ZONA VERDE

A GUARDA NA REVISTA NATIONAL GEOGRAPHIC

Cima do monte Santa Trega e desembocadura do río Miño / National Geographic

A web da revista viaxes National Geographic publica un especial dos Destinos EDEN («European Destinations of Excellence», Destinos Europeos de Excelencia, proxecto que fomenta modelos de desenvolvemento do turismo sostible na Unión Europea).

No apartado de viaxes "Actualidad viajera" publícase o especial dos destinos EDEN no que A Guarda tamén é protagonista. Para velo pincha  AQUÍ.

FONTE: galiciasuroeste.info

 

REFORESTEMOS 2013

 

Na tarde de hoxe, xoves día 7 de febreiro, 20 alumnos (de 1º ESO e do Comité Ambiental da A21EG)  e 4 profesores do noso IES, participaraon no programa de VOZ NATURA REFORESTEMOS.

En terreos da Comunidade de Montes de San Miguel, realizamos a plantación de 100 árbores (20 castineiros e 80 carballos), ampliando a plantación xa realizada no curso pasado.

O noso agradecmento a Arsenio (mestre xubilado deste IES) e a dous operarios da citada Comunidade de Montes, ao garda de forestal da zona e ao programa Voz Natura de A Voz de Galicia.

Actividades coma esta sensibilizan ao noso alumnado co medio ambiente!

RAZÓNS QUE XUSTIFICAN AS ÁRBORES NAS CIDADES

Pulmóns verdes para respirar tranquilos / Imaxe: skyscrapercity.com

Máis da metade da poboación mundial vive en cidades, e para 2030, esta proporción aumentará ao 60% segundo a ONU. Para mellorar a súa sostibilidade e a calidade de vida dos seus habitantes, as árbores son unha das mellores estratexias, grazas ás súas vantaxes para o medio, a economía e a saúde. Hai seis razóns para posuír e reclamar máis árbores nas cidades.

1. Diminúen a contaminación e melloran a saúde dos cidadáns

 
As árbores, ademais de mellorar a calidade do aire coa súa achega de osíxeno e humidade, reducen a contaminación urbana: atrapan e eliminan todo tipo de partículas nocivas en suspensión. As especies de follas tomentosas (con lanuxe) son máis eficaces para captar partículas de menor tamaño, as máis prexudiciais para a saúde. As árbores absorben e bloquean o ruído, de maneira que reducen a contaminación acústica urbana. O Programa de Nacións Unidas para o Medio (PNUMA) sinala diversos estudos que demostran que a proximidade ás árbores pode reducir os casos de asma infantil e as alerxias. Os expertos tamén recordan os seus efectos psicolóxicos positivos, ao suavizar os grises ámbitos urbanos e proporcionar un carácter natural máis agradable.

2. Proporcionan un aforro de enerxía

 
As cidades sofren o efecto "illa de calor", polo que aumentan a súa temperatura varios graos. Como consecuencia, increméntase o uso dos sistemas de climatización e, con iso, un maior gasto enerxético. As árbores evaporan auga, ofrecen sombra e regulan así a temperatura do seu ámbito. O incremento dun 10% na cuberta das copas das árbores nas cidades pode diminuír de 3 a 4°C na temperatura ambiente, segundo datos recompilados en Reino Unido e dados a coñecer polo PNUMA. En inverno tamén diminúen o gasto de calefacción: fan de muralla contra o vento, que produce unha sensación térmica de maior frío.

 

3. Revalorizan as vivendas e as cidades

 O portal TreeHugger calcula que unha vivenda con árbores próximas ou na súa mesma propiedade aumenta entre un 10% e un 23% o seu valor económico. O custo de plantar e manter unha árbore durante tres anos oscila entre 190 e 455 euros, pero ofrecerá uns beneficios directos duns 68.000 euros ao longo da súa vida, segundo a devandita web. As cidades cun maior arboredo ofrecen un atractivo máis para empresas e turistas.

4. Combaten o efecto invernadoiro da atmosfera

As árbores atrapan o dióxido de carbono (CO₂), o gas de efecto invernadoiro con maior impacto no cambio climático. Algunhas árbores teñen maior capacidade de absorción que outros, un dato importante á hora de plantar novos exemplares co obxectivo de loitar contra o quentamento global. Así o fan a Xunta de Andalucía e a Universidade de Sevilla co proxecto "Bosques por cidades". Os seus responsables conclúen que árbores como o limoeiro, a laranxeira amarga, o quejigo e o loureiro son os que maior capacidade de secuestro do CO₂ teñen. Ademais, calculan que 2.000 árbores deste tipo poden atrapar ao ano 160 toneladas de CO₂. Varios municipios andaluces asumiron o proxecto.

5. Aumentan a biodiversidade local

As árbores ofrecen fogar e alimento para numerosas especies animais e vexetais. A biodiversidade, e os beneficios que ela ofrece, é maior cantos máis árbores, arbustos e parques urbanos e periurbanos posúa a cidade.

6. Conservan a calidade do ámbito

As árbores producen materia orgánica na superficie do chan coa caída das súas follas, e as súas raíces aumentan a permeabilidade do terreo. A web Natura Medioambiental asegura que grazas a iso as árbores reducen a corrente da auga das tormentas, diminúen a erosión do chan e a cantidade de substancias químicas nos regueiros. Sen árbores, as cidades terían que aumentar o sistema de sumidoiros e tratamento de residuos, así como a drenaxe para as augas.

En resumo, todo son beneficios!

FONTE: Revista Consumer/Medio Ambiente

QUENTAMENTO GLOBAL EN 2012

 Viñeta de Ramón no xornal El País de onte

O ano pasado foi o noveno máis quente dende 1880, o que demostra a tendencia ao aumento das temperaturas que se está a rexistrar no planeta, segundo os últimos datos presentados pola NASA . Con excepción de 1988, os nove anos máis temperados nos rexistros que se teñen de 132 anos aconteceron dende 2000, cos récords 2010 e 2005. Pero o importante para os efectos do cambio climático non é un ano illado.

A temperatura media do planeta o ano pasado foi de 14,6 graos centígrados, é dicir, 0,6 graos máis que a mediados do século XX. Dende 1880, a temperatura subiu 1,4 graos, segundo os últimos datos do GISS (Instituto Goddard de Estudos Espaciais).

          Media de anomalías de temperatura entre 2008 e 2012 / NASA/GISS

Os investigadores recalcan que os patróns atmosféricos provocan sempre flutuacións nas temperaturas medias de ano en ano, pero a tendencia do quentamento global, provocada polo aumento da concentración de gases de efecto invernadoiro na atmosfera, emerxe da serie de rexistros anuais, aínda que ano non sexa sistematicamente máis tórrido que o anterior.

O nivel de CO₂ na atmosfera era dunhas 285 partes por millón (ppm) en 1880 (o primeiro ano de rexistros de temperatura nas análises do GISS) e en 1960 a concentración era xa de 315 ppm, segundo informa a NASA. Actualmente, está por enriba de 390 ppm.

 As análises do GISS baséanse en datos meteorolóxicos de máis de mil estacións distribuídas por todo o mundo, así como de observacións da temperatura do océano tomada dende satélites e de rexistros de estacións na Antártida. Nestes estudos utilízase como liña de base a media de temperatura entre os anos 1951 e 1980. Dende entón só 1976 estivo por debaixo desa liña de base.

Cando nos daremos conta de que isto é moi serio!

FONTE: Xornal El País/Medio Ambiente

ÁFRICA QUÉDASE SEN LEÓNS

Viñeta de Ramón no xornal El País (12/02/2012)

Os leóns en Africa extínguense. Durante séculos formaron parte do imaxinario que atrae miles de aventureiros e curiosos que morren por coñecer a este exemplar. Pero a realidade hoxe é moi distina: o continente está sufrindo un descenso esta especie, ata elpunto de que en no oeste e o centro do contiente está a punto de desaparecer.

Así o sinala un informe da ONG Lionaid, en Reino Unido, que se dedica ao estudo e conservación dos leóns. E os resultados do traballo son desvastadores: en toda África hai 15.000 leóns en liberdade, en comparación cos 200.000 que había hai 30 anos. En 25 países africanos esta especie desapareceu e noutros 10 encóntrase virtualmente extinto. O panorama é especialmente desolador para o oeste e o centro da rexión, onde hai apenas uns 645 exemplares, en contraposición co sur e o leste, onde existen aínda uns 15.000 exemplares.

FONTE: Xornal El País/Medio Ambiente

O VÁTER ÉNCHESE DE LIXO

850.000 móbiles caen ao váter ao año no Reino Unido / Imaxe:movilae.com

Toalliñas, tampóns, lixivia, medicamentos, pinturas, restos de comida, etc. A lista de residuos que rematan no váter e que non deberían botarse é cada vez maior e, como consecuencia, o seu impacto ambiental e económico. Así o sinalan os responsables dos sistemas de depuración de augas residuais. Segundo a Asociación Española de Abastecementos de Auga e Saneamento (AEAS),  "a achega de material artificial (nin residuos orgánicos nin excretores humanos) é de 25 gramos por habitante e día en peso húmido, un 20% da carga contaminante total achegada" . As consecuencias ambientais e económicas dese lixo impropio son considerables.  Os residuos biodegradables pódense depurar, pero xeran maiores custos e un maior consumo enerxético, co conseguinte dano ambiental indirecto. Os residuos químicos, de difícil depuración, son os máis perigosos porque provocan problemas finais en ríos e mares.

Residuos que non hai que tirar polo váter:

* Toalliñas "hixiénicas" ou húmidas, compresas, tampóns, cueiros, algodóns e outros materiais de celulosa ou téxtil similares, así como preservativos: os máis visibles e vertidos en máis cantidade. Non son os máis perigosos para o medio, pero producen diversos atoamentos, danos e maior consumo enerxético nos sistemas de saneamento. 

* Lixivia, amoníaco e ácido clorhídrico: poden oxidar a materia orgánica ou matar unha persoa con só 40 ml nun litro de auga de ácido clorhídrico.

* Fármacos, cosméticos e drogas: a Unión Europea (UE) está introducindo limitacións nestas substancias, xa que en baixos niveis provocan aos organismos acuáticos problemas de crecemento, desenvolvemento, disfuncións sexuais e taras xenéticas.

* Pinturas e disolventes: os seus compoñentes químicos poden ser moi tóxicos.

* Xabóns e deterxentes: teñen fosfatos que, vertidos na auga, provocan o crecemento de algas en prexuízo doutras formas de vida. As depuradoras necesitan uns procedementos químicos moi custosos para eliminalos.

* Trituradores de lixo: utilízanse para desbotar polo vertedeiro os residuos orgánicos en vez de polo cubo de lixo. Esta mala práctica contamina as augas residuais, sobrecarga as depuradoras e atasca as redes de rede de sumidoiros.

* Aceites vexetais usados: provocan unhas "bólas de graxa" que atascan os colectores e dificultan a saída dos gases, de maneira que producen malos olores nas cidades.

* Graxas alimentarias e aceites usados de automoción: teñen maior capacidade de obstrución que os anteriores.

* Pesticidas e insecticidas: posúen cloro, xofre e sulfato de cobre, provocan as máis altas taxas de emisións a colectores e saneamentos públicos.

* Equipos para reducir o cal e outros sales na auga de consumo público: cada vez máis utilizados, incrementan a concentración de sales con problemas na depuración e na vertedura ás canles da auga depurada.

Como desfacerse ben dos residuos impropios do WC:

Á hora de desfacerse destes residuos, o mellor sería empregar os sistemas habituais de reciclaxe:

* Produtos e substancias químicas perigosas: deberían almacenarse e entregarse nun Punto Limpo.

 * Medicamentos: nos puntos de recollida SIGRE, situados nas farmacias. Aceite usado: o aceite pódese reciclar e cada vez máis cidades ofrecen colectores específicos para iso.

* Residuos orgánicos: por un lado, poderíase separar o lixo que poida compostarse; e, or outro lado, poderíase poñer no cuarto de baño unha papeleira para unir logo ao resto de lixo orgánico producido na casa e depositala no colector correspondente.

FONTE: Revista Consumer/Medio Ambiente

IX CONCURSO DE FOTOGRAFÍA BIOLÓXICA 2012

 

Esta fotografía, "Formigas", realizada nunha vila do interior de Romanía polo antigo alumno deste IES e mebro da directiva de ANABAM, Noe Ferreira,  obtivo un accésit no IX Concurso de Fotografía Biolóxica 2012, organizado pola Facultade de Bioloxía da Universidade de Vigo e patrocinado pola Vicerreitoría de Extensión Universitaria da UVigo.

Parabéns Noé!

FONTE: galiciasuroeste.info

CUMIO DO CLIMA DE DOHA

Cumio do Clima das Nacións Unidas de Qatar / Imaxe:efeverde.com

O pasado martes chegaron a Doha, Qatar , máis dun cento de ministros de distintos países para asistir ao Cumio do Clima das Nacións Unidas (ONU) e asinar un novo acordo mundial sobre o clima. O Cumio, que comezou o pasado 26 de novembro, reuníu os equipos negociadores de 194 países que tiñan como un dos principais puntos de fricción a cuestión da asistencia financeira aos países en desenvolvemento, particularmente vulnerables ao cambio climático. O segundo punto máis importante nas discusións de Doha foi a extensión do Protocolo de Kioto, ata o momento o único instrumento legal vinculante para os países industrializados, a excepción de Estados Unidos que non ratificou reducir as súas emisións de gases de efecto invernadoiro.

Pero o venres, rematado o prazo do cumio, non se chegara a acordos. Fóra de días, as reunións intensificáronse o sábado coa fin de acadar un acordo de mínimos e parce que así foi: Prórrogar ata 2020 o período de compromiso do Protocolo de Kioto, que expiraba este ano.

O acordo, coñecido como Porta Climática de Doha, supón prorrogar Kioto oito anos. Non obstante, Rusia, Xapón e Canadá, entre outros, non accederon a este novo compromiso, co que as emisións de CO₂ dos participantes supoñen agora apenas o 15% das emisións globais.

O acordo alcanzado en Doha apraza ademais ata 2013 as negociacións sobre a demanda dos países en vías de desenvolvemento, que esixen maiores doazóns para axudalos a frear as emisións de gases de efecto invernadoiro.

Todas as delegacións presentes en Doha recoñeceron que o acordo final non satisfai as recomendacións dos científicos, que pedían medidas drásticas para evitar un quentamento que está a provocar ondas de calor, inundacións, secas ou a suba dos niveis do mar.

O noso planeta pasará factura!