Blogia
vgomez

OPINIÓN E COMENTARIO

Á HORA DA COMIDA EN FAMILIA

 

Javier Blumenfeld é Médico pediatra, Máster en endocrinoloxía pediátrica e nutrición e Doutor en ciencias biomédicas, sendo responsable da consulta de Endocrinoloxía Pediátrica do Hospital del Escorial (Madrid). É especialista en Neuroeducación e membro do Observatorio da Universidade Rey Juan Carlos para o desenvolvemento de innovacións educativas. Así, Blumenfeld desenvolve, xunto ao seu equipo, programas de alimentación saudable para nenos e familias nos que reivindica a importancia para comer variado, o exercicio físico e o descanso para o desenvolvemento do cerebro e a aprendizaxe. Defensor da dieta mediterránea convídanos a “recuperar o goce de sentarnos a comer en familia” asegurando que é o mellor hábito que podemos manter na alimentación dos nenos. Por iso, Blumenfeld describe as comidas e ceas familiares como “a última trincheira para non estar completamente mecanizados: o último espazo que nos queda para conversar e non perder a nosa humanización.

EXPERIMENTO SOCIAL CONTRA O BULLYING

 

Netflix levou a cabo un experimento social para a promoción da nova tempada da serie "Por 13 razóns". Para iso, a plataforma reuniu a 20 alumnos dunha clase para que levarán a cabo varias tarefas.

Unha delas é que escribisen os insultos que escoitan a diario, entre os que se atopaban os seguintes cualificativos: "raposa", "mouro de merda", "balea". Uns termos que, debido á súa abundancia, acaban cubrindo a lousa dunha aula.

Logo pregúntanlles aos adolescentes que lle parecen eses cualificativos. Algúns non lle dan importancia aínda que outros aseguran que "non sabes realmente, cando o dis, que a esa persoa pódelle doer" ou que "hai xente á que lle poden marcar a vida".

Logo pregúntanlles cousas boas que lle dirían a xente coñecida e pregúntanlles se algunha delas dixéronllas a eles, sendo poucos os que aseguran que lles dixeron eses cualificativos bos. Unha das participantes deixou a seguinte reflexión: "As cousas boas non se expresan moi a miúdo".

Unha pena!

FONTE: laregion.es

A HORA DE DORMIR NOS NEN@S

 

Álvaro Bilbao é Doutor en Psicoloxía da Saúde e neuropsicólogo formado no Hospital Johns Hopkins (Baltimore) e no Royal Hospital for Neurodisability (Londres). É tamén colaborador da Organización Mundial da Saúde e profesor convidado en distintas universidades. Un recoñecido experto clínico e divulgador que imparte conferencias en todo o mundo sobre temas que explican a relación entre o cerebro e a educación. É autor do bestseller internacional “O cerebro do neno explicado aos pais” no que a través de exemplos sinxelos e útiles consellos explica a pais e profesores o funcionamento do cerebro dos nenos para axudarlles a desenvolverse e aprender mellor.

O ESFORZO POR ENRIBA DA MOTIVACIÓN

 

Enhamed Enhamed está considerado como o mellor nadador paralímpico da historia. Alcumado como o "Michael Phelps español", este atleta ten un espectacular palmarés con trinta e sete medallas repartidas en doce anos de carreira profesional, e entre as que destacan, oito campionatos do mundo, tres europeos e catro medallas de ouro en tres Xogos Olímpicos. Máis aló da súa colección de premios, Enhamed brilla pola súa capacidade para axudar a desenvolver o máximo potencial de estudantes, deportistas e profesionais de todos os ámbitos. As súas leccións de vida están repletas de inspiración: “Aos 8 anos non perdín a vista, gañei a cegueira”; “Non creo nos soños, os soños non teñen data, eu teño plans"… A Enhamed gústalle fixar as súas metas sempre por escrito e situar o esforzo por encima da motivación. Unha actitude que non queda en palabras baleiras, e aínda que xa está retirado da máxima competición, el segue explorando límites e supera retos como subir ao Kilimanjaro ou converterse na primeira persoa cega en cruzar a nado o estreito de Xibraltar. E é que, como el mesmo di, a paixón da súa vida é descubrir como aprendemos a converternos nas persoas que queremos ser. Nese camiño, Enhamed sente como un peixe na auga.

BASE HUMANA ESTABLE NA LÚA

 

O próximo ano cumprirase medio século da chegada do Apolo XI á Lúa. A efemérides, ademais de servir como escusa para lembrar o histórico paseo de Neil Armstrong e Buzz Aldrin nas proximidades do Mar da Tranquilidade aquel 21 de xullo de 1963, activará sen dúbida todo tipo de especulacións acerca das futuras posibles visitas ao noso satélite.

Bernard Foing, director do Grupo Internacional de Exploración Lunar na Axencia Espacial Europea, non ten dúbidas respecto de que “no futuro a Humanidade terá unha presenza permanente na lúa. Será entón cando adquiramos a consciencia de ser unha civilización biplanetaria”. O Proxecto Moon Village da ESA quere establecer unha poboación estable na lúa na que humanos e robots traballen xuntos de forma colaborativa na exploración espacial, pero tamén na minería ou a investigación científica.

A idea non é nova; nunha nota de prensa publicada en 2016, Jan Woerner, director xeral da ESA, xa se mostraba entusiasmado coas posibilidades que ofrece o proxecto: “Dende unha perspectiva científica, a Lúa é verdadeiramente fascinante. En primeiro lugar como un arquivo da historia temperá da Terra, pero tamén porque poderiamos emprazar un telescopio no lado máis afastado do satélite e mirar no universo profundo sen ningunha interferencia de sinais humanos. Para futuras misións espaciais, na lúa poderíanse desenvolver e probar métodos baseados en novas tecnoloxías, como a fabricación de novos materiais, que potencialmente poderían facer uso dos recursos dispoñibles alá arriba”.

A dara tentativa para que se produza este salto na conquista espacial que ofrece Bernard Foing é o ano 2030, unha posibilidade tan próxima no tempo que esperta a vertixe dos menos optimistas. Con todo, Foing vai máis aló ao considerar que Moon Village permitirá non só traballar na lúa, senón tamén o nacemento do primeiro humano fóra do noso planeta cara ao 2040. Sería entón cando a nosa especie, sempre lanzada cara ao futuro desde que fai miles de anos decidise mirar aos ollos do lume en lugar de fuxir das chamas, dando entón un paso xigantesco na súa expasión planetaria. Foing alíñase aquí cos máis entusiastas e augura o nacemento dunha nova economía, unha nova tecnoloxía e unha nova sociedade… pero tamén dunha nova forma de pensarnos a nós mesmos: “Algúns din que establecer unha colonia na lúa podería facer que xurdise un renacemento humanístico fose do planeta Terra”. Un renacemento humanista necesario para a nosa continuación como especie e que, hai xa 50 anos, Neil Armstrong anticipou cando, en metade da Guerra Fría, conversando por teléfono co presidente Richard Nixon desde a Lúa dixo: “Representamos a todos os homes de paz da Terra. Isto é unha visión de futuro”.

FONTE: José L. Álvarez Cedena/Xornal El País

AXUDAR A DESCUBRIR "O XOGUETE PREFERIDO" DE CADA NENO

 

Se existise unha “academia da educación mundial" Francesco Tonucci ocuparía a cadeira de brazos "E Maiúscula". Mestre e pedagogo, debuxante e ‘"nenólogo", como el mesmo defínese, o pensador italiano é un dos grandes nomes da historia da pedagoxía. A través de FRATO, o seu alter ego e pseudónimo, converte as súas viñetas en xanelas desde as que convida a mirar sobre a escola e a aprendizaxe cos ollos do neno que todos fomos. Unha viaxe que continúa como autor de libros nos que defende firmemente os dereitos da infancia. Destacan títulos como "Os nenos e as nenas pensan doutra maneira" e "A cidade dos nenos". Neste último, conta a experiencia pedagóxica do mesmo nome que protagonizou na súa cidade natal e coa que reivindica a necesidade de reconquistar espazos públicos para os nenos: "con pelotas, avós, risas… pero sen coches". Acompañado dun "consello de estudantes", Francesco Tonucci reflexiona sobre o fin máximo da educación para construír a "escola que queren os nenos": un lugar que axude ao pleno desenvolvemento da súa personalidade .

COMO PENSA UN ADOLESCENTE

 

David Bueno é un científico rodeado de preguntas: Como aprendemos? Como pensa un adolescente? Cal é a mellor idade para comezar cun segundo idioma? Por que a música, a plástica e a educación física son tan importantes? El non quere deixar ningunha sen resposta porque como anuncia no seu último libro, a súa paixón é contar todo o que sempre quixemos saber sobre o cerebro dos nosos fillos e nunca ninguén se atreveu a explicarnos. Profesor de xenética na Universidade de Barcelona, David Bueno explica que a neurociencia ofrece claves que modificarán a nosa forma de ensinar e aprender.

EDUCAR EMOCIÓNS

 

Mar Romeu, Mestra en maiúsculas, confesa que o que máis lle gusta é que os seus nenos chámenlle “Seño”. Traballou en todas as etapas educativas: educación infantil, primaria, secundaria, formación profesional e universidade. Esta licenciada en pedagoxía e psicopedagoxía, é unha das referencias en intelixencia emocional na educación española. Reivindica á familia como a primeira escola das emocións e avisa que sobreprotexemos tanto aos nosos fillos que facémolos débiles emocionalmente: “O mellor agasallo que podemos dar aos nosos nenos é ensinarlles a recoñecer e entender as súas emocións para que elixan a máis adecuada en cada momento".