luk, Kayden Magnuson, Hannah Quinlivan, Byron Lawson, Sean Kohnke, Jason William Day, Sam Yunussov

Sinopse: Will Ford, un ex líder do Equipo de Rescate de Reféns do FBI e veterano de guerra do exército de Estados Unidos, encárgase agora de avaliar a seguridade dos rañaceos. Durante unha viaxe de traballo en China, vese incriminado no incendio do edificio máis alto e seguro do mundo. Perseguido e á fuga, Will deberá atopar aos que lle tenderon a trampa, limpar o seu nome e rescatar á súa familia, atrapada no interior do rañaceos… sen sucumbir ás chamas.

Trepidante!

NEUROCIENCIA

 

Doutor en  Neurociencias pola Universidade de Oxford e doutor en Medicina pola Universidade de Granada, Francisco Moura é catedrático de Fisioloxía na Universidade Complutense de Madrid. Referente internacional en  Neuroeducación e autor de numerosas publicacións e libros como "Neuroeducación: só se pode aprender aquilo que se ama", o profesor Moura destaca a importancia que teñen as emocións na aprendizaxe. Todo o que somos, pensamos, sentimos e aprendemos é froito do noso cerebro en interacción constante co noso corpo e coa contorna, explica. Moura, achéganos as ferramentas e claves básicas que ofrece a  Neurociencia para a mellora da aprendizaxe e a memoria, sempre desde o lado humano afirmando que "Tentar ensinar sen coñecer como funciona o cerebro pronto será como deseñar unha luva sen nunca antes ver unha man”. Defensor da necesidade dunha sólida formación ética e en valores nos nenos, Francisco Moura sostén que todos os cambios importantes que sucedan nas nosas sociedades occidentais pasarán "por recoñecer e aceptar que o ser humano é o que a educación fai del", destacando especialmente o papel central dos mestres aos que considera “a xoia da coroa dun país” e os artífices fundamentais desta tarefa. "Son os mestres quen ademais do coñecemento transmiten os seus valores aos homes e mulleres do futuro", destaca.