Hoxe, mércores 16, celebrase o Día Internacional para a Preservación da Capa de Ozono. Naceu como tal para conmemorar a firma, o 16 de setembro de 1987, do Protocolo de Montreal sobre Substancias que Esgotan a Capa de Ozono.
O lema deste ano é "Participación universal: a protección do ozono unifica ao mundo". Este día ten como obxectivo lembrar a importancia de eliminar as substancias destructoras do ozono, principalmente as coñecidas como CFCs e Halóns, así como outros novos compostos causantes desa destrucción. É unha oportunidad para reflexionar sobre este importante tema e así previr á humanidade de potenciais emerxencias ambientais que poderían chegar a ameazar a vida do noso planeta.
A capa de ozono está formada por unha variedade alotrópica do osíxeno (O3), sendo un filtro natural que ten efecto beneficioso para a vida, retendo a maioría dos raios ultravioleta do Sol e actuando como regulador climático. Debido ao incremento nas últimas décadas da liberación á atmosfera de gases como los CFC, HCFC (cloro e hidroclorofluorocarbonados) usados en propelentes de aerosois e en refrixeración e o bromuro de metilo (gas violento para pesticidas), a capa foi sistemáticamente agredida, provocando o seu adelgazamento.
Coincidindo con esta data a Axencia Estatal de Meteoroloxía (AEMET) fixo público datos nos que pronostica que os seus efectos perdurarán moito tempo, e a recuperación dos niveles de ozono será moi lenta. No citado informe rexístrase unha progresiva pero lenta recuperación, polo que haberá que esperar ata 2050 parta acadar os niveis anteriores aos anos oitenta, perspectivas que aínda son moi pesimistas na área Antártica, onde non se chegará a eses valores ata o período 2060-2075.
