ZONA VERDE

AÍNDA ESTAMOS A TEMPO

A capa de xeo da Illa Ellesmere, no Arquipélago Ártico Canadense, desintegrándose. DENIS SARRAZINREUTERS/CENTER FOR NORTHERN STUDIES

Aínda temos marxe para cumprir os obxectivos comprometidos no Acordo de París. Ese é a mensaxe que lanza un novo estudo que analiza o aumento de temperaturas ocorrido ata a data con diversos modelos de emisión de gases contaminantes.

As conclusións son contundentes: os seus resultados suxiren que, emitindo dióxido de carbono (CO₂) ao mesmo ritmo que na actualidade durante os próximos 20 anos, poderiamos alcanzar a meta de non superar os 1,5º C de aumento de temperaturas para finais de século.

O estudo, publicado na revista Nature Geoscience, sinala que o "orzamento" de emisións de carbono (a cantidade de emisións de CO2 compatible cun determinado nivel medio de quecemento) que aínda temos é máis elevado do que se cría previamente.

Ata agora, xa experimentamos un aumento de temperatura global de, aproximadamente, 1º C con respecto aos niveis preindustriales. Limitar o quecemento a 1,5º C implica, por tanto, non máis de 0,5º C de incremento.

Con todo, temos que empezar a reducir xa. Segundo explica a publicación, os actuais compromisos que os países adquiriron no Cume de París de 2015 levan un lixeiro aumento das emisións, ou polo menos mantelas como agora ata 2030.

Para chegar a estes resultados, os investigadores, da Universidade de Oxford, da Universidade de Exeter e da Universidade College de Londres, utilizaron información de diversos modelos, desde os máis sinxelos ata outros máis complexos e novos, e avaliaron as implicacións dos actuais rangos de incerteza nos sistemas climáticos. En todos os casos tivéronse en conta o nivel de emisións e o aumento de temperatura rexistrado ata a data.

A pesar de que estes resultados son un raio de esperanza na loita contra o cambio climático, aseguran que non se poden relaxar os ánimos.

FONTE: María Pérez Ávila/Xornal El Mundo/Ciencia

AS ILLAS CIES, ALGO MÁIS QUE A PRAIA DE RODAS

Cando falamos das Illas Cies, a primeira cousa que recordamos é a praia de Rodas. Se hai unha década o prestixioso diario británico "The Guardian" designouna como "a mellor praia do mundo", por diante do outros areais do Caribe e do Mediterráneo, agora foi elixida como "mellor praia de España" polos televidentes de Antena 3.

Pero as Illas Cies son algo máis ca esta paria. Neste vídeo do Faro de Vigo, amósanse cinco lugares que non deberiamos de deixar de visitar cando ali fósemos.

Pero hai que ir! 

A CONTAMINACIÓN ACÚSTICA NO MAR

 

Non podemos escoitalo con facilidade, por iso o mar, máis concretamente as profundidades mariñas, antóllansenos un mundo silencioso. Pero nada máis lonxe da realidade. Hai moito tempo que os océanos parécense, polo nivel de ruído, ao estudio de Sálvame. Non se trata, claro, de que os moluscos e os peixes adoptasen ese estúpido costume televisivo de parlotear (insustancialmente) sobre as anécdotas (insustanciales) da vida de famosillos (por suposto insustanciales). O que ocorre é que a actividade humana encheu de contaminación sonora os ecosistemas mariños. Unha contaminación que ameaza a vida de moitas especies e pode acabar coa biodiversidade para sempre. O problema non é novo: en 1991 un grupo de científicos colocaron altofalantes submarinos nunha remota illa do Índico para comprobar o alcance dos sons producidos polo home. O sinal de baixa frecuencia, emitida de forma regular durante dous meses, alcanzou máis de 16.000 quilómetros. É dicir, podía oírse practicamente en todo o planeta.

A boa noticia, como se encarga de lembrar Michel André, director do laboratorio de investigacións bioacústicas da universidade Politécnica de Barcelona, é que, a diferenza do que ocorre con outros elementos contaminantes, cando o son cesa, acábase a contaminación. Afortunadamente cada vez hai máis científicos como André e tamén organizacións dispostas a loitar contra os ruidosos. O ano pasado, por exemplo, a Mariña de Estados Unidos foi obrigada a deixar de utilizar un potente sónar que equipaban os seus submarinos despois dun longo litixio que durou unha década. A sentenza, que respondía a unha demanda realizada pola NRDC (Natural Resources Defense Council), aseguraba que o uso do sónar afectaba á vida dos mamíferos mariños, poñendo en perigo os seus ciclos de reprodución, os seus costumes sociais e a procura de alimentos. Pero curiosamente, aclara André, non son estas especies as máis prexudicadas: “Pensabamos os científicos que nos dedicamos a este estudo que as especies candidatas a sufrir máis esta contaminación acústica eran as que utilizan de forma activa as informacións vinculadas co son, como son os cetáceos, as baleas, os golfiños. Pero despois de 20 anos de investigar este efecto en cetáceos descubrimos que hai outras especies moito máis numerosas que non teñen oídos, non teñen sistema auditivo, senón que teñen células sensoriais que lles permiten manter o equilibro na columna de auga. E toda esa familia son os invertebrados; por tanto os animais que sofren destas feridas non poden alimentarse, non poden reproducirse e morren ao cabo dalgúns días”.

Desde hai dúas décadas, o equipo de André investiga a contaminación sonora provocada pola actividade humana nos océanos. As súas causas son diversas: o ruído provocado polos motores de embarcacións, as plataformas petrolíferas, as explotacións eólicas ou a construcións de portos propágase a través da auga e destrúe o medio ambiente no que viven as especies mariñas. O obxectivo dos investigadores é atopar solucións que permitan manter a actividade económica, pero que sexan respectuosas coa biodiversidade.  O seu laboratorio traballa nun proxecto que instalou sensores intelixentes en varios puntos de distintos océanos para medir o nivel de contaminación acústica e entender como pode evitarse. Unha misión que require escoitar atentamente para recuperar o silencio.

FONTE: José L. Álvarez Cedena/Xornal E País

O PLANETA ENTRA EN NÚMEROS VERMELLOS

 

O pasado mércores, 2 de agosto, a humanidade esgotaría todos os recursos que a natureza pode rexenerar este ano. Foi o Día da Sobrecapacidade da Terra (Earth Overshoot Day), unha data que non deixou de adiantarse desde 1970: en 2016 foi o 8 de agosto. Xa vivimos coma se tivésemos 1,7 planetas á nosa disposición, o que supón, basicamente, que estamos a vivir á conta dos recursos naturais das futuras xeracións. Ata cando poderemos seguir forzando os límites do planeta?

En menos de 8 meses utilizamos máis recursos naturais dos que o planeta pode producir en 12 meses. Esgotamos o orzamento ecolóxico da Terra e, durante o resto de 2017, estaremos a vivir á conta dos recursos das futuras xeracións.

O prezo deste déficit ecolóxico é cada vez máis evidente: ten forma de deforestación, de secas prolongadas, de erosión do chan, de esgotamento das pesqueiras, de perda de biodiversidade, de contaminación dos océanos e, especialmente, de cambio climático. O 60% da pegada ecolóxica da humanidade débese ao carbono que ten que absorber a atmosfera polas nosas emisións.

FONTE: wwf.es

IMPRESIONANTES FOTOS TOMADAS DENDE DRONS III

•   
•  Helios1412 / Dronestagram
•  
• Continuo coas 12 mellores imaxes do ano capturadas con drons e seleccionadas por National Geographic e a rede social Dronestagram. Hoxe LIRIOS DE AUGA.
• 
  
•     O segundo premio da categoría Xente do concurso foi para esta imaxe dunha muller colleitando lirios de auga no delta do río Mekong, en Vietnam.
•  
• Se queres coñecer algúns traballos máis de Helios 1412 preme  AQUÍ.
  
   

PLANTAN 66 MILLÓNS DE ÁRBORES EN 12 HORAS

Voluntarios hindúes durante as tarefas de reforestación / SHIVRAJ SINGH CHOUHAN 

A India deu un paso adiante no seu compromiso co Acordo de París sobre o clima. Segundo informa ABC news, o país asiático ha batido un récord mundial, ao plantar 66 millóns de árbores en doce horas. Para acadar esta cifra, foron necesarios 1,5 millóns de voluntarios.

Especialistas do Record Guinness supervisaron esta nova fazaña e espérase que confirmen a marca nas próximas semanas. O pasado ano a rexión de Uttar Pradesh xa batera un récord ao plantar 50 millóns de árbores en 24 horas.

O goberno indio tenta así cumprir a súa promesa de sementar unha superficie forestal de cinco millóns de hectáreas, como anunciou na Conferencia polo Cambio Climático celebrada en de París en 2015. Ademais mellorará as condicións doutras cinco millóns de hectáreas de campo, segundo publicou o Ministerio de Medio Ambiente, Bosques e Cambio Climático do país. Esta acción equivalería a eliminar ata 100 millóns de toneladas de dióxido de carbono (CO₂) ao ano.

Ao longo do río Narmada, no estado de Madhya Pradesh, plantáronse 20 variedades distintas de árbores. Os voluntarios, entre os que se atopaban tanto novos como anciáns, permaneceron desde as sete da mañá ata as sete da tarde para cumprir a xesta. O ministro en xefe do estado, declarou este día como "histórico" e afirmou nun tweet que "plantando árbores non só servimos a Madhya Pradesh, senón ao mundo enteiro".

A través deste xesto, India demostrou o seu compromiso coa loita contra a deforestación. O terceiro país máis contaminante do mundo aceptou no acordo de 2015 empregar 6.000 millóns de dólares en reforestar un 12% do seu territorio.

A día de hoxe, a India segue dependendo en gran medida dos combustibles fósiles, os cales supoñen un 66% do total de emisións. Respecto diso, pretende levar a cabo unha serie de medidas complementarias como substituír o uso do carbón polo de gas natural.

FONTE: Xornal El Mundo/Ciencia

A PIQUES DE FORMARSE UN DOS MAIORES ICEBERGS XAMAIS REXISTRADOS

 

Un enorme bloque de xeo está a piques de separarse da barreira Larsen C, na Antártida occidental, ao sur do continente americano. O fragmento resultante, duns 6.000 quilómetros cadrados de superficie, como 10 veces a urbe de Madrid ou catro veces a Cidade de México, sería "un dos maiores icebergs xamais rexistrados", segundo a Axencia Espacial Europea (ESA).

"Será, con seguridade, un dos 10 maiores icebergs, aínda que só dispoñemos dunhas poucas décadas de observacións", explica o científico que lidera o proxecto Midas, unha misión británica para investigar os efectos do quecemento global en Larsen C.   

A greta en Larsen C mide xa 200 quilómetros de lonxitude e o seu final está a tan só cinco quilómetros do océano. Se finalmente se desprendera, o iceberg, de 190 metros de espesor e 1.155 quilómetros cúbicos de xeo, podería supoñer "un perigo para o tráfico marítimo", segundo a ESA. En decembro de 2015, o desprazamento dun iceberg dun tamaño similar ao redor da banquisa de Brunt xerou alarma na base científica Halley, do British Antarctic Survey de Reino Unido.

"En canto a este iceberg de Larsen C, non estamos seguros do que vai ocorrer. De feito, poderían desprenderse varios bloques ou dividirse pouco despois de desgajarse. Sexa enteiro ou en fragmentos, as correntes oceánicas poderían arrastralo cara ao norte, chegando mesmo ata as illas Malvinas. Así que podería poñer en risco o paso dos barcos pola Pasaxe de Drake", hipotetizase nun comunicado da ESA.

A axencia europea vixía a barreira coa misión Cryosat, un satélite capaz de detectar cambios de dous milímetros nas capas de xeo antárticas. O artefacto, lanzado en 2010, sobrevoa os polos a 720 quilómetros de altitude. Utiliza un instrumento de radar que detecta cambios ínfimos no grosor do xeo mediante sinais de radio que rebotan na superficie. Un atraso no eco significa que o espesor se ha reducido. A ESA estuda os xeos do Ártico e da Antártida para comprender os verdadeiros efectos do cambio climático nos polos. Nos últimos anos, o nivel do mar subiu uns tres milímetros ao ano polo derretimiento dos xeos, segundo científicos da Universidade de Harvard (EE UU).

  O récord osténtao B-15, un iceberg de máis de 11.000 quilómetros cadrados que no ano 2000 separouse da barreira de xeo de Ross, tamén na Antártida.

A relevancia deste fenómeno e que pode aumentar o nivel do mar se se derrite, alertan os científicos.

FONTE: Manuel Ansede/Xornal El País/Ciencia

DISFRUTAR DA NATUREZA NO VERÁN

Taramundi / Imaxe: TripAdvisor

España non é só turismo de sol e praia na época estival, senón que tamén propón gozar de toda clase de belas contornas naturais. Este artigo ofrece 10 plans de natureza para o verán: desde divertirse en parques naturais con praias e ver os mellores atardeceres, ata escoller os mellores sitios para ver as estrelas. Esta proposta parte da idea de que os lugares atópense preto de A Guarda.

1. Un parque natural que ademais ten praia

Monte ou praia? Nos parques naturais costeiros españois non fai falta enfrontarse a ese dilema, porque se pode gozar de ambas as contornas. Un par de exemplos: o complexo dunar de Corrubedo e lagoas de Carregal e Vixán (A Coruña) ou Lago de Sanabria (Zamora).

2. Un atardecer espectacular en plena natureza

Contemplar un atardecer nun belo espazo natural é unha das experiencias máis recomendables. Un exemplo: as Medulas, na zona do Bierzo (León).

3. Unha zona natural para ver ben as estrelas

Despois dun bonito atardecer, un final do día redondo pode ser gozar dun espazo natural baixo un ceo estrelado. Para conseguilo é necesario fuxir da contaminación lumínica dos núcleos urbanos e elixir algún sitio como Pena Trevinca (A Veiga, Ourense).

4. Unha excursión en barco para descubrir a natureza mariña

A escasas millas da costa de varias localidades do noso país pódense observar unha gran variedade de especies de cetáceos e de aves mariñas. Trátase dunha boa experiencia mentres se navega en barco e gózase do mar e a natureza do litoral. Diversas organizacións, institucións e empresas ofrecen excursións como O Grove (Pontevedra).

5. Unha zona rural para escaparse da cidade

Un plan estival alternativo aos clásicos poden ser as zonas rurais. Nelas pódense contemplar belas paisaxes sen aglomeracións de xente, probar todo tipo de actividades ao aire libre como o sendeirismo ou deleitarse con diversas propostas gastronómicas e culturais. Un par de exemplos: Ribadeo (Lugo) ou Tarmundi (Principado de Asturias).

6. Un baño nunha piscina natural

As piscinas naturais aproveitan as condicións da contorna como alternativa a destinos máis convencionais como as praias. España posúe unha gran variedade piscinas en plena natureza e nas que, como en calquera espazo natural, hai que comportarse de maneira ecolóxica para coidalas: A Chavasqueira (Ourense) é un bo exemplo.

7. Un paseo por unha Vía Verde

O Programa Vías Verdes transforma desde 1993 antigos trazados ferroviarios en percorridos cicloturistas e peonís. Na actualidade, hai 113 itinerarios e máis de 2.500 quilómetros dispoñibles en todo o país, con percorridos seguros e polo xeral por zonas chairas ou con suaves pendentes. Un exemplo: a Senda do Oso (Principado de Asturias).

8. Unha visita a unha reserva da biosfera

España é o país do mundo con máis reservas da biosfera recoñecidas pola Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO), en concreto 48, incluídas tres transfronteirizas con Portugal e a única Reserva Intercontinental declarada ata a data, entre España e Marrocos. As posibilidades son por tanto moi variadas. Un par de exemplos: Geres-Xures (Portugal-Ourense) e Picos de Europa (Cantabria).

9. Un museo da natureza

Un plan de natureza sen saír da contorna urbana é visitar algún centro educativo ambiental. Segundo a cidade, as opcións son diversas: museos da ciencia e da natureza con exposicións, áreas recreativas, espazos lúdico-educativos, acuarios para descubrir a biodiversidade mariña; xardíns botánicos para coñecer as especies arbóreas e de flora, etc. Un exemplo: o Aquamuseu de Vilanova de Cerveira (Portugal)

10. Un hotel nunha árbore

A opción de hospedarse nun hotel de natureza pode ser aínda máis especial se se elixe unha cabana nunha árbore. Nelas pódese contemplar as vistas dunha contorna natural única, contan con todo tipo de servizos, tanto na propia habitación como no resto de instalacións, e intégranse no conxunto das árbores e os espazos naturais onde se sitúan. Un exemplo: Cabañitas del bosque (Outes-A Coruña).

Como vedes 10 posibilidades, preto de A Guarda, para escoller ou combinar durante este verán e disfrutar da natureza, sen olvidarnos da nosa localidade e a súa contorna que reune case todas as posbilidades citadas anteriormente.

Disfruta do verán na naturaza!

FONTE: Revista Consumer/Medio Ambiente