XEROGLÍFICO XXXVIII
A solución ao xeroglifico de onte é: MALETA
MAL (operacion incorrecta 3 x 2 =6, non 7) + E + TA = MALETA
E imos coa proposta de hoxe!
Mañá a solución!
FONTE: lamochililla.blogspot.com
#DígochoEu: Apelidos con nome de animais
En Galicia temos moitos apelidos curiosos, pero... sabías que temos bastantes con nome de animais? Coñeces algún máis?
#DígochoEu
POR QUE OS SERES HUMANOS NON PODEMOS COMER E RESPIRAR AO MESMO TEMPO?
O creador do laringoscopio (instrumento médico simple que serve principalmente para examinar a glote e as cordas vocais) viviu no século XIX, tiña un nome indiscutiblemente español: Manuel; e un apelido con marcado acento hispano: García. Non era biólogo nin médico, era sinxelamente profesor de canto e barítono: Manuel Patricio Rodríguez Sitches (Madrid, 1805-1096)
Foi a súa infinita curiosidade e o seu afán desmedido por descubrir o mecanismo da voz o que o levou a deseñar o primeiro adminículo para observar as cordas vocais e, con el, alumou unha nova disciplina: a laringoloxía.
A función da larinxe é tripla: protección, respiración e xeración de sons. Se comparamos a larinxe humana coa dos primates hai grandes diferenzas, por unha banda, a deles consta dunha «membrana» que lles axuda a emitir diferentes sons e distorsións acústicas. Grazas a ela claman esa enorme variedade de berros e gruñidos, de diferentes intensidades e tons, que todos coñecemos.
A perda desa estrutura larínxea permitiunos a capacidade de producir outro tipo de sons, moito máis harmónicos, que acabou dando lugar á linguaxe humana. A sinxeleza anatómica da nosa larinxe sustentaríase no concepto «usalo ou perdelo» –use it or lose it-, de tal forma que unha criatura mantén unha característica física se a usa para sobrevivir, en caso contrario elimínaa lentamente.
Por outra banda, a nosa larinxe atópase situada a un nivel moito máis baixo no pescozo, unha idiosincrasia anatómica que nos permite poder falar, aínda que para iso tivésemos que pagar un alto prezo: o atragoamento, no caso de que pretendamos tragar e respirar de forma simultánea. Unha desvantaxe que, obviamente, pasou por alto a evolución.
Anatomicamente, tanto a boca como a farinxe forman parte da vía dixestiva e a vía respiratoria. A partir da farinxe os alimentos continúan o seu camiño polo esófago ata o estómago, mentres que o aire segue pola vía respiratoria e chega á larinxe.
Coñécese como aspiración ou broncoaspiración cando os alimentos ou os líquidos pasan ás vías respiratorias de forma accidental. Trátase dunha situación que pode ter graves consecuencias para a saúde, xa que pode derivar nunha pneumonía.
Para evitar que isto suceda a natureza dotounos da epiglote, un pequeno colgaxo de tecido ríxido que cando tragamos dóbrase cara atrás e pecha a entrada á larinxe e á traquea, impedindo así que os alimentos pasen á vía respiratoria. Tras a deglución a epiglote retorna á súa posición orixinal.
Pola súa banda, no proceso de respiración a epiglote permanece elevada e o veo do padal descende, facilitando o paso do aire desde a farinxe cara á larinxe e, finalmente, cara á traquea.
Debido a que nos primates a larinxe ocupa, como vimos, unha posición máis alta no pescozo, situándose case na saída da cavidade bucal, si poden deglutir alimentos e respirar de forma simultánea sen correr riscos de atragoamento.
Agora ben, todos observamos que os bebés non teñen problema para respirar e chupar ao mesmo tempo. A explicación é anatómica, debido a que durante os seis ou sete primeiros meses de vida a larinxe atópase nunha situación o suficientemente elevada para que haxa unha distancia razoable entre a traquea e o esófago, de forma que o haxa risco de atragoamento. Ademais, o padal duro dispón duns pregues transversais que permiten suxeitar a mamila e facilitar o proceso de deglución.
Hai xa moitos séculos que Platón definiu ao home como bípedo implume, un animal que camiña sobre dúas patas e carece de plumas, a esa definición, e á luz dos coñecementos actuais, é posible que engadise «primate atragoado».
FONTE: Pedro Gargantilla/abc.es/ciencia
CANTO SABES DE ARXENTINA? XVII
Continúo coa serie adicada a Arxentina, oficialmente denominada República Arxentina, un país soberano de América do Sur, situado no extremo sur e sueste de devandito subcontinente, e ao que nos une moitos lazos, como ser considerada a quinta provincia galega pola emigración dos galegos a ise país.
A contestación correcta á pregunta de onte é Millo. Os cultivos de maior importancia en Arxentina son a soia, o millo e o trigo; Arxentina é terceiro produtor mundial de soia, quinto de millo e decimo de trigo. No plano exportador posiciónase primeiro de aceite e fariña de soia.
E imos coa pregunta de hoxe!
17. O fútbol en Arxentina é o deporte máis popular e o país é recoñecido como «futbolizado» porque forma parte da súa identidade nacional. É considerada como unha das grandes potencias do fútbol masculino internacional, sendo, a nivel de seleccións maiores, o país con máis títulos oficiais gañados da historia (22) e tamén con máis subcampeonatos (21). A nivel interno hai unha pelexa de 5 equipos pola liga: Defensa e Xustiza, Lanús, River Plate, San Lourenzo e Racing.
Cal é o equipo que encabeza a día de hoxe o campionato?
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: es.wikipedia.org Imaxes: veterinariadigital.com e es.wikipedia.org
#DígochoEu: Non digas si a todo
Unha das cousas chulas que temos no galego é que non temos por que dicir que si a todo. Hai outras fórmulas tamén moi galegas!
SABÍAS QUE... OS ÓSOS DO CORPO HUMANO
O esqueleto dunha persoa adulta está formado por 206 ósos: 26 deles constitúen o cranio, 41 están no rostro e 6 no oído. Este contén a peza ósea máis pequena, o estribo, que mide de 2,6 a 3,5 milímetros. A man e o pé están articulados por 27 e 26 ósos respectivamente, e a columna contén 34 vértebras, aínda que ás veces hai unha menos, debido á fusión de dúas pezas.O esqueleto dun bebé está formado por 300 ósos. A medida que o neno medra, algúns deses ósos fusiónanse ata que se detén o crecemento, xeralmente á idade de 25 anos, deixando a cifra de 206 ósos final.
O esqueleto axial contén 80 ósos, incluídos o cranio, a columna vertebral e a caixa torácica. Forma a estrutura central do esqueleto, coa función de protexer o cerebro, a medula espinal, o corazón e os pulmóns. Os 126 ósos restantes forman o esqueleto apendicular; inclúen os brazos, pernas, cintura escapular e cintura pélvica. A parte inferior do esqueleto apendicular protexe os órganos principais asociados coa dixestión e a reprodución e proporciona estabilidade cando camiñamos ou corremos. A parte superior permite un maior rango de movemento ao levantar e transportar obxectos.
- Os ósos longos atópanse nos brazos, pernas, dedos de mans e pés. Estes ósos son máis longos que anchos e son cilíndricos. Móvense cando os músculos que os rodean contráense, e son as partes máis móbiles do esqueleto.
- Os ósos curtos atópanse nas bonecas e os nocellos e son case iguais en lonxitude, anchura e grosor.
- Os ósos planos conforman o cranio, os omóplatos, o esterno e as costelas. Estes ósos curvos e delgados protexen os órganos internos e proporcionan unha áncora para os músculos.
- Os ósos irregulares son aqueles situados na medula espinal e a cara que, debido á súa dimensión única, non encaixan en ningunha das outras categorías.
- Os ósos sesamoideos atópanse nas mans, bonecas, pés, orellas e xeonllos. Estes ósos pequenos e redondos están incrustados nos tendóns e protéxenos da gran presión e forza coa que se topan.
Hai algunhas variacións entre esqueletos masculinos e femininos. Por exemplo, a pelvis feminina é tipicamente máis ancha, delgada e redonda que a pelvis masculina, segundo Anatomy & Physiology.
A maioría dos ósos están formados por varias capas de tecido:
- periostio: a membrana grosa na superficie externa do óso
- óso compacto: a capa lisa e dura que se ve nos ósos dun esqueleto
- esponjoso: tecido esponxoso dentro do óso compacto
- medula ósea: o núcleo xelatinoso dos ósos que produce células sanguíneas.
O proceso de desenvolvemento óseo chámase osificación e comeza ao redor da oitava semana de desenvolvemento embrionario.
A estrutura dos ósos e as articulacións do corpo humano é complexa e fascinante. Os ósos únense como un crebacabezas masivo e dependen dunha variedade de músculos para moverse nas articulacións desde o pescozo e a mandíbula ata os dedos dos pés.
Sabías que...?
- A parte do corpo que contén máis ósos é a man. Componse da friorenta de 27 ósos individuais.
- A maioría dos glóbulos vermellos e brancos no corpo créanse na medula ósea.
- O fémur, situado na coxa, é o óso máis longo do corpo.
- O estribo, un óso en forma de estribo situado profundamente na orella, é o óso máis pequeno do corpo.
- Os ósos almacenan aproximadamente o 99% do calcio no seu corpo e están compostos por aproximadamente o 25% de auga.
- O noso esqueleto substitúese completamente cada 10 anos máis ou menos a través da remodelación.
- Hai dous tipos de material óseo: cortical, o tipo duro no que pensamos cando imaxinamos un esqueleto, e trabecular, que é máis brando e máis esponxoso e que a miúdo se atopa dentro dos ósos grandes.
- Algúns ósos están deseñados para soportar de dous a tres veces o peso corporal en forza.
- O tecido da cartilaxe non ten subministración de sangue regular e non se renova, polo que as lesións da cartilaxe son permanentes. Afortunadamente, tamén son menos comúns.
FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es/curiosidades Imaxe: es.wikipedia.org
CANTO SABES DE ARXENTINA? XVI
Continúo coa serie adicada a Arxentina, oficialmente denominada República Arxentina, un país soberano de América do Sur, situado no extremo sur e sueste de devandito subcontinente, e ao que nos une moitos lazos, como ser considerada a quinta provincia galega pola emigración dos galegos a ise país.
A contestación correcta á pregunta de onte é Alberto Fernández. (Buenos Aires, 2 de abril de 1959) é un avogado, profesor, e político arxentino, presidente da Nación Arxentina desde o 10 de decembro de 2019. É membro da coalición política Fronte de Todos.
E imos coa pregunta de hoxe!
16. Cal é o principal cultivo en Arxentina?
- Trigo
- Xirasol
- Millo
- Soia
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: es.wikipedia.org Imaxes: elperiodico.com.es e ruralnet.com.ar
CANTO SABES DE ARXENTINA? XV
Continúo coa serie adicada a Arxentina, oficialmente denominada República Arxentina, un país soberano de América do Sur, situado no extremo sur e sueste de devandito subcontinente, e ao que nos une moitos lazos, como ser considerada a quinta provincia galega pola emigración dos galegos a ise país.
A contestación correcta á pregunta de onte é Jorge Rafael Videla. Este militar arxentino ocupou de facto a presidencia do seu país entre o 1976 e o 1981. Chegou ao poder nun golpe de estado que derribou á presidenta María Estela Martínez de Perón, exercendo unha cruel ditadura. O seu mandato estivo marcado por violacións dos dereitos humanos e por un conflito fronteirizo con Chile, que estivo a punto de virar en conflito armado. Despois da restauración da democracia, foi xulgado e condenado a prisión perpetua e perda do rango militar por varios crimes cometidos durante o seu goberno. Lamentablemente non foi o único presidente de facto deste país!
E imos coa pregunta de hoxe!
15. Cal é o actual Presidente/a de Arxentina?
- Mauricio Macri
- Cristina Fernández de Kirchner
- Alberto Fernández
Mañá a solución e unha nova pregunta!
FONTE: es.wikipedia.org Imaxes: elperiodico.com/es