CURIOSIDADES

INVENTOS ACCIDENTAIS QUE CAMBIARON O MUNDO V

Continúo coa serie Inventos accidentais que cambiaron o mundo dos últimos dous séculos, onde descubriremos como o azar e non o tradicional, longo e lóxico proceso de pensamento, reflexión, experimentación e desenvolvemento, xogou un papel crave nalgúns dos máis grandes inventos do mundo. Hoxe...

5. Velcro

Os peches de velcro atópanse nunha gran cantidade de produtos, desde mochilas ata medidores de presión arterial, pero quen o inventou e como foi? En 1941, o enxeñeiro suízo Georges de Mestral atopábase dando un tranquilo paseo polo bosque co seu can. Ao regresar, viu que os baixos dos pantalóns estaban cubertos de pequenas  rebabas de bardana ou pegotes (Arctium lappa). Estudou as rebabas desta planta coa esperanza de determinar como se pegaban tan facilmente á roupa e descubriu que os pequenos ganchos do amorodo permitían que se aferrase a pequenos retrincos de tea. Entón ocorréuselle a idea de crear un peche de dous lados con esta función e denominouno "velcro", que non era senón o nome da súa empresa. O produto foi patentado en 1955 e fabricado e distribuído en todo o mundo.

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es

INVENTOS ACCIDENTAIS QUE CAMBIARON O MUNDO IV

Continúo coa serie Inventos accidentais que cambiaron o mundo dos últimos dous séculos, onde descubriremos como o azar e non o tradicional, longo e lóxico proceso de pensamento, reflexión, experimentación e desenvolvemento, xogou un papel crave nalgúns dos máis grandes inventos do mundo. Hoxe...

4. Mistos

Como era a vida antes de existir os mistos? Pois se utilizaba a eito, a yesca e o pedernal. Temos que agradecerlle o invento dos cómodos mistos a un farmacéutico británico. En 1826, John Walker notou un vulto seco no extremo dun pau mentres axitaba unha mestura de produtos químicos. Cando tratou de rasparlo saltaron faíscas e chamas. Tras sobresaltarse co inesperado descubrimento, Walker comercializou os primeiros palillos de fricción como "Friction Lixeiros" e vendeunos na súa farmacia. Os fósforos ou mistos iniciais estaban feitas de cartón, pero pronto os substituíu con tablillas de madeira cortadas a man de aproximadamente 8 centímetros de longo. Vendíanse nunha caixa equipada cun papel de lixa. Aínda que se lle aconsellou patentar a súa invención, decidiu non facelo porque consideraba que o produto era un beneficio para a humanidade, o que non impediu que outros lle birlaran a idea e recibisen os beneficios.

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es

 

INVENTOS ACCIDENTAIS QUE CAMBIARON O MUNDO III

Continúo coa serie Inventos accidentais que cambiaron o mundo dos últimos dous séculos, onde descubriremos como o azar e non o tradicional, longo e lóxico proceso de pensamento, reflexión, experimentación e desenvolvemento, xogou un papel crave nalgúns dos máis grandes inventos do mundo. Hoxe...

3. Coca-Cola

De entre todos os inventos accidentais, quizá a Coca-Cola sexa o máis coñecido. O seu inventor foi o farmacéutico John Pemberton e dedicábase a fabricar un xarope feito de viño e extracto de coca que chamou "French Wine Coca de Pemberton", que se promocionaba como unha cura para as dores de cabeza e os trastornos nerviosos. Tras prohibir a cidade de Atlanta a venda de alcol en 1885, decidiu crear unha versión “light” sen alcol a base de coca e mesturalo con auga carbonatada para vendelo así como refresco. O resultado foi unha bebida perfecta para a época: un "tónico cerebral" chamado Coca-Cola.

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es Imaxes: carrefour.es

INVENTOS ACCIDENTAIS QUE CAMBIARON O MUNDO II

Continúo coa serie Inventos accidentais que cambiaron o mundo dos últimos dous séculos, onde descubriremos como o azar e non o tradicional, longo e lóxico proceso de pensamento, reflexión, experimentación e desenvolvemento, xogou un papel crave nalgúns dos máis grandes inventos do mundo. Hoxe...

2. Microondas

1945. Ese ano, Percy Spencer, enxeñeiro da Corporación Raytheon, estaba a traballar nun proxecto relacionado co radar. Mentres probaba un novo tubo sen carga, chamado magnetrón, descubriu que unha tableta de chocolate que tiña no peto  derritiuse máis rápido do que esperaba. Ante a dúbida, comezou a experimentar apuntando o tubo a outros artigos, como ovos (que estoupou) ou mesmo grans de flocos de millo (coceu e inchou). Tras os experimentos, concluíu que a calor percibida polos obxectos proviña da enerxía de microondas. Pouco despois, o 8 de outubro de 1946, Raytheon presentou unha patente para o primeiro microondas que pesaba máis de 300 quilos e medía 1,68 cm de alto.

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es Imaxes: carrefour.es

INVENTOS ACCIDENTAIS QUE CAMBIARON O MUNDO

O curso da evolución humana estivo marcado por unha longa sucesión de descubrimentos casuais e inventos accidentais; o momento Eureka pode chegar por casualidade e non por elección. De feito, os expertos estiman que entre o 30 e o 50% de todos os descubrimentos científicos son dalgunha forma, accidentais. Aínda que é certo que nalgúns casos, os descubrimentos científicos prodúcense despois dun minucioso traballo de laboratorio que finalmente produce o resultado que un investigador esperaba atopar, a realidade é que moitos dos achados máis incribles do mundo producíronse cando alguén atopou algo que non estaba a buscar. Todos estes inventos accidentais dos últimos dous séculos cambiaron o mundo dunha forma ou outra e, nalgúns casos, mesmo son o resultado dun verdadeiro accidente.

Ningún destes "accidentes" converteuse no devandito invento que cambiou o mundo sen a persoa adecuada para recoñecer o seu valor e mostran que as mellores innovacións poden provir do inesperado, pois a necesidade non sempre é a nai da invención.

Nesta serie, que hoxe comeo, descubriremos como o azar e non o tradicional, longo e lóxico proceso de pensamento, reflexión, experimentación e desenvolvemento, xogou un papel crave nalgúns dos máis grandes inventos do mundo.

Comezamos!

1. Sacarina

A sacarina, un dos edulcorantes sintéticos máis antigos, foi descuberto accidentalmente po Ira Remsen e Constantine Falhberg en 1879. Ese ano os químicos estadounidenses tentaban atopar usos alternativos para o alcatrán de hulla (carbón mineral). Cando fixeron unha pausa para comer, Falhberg notou que os alimentos tiñan un sabor moito máis doce do habitual. Entón deuse conta de que non se lavou as mans despois de traballar e que as súas mans quedaran impregnadas dunha substancia do laboratorio: nacera a sacarina.

Químicamente é unha amida o-sulfobenzoica. Na industria alimentaria coñécese coas siglas E954. Actualmente obtense mediante síntese química do tolueno ou doutros derivados do petróleo.

FONTE: Sarah Romero/muyinteresante.es Imaxes: wikipedia.org, shutterstock.com e lavanguardia.com

OS 10 PAÍSES MÁIS PEQUENOS DO MUNDO (10-FIN)

Chegamos ao fin da serie dos 10 países que son os máis diminutos do globo, que todos eles teñen ás súas costas unha historia curiosa que lles fixo perdurar no tempo e algúns ocupan os primeiros postos na listaxe dos países máis turísticos, sendo o seu tamaño, precisamente, un dos seus encantos. Hoxé tócalle ao máis pequeño de todos a…

10. Cidade do Vaticano

Un estado soberano cuxo territorio está composto por un enclave dentro da cidade de Roma, capital de Italia.

Superficie: 0,44 km²   Poboación: 825 (2019)

Capital: Cidade do Vaticano  

Idioma oficial: Ningún, pero promulga leis e regulamentos en Italiano.

Forma de goberno: Monarquía absoluta electiva e teocrática.

Moeda: € (Euro)

Encerrado en menos de medio quilómetro cadrado, poida que o Vaticano sexa o país máis pequeno do mundo, pero concentra a maior colección de obras de arte do planeta. Resgardada en pleno centro da capital italiana, Roma, e enclaustrada nunha serie de tradicións e rituais sacrosantos, a Cidade do Vaticano é un deses estraños lugares que hai que ver para crer. É, ademais, a sede da igrexa católica, dirixida polo Papa, quen reside nun palacio con máis dun milleiro de estancias e de cuxa protección se encarga a Garda Suíza, coñecida polo seu colorido uniforme vermello, amarelo e azul. O vínculo do Vaticano co cristianismo remóntase ao século I, cando San Pedro foi crucificado no Circo de Nerón. Na súa homenaxe, o emperador Constantino mandou construír unha basílica no lugar onde foi enterrado. Pero como Estado, a cidade foi fundada tras asinarse os Pactos de Letrán, en 1929, e representa o vestixio moderno dos Estados Pontificios, o feudo que gobernou Roma e boa parte do centro de Italia ata a súa reunificación en 1861. Con todo, o esplendor da basílica de San Pedro non é máis que a antesala das riquezas que agardan nos Museos Pontificios, con sete quilómetros de exposicións que conteñen máis obras mestras que moitos países, o que converte en misión titánica coñecelo nunha soa visita. De feito, calcúlase que se dedicásemos un minuto a cada peza, tardaríase ata 12 anos en velo todo.

FONTE: Lonel Planet/el pais.com e es.wikipedia.org

Ata a próxima serie!

OS 10 PAÍSES MÁIS PEQUENOS DO MUNDO (IX)

 Continúo coa serie 10 países que son os máis diminutos do globo, que todos eles teñen ás súas costas unha historia curiosa que lles fixo perdurar no tempo e algúns ocupan os primeiros postos na listaxe dos países máis turísticos, sendo o seu tamaño, precisamente, un dos seus encantos. Hoxé tócalle a...

9. Mónaco

Unha cidade-estado situada ao sur de Francia na costa mediterránea de Europa.

Superficie: 1,95 km²   Poboación: 38.682 (2018)

Capital: Cidade de Mónaco  

Idioma oficial: Francés

Forma de gobernó: Monarquía constitucional

Moeda: € (Euro)

Este lugar como de conto de fadas é o segundo país máis pequeno do mundo, pero o que lle falta en tamaño compénsao en actitude. Cegador, glamuroso e hedonista, Mónaco leva moitas décadas atraendo a visitantes de todo o mundo e acaparando portadas da chamada prensa rosa. Non ten nada de raro que ao viaxeiro encóllaselle o corazón ao velo por primeira vez. Aquí, preciosos pobos medievais e relucentes praias conviven con bloques de apartamentos e prezos astronómicos que deixan a calquera de pedra. A pesar de todo, Mónaco ten algo que atrapa. Coñéceselle tanto polo seu status de paraíso fiscal como polo seu glamuroso casino, a súa variada oferta deportiva (o gran premio de Fórmula 1, o aberto de tenis e o seu soado festival de circo), e unha familia real famosa polos seus escándalos. Así que para moitos resulta unha experiencia fascinante: desde unha noite no casino ata unha visita ao excelente museo oceanográfico, culminando cun paseo polos lugares onde se dan cita os famosos, Mónaco convida a unha divertida excursión pola Costa Azul. Os seus tres puntos craves e de visita imprescindible son o centro histórico amurallado, máis coñecido como Mónaco Ville ou Lle Rocher, o museo oceanográfico e o casino. O primeiro é un enclave estratéxico sobre o mar, construído como fortaleza no século  XIII e hoxe residencia privada da familia real. O museo está tamén empolicado  vertiginosamente nun cantil desde 1910 e é unha auténtica marabilla, ademais dun avanzado centro de investigación. Desde a súa azotea téñense unhas amplas vistas de Mónaco e o Mediterráneo. E o Casino de Montecarlo é un monumental edificio  belle époque construído en 1910 onde un pode emular a James Bond, quen o visita en dúas películas: Nunca digas nunca xamais (1983) e Golden Eye (1995). Aínda que Mónaco é un Estado soberano, non ten control fronteirizo. É frecuente visitalo nunha excursión dun día desde Niza, a só 20 minutos en tren.

FONTE: Lonel Planet/el pais.com e es.wikipedia.org

OS 10 PAÍSES MÁIS PEQUENOS DO MUNDO (VIII)

Continúo coa serie 10 países que son os máis diminutos do globo, que todos eles teñen ás súas costas unha historia curiosa que lles fixo perdurar no tempo e algúns ocupan os primeiros postos na listaxe dos países máis turísticos, sendo o seu tamaño, precisamente, un dos seus encantos. Hoxé tócalle a...

8. Nauru

Un estado de Micronesia, situado no océano Pacífico central, que comprende unha soa illa xusto ao sur do ecuador.

Superficie: 21,3 km²                Poboación: 12.704 (2018)

Capital e cidade máis poboada: Yaren   

Idiomas oficiais: Mauruano e Inglés

Forma de gobernó: República Parlamentaria

Moeda: AU$ (Dólar australiano)

A beleza da illa de Nauru reside na espectacularidade das súas costas, onde as aves mariñas abalánzanse sobre verdes cantís e contémplase o mar en toda a súa grandeza, sobre todo á tardiña. A pesar de atesourar tantos atractivos naturais, nunca foi un destino turístico. A historia desta república de Micronesia foi un tanto  errática. Durante un século, os poucos miles de habitantes da illa saíron adiante grazas á exportación dun recurso insólito: as deposiciones dos morcegos, que son en realidade unha mina de fosfatos. O nivel de vida da súa poboación chegou a ser moi alto, vivían ben dos depósitos de guano, pero de súpeto, en 2002, esgotáronse ditas reservas e o goberno foise á quebra. Chegou a pobreza, e hoxe apenas ven cargueiros e o traballo é escaso. A súa esperanza pode estar na chegada do turismo porque na costa abundan as  oportuni­dades para nadar e mergullar ou contemplar unha marabillosa posta de sol sobre os cocoteiros. O interior é outra cousa: unha arrepiante paisaxe de pinácu­os calizos deforestados por culpa da  explotación de  fosfato. Este país ten, ademais, unha ameaza latente: que acabe sendo engulido pola subida do nivel do mar debido ao cambio climático, para o que xa existen plans de evacuación da poboación cara a outros países.

FONTE: Lonel Planet/el pais.com e es.wikipedia.org