Blogia
vgomez

OUTRAS COUSAS

MORRE NEIRA VILAS

MORRE NEIRA VILAS

Neira Vilas cun exemplar de Memorias dun neno labrego / Imaxe:ccaa.elpais.com

A lingua galega está de loito. Morreu Xosé Neira Vilas aos 87 anos de idade.

Nacera en Gres (Vila de Cruces) Pontevedra, en 1928. É membro numerario da Real Academia Galega, Doutor Honoris Causa polas universidades da Coruña e da Habana, e Fillo Predilecto do Concello de Vila de Cruces. Entre outros galardóns recibiu a Medalla Castelao, o Pedrón de Honra, o Premio Trasalba. Premio da Crítica Española (novela en galego) e Premio da Crítica Galega (ensaio). É un dos escritores clásicos da literatura galega.

Emigrou a Arxentina en 1949, onde fixo a carreira de Xornalismo. Foi Secretario Xeral das Mocedades Galeguistas, e Secretario da Comisión Organizadora do histórico Congreso da Emigración Galega. Casou coa escritora cubana, de ascendencia galega, Anisia Miranda, en 1957. Xuntos fundaron ese mesmo ano “Follas Novas”, editorial e distribuidora do libro galego no continente americano.
Colaborou na prensa galega de Buenos Aires e publicou nesa cidade o poemario Dende lonxe, en 1960, e a novela Memorias dun neno labrego, en 1961, ano en que Neira e Anisia van vivir a Cuba. Alí funda é dirixe a Sección Galega do Instituto de Literatura e Lingüística. Desempeña diversos traballos na administración, colabora na prensa, e exerce durante seis anos a xefatura de redacción da revista infantil Zunzún. Dende 1992 reside na súa parroquia natal, onde preside a Fundación que leva o seu nome. (A súa compañeira Anisia faleceu en 2009).

Da súa obra destaca:

Narrativa

MEMORIAS DUN NENO LABREGO (1961)
XENTE NO RODICIO (1965)
CAMIÑO BRETEMOSO (1967)
HISTORIAS DE EMIGRANTES (1968)
A MULLER DE FERRO (1969)
REMUÍÑO DE SOMBRAS (1973)
AQUELES ANOS DO MONCHO (1977)
QUERIDO TOMÁS (1980)
TEMPO NOVO (1987)
NA OUTRA BANDA DO MAR (1992)
PAPEIS (1992)
CONTOS DE TRES MUNDOS (1995)
O HOME DE PAU (1999)
RELATOS MARIÑEIROS (2003)
A FUXIDA DE MANUEL (2007)
ESPERANDO O LEITEIRO (2012)

Narrativa para nenos

CARTAS A LELO (1971)
O CABALIÑO DE BUXO (1971)
ESPANTALLO AMIGO (1971)
A MARELA TARAVELA (1976)
O CICLO DO NENO (1978)
CONTOS VELLOS PARA RAPACES NOVOS (1983)
DE CANDO O SUSO FOI CARTEIRO (1988)
CHEGAN FORASTEIROS (1993)

Poesía

DENDE LONXE (1960)
INQUEDO LATEXAR (1969)
POESÍA RECADADA (1994)
CANTAROLAS (1995)
DENDE GRES (2004)

Vilas deixa un importante legado ás nosas letras, do que forma parte Memorias dun neno labrego, a novela galega máis lida e traducida, e que eu persoalmente empreguei como libro de texto para o meu alumnado, a principios dos 80, cando se empezou a impartir o galeno na escola.

Descanse en paz!

ESPECTACULARES ESPACIOS NATURAIS NO CINE (II)

 

Continuando con exemplos de películas que foron rodadas nun espacio natural, sendo este un dos protagonistas principais,realzando á mesma, falaremos hoxe de “Gorilas na néboa”, do director Michael Apted (1988)

A película está baseada na historia real da antropóloga estadounidense Dian Fossey e a súa loita por salvar aos gorilas nas montañas Virunga (en Ruanda e a República Democrática do Congo). O filme rodouse en varias localizacións de África, como o Parque Nacional dos Volcáns e Ruhengeri, ambos en Ruanda, así como en Zaire e en Kenia.

Entrañable!

FONTE: Revista Consumer

ESPECTACULARES ESPACIOS NATURAIS NO CINE

 

Cando visionamos unha película moitas veces non reparamos no escenario onde acontece, e deberíamos de facelo xa que, un espectacular espacio natural realza unha película ata o punto de convertese nun dos seus protagonistas principais.

Vexamos algún exemplo: “Memorias de África

Esta película, do ano 1985, dirixida por Sydney Pollack, que levou o Óscar á mellor película de 1985 (levou seis figuriñas máis, entre elas á mellor fotografía), está baseada na novela autobiográfica homónima da escritora danesa Karen Blixen. O filme rodouse en Ngong Hills, no Val de Great Rift, ao suroeste de Nairobi (Kenia).

Espectacular!

Seguiremos con outras películas en próximos días.

FONTE: Revista Consumer

IMAXE DE "AE AURIGAE"

IMAXE DE "AE AURIGAE"

AE Aurigae and the Flaming Star Nebula /Jesús Manuel Vargas Ruiz-Maritxu Poyal Viúdez / apod.nasa.gov

A axencia espacial norteamericana NASA distinguiu, o pasado martes día11, como "foto astronómica do día" unha imaxe captada por unha parella de afeccionados á astrofotografía en Puerto Real (Cádiz). Trátase dunha imaxe captada polo gaditano Jesús Manuel Vargas Ruiz e a ibicenca, fincada en Cádiz, Maritxu Poyal Viúdez. Ambos levan dez anos tomando fotografías do ceo profundo desde varios puntos da provincia de Cádiz.

A imaxe recolle a nebulosa de emisión de estréla "AE Aurigae", coñecida tamén como "Estrela Flameante". Ese nome débese a que no seu interior, a estrela fai brillar intensamente os gases, fundamentalmente hidróxeno, polo que parece que estivese a arder. Estrélaa AE Aurigae, visible preto do centro da nebulosa, está tan quente que é azul, está a uns 1.500 anos-luz de distancia e esténdese uns 5 anos-luz.

Para a obtención da imaxe os astrofotógrafos empregaron un telescopio refractor sobre unha montura motorizada e unha cámara CCD que a través de filtros especiais (Hydrógeno Alpha, Hydrógeno Alpha, Osíxeno III e Xofre II) capta a luz os gases que emiten os obxectos de ceo profundo.

FONTE: Xornal El Mundo/Ciencia

PRESUMAMOS COMO GALEGOS 2015

 

GADIS non falta a súa cita anual!

Neste anuncio o protagonista para que presumamos de galegos é un can, un can de palleiro, un pastor galego. Vivamos como galegos!

Cada día superádesvos!


HUMOR REAL: CASO VOLKSWAGEN

HUMOR REAL: CASO VOLKSWAGEN

 

O xenial Davila (Luis Davila, Pontevedra, 1972), publica hoxe esta viñeta no xornal Faro de Vigo, incidindo no escándalo Volkswagen, que puxo no punto de mira á compañía alemá e desatou unha crise no sector do automóbil.

Falsear os límites das emisiones, non é só un engano aos propietarios deses vehículos, é un problema medioambiental que afecta directa e indirectamente a todos.

Todos somos afectados!

QUE SON AS CARNES PROCESADAS E AS CARNES VERMELLAS?

QUE SON AS CARNES PROCESADAS E AS CARNES VERMELLAS?

Embutidos e carnes vermellas / Imaxe: elpopular.pe 

O pasado luns, día 16, a OMS, fixo público un ditame no que un Grupo de Traballo de 22 expertos de 10 países clasificou o consumo de carne procesada como carcinógeno para os humanos (Grupo 1) e o de carne vermella como probablemente carcinógeno para os humanos (Grupo 2A).

A alarma está servida, pero que se entende por carne procesada?

Ese estudo considera carne procesada "calquera tipo de carne que foi transformada con sal, curación, fermentación, afumado, para mellorar o sabor e preservar o alimento". Isto inclúe salchichas, algunhas hamburguesas de carne picada e tamén embutidos, desde o peor chourizo ao mellor xamón. Aínda que a maioría destes produtos son de carne de vaca ou porco, este grupo tamén inclúe embutidos feitos con sangue, carne picada de ave ou vísceras.

E que se entende por carne vermella?

A OMS considera carne vermella a que provén do músculo dun mamífero, o que inclúe vacún, cordeiro, porco, cabalo e cabra.

Entón debemos de deixar de comer a carne vermella? Non, pois contén nutrientes esencias. O que si podemos é reducir o seu consumo, ampliando, pola contra, o de peixe, ou substituila por carne de polo, coello ou pavo.

En resumo, calma, e volver á dieta mediterránea, coa máxima variedade de productos, con moitas verduras, pescado e carnes blancas.

Os excesos sempre foron malos!

FONTE: Xornal El País/Ciencia

CAMBIO DE HORA: HORARIO DE INVERNO 2015

CAMBIO DE HORA: HORARIO DE INVERNO 2015

Ás 3 será as 2 / Imaxe:lasprovincias.es

O horario vólvese a adaptar ao inverno na madrugada de hoxe, sábado 24 ao domingo 25. Ás 3 da madrugada serán as 2, por tanto teremos unha hora máis para durmir.

O cambio horario nos países europeos, en realidade, remóntase á segunda década do 1900. Alemaña foi o primeiro país que empezou a atrasar as agullas do reloxo para aforrar carbón durante a Primeira Guerra Mundial. A medida contaxiou rapidamente aos países veciños, aínda que España decidiu prescindir do cambio horario a partir dos anos 50. Volveuno a introducir definitivamente en 1973, como moitas outras nacións, con ocasión dunha circunstancia extraordinaria: a primeira crise do petróleo.

Nesta nova etapa do ano, haberá menos luz, anoitecerá antes e os días serán máis curtos. O obxectivo deste atraso de hora é o de reducir o consumo de enerxía e equiparar o comezo da xornada laboral coas horas de luz natural.

Aínda que os datos falan dun aforro do 5% (sobre 300 millóns de euros), o aforro real estímase en 0,5% sobre o consumo nacional dun país, mesmo hai un número relevante de publicacións que manteñen que o seu efecto é nulo ou ata negativo.

Cuestionable!